Robert Lewandowski
ⓘRobert Lewandowski (ur. 21 sierpnia 1988 w Warszawie) – polski piłkarz, występujący na pozycji środkowego napastnika w hiszpańskim klubie FC Barcelona oraz w reprezentacji Polski, której jest kapitanem.
![]() Robert Lewandowski podczas MŚ 2018 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
21 sierpnia 1988 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
185 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Numer w klubie |
9 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna[b] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Uważany za jednego z najlepszych piłkarzy swojego pokolenia na świecie i jednego z najlepszych środkowych napastników w historii piłki nożnej[1][2][3]. Zdobywca ponad 600 goli w seniorskich rozgrywkach klubowych i reprezentacyjnych. Po zdobyciu korony króla strzelców polskiej trzeciej i drugiej ligi w 2008 trafił do Lecha Poznań, z którym sięgnął po mistrzostwo Polski i tytuł króla strzelców Ekstraklasy. W 2010 został zawodnikiem Borussii Dortmund, w barwach której zdobył dwa krajowe tytuły, koronę króla strzelców Bundesligi i dotarł do finału Ligi Mistrzów UEFA. W 2014 przeniósł się do Bayernu Monachium, z którym zdobywał mistrzostwo Niemiec w każdym z ośmiu rozegranych sezonów, poza tym sześciokrotnie został najlepszym ligowym strzelcem i przekroczył barierę 250 goli w Bundeslidze, dokonując tego najszybciej w historii. W 2020 sięgnął z klubem po potrójną koronę, wygrywając mistrzostwo, puchar Niemiec i rozgrywki Ligi Mistrzów UEFA, ponadto został królem strzelców wszystkich rozgrywek, w których występował[4]. W 2021 sięgnął z Bayernem po Klubowe mistrzostwo świata, a sam został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju. Jest drugim najlepszym strzelcem w historii Bundesligi, najskuteczniejszym obcokrajowcem w Bundeslidze, a także rekordzistą pod względem goli strzelonych w jednym sezonie Bundesligi (41 bramek). W 2022 za 45 milionów euro opłaty stałej jako najdroższy polski piłkarz w historii został zawodnikiem hiszpańskiego klubu FC Barcelona. W sezonie 2022/2023 zdobył z klubem mistrzostwo Hiszpanii oraz Superpuchar Hiszpanii, zostając królem strzelców obu rozgrywek.
Jest jednym z sześciu polskich piłkarzy – zdobywców Pucharu Europy i trzecim najlepszym strzelcem w historii Ligi Mistrzów UEFA.
Od 2008 występuje w reprezentacji Polski w piłce nożnej, od 2014 jest kapitanem drużyny narodowej. Jest członkiem Klubu Wybitnego Reprezentanta[5], rekordzistą pod względem liczby występów w reprezentacji Polski i jej najlepszym strzelcem w historii, wybranym do najlepszej drużyny stulecia Polskiego Związku Piłki Nożnej. Z dorobkiem 83 goli jest jednym z najlepszych strzelców w historii reprezentacji narodowych. Z reprezentacją Polski w piłce nożnej wystąpił na Mistrzostwach Świata 2018 i 2022, a także Mistrzostwach Europy 2012, 2016, 2020 i 2024. Jest jedynym polskim piłkarzem, który zdobywał bramki podczas trzech turniejów finałowych mistrzostw Europy.
