Kazimierz Schmidt
Kazimierz Gaszyn vel Kazimierz Schmidt[a] (ur. 27 sierpnia 1895 w Kabarowce, zm. 6 września 1968 w Warszawie) – rotmistrz obserwator Wojska Polskiego.
![]() Kazimierz Schmidt jako lotnik 13 pułku piechoty (ok. 1917) | |
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Lata służby |
1914–1921 |
Siły zbrojne | |
Formacja | |
Jednostki |
Legion Wschodni |
Główne wojny i bitwy | |
Późniejsza praca |
prawnik |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Życiorys
edytujSyn Antoniego i Wandy z Wierchlejskich. Studiował na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Lwowskiej. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się jako ochotnik do Legionu Wschodniego, następnie służył w Pułku Ułanów Nr 8[1]. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. Później został mianowany oficerem zawodowym kawalerii w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 września 1915. Do 1918 jego oddziałem macierzystym był Pułk Ułanów Nr 13[2][3].
1 listopada 1915 roku został skierowany na trzymiesięczne szkolenie obserwatorów lotniczych. Po jego ukończeniu otrzymał w lutym 1916 roku przydział do 14. kompanii lotniczej (Flik 14) na froncie galicyjsko-wołyńskim. W czasie lotów bojowych wykazał się odwagą oraz doskonałymi umiejętnościami strzeleckim. W czasie walk stoczonych w okresie od czerwca do sierpnia zestrzelił trzy samoloty przeciwnika[4][5], za co został wymieniony w komunikacie dowództwa armii austro-węgierskiej i odznaczony Złotym Medalem Waleczności. We wrześniu zestrzelił kolejny samolot nieprzyjaciela, co też zostało odnotowane w komunikacie dowództwa[6].
25 listopada 1916 roku został zestrzelony i ranny trafił do rosyjskiej niewoli. Uwolniony został w lutym 1918 roku i skierowany do obsługi poczty lotniczej na trasie Kijów-Lwów-Kraków-Wiedeń[7].
Po rozpadzie Austro-Węgier przedostał się do Krakowa i zgłosił do służby w III eskadrze lotniczej. Został skierowany do Lwowa, gdzie został przydzielony do grupy polskich lotników dowodzonych przez Stefana Bastyra[8]. W czasie walk o Lwów wykonał siedem lotów bojowych[9]. Wyróżnił się 16 grudnia podczas lotu rozpoznawczego wykonanego podczas bardzo złych warunków pogodowych. Udało mu się wówczas ustalić dokładne położenie wojsk własnych i nieprzyjaciela[10].
W marcu 1919 roku został skierowany do Szkoły Pilotów w Warszawie. W maju przerwał szkolenie i objął stanowisko referenta szkolnego w Szefostwie Uzupełnień Wojsk Lotniczych. Na szkolenie lotnicze trafił ponownie do I Niższej Szkoły Pilotów w Krakowie, którą ukończył w lipcu 1920 roku. W trakcie szkolenia okazało się, że ma problemy zdrowotne będące efektem ran odniesionych w 1916 roku. Uniemożliwiało mu to dalszą służbę w formacjach lotniczych, na jego wniosek został przeniesiony do kawalerii. 13 listopada 1920 roku otrzymał przydział do szwadronu zapasowego 6. Pułku Ułanów Kaniowskich. W styczniu 1921 roku otrzymał bezterminowy urlop z wojska na odbycie studiów. Nie powrócił na Politechnikę Lwowską, wybrał prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia ukończył w 1924 roku, nie powrócił jednak do służby wojskowej. Został zwolniony do rezerwy. 8 stycznia 1924 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 291. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Posiadał przydział w rezerwie do 10. Pułku Strzelców Konnych w Łańcucie[11][12]. W 1934 roku, jako rotmistrz pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Łódź Miasto II. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[13].
Po zwolnieniu z wojska podjął pracę jako prawnik w administracji państwowej[7]. Nie stracił kontaktu z lotnictwem, był jednym z organizatorów Śląskiego Klubu Lotnictwa Żaglowego. Pracował też w Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie jako dyrektor administracyjny. Po II wojnie światowej był członkiem Klubu Seniorów Lotnictwa[7].
Zmarł 6 września 1968 w Warszawie[14].
Ordery i odznaczenia
edytuj- Medal Niepodległości – 23 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”[15]
- Polowa Odznaka Obserwatora nr 83 – 12 grudnia 1929 „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918-1920”[16]
- Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami[17]
- Złoty Medal Waleczności[17]
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy[17]
- Srebrny Medal Waleczności 2 klasy[17]
Uwagi
edytuj- ↑ W 1923 roku zmienił nazwisko na Gaszyn.
Przypisy
edytuj- ↑ Butkiewicz 2005 ↓, s. 43.
- ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 744, 816.
- ↑ Ranglisten 1918 ↓, s. 920, 1025.
- ↑ Albatros B-I, 1914. samolotypolskie.pl. [dostęp 2020-01-12]. (pol.).
- ↑ Lloyd C-II, 1915. samolotypolskie.pl. [dostęp 2020-01-12]. (pol.).
- ↑ Butkiewicz 2005 ↓, s. 43, wg autora został przedstawiony do odznaczenia Orderem Korony Żelaznej III klasy.
- ↑ a b c Butkiewicz 2005 ↓, s. 44.
- ↑ Mordawski 2009 ↓, s. 14, 26.
- ↑ Niestrawski. T. II 2017 ↓, s. 19.
- ↑ Mordawski 2009 ↓, s. 109.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 672, 698.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 595, 620.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 270, 905.
- ↑ Alfabetyczny spis zmarłych nazwiska z zakresu Gas-Gawryszuk. nekrologi-baza.pl. [dostęp 2020-01-13]. (pol.).
- ↑ M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12, jako dr Kazimierz Schmidt-Gaszyn.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 12 grudnia 1929 roku, s. 363.
- ↑ a b c d Ranglisten 1918 ↓, s. 1025.
Bibliografia
edytuj- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Hubert Mordawski: Polskie lotnictwo wojskowe 1918-1920 : narodziny i walka. Poznań ; Wrocław: Wydawnictwo Dolnośląskie Oddział Publicat, 2009. ISBN 978-83-245-8844-2. OCLC 750811729.
- Mariusz Niestrawski: Polskie wojska lotnicze w okresie walk o granice państwa polskiego (1918-1921). T. II, Walka i demobilizacja. Oświęcim: Napoleon V, 2017. ISBN 978-83-65746-74-0. OCLC 995372299.
- Mariusz Niestrawski: Polskie wojska lotnicze w okresie walk o granice państwa polskiego (1918-1921). T. I, początki, organizacja, personel i sprzęt. Oświęcim: Napoleon V, 2017. ISBN 978-83-65746-74-0. OCLC 995372299.
- Jerzy Butkiewicz: Kazimierz Schmidt. „Lotnictwo z szachownicą”. 2/2005, s. 43-44, 2005. Wrocław: Wydawnictwo Sanko. ISSN 1643-5702. OCLC 69537539.