Józef Śron
Józef Śron ps. „Julian” (ur. 1 lipca 1894 w Poznaniu, zm. 26 maja 1952 w Wolsztynie) – chorąży piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
![]() | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1 lipca 1894 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
26 maja 1952 |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1914–1941 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki | |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Życiorys
edytujUrodził się 1 lipca 1894 w rodzinie Andrzeja i Anny z domu Nowak. Członek Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Poznaniu. Od 1914 do 1918 pełnił służbę w armii Cesarstwa Niemieckiego[1].
Przebywał w niewoli francuskiej, a w 1918 wstąpił w szeregi Armii Polskiej we Francji, którą dowodził generał Józef Haller i przybył z nią do Polski. Służył w 53 pułku piechoty z którym brał udział w walkach na froncie wschodnim[1]. 5 sierpnia 1920 w stopniu sierżanta sztabowego podczas wykonywania odwrotu wojsk polskich znad Seretu obronił tabory III baonu, które atakowała bolszewicka kawaleria w sile 500−600 szabel i z taborami nie dopuścił nieprzyjaciela do przedarcia się mostem na zachodnią stronę Strypy. Za czyn ten został wyróżniony nadaniem Krzyża Srebrnego Orderu Virtuti Militari[2][3].
Awansował na stopień chorążego. Od 1921 służył w Straży Granicznej, w stopniu starszego przodownika, a w 1939 bronił odcinka wolsztyńskiego. Dostał się do niewoli niemieckiej z której w 1941 zbiegł. Członek ZWZ-AK na terenie Inspektoratu Skierniewice w komórce wywiadu, mając pseudonim „Julian”.
Zmarł w Wolsztynie, gdzie został pochowany na miejscowym cmentarzu[3].
Żonaty ze Stanisławą Bączkowską. Gdy zmarła, powtórnie ożenił się w 1948 z Zofią Lisowską. Miał dzieci: Martynę oraz Kazimierza[3].
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 888)[3]
- Krzyż Walecznych[3]
Przypisy
edytuj- ↑ a b Polak (red.) 1993 ↓, s. 215.
- ↑ Szachatowicz 1928 ↓, s. 40.
- ↑ a b c d e Polak (red.) 1993 ↓, s. 216.
Bibliografia
edytuj- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Leon Szachatowicz: Zarys historji wojennej 53-go pułku piechoty strzelców kresowych. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.