San Benediktoren erregela
San Benediktoren erregela (latinez: Regula Benedicti) monasterio-erregela da, Benedikto Nursiakoak 530-556 aldean idatzitakoa, komunitatean bizi diren lekaide eta lekaimeen bizimodua arautzen duena.[1] Hiru hitzetan laburbiltzen ahal da erregelaren espiritua: pax (bakea) eta ora et labora (otoitza eta lana).
![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/HeisterbachDialogusDetail.jpg/250px-HeisterbachDialogusDetail.jpg)
Beneditarrek erregela hamabost mendez erabili dute eta askoren ustez San Benedikto mendebaldeko monakotzaren sortzailetzat hartzen dute.[2] Hala ere, ezin dugu esan Benediktoren asmoa erlijio-ordena eratzea zela. Bere erregela norbanakoen eta komunitateentzako gida bat besterik ez zen.
Erreferentziak
aldatu- ↑ Regla de sant Benet. Gran enciclopèdia catalana, enciclopedia.cat (Noiz kontsultatua: 2019-1-30).
- ↑ Kardong, T.. (2001). «Saint Benedict and the Twelfth-Century Reformation» Cistercian Studies Quarterly 36 (3): 279..
Kanpo estekak
aldatu- (Latinez) (Frantsesez) (Gaztelaniaz) (Ingelesez) Rule of St. Benedict, ocso.org
Artikulu hau erlijioari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |