Ivèrn
L'ivèrn (var. ivern;[1] del latin: hibernus[2]) es una de las quatre sasons de las zònas temperadas. Astronomicament, comença amb lo solstici d'ivèrn (a l'enotrn del 21 de junh dins l'emisfèri sud e lo 21 de decembre dins l'emisfèri nòrd), e termina amb l'equinòcci de prima (a l'entorn del 21 de setembre disn l'emisfèri sud e lo 21 de març dins l'emisfèri nòrd). Pasmens, a vegadas es considerat intuitivament com los meses de junh, julhet e agost dins l'emisfèri sud e decembre, genièr e febrièr dins l'emisfèri nòrd.
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/Windbuchencom.jpg/232px-Windbuchencom.jpg)
Caracteristicas
modificarSe caracteriza per una davalada de la temperatura, mai marcada prèp dels pòls o a mai d'altituda. Pòt èsser tanben segon las regions l'epòca de mai precipitacions.
La natura s'adapta a la sason, coma amb l'ibernacion de qualques animals o la casuda de las fuèlhas pels vegetals caducs. Es un periòde ont fòrça espècias migran cap a de luòcs mai cauds.
Simbolisme
modificarDins l'art es d'abituda en relacion amb un temps mai pausat, d'esperança. Dins la teoria dels quatre umors, correspond la flègma. Lo fred e la nèu son associat a la retirada personala. L'unica excepcion es el periòde de Nadal dins l'emisfèri nòrd.
Articles connèxes
modificarReferéncias
modificar- ↑ Congrès permanent de la lenga occitana. «Hiver». Multidiccionari Occitan Dicod'Òc.
- ↑ Universitat de Munic. Acadèmia Bavaresa de las Sciéncias. Diccionari de l'occitan medieval. Cèrca «Ivern».