Manuel Holobol
![]() | |
Data urodzenia |
XIII wiek |
---|---|
Data śmierci |
XIII wiek |
Język |
grecki |
Dziedzina sztuki |
Manuel Holobol (gr: Μανουήλ Ηολοβολος, Manuel Holobolos) – poeta bizantyński, żyjący w drugiej połowie XIII wieku.
Życie
[edytuj | edytuj kod]Manuel Holobol żył w drugiej połowie XIII stulecia. Jego biografię napisał historyk Jerzy Pachymeres. Holobol był osobistym sekretarzem Michała VIII Paleologa. Za krytykę postępowania cesarza został ukarany obcięciem nosa i warg. Schronił się wówczas do klasztoru Studios, gdzie zasłynął jako nauczyciel logiki i płomienny kaznodzieja. W 1267 roku został powołany w miejsce Jerzego Akropolity na stanowisko profesora logiki wyższej szkoły patriarchalnej i na kaznodzieję w świątyni Hagia Sophia. Sprzeciwiał się unii kościelnej z Zachodem, do której zmierzał cesarz, co spowodowało jego wygnanie do klasztoru w Nicei[1].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Holobol napisał 20 hymnów religijnych, zadedykowanych cesarzowi Michałowi VIII i jego synowi Andronikowi II. W hymnach opisuje święta kościelne wtrącając w tekst utworów pochlebstwa skierowanymi do władców. Dwa z tych hymnów można datować na lata 1279 i 1281. Holobol napisał również mniejsze utwory: hymny na cześć obrazu Matki Bożej, monostychy o Męce Pańskiej i o relikwiach św. Jana Chryzostoma[1]. Dwa wiersze w formie dialogu są poetyckimi mowami żałobnymi na śmierć Komnenów: Konstantyna Maliasena i Andronika Tornikesa. Holobolos był również autorem listu pocieszającego do kuzynki cesarza Manuela, Teodory Paleologiny Raulajny[2]. Panegiryk Holobola na cześć Michała VIII ma pewną wartość historyczną[3].
Oprócz poezji Holobol zajmował się też filologią. Dał komentarz, schólion, do Analityk (Analytiká) Arystotelesa i dokonał przekładu z języka łacińskiego De differentiis topicis i De syllogismo hypothetico Boecjusza[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. s. 295.
- ↑ O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. s. 296.
- ↑ G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. s. 442.
- ↑ O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. s. 319.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- O. Jurewicz: Historia literatury bizantyńskiej. Wrocław: Ossolineum, 1984. ISBN 83-04-01422-X.
- G. Ostrogorski: Dzieje Bizancjum. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2008. ISBN 978-83-01-15268-0.