Filharmonia Akademio de Bolonjo
Filharmonia Akademio de Bolonjo | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
organizaĵo filharmonio music academy (en) ![]() ![]() | |||||
Komenco | 1666 vd | ||||
Geografia situo | 44° 29′ 27″ N, 11° 21′ 3″ O (mapo)44.4908333311.35083333Koordinatoj: 44° 29′ 27″ N, 11° 21′ 3″ O (mapo) | ||||
Lando(j) | Italio vd | ||||
Sidejo | Bolonjo | ||||
| |||||
Filioj | Biblioteca dell'Accademia filarmonica (en) ![]() ![]() | ||||
| |||||
Retejo | Oficiala retejo | ||||
La Filharmonia Akademio de Bolonjo (itale Accademia Filarmonica di Bologna) estas institucio por muzikedukado fondita fare de grafo Vincenzo Maria Carrati en 1666 en Bolonjo, Italio [1].
Historio
[redakti | redakti fonton]La akademio estis fondita en 1666. Sankta Antonio de Padovo estis elektita kiel ĝia patronsanktulo, kaj bildo de orgeno kun la devizo Unitate melos estis elektita kiel ĝia moto. De la komenco, la institucio estis dividita en unu sekcion por komponistoj, unu por kantistoj kaj unu por instrumentaj muzikistoj. Establinte, la ĉefideo de la instituto estis kolekti profesiajn muzikistojn de Eŭropo "por krei unuecon dum tempo, dediĉita al kreado de bela muziko". En 1721 la akademio havis 300 membrojn. Giuseppe Matteo Alberti estis elektita prezidanto de la Akademio, kaj li estis reelektita al tiu pozicio kvin pli sinsekvaj fojoj.
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Padre_Martini_1.jpg/150px-Padre_Martini_1.jpg)
Inter la fruaj membroj de la akademio estis Giovanni Paolo Colonna (unu el la fondintoj de 1666), Arcangelo Corelli (1670), Giacomo Antonio Perti (1688), Giuseppe Maria Jacchini (1688), Giuseppe Maria Orlandini, Antonio Maria Bernacchi (1722), Giovanni Carestini (1726) kaj la fama kastrita kantisto Carlo Farinelli. Kiam Padre Martini transprenis la gvidadon en 1758, pliaj membroj inkluzivis Niccolò Jommelli , André Grétry , Johann Christian Bach, Karl Ditters von Dittersdorf kaj Wolfgang Amadeus Mozart. En 1749 la Benedikto la 14-a dekretis ke la Accademia povus premii la titolon de Maestro di cappella.
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Mozart_Antiphon_1770.jpg/250px-Mozart_Antiphon_1770.jpg)
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Accademia_Filarmonica_Bologna_Mozart_1770.jpg/249px-Accademia_Filarmonica_Bologna_Mozart_1770.jpg)
Mejloŝtono en la historio de la akademio en la dua duono de la 18-a jarcento estis la akcepto al studo de la granda kantisto Parinelli (1730) kaj la fama komponisto kaj instruisto Father Giovanni Battista Martini (1758), kune kun eksterlandaj (neitalaj) komponistoj kiel la belgo André Ernest Modeste Grétry kaj la bohema Josef Mysliveček, la rusa/ukraina Maxim Berezovskij kaj eĉ la juna Mozart, kiuj ĉiuj ricevis atestojn de la Akademio.
La muzikbiblioteko de la Akademio (itale Biblioteca dell'Accademia filarmonica), al kiu Padre Martini testamentis 17,000 volumojn kaj manuskriptojn, estas unu el la plej gravaj kolektoj de sia speco en la mondo; granda parto de la posedaĵoj, kelkaj el kiuj nun estas en la "Civico Museo Bibliografica Musicale”, ankoraŭ ne estis ekspoziciitaj.
En la 19- a kaj 20-a jarcentoj, nomoj kiel ekzemple Rossini, Verdi, Boito, Wagner, Massene, Saint-Saëns, Puccini, same kiel Field, Liszt, Brahms, Anton Rubinstein, Busoni kaj Raspighi estis asociitaj kun la nomo de la instituto.
Komence de la 21-a jarcento, la estro de la akademio estas Fulvio Angios.
Muzika Liceo
[redakti | redakti fonton]En 1798 (sub la Cisalpa Respubliko) ĉiuj havaĵoj kaj arkivoj de la Akademio estis konfiskitaj kaj la Muzika Liceo estis fondita. Distribuo de potencoj tiam estis aranĝita inter la muzikkonservatorio dediĉita al muzika trejnado, (hodiaŭ la Giovanni Battista Martini Konservatorio) kaj la Akademio (dediĉita al muzika kulturo kaj la evoluo de ĝiaj valoraj arkivoj nuntempe en kunlaboro kun la Muzeo Internacia kaj Bologna, la Muzika Biblioteko).
Nuntempe
[redakti | redakti fonton]Sub lia direkto estas organizitaj koncertoj, konferencoj, kongresoj kaj ekspozicioj de muzikaj tekstoj el siaj propraj arkivoj. La Akademio havas lernejon specialigitan pri komponado kaj esplormetodoj por muzika edukado. Ĝi respondecas pri disvastigado de muzika kulturo precipe en lernejoj kaj bonvenigas ĉirkaŭ mil kvincent studentojn jare.
Same, la Akademio lanĉis novajn verkojn de nuntempaj komponistoj kiel Tierkreis de Karlheinz Stockhausen (2008), In a minor key de Luis de Pablo (2010) kaj la Concerto Accademico de Peter Maxwell Davies (2012).
Por plia legado
[redakti | redakti fonton]- Nestore Morini (1967). L'Accademia Filarmonica di Bologna, 1666-1966, volume I: 'Fondazione e vicende storiche'. Bologna: Tamari.
- Laura Callegari Hill (1991). L'Accademia Filarmonica di Bologna, 1666-1800. Bologna: A.M.I.S.
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ L'Accademia Filarmonica di Bologna e la sua storia, Accademias websider