Ouro Preto
Localización | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
Estado | Brasil | ||||
Unidades da federación | Minas Xerais ![]() | ||||
Capital de | |||||
Poboación | |||||
Poboación | 74.558 (2020) ![]() | ||||
Xeografía | |||||
Superficie | 1.245,865 km² ![]() | ||||
Altitude | 1.179 m-1.216 m ![]() | ||||
Comparte fronteira con | Belo Vale (pt) ![]() Mariana (pt) ![]() Moeda (pt) ![]() Ouro Branco (pt) ![]() Piranga (pt) ![]() Itaverava (pt) ![]() Congonhas (pt) ![]() Itabirito (pt) ![]() Catas Altas da Noruega (pt) ![]() Santa Bárbara (pt) ![]() ![]() | ||||
Creación | 8 de xullo de 1711 ![]() | ||||
Organización política | |||||
Membro de | |||||
Identificador descritivo | |||||
Código postal | 35400-000 a 35419-999 ![]() | ||||
Prefixo telefónico | 31 ![]() | ||||
Código de concello do Brasil | 3146107 ![]() | ||||
Outro | |||||
Irmandado con | |||||
Páxina web | ouropreto.mg.gov.br ![]() |
Ouro Preto, anteriormente Vila Rica, é un concello brasileiro situado no estado de Minas Xerais. A cidade, unha antiga cidade mineira colonial situada nas montañas da Serra do Espinhaço, designouse como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO debido á súa arquitectura colonial barroca. Ouro Preto foi a capital de Minas Xerais desde 1720 ata a fundación de Belo Horizonte en 1897.
O municipio converteuse na cidade máis poboada de América Latina, contando cunhas 40.000 persoas en 1730 e, décadas despois, 80.000. Daquela, a poboación de Nova York era menos da metade dese número de habitantes e a de São Paulo non superaba os 8.000.[1] Oficialmente, 800 toneladas de ouro foron enviadas a Portugal no século XVIII, sen esquecer o que circulaba de xeito ilegal, nin o que quedaba na colonia, como o ouro empregado na ornamentación das igrexas.[2]
Outras cidades históricas de Minas Gerais son São João del-Rei, Diamantina, Mariana, Tiradentes, Congonhas e Sabará.
Cidade histórica de Ouro Preto | |
---|---|
![]() Vista da cidade. | |
Patrimonio da Humanidade - UNESCO | |
País | ![]() |
Tipo | Cultural |
Criterios | I, III |
Inscrición | 1980 (4ª sesión) |
Rexión da UNESCO | Latino América e o Caribe |
Identificador | 124 |
Historia
[editar | editar a fonte]![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c0/BRAZIL_-_Villa_Rica_de_Ouro_Preto.jpg/250px-BRAZIL_-_Villa_Rica_de_Ouro_Preto.jpg)
Fundada a finais do século XVII despois da descuberta de ouro na rexión, Ouro Preto (que significa Ouro Negro) chamábase orixinalmente Vila Rica, o punto focal da febre do ouro e da época dourada do Brasil no século XVIII baixo o dominio portugués. Entre 1695 e 1696 descubriuse en Itacolomi un regueiro aurífero que pasaría a chamarse Gualacho do Sul. En 1711 uníronse varios pequenos asentamentos formando un concello chamado Vila Rica, que máis tarde pasaría a chamarse Ouro Preto. Este nome adoptouse o 20 de maio de 1823, cando a antiga Vila Rica foi elevada de aldea en cidade. "Ouro Negro" provén do ouro cuberto cunha capa de óxido de ferro que se atopa na cidade.[3]
O centro da cidade contén arquitectura colonial portuguesa ben conservada, con poucos signos de desenvolvemento urbano moderno. A nova construción debe manterse coa estética histórica da cidade. As igrexas dos séculos XVIII e XIX decoradas con ouro e as obras esculpidas de Aleijadinho fan de Ouro Preto un destino turístico.
A enorme riqueza da minería de ouro no século XVIII creou unha cidade que atraeu á intelectualidade de Europa. A filosofía e a arte floreceron, e a evidencia dun renacemento barroco chamado "Barroco Mineiro" está ilustrada na arquitectura, así como por escultores como Aleijadinho, pintores como Manoel da Costa Ataíde, compositores como Lobo de Mesquita, e poetas como Tomás António Gonzaga. Daquela, Vila Rica era a cidade máis grande do Brasil, con 100.000 habitantes.[4]
En 1789, Ouro Preto converteuse no berce da Inconfidência Mineira, un intento marrado de conseguir a independencia de Portugal. A figura principal, Joaquim José da Silva Xavier, coñecido como Tiradentes, foi aforcado como unha ameaza para os futuros revolucionarios.
En 1876 créase a Escola de Minas. Esta escola estableceu a base tecnolóxica de varios dos descubrimentos minerais no Brasil.
Ouro Preto foi a capital de Minas Xerais desde 1720 ata 1897, cando as necesidades do goberno superaron esta vila do val. O goberno do estado trasladouse á nova cidade planificada de Belo Horizonte a 99 km..
A actividade mineira foi o sector máis importante da súa economía no período colonial brasileiro, pero hoxe as antigas minas de ouro xa se esgotaron. Non obstante, a riqueza do pasado mineiro aínda hoxe axuda a economía local, ó atraer turistas que buscan coñecer as súas construcións do rico período colonial. Ouro Preto ten o máis extenso conxunto preservado de construcións coloniais do século XVIII nas Américas, e foi declarada Patrimonio Cultural da Humanidade pola UNESCO.
