مزوزا
تکهای از مِزوزای باستانی بر پوست در موزهٔ ورشو، ورشو | |
بخشهای هلاخا مرتبط با این مقاله: | |
---|---|
تورات: | Deuteronomy 6:9 و Deuteronomy 11:20 |
میشنا: | منوشا ۳:۷ |
شولحان عاروخ: | Yoreh De'ah 285-291 |
مِزوزا (عبری: מְזוּזָה) طوماریست از پوستِ حیوانِ حلالگوشت که بر روی آن دو پاراشای اولِ شمع ایسرائل و همچنین نامِ اعظمِ خداوند با مرکبی مخصوص بوسیلهٔ یک خطاطِ مؤمن، متعهد و متبحر و آشنا به این امر یعنی سوفر نوشته میشود.[۱] مِزوزا از مهمترین و اساسیترین اصولِ فرهنگی-دینیِ یهود و نمادی از اعتقاد و ایمانِ هر فردِ یهودی به ذات خدا است و همچون وظیفهٔ شرعی، حفظ و اجرای مِزوزا امری لازم است. یهودیان بر این باورند که وجودِ مزوزا بر ستونِ درِ خانههایشان نشانهای است از اصالت، آگاهی و غرور از یهودیبودن که با قراردادنِ آن قدوسیت و طهارتی خاص را در محیطِ خانوادهٔ خویش به ارمغان خواهند آورد. افزون بر این، از دیرباز این اعتقاد وجود داشته است که بدینوسیله موردِ عنایت و حمایتِ قادرِ مطلق قرار خواهند گرفت.
واژهشناسی
[ویرایش]ریشهٔ لغتِ مزوزا از کلمة «لِزوز» به معنای رفتوآمد و عبور کردن گرفته شده است. (ریشة دیگر مزوزا و هم وزن آن کلمه «تزوزا» به معنای حرکت کردن است). در دیگر کتابهای مقدس یهود، تفاسیر و تعابیر دیگری هم در این باب بیان شده است که از مهمترین آن معانی، فرق نهادن و جدا کردن و دیگری به دور نگاه داشتنِ مرگ (نابودکننده) است.[۱]
توصیهٔ تورات
[ویرایش]«بشنو ای اسراییل! خداوند، خدای ما یکتاست».
«متبارک باد نامِ پرجلالِ سلطنتش از ازل تا ابد».
«خداوند خدایت را با تمامیِ دل و جان و تمامیِ قدرتت دوست بدار».
«و این سخنان را که اکنون امر مینمایم در قلبت جای دِه».
«آنها را به فرزندانت تعلیم دِه و همواره دربارهٔ آنها سخن بگو».
«چه هنگامی که در خانه نشستهای و چه زمانی که در راه هستی، به هنگامِ خوابیدن و برخاستنت».
«آنها را همچون علامت بر دستت ببند و بهعنوانِ نشانه میانِ چشمانت بگذار».
«آنها را بر قائمهٔ چهارچوب درِ خانه و دروازهات بنویس».[۲]
منابع
[ویرایش]پیوند به بیرون
[ویرایش]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)