Wincenty Drabik
Wincenty Drabik (ur. 13 listopada 1881 w Jaworznie, zm. 1 lipca 1933 w Warszawie) – polski malarz, scenograf; autor 307 dekoracji teatralnych.
![]() Wincenty Drabik (1929) | |
Data i miejsce urodzenia |
13 listopada 1881 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
1 lipca 1933 |
Alma Mater | |
Dziedzina sztuki | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c4/Wincenty_Drabik_-_Mountainscape_-_182927_MNW_-_National_Museum_in_Warsaw.jpg/240px-Wincenty_Drabik_-_Mountainscape_-_182927_MNW_-_National_Museum_in_Warsaw.jpg)
![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Wincenty_Drabik.jpg/240px-Wincenty_Drabik.jpg)
![](http://178.128.105.246/host-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Wincenty_Drabik_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-Wincenty_Drabik_-_gr%C3%B3b.jpg)
Życiorys
edytujUrodził się w rodzinie Franciszka, górnika, i Katarzyny z Kozakiewiczów[1]. Od 1896 uczył się malarstwa w Szkole Przemysłowej w Krakowie. Następnie studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (przemianowanej w 1900 r. na Akademię) u Józefa Mehoffera i Stanisława Wyspiańskiego, który wywarł na niego najsilniejszy wpływ. W 1901 malował dekoracje oraz występował dorywczo pod ps. Kibard w Teatrze Ludowym w Krakowie. W 1903 przeniósł się do Wiednia, gdzie w Kunstgewerbeschule uczył się techniki malarstwa scenicznego.
W 1905 rozpoczął pracę w Teatrze Miejskim we Lwowie. W 1909 przeniósł się do Warszawy, gdzie w 1911 wykonał pierwsze samodzielne prace dla Teatru Artystycznego. W 1913 został zaangażowany do Teatru Polskiego, prowadzonego przez Arnolda Szyfmana. Dla tej sceny przygotował ponad 70 inscenizacji, m.in.: „Juliusza Cezara” (1914), i „Koriolana” (1919) Szekspira, „Wyzwolenie” Wyspiańskiego (1918), „Nie-Boską komedię” Krasińskiego (1920), i „Mieszczanina szlachcicem” Moliera (1920). Od 1919 współpracował też z Teatrem Wielkim w Warszawie, opracowując scenografię do „Pana Twardowskiego” Różyckiego (1921), „Don Juana” Zorilli (1924), „Turandot” Pucciniego (1932). Zaprojektował łącznie 307 scenografii teatralnych. Projektował też scenografie do filmów.
Początkowo scenografie Drabika były realizowane w stylu impresjonistycznym i odznaczały się malarską i kolorystyczną żywiołowością. Później artysta tworzył przede wszystkim w stylu ekspresjonistycznym. Drabik rozwijał, zapoczątkowane przez swojego mistrza – Wyspiańskiego, tendencje folklorystyczne w polskiej scenografii, czerpiąc z folkloru krakowskiego i podhalańskiego oraz liturgii kościelnej. Jego pełne ekspresji scenografie, w których jako środka wyrazu używał gry świateł dominowały przedstawienia i zyskały określenie Drabikowsich dekoracji.
Twórca zajmował się także pracą pedagogiczną. W latach 1917–1918 wykładał w Szkole Sztuk Pięknych w Kijowie, a od 1918 aż do śmierci uczył w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych.
Zmarł nagle wskutek nieudanej operacji stomatologicznej. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 196-5-30)[2].
Był mężem Michaliny z Langów, ojcem Eugenii[1] i Jerzego[3].
Ordery i odznaczenia
edytuj- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (27 listopada 1929)[4]
- Złoty Krzyż Zasługi (pośmiertnie, 26 sierpnia 1933)[5]
Przypisy
edytuj- ↑ a b Wincenty Drabik, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby) [dostęp 2022-05-08] .
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: WINCENTY DRABIK, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2018-05-03] .
- ↑ Zbiory NAC on-line [online], audiovis.nac.gov.pl [dostęp 2022-05-08] .
- ↑ M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638 „za zasługi na polu sztuki”.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 199, poz. 229 „za zasługi na polu artystycznem, wychowawczem i społecznem”.
Bibliografia
edytuj- Wincenty Drabik na stronie Cullture.pl
- Jan Lorentowicz, Polski Słownik Biograficzny, s. 360–361.
Linki zewnętrzne
edytuj- Wincenty Drabik – rysunki w bibliotece Polona