Zapaljenje srednjeg uva
Zapaljenje srednjeg uha | |
---|---|
lat. | Otitis media |
Specijalnost | Otorinolaringologija, audiologija |
Klasifikacija i eksterni resursi | |
ICD-10 | H65-H67 |
ICD-9 | 017.40, 055.2, 381.0, 381.1, 381.2, 381.3, 381.4, 382 |
DiseasesDB | 29620 9406 |
MedlinePlus | 000638 akutna, 007010 sa izlivima, 000619 hronična |
eMedicine | emerg/351 ent/426 komplikacije, ent/209 sa izlivima, ent/212 Medicinski tret., ent/211 Hirurški tret. ped/1689 |
MeSH | D010033 |
Zapaljenje srednjeg uva, upala srednjeg uva (lat. otitis media) je zapaljenski proces u srednjem uvu koji nastaje u toku infekcije gornjih disajnih puteva, rinitis, sinuzitisa, tonzilofaringitisa ili barotraume. Značaj zapaljenja srednjeg uva je u njegovoj visokoj učestalosti u opštoj populaciji i potencijalno opasnim komplikacijama, naročito onim u unutarlobanjskoj duplji. Zapaljenje srednjeg uva može biti lokalizovano u pojedinim njegovim delovima, ali najčešće zapaljenjski proces zahvata sve delove srednjeg uva a ne tako retko i ostale strukture uva. Vrsta zapaljenja (negnojno-serozno i gnojno-purulentno) i intenzitet zapaljenja srednjeg uva zavisi od patogenosti i virulencije mikroorganizama, otpornosti organizma i uzrasta pacijenta, a dalji tok zapaljenja od načina i rezultata lečenja. Zato se zapaljenje srednjeg uva prema dužini trajanja bolesti javlja u akutnoj, subakutnoj i hroničnoj formi a prema trežini kliničke slike u blagoj srednje teškoj i teškoj kliničkoj formi.
Najčešći put infekcije srednjeg uva je preko eustahijeve tube iz nosno ždrelnog prostora, retko hematogeno (preko krvi) kod infektivnih bolesti, i egzogeno, kod rupture bubne opne.
Uzročnici su streptokokus, pneumokokus i hemofilus. Virusi mogu da im prethode.
Bolest može nastati usled nepravilnog i prečestog izduvavanja sekreta iz nosa, kod zapaljenja gornjih disajnih puteva (nosa sinusa i ždrela) ili nakon barotraume u toku letenja, ronjenja ili nakon jake akustičke traume.[1][2]
Faza eksudativne inflamacije je prva i traje jedan do dva dana. Nastupaju porast temperature, pulsirajući bol, posebno noću, nagluvost, zujanje i osetljivost mastoidnog nastavka. Otoskopski se vidi hiperemija bubne opne sa gubitkom vidljivosti elemenata, zatim baloniranost bubne opne i nekad pulsacije.
Odbrambena faza je sledeća i traje od tri do osam dana. Purulentni eksudat može spontano procureti kroz bubnu opnu, što vodi smanjenju bola. Otoskopski se vidi purulentan sekret u kanalu. Posle dve do šetiri nedelje dolazi do komplentne rezolucije procesa, sa gubitkom sekreta i zarastanjem eventualne perforacije. Retko se perforacija zatvara debelim vezivnim tkivom sa priraslicama i rezidualnom nagluvošću ili perforacija postaje stalna.
Lečenje obuhvata sistemske antibiotike 10 dana (polusintetski penicilin, amoksicilin), kapi u nos i analgetike. Kod lakših, negnojnih oblika dovoljna je peroralna primena antibiotika. Lokalno antibiotske kapi ne treba primenjivati, već lokalnu toaletu kanala bez njegovog zatvaranja.
Neadekvatna terapija kao npr. nedovoljna doza, vremenskii period lečenja i izbor antibiotika može dovesti do komplikacija, bilo u ranoj ili kasnoj fazi ko što je ponovno javljanje temperature, bola i sekrecije, glavobolje, poremećaj opšteg stanja i porast sedimentacije. Operacija je indikovana kod postojanja komplikacija - mastoiditis, labirintitis, meningitis, epiduralni empijem, tromboza sigmoidnog sinusa, apsces mozga, ponovne supuracije, febrilnosti i bola, pogoršanja opšteg stanja.
- ↑ Mirza S, et al. Otic barotrauma from air travel. Journal of Laryngology and Otology. 2005;119(5):366-370.
- ↑ Stangerup SE, Klokker M, Vesterhauge S, Jayaraj S, ReaP, Harcourt J, Point Prevalence of Barotitis and Its Prevention and Treatment with Nasal Balloon Inflation: A Prospective, Controlled Study. Otol Neurotol 25:89-94,2004.
- Neff MJ (June 2004). „AAP, AAFP, AAO-HNS release guideline on diagnosis and management of otitis media with effusion”. Am Fam Physician 69 (12): 2929–31. PMID 15222658.