Jako jedyny Polak w historii otrzymał nagrody Piłkarza Roku FIFA (dwukrotnie) i Piłkarza Roku UEFA, a także Europejski Złoty But (dwukrotnie). Laureat 2. miejsca w plebiscycie Złotej Piłki oraz zdobywca nagrody dla Napastnika Roku w 2021, przyznawanej przez „France Football”[6]. Jest najwyżej sklasyfikowanym Polakiem w historii w tym plebiscycie[7][8]. Z dorobkiem 27 trofeów jest najbardziej utytułowanym polskim piłkarzem w historii[9][10]. Zdobywając pięć goli w ciągu dziewięciu minut, w ligowym meczu z Wolfsburgiem w 2015, zapisał się w księdze rekordów Guinnessa. Jedenastokrotnie wybierany był Piłkarzem Roku w plebiscycie „Piłki Nożnej”, ponadto trzykrotnie zwyciężył w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” oraz został wybrany polskim piłkarzem stulecia[11]. Jest laureatem Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej Polskiego Komitetu Olimpijskiego za osiągnięcia w 2020, a także najlepszym strzelcem na świecie 2020 i członkiem drużyny dekady według Międzynarodowej Federacji Historyków i Statystyków Futbolu. W 2020 został uznany przez Światowe Stowarzyszenie Prasy Sportowej (AIPS) za najlepszego wśród mężczyzn Sportowca Roku w Europie[12] i dwukrotnie na świecie w 2020[13] i 2021, ponadto został uznany sportowcem roku w Europie w Ankiecie PAP[14] i najbardziej wpływowym człowiekiem w polskim sporcie według magazynu „Forbes”[15]. W 2021 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne osiągnięcia sportowe i promowanie Polski na arenie międzynarodowej”.
Młodość i wykształcenie
Urodził się w Warszawie jako drugie dziecko Iwony (z d. Dembek) i Krzysztofa Lewandowskich[16]. Pochodzi z rodziny o sportowych tradycjach – ojciec uprawiał judo i grał w piłkę nożną w trzecioligowym Hutniku Warszawa, a matka była siatkarką pierwszoligowego AZS Warszawa oraz lekkoatletką[17], a po śmierci męża w 2005[18] objęła po nim funkcję kierownika hali sportowej w Lesznie, następnie pełniła funkcję wiceprezesa miejscowego klubu Partyzant i była nauczycielką wychowania fizycznego[19][20]. Robert ma starszą o trzy lata siostrę, Milenę, która należała do kadry narodowej juniorek w siatkówce[21][22].
Wychowywał się w Lesznie[16], gdzie ukończył naukę w szkole podstawowej i gimnazjum w Zespole Szkół Publicznych im. Stefana Batorego[23]. Uczęszczał do LXII Liceum Ogólnokształcącego Mistrzostwa Sportowego im. Generała Broni Władysława Andersa w Warszawie[24], ale w 2005 – chcąc poświęcić się codziennym treningom w Legii Warszawa – podjął naukę wieczorową w LVIII LO im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Warszawie[25]. Po dołączeniu do Znicza Pruszków w 2006 powrócił jednak do swojego macierzystego liceum, w którym w maju 2007 zdał maturę[26]. Następnie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Edukacji w Sporcie w Warszawie[27]. 9 października 2017 z wyróżnieniem obronił pracę licencjacką na kierunku wychowanie fizyczne o specjalizacji trenersko-menedżerskiej[28], a 5 października 2020 uzyskał tytuł magistra, broniąc pracy dotyczącej analizy składu ciała i wydolności tlenowej studentów WSES[29].
Od dzieciństwa interesował się grą w piłkę nożną, podbijał piłkę nogą także m.in. podczas odrabiania lekcji oraz spożywania posiłków z rodziną[30]. Chcąc udoskonalić technikę gry, nagrywał swoje treningi w przydomowym ogrodzie, po czym analizował nagrania[31]. Jego piłkarskimi idolami byli Roberto Baggio, Alessandro Del Piero i Thierry Henry[32][33]. W młodości próbował sił także w innych dyscyplinach sportu: w okresie od szkoły podstawowej do końca gimnazjum trenował biegi przełajowe i był mistrzem województwa mazowieckiego swojej kategorii wiekowej[34], poza tym przez krótki czas trenował judo[35], boks i siatkówkę[21], a także tenisa stołowego[36].
