Fiodor Olgierdowicz
![](http://178.128.105.246/content-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/POL_COA_Pogo%C5%84_Litewska_Ksi%C4%85%C5%BC%C4%99ca.svg/90px-POL_COA_Pogo%C5%84_Litewska_Ksi%C4%85%C5%BC%C4%99ca.svg.png)
Fiodor Olgierdowic herbu Pogoń Litewska (ur. ok. 1324/1326, zm. między 10 lutego 1394 a 1400) – książę litewski z dynastii Giedyminowiczów; książę na Kobryniu, Ratnie i Lubomli; protoplasta kniaziów (książąt) Kobryńskich, Hurkowiczów oraz Sanguszkowiczów (Sanguszków).
Zgodnie z listem króla Ludwika Węgierskiego do Franciszka Carrary z 29 września 1377[1], był najstarszym synem wielkiego księcia litewskiego Olgierda i jego pierwszej żony - Anny. Podobnie jak młodsi bracia, a w przeciwieństwie do synów Olgierda pochodzących ze związku z Julianną Twerską, otrzymał chrześcijańskie imię i został ochrzczony w prawosławiu.
Według Jana Tęgowskiego najprawdopodobniej był dwukrotnie żonaty. Znanych jest jego pięcioro dzieci, z których ostatnia trójka mogła pochodzić z drugiego małżeństwa:
- Roman – książę na Kobryniu, protoplasta kniaziów Kobryńskich,
- Hurko – książę na Dubie, protoplasta kniaziów Hurkowiczów,
- Sanguszko – książę na Ratnie, protoplasta kniaziów Sanguszkowiczów (Sanguszków),
- Anna – matka Bolesława IV księcia mazowieckiego,
- Agafia – żona kniazia Wasyla Ostrogskiego.
Jest prawie pewne, że Fiodor Olgierdowic nie dożył bitwy nad Worsklą 1399 roku, w której zginęli m.in. jego bracia: Andrzej i Dymitr, co pośrednio dowodzi jego starszeństwa pośród synów Olgierda z jego pierwszego małżeństwa.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ List króla Ludwika do Franciszka Carrary. «Гісторыя Беларусі IX—XVIII стагоддзяў. Першакрыніцы».
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jan Tęgowski: Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów. Poznań - Wrocław: 1999, s. 57-61. ISBN 83-913563-1-0.