Economía
[editar | editar a fonte]Aínda que Ouro Preto depende agora moito da industria do turismo para parte da súa economía, na cidade hai importantes industrias metalúrxicas e mineiras, como Novelis, antigamente Alcan, a máis importante fábrica de aluminio do país, Vale S.A., e outras. As principais actividades económicas son o turismo, as industrias de transformación e as riquezas minerais como xacementos de ferro, bauxita, manganeso, talco e mármore.
Os minerais destacados son: ouro, hematita, dolomita, turmalina, pirita, moscovita, topacio e topacio imperial. O topacio imperial é unha pedra que só se atopa en Ouro Preto.
Os artigos de artesanía en esteatita son un recordo común entre os turistas e pódense atopar en moitas tendas do centro da cidade e en feiras de rúa.[5] Xoias feitas con pedras preciosas e semipreciosas locais (como a hematita) tamén se poden atopar á venda.
Atraccións turísticas
[editar | editar a fonte]![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f4/Panor%C3%A2mica_de_Ouro_Preto.jpg/700px-Panor%C3%A2mica_de_Ouro_Preto.jpg)
Ouro Preto é un importante destino turístico, polo seu aspecto colonial ben conservado con arquitectura barroca e rúas empedradas.
Igrexas
[editar | editar a fonte]![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/85/SFrancisOuroPreto-CCBY.jpg/220px-SFrancisOuroPreto-CCBY.jpg)
A cidade contén numerosas igrexas, moitas coñecidas pola súa arte relixiosa e arquitectura barroca. Algunhas das máis coñecidas son:
- Nossa Senhora do Carmo (Nosa Señora do Carme) - xusto á beira da Praza de Tiradentes, xunto ao Museo da Inconfidência.
- São Francisco de Assis (San Francisco de Asís)
- Nosa Señora da Concepción (Inmaculada Concepción)
- Capela do Padre Faria
- Nosa Señora da Mercé
- Nosa Señora do Pilar (Nosa Señora do Pilar)
- Nosa Señora do Rosario
Museos
[editar | editar a fonte]- Museu da Inconfidência - No antigo pazo municipal da Praza Tiradentes, traza o movemento independentista Inconfidencia.
- Museu do Oratório - xunto á igrexa de Nossa Senhora do Carmo, exhibe arte relixiosa.
- Museo de Ciencia e Tecnoloxía - no edificio da Escola de Minas de Ouro Preto na Praza Tiradentes. O museo destaca pola súa colección de exemplares minerais.
- Casa Dos Contos - Museo histórico.
- Capela Padre Fabio de Mello
- Museu do Aleijadinho - Na praza de Antônio Dias, museo histórico coñecido pola colección de pezas de Aleijadinho.
Minas
[editar | editar a fonte]Unha serie de antigas minas de ouro da cidade ofrecen visitas guiadas aos turistas. Unha das máis coñecidas é a Mina do Chico Rei, preto do santuario de Nosa Señora da Conceição. Outra mina infame é a Mina Passage. A principios do século XIX, Portugal deulle ao Reino Unido o uso exclusivo desta mina durante 100 anos para pagar as débedas soberanas de Portugal. Esta é a mina máis grande do mundo aberta ao público.[6] O concello contén preto do 10% da 31270 ha Serra do Gandarela Parque Nacional, creado en 2014.[7]
Entroido
[editar | editar a fonte]O entroido na rúa de Ouro Preto atrae cada ano a miles de persoas. Os bloques de Entroido son o tipo de desfile máis tradicional, onde as bandas tocan pola cidade, seguidas de rabaños de desfiles disfrazados. O bloque Zé Pereira dos Lacaios, fundado en 1867, é o bloque máis antigo que aínda está activo no Brasil.[8][9] Tamén ocorren desfiles con escola de sambas.
A festa na rúa tamén se celebra en localidades veciñas como Mariana.
Ademais do turismo histórico, o municipio ten locais para o turismo ecolóxico nas paisaxes naturais ó redor da cidade. Posúe tamén unha universidade pública, a Universidade Federal de Ouro Preto (UFOP), con máis de 5 mil estudantes.
Galería
[editar | editar a fonte]Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "Ouro Preto" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2016-03-10. Consultado o 2016-03-04.
- ↑ "Ouro Preto" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2016-03-10. Consultado o 2016-03-04.
- ↑ "ouropreto.com.br :: Dados Gerais". www.ouropreto.com.br. Consultado o 2021-08-11.
- ↑ Gomes, Laurentino (2007). "A Colônia". 1808 (en portugués) (2 ed.). São Paulo: Editora Planeta. p. 131. ISBN 9788576653202.
- ↑ "Parque Horto dos Contos, em Ouro Preto, está revitalizado". Mais Minas (en portugués). 2020-07-30. Consultado o 2022-01-07.
- ↑ "Minas da Passagem – Mariana – Minas Gerais – Mina de ouro da Passagem, em Mariana, Minas Gerais" (en portugués). Consultado o 2019-06-14.
- ↑ "PARNA de Serra do Gandarela" (en portugués). ISA: Instituto Socioambiental. Consultado o 2016-06-12.
- ↑ Dolores Orosco (2008-02-04). "Centenário Zé Pereira dos Lacaios atrai multidão com marchinhas" (en portugués). G1. Consultado o 2021-08-13.
- ↑ "Bloco mais antigo do país, Zé Pereira desfila no Carnaval de BH" (en portugués). O Tempo. 2017-02-01. Consultado o 2021-08-14.