Kariera klubowa
Początki
Karierę piłkarską rozpoczął w Partyzancie Leszno – nie był oficjalnie zawodnikiem tego klubu, ale mógł uczestniczyć w treningach dzięki swemu ojcu, który był trenerem i prezesem klubu[19][37], a czasem był wystawiany w meczach[38]. W 1994, mając sześć lat, został zapisany do Varsovii Warszawa[39], gdzie występował przez siedem lat w drużynach młodzieżowych i juniorskich[40][41]. Początkowo z powodu braku grupy szkoleniowej w jego wieku trenował ze starszymi o dwa lata od siebie zawodnikami, z czasem dołączył do nowo powstałej w klubie drużyny o nazwie „Żaki”, dedykowanej chłopcom z rocznika 1988[42]. W czasie, gdy występował w grupie dedykowanej rocznikowi 1986, rocznik ten został włączony do Polonii Warszawa i przez ponad rok występował jako „Polonia/Varsovia Warszawa”[43]. Jego pierwszym trenerem był Marek Siwecki, następnie trenował pod okiem Krzysztofa Sikorskiego i Marka Krzywickiego[42]. W tamtym czasie wyróżniał się niskim wzrostem i niewielką masą ciała, dlatego nosił pseudonim „Bobek”[42]. Z powodu mikrej postury w 2002 zrezygnowano z powoływania go do kadry Mazowsza.
Znacząca poprawa warunków fizycznych tuż przed ukończeniem 16. roku życia (w połączeniu z prezentowanymi umiejętnościami) spowodowała, że w drugiej połowie 2004 zainteresowała się nim Legia Warszawa. W lutym 2005 trafił do IV-ligowej Delty Warszawa[44], która uchodziła za zaplecze Legii[45]. Nim jednak zdążył zagrać pierwszy mecz w zespole seniorskim, zmarł jego ojciec[46]. W końcówce sezonu 2004/2005 strzelił dla Delty cztery bramki w lidze[47], a jego drużyna zajęła piąte miejsce w tabeli mazowieckiej grupy IV ligi[48].
Po rozwiązaniu Delty przeszedł do Legii[49], z którą 1 lipca 2005 podpisał roczny kontrakt, stając się oficjalnie zawodnikiem klubu. Cały sezon 2005/2006 rozegrał w III-ligowych rezerwach Legii, zdobył dwie bramki[50]. Pod koniec sezonu doznał kontuzji (naderwanie mięśnia w przyczepie kości guza kulszowego)[51][52]. 30 czerwca 2006 wygasła jego umowa z Legią i choć pojechał z pierwszą drużyną na letnie zgrupowanie, a ówczesny trener Dariusz Wdowczyk widział dla niego miejsce w zespole, nie zaproponowano mu nowego kontraktu[53][54]. Lewandowski często określał tę sytuację „pierwszym ciosem sportowym od życia”[55].
Znicz Pruszków
W lipcu 2006 podpisał umowę z trzecioligowym Zniczem Pruszków, który zapłacił za niego 5 tys. zł[19]. Szkoleniowiec klubu, Andrzej Blacha, już rok wcześniej chciał ściągnąć Lewandowskiego do prowadzonego przez siebie Hutnika Warszawa. 6 czerwca 2007 strzelił dwa gole w meczu z Concordią Piotrków Trybunalski, po którego wygraniu 4:0 klub awansował do drugiej ligi[56]. W ciągu dwóch sezonów strzelił dla Znicza 38 goli[57] – 37 w rozgrywkach ligowych i jedną w Pucharze Polski. W sezonach 2006/2007 oraz 2007/2008 był królem strzelców odpowiednio trzeciej i drugiej ligi[58][59].
Lech Poznań
18 czerwca 2008 został sprzedany do Lecha Poznań za kwotę prawie 1,5 mln zł[57][60]. W Ekstraklasie zadebiutował 8 sierpnia w 67. minucie meczu 1. kolejki z GKS-em Bełchatów; w trakcie spotkania zdobył swojego pierwszego gola w lidze[61][62]. W grudniu został uznany przez tygodnik „Piłka Nożna” za największe odkrycie 2008 roku w Polsce[63]. W styczniu 2009 redakcja serwisu imscouting.com umieściła go na liście „10 najbardziej obiecujących piłkarzy”[64], znalazł się także na 32. miejscu listy „50 najbardziej obiecujących zawodników do lat 23.”, sporządzonej przez brytyjski dziennik „The Times”[65].
W sezonie 2008/2009 zdobył z Lechem Puchar Polski, pokonując w finale Ruch Chorzów (1:0)[66]. Latem 2009 sięgnął po Superpuchar Polski, a w meczu o to trofeum (przeciwko Wiśle Kraków) strzelił jednego gola oraz wykorzystał „jedenastkę” w konkursie rzutów karnych[67]. 15 maja 2010 zdobył z Lechem mistrzostwo Polski, a sam – z 18 bramkami na koncie – wywalczył koronę króla strzelców Ekstraklasy[68]. Wystąpił łącznie w 82 oficjalnych spotkaniach Lecha, strzelił w nich 41 bramek i zanotował 20 asyst.
