(143) Адрыя
Выгляд
(143) Адрыя![]() | |
---|---|
Адкрыццё | |
Першаадкрывальнік | Іаган Паліза |
Месца выяўлення | Пула |
Дата выяўлення | 23 лютага 1875 |
Эпанім | Адрыятычнае мора |
Альтэрнатыўныя абазначэнні | 1960 WK1 |
Арбітальныя характарыстыкі | |
JD 2456000.5 |
|
Эксцэнтрысітэт (e) | 0,0730318 |
Вялікая паўвось (a) |
412,976 млн км (2,7605757 а.а.) |
Перыгелій (q) |
382,816 млн км (2,5589659 а.а.) |
Афелій (Q) |
443,137 млн км (2,9621855 а.а.) |
Перыяд абарачэння (P) | 1 675,321 сут (4,587 г) |
Сярэдняя арбітальная скорасць | 17,902 км/с |
Схіленне (i) | 11,44834° |
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 333,09014° |
Аргумент перыгелія (ω) | 253,44551° |
Сярэдняя анамалія (M) | 241,40719° |
Фізічныя характарыстыкі | |
Дыяметр | 89,93 км |
Маса | 7,6 ×1017 кг |
Шчыльнасць | 2,000 г/см³ |
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні | 0,0251 м/с² |
2-я касмічная скорасць | 0,0475 км/с |
Перыяд вярчэння | 22,005 гад |
Спектральны клас | C Xc (SMASSII) |
Абсалютная зорная велічыня | 9,12m |
Альбеда | 0,0491 |
Сярэдняя тэмпература паверхні | 167 К (−106 °C) |
(143) Адрыя (лац.: Adria) — даволі буйны астэроід з групы галоўнага пояса. Малое альбеда яго паверхні можа сведчыць пра вугляродны будынак хондрового тыпу. Астэроід адкрыты 23 лютага 1875 года аўстрыйскім астраномам Іагана Палізай у Пуле, Харватыя і названы ў гонар Адрыятычнага мора, на беразе якога знаходзіцца абсерваторыя[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 28. — ISBN 3-540-00238-3.