Mircea Eliade
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Aleea_Clasicilor_Eliade.jpg/200px-Aleea_Clasicilor_Eliade.jpg)
Mircea Eliade, nado en Bucarest o 9 de marzo de 1907 e finado en Chicago o o 22 de abril de 1986, foi un pensador e etnógrafo romanés, considerado como un dos maiores especialistas no campo da fenomenoloxía e da socioloxía relixiosa e no da historia das relixións. Así mesmo foi un literato en lingua romanesa, na que publicou novelas e relatos.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Eliade naceu no seo dunha familia cristiá ortodoxa. Seu pai era militar. Fixo os seus estudos na súa cidade natal, onde se licenciou en Filosofía. En 1928 marchou para a India, onde se dedicou a estudar o sánscrito e a filosofía india na universidade de Calcuta até 1931. Fixo a continuación estadías na rexión do Himalaia, para recoller materiais para a súa tese de doutoramento: “Yoga: essai sur les origines de la mystique indienne”, que foi publicada en 1933.
Regresou a Romanía en 1933, encargándose de ensinar Historia das Relixións na Universidade de Bucarest. Cinco anos despois fundou a revista Zalmoxis, editada en París e dedicada ao estudo das relixións. En 1940 foi enviado a Londres como agregado cultural da embaixada do seu país, e no ano seguinte ocupou o mesmo cargo na embaixada de Lisboa, onde estabeleceu relacións con intelectuais lusos. A partir de 1945 estabeleceuse en París, ao negarse a regresar a unha Romanía comunista, e nesa cidade ditou cursos referidos á súa especialidade na Sorbona. Nos anos seguintes, Mircea Eliade desprazouse a varias cidades europeas e estadounidenses, nas que ditou conferencias sempre sobre aspectos relacionados co mundo relixioso. Desde 1957, Eliade pasou a ensinar na Universidade de Chicago, cidade na que faleceu.
Posición política
[editar | editar a fonte]Eliade mantivo nos anos 1930 opinións antisemitas e actuacións deste signo mantidas pola Garda de Ferro, un partido profascista romanés. Nos anos 1940 foi defensor de réximes autoritarios, como o portugués de Salazar. Aínda que non tivo unha actuación militante, en todo caso pódese afirmar que Eliade non condenou nunca con rotundidade as ideoloxías de tipo fascista ou autoritarias. Isto é visto como un borrancho vital, que desdí dunha obra que se caracteriza en grande medida polo seu intenso humanismo.
Obras
[editar | editar a fonte]Como resultado das súas investigacións, Eliade publicou, en idiomas diversos (dominaba á perfección oito), unha numerosa cantidade de libros e artigos referidos a diversos aspectos do mundo relixioso. Ás veces sucesivas edicións comportan novidades e revisións. A maioría deles teñen sido traducidos aos principais idiomas occidentais.
Ensaios (Selección)
[editar | editar a fonte]- Alchimia asiatica. Bucarest. 1935.
- Yoga: essai sur les origines de la mystique indienne. Bucarest – París, 1933.
- Cosmologia si alchimia babiloniana. Bucarest. 1937.
- Mitul Reintegrarii. Bucarest. 1942.
- Os Romenos, Latinos do Oriente. Lisboa. 1942.
- Comentarii la legenda Mesterului Manole. Bucarest. 1943.
- Techniques du Yoga. París. 1948.
- Traité d’Histoire des Religions. París. 1949.
- Le Mythe de l’Éternel Retour. París. 1949.
- Le Chamanisme et les techniques archaïques de l’extase. París. 1951.
- Images et Symboles. Essai sur le symbolisme magico-religieux. París. 1952.
- Le Yoga. Immortalité et liberté. París. 1954.
- Forgerons et alchimistes. París. 1956.
- Mythes, rêves et mystères. París. 1957.
- Das Heilige und das Profane. Vom Wesen des Religiösen. Hamburgo. 1957
- Méphistophélès et l'Androgyne. París. 1957.
- Initiation, rites, sociétés secrètes. París. 1959.
- Patanjali et le yoga. París, 1962.
- The Two and the One. Chicago.1965.
- Le mythe de l’éternel retour. Archétypes et répétition. París. 1969.
- De Zalmoxis a Gengis-Khan. Etudes comparatives sur les religions et le folklore de la Dacie et de l'Europe Orientale. París. 1970.
- Religions australiennes. París. 1972.
- L’épreuve du labyrinthe. Entretiens avec Claude-Henri Rocquet. Belfond. 1972.
- Occultism, Witchcraft, and Cultural Fashions. Essays in Comparative Religions. Chicago. 1976.
- Histoire des croyances et des idées religieuses. T.1 : De l'âge de la pierre aux mystères d'Eleusis. París, 1976.
- Histoire des croyances et des idées religieuses. Tome 2 : De Gautama Bouddha au triomphe du christianisme. París, 1978.
- What is religion? Edimburgo. 1980.
- Histoire des croyances et des idées religieuses. Tome 3 : De Mahomet à l'âge des réformes. París, 1989.
Memorias
[editar | editar a fonte]- Fragments d’un journal (1945-1969). París. 1973.
- Mémoires I (1907-1937). París. 1980.
- Fragments d'un journal, II (1970-1978). París. 1981.
- Autobiography. San Francisco. 1981.
Artigos (Selección)
[editar | editar a fonte]- Cosmical homology and yoga, in Journal of the Indian Society of Oriental Art, 1937.
- Metallurgy, Magic and Alchemy, in Zalmoxis, I, 1938
- Pour une histoire générale des religions indoeuropéennes, in Annales, IV, 1949.
- Phénoménologie de la religion et sociologie religieuse, in Chritique, 39, 1949.
- Les Mythes du Monde moderne, in La Nouvelle NRF, 9, 1953.
- La Terre-Mer et les hiérogamies cosmiques, in Eranos-Jahrbuch, XXII, 1954.
- Le Mythe du Bon Sauvage, in La Nouvelle NRF, 32, 1955.
- Smiths, Shamans and Mystagogues, in East and West, VI, Roma, 1955.
Narración (Selección)
[editar | editar a fonte]- Isabel si apele diavolului. Bucarest. 1930.
- Maitreyi (A noite bengalí). Bucarest. 1933.
- Intoarcerea din Rai (Retorno do Paraíso) . Bucarest. 1934.
- Lumina ce se stinge (A luz que se apaga). Bucarest. 1934.
- Huliganii. Bucarest. 1935.
- Domnisoara Christina (A señorita Cristina). Bucarest. 1936.
- Sarpele. Bucarest. 1937.
- Nunta in Cer (Voda no ceo). Bucarest. 1938.
- Pe strada Mantuleasa. París. 1968.
- In curte la Dionis (Na corte de Dionisio). París. 1977.
- Les dix-neuf Roses. París, 1982 (tradución francesa).