Borussia Dortmund
2010/2011: Pierwsze mistrzostwo Niemiec
Po zakończeniu sezonu 2009/2010 trwały negocjacje w sprawie transferu Lewandowskiego. 11 czerwca 2010 Lech Poznań osiągnął porozumienie z niemieckim klubem, Borussia Dortmund, uzgadniając warunki transakcji na kwotę 4,5 mln euro[69]. Piłkarz podpisał kontrakt obowiązujący do 30 czerwca 2014[70]. 22 sierpnia 2010 zadebiutował w Bundeslidze w meczu z Bayerem 04 Leverkusen (0:2), zmieniając w 63. minucie kapitana drużyny, Sebastiana Kehla. 19 września zdobył swojego pierwszego ligowego gola – w wygranych 3:1 Derbach Zagłębia Ruhry z FC Schalke 04. W pierwszym sezonie (2010/2011), w którym występował głównie na pozycji ofensywnego pomocnika[71], zdobył z klubem mistrzostwo Niemiec[72]. W tym sezonie zagrał w 33 meczach, w których strzelił 8 goli i zaliczył 3 asysty.
2011/2012: Hat trick w finale Pucharu Niemiec
Latem 2011 powrócił do pozycji napastnika[71]. 13 września zadebiutował w Lidze Mistrzów UEFA, w zakończonym remisem (1:1) meczu przeciwko Arsenalowi – spędził na boisku pełne 90 minut. 1 października strzelił dla Borussii swojego pierwszego hat-tricka, w wygranym 4:0 ligowym spotkaniu przeciwko Augsburgowi. 19 października zdobył swoją premierową bramkę w Lidze Mistrzów, w przegranym 1:3 meczu z Olympiakosem[73]. W meczu 17. kolejki ligi niemieckiej zdobył dwa gole przeciwko Freiburgowi i tym samym całą rundę jesienną Bundesligi zakończył z 12 trafieniami i 6 asystami na koncie[74]. 5 maja 2012 powtórzył ten wyczyn w spotkaniu z Freiburgiem, ostatnim meczu sezonu. Ostatecznie ukończył rozgrywki z dorobkiem 22 bramek (w rundzie wiosennej uzbierał 10 trafień). Tym samym zajął 3. miejsce wśród najlepszych strzelców ligi w ówczesnym sezonie. Jednocześnie pobił rekord goli strzelonych przez Polaka w Bundeslidze, należący wówczas do Jana Furtoka (20 bramek)[75]. Został również najlepszym strzelcem Borussii Dortmund w ligowych rozgrywkach. Ponadto władze ligi uznały go za najlepszego piłkarza minionego roku[76], a dziennik „Bild” umieścił go w gronie 11 najlepszych piłkarzy sezonu. Lewandowski drugi raz z rzędu zdobył z Borussią mistrzostwo oraz sięgnął z nią po Puchar Niemiec, strzelając w meczu finałowym (5:2) trzy bramki Bayernowi Monachium[77]. Został jednocześnie królem strzelców tamtej edycji Pucharu Niemiec (siedem goli) i jednym z trzech piłkarzy w historii tych rozgrywek, którzy uzyskali hat-tricka w finale. W sezonie 2011/2012 rozegrał 47 meczów we wszystkich rozgrywkach, zdobywając 30 bramek.
2012/2013: Cztery gole przeciwko Realowi Madryt
16 marca 2013, w meczu z Freiburgiem, pobił klubowy rekord Friedhelma Konietzki, który zdobywał bramki w siedmiu kolejnych meczach Borussii w połowie lat 60. 13 kwietnia, w 29. kolejce Bundesligi (przeciwko SpVgg Greuther Fürth), przedłużył serię do 11 kolejnych spotkań, dzięki czemu stał się drugim graczem w historii Bundesligi pod względem liczby meczów z rzędu ze strzelonym golem, po Gerdzie Müllerze (16 spotkań). Strzelił łącznie 14 bramek w 12 meczach ligowych, w których jego rywalami byli, kolejno: TSG 1899 Hoffenheim, Werder Brema, 1. FC Nürnberg, Bayer 04 Leverkusen, Hamburger SV, Hannover 96, FC Schalke 04, SC Freiburg, VfB Stuttgart, FC Augsburg, SpVgg Greuther Fürth i 1. FSV Mainz 05[78].
W pierwszym półfinałowym meczu Ligi Mistrzów przeciwko Realowi Madryt (4:1), rozegranym 24 kwietnia 2013 na Signal Iduna Park w Dortmundzie, zdobył cztery bramki – w 8., 50., 55. i 60. minucie spotkania[79]. Został wówczas pierwszym piłkarzem w historii, który zdobył hat-tricka w półfinale Ligi Mistrzów[80]. W przegranym 1:2 meczu finałowym z Bayernem Monachium, rozgrywanym na Wembley, grał przez pełne 90 minut[81]. Z 10 trafieniami był drugim najlepszym strzelcem rozgrywek, ustępując jedynie Cristiano Ronaldo (12 goli)[82]. W sezonie 2012/2013 został także wicekrólem strzelców Bundesligi, zdobywając 24 bramki, a Borussia sięgnęła po wicemistrzostwo kraju[83].
2013/2014: Król strzelców Bundesligi
27 lipca 2013 sięgnął z zespołem po Superpuchar Niemiec, pokonując w finale 4:2 Bayern Monachium[84].
15 kwietnia 2014, w meczu Pucharu Niemiec z Wolfsburgiem, zdobył swoją 100. bramkę dla Borussii Dortmund, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki[85]. 3 maja, przed meczem z TSG 1899 Hoffenheim, który był ostatnim występem Lewandowskiego w barwach Borussii na własnym stadionie, został oficjalnie pożegnany przez władze i kibiców klubu[86]. Jego ostatnim spotkaniem w drużynie z Dortmundu było starcie z Herthą BSC (4:0), do którego doszło 10 maja 2014 i w którym strzelił dwa gole – w tym jednego, premierowo w swojej karierze, bezpośrednio z rzutu wolnego. W całym sezonie 2013/2014 strzelił w lidze 20 bramek i po raz pierwszy został królem strzelców najwyższej klasy rozgrywkowej w Niemczech[72]. W ekipie Borussii występował wspólnie z dwoma innymi reprezentantami Polski – Jakubem Błaszczykowskim i Łukaszem Piszczkiem[87], z którymi tworzył tzw. „polskie trio z Dortmundu”[88]. W klubie rozegrał łącznie 187 meczów, w których strzelił 103 bramki i zanotował 43 asysty[89].
Bayern Monachium
2014/2015: Pierwszy sezon w Bayernie
4 stycznia 2014 podpisał pięcioletni kontrakt z Bayernem Monachium, którego zawodnikiem został 1 lipca, po wygaśnięciu umowy z Borussią Dortmund[90]. Umowa była warta 60 mln euro[91]. 9 lipca został oficjalnie zaprezentowany przez Bayern – jednocześnie poinformowano, że będzie występował z numerem „9” na koszulce meczowej[92]. W nowych barwach zadebiutował 13 sierpnia w przegranym 2:0 meczu z Borussią Dortmund o Superpuchar Niemiec[93]. 22 sierpnia zagrał w wygranym 2:1 meczu 1. kolejki Bundesligi przeciwko VfL Wolfsburg – na boisku spędził 79 minut, zaliczył asystę przy golu Arjena Robbena na 2:0[94]. Pierwszą bramkę w barwach Bayernu zdobył 30 sierpnia na stadionie Gelsenkirchen, w zremisowanym 1:1 meczu ligowym z FC Schalke 04. 1 listopada strzelił bramkę w ligowym meczu z Borussią, zakończonym wygraną Bayernu 2:1[93].
28 kwietnia 2015, w 117. minucie półfinału Pucharu Niemiec przeciwko Borussii Dortmund (przegranego przez Bayern po rzutach karnych), doznał kontuzji w starciu z bramkarzem rywali, Mitchellem Langerakiem. Lewandowski zdołał dokończyć spotkanie, lecz nie wziął już udziału w konkursie rzutów karnych, a bezpośrednio po meczu został przewieziony do szpitala. Badania wykazały, że wskutek starcia z przeciwnikiem doznał złamania nosa, pęknięcia kości twarzy oraz wstrząśnienia mózgu – ponadto nie pamiętał ostatnich minut gry[95]. 6 maja, w półfinałowym meczu Ligi Mistrzów UEFA pomiędzy Barceloną a Bayernem Monachium (3:0), rozgrywanym na Camp Nou, wystąpił w specjalnej, przygotowanej dla niego karbonowej masce ochronnej, mającej chronić uszkodzone kości. W rewanżu ponownie wystąpił w masce i strzelił jedną z bramek dla swojego zespołu. Ostatecznie niemiecka drużyna wygrała 3:2, lecz nie wystarczyło to do awansu (bilans bramkowy 3:5)[96]. W sezonie 2014/2015 zdobył z zespołem z Monachium mistrzostwo Niemiec, a sam, z dorobkiem 17 goli w lidze, zajął drugie miejsce w klasyfikacji strzelców Bundesligi – ex aequo ze swoim klubowym kolegą – Arjenem Robbenem.
2015/2016: Pięć goli w dziewięć minut i 200 bramek ligowych
22 września 2015, w ligowym meczu Bayernu Monachium z Wolfsburgiem, zakończonym wynikiem 5:1, wszedł na boisko na początku drugiej połowy (z powodu lekkiego urazu opuścił poprzedni mecz ligowy z SV Darmstadt 98) i w ciągu zaledwie dziewięciu minut strzelił pięć bramek (w 51., 52., 55., 57. i 60. minucie meczu)[97]. Pobił przy tym szereg rekordów, które zostały następnie zapisane w księdze rekordów Guinnessa[98][99][100] – był to najszybszy hat-trick (202 s) oraz najszybciej strzelone cztery i pięć bramek (łącznie 539 s) w historii Bundesligi[101]. Lewandowski został pierwszym piłkarzem, który osiągnął taką liczbę goli, rozpoczynając mecz na ławce rezerwowych, a jego pięć bramek to także najszybciej zdobyte trafienia w historii czterech najmocniejszych lig Europy: niemieckiej, włoskiej, hiszpańskiej i angielskiej[102]. Ponadto ostatni z pięciu został uznany golem sezonu 2015/2016 w Bundeslidze[103]. Cztery dni później, w meczu z 1. FSV Mainz 05, zdobył swojego 100. gola w Bundeslidze, stając się 50. zawodnikiem w historii, który strzelił 100 bramek w najwyższej klasie rozgrywkowej w Niemczech.
29 września 2015, w meczu drugiej kolejki fazy grupowej Ligi Mistrzów pomiędzy Bayernem Monachium a Dinamem Zagrzeb (5:0), zdobył hat-tricka, zostając dzięki temu najskuteczniejszym Polakiem w historii europejskich pucharów. Pobił tym samym dotychczasowy rekord Włodzimierza Lubańskiego, wynoszący 31 trafień[104].
11 stycznia 2016 zajął czwarte miejsce w plebiscycie Złotej Piłki FIFA, zdobywając 4,17% głosów[105]. 16 marca, podczas rewanżowego meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Juventusem (wygranego 4:2 po dogrywce), Lewandowski rozegrał swoje 48. spotkanie w Lidze Mistrzów, ustanawiając nowy rekord występów polskiego zawodnika w tym turnieju; wyprzedził Jerzego Dudka, który zagrał 47 razy w LM[106]. Został także najskuteczniejszym polskim zawodnikiem w historii rozgrywek[107]. Dotarł z Bayernem do półfinału, gdzie niemiecki klub przegrał w dwumeczu z Atlético Madryt[108]. W tamtej edycji Ligi Mistrzów strzelił łącznie dziewięć goli, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji strzelców, tuż po Cristiano Ronaldo, który zdobył 16 bramek. 7 maja 2016 w meczu przeciwko FC Ingolstadt Lewandowski strzelił 2 bramki, przy czym druga z nich była zarazem 200. ligową bramką w karierze[a].
W sezonie 2015/2016 obronił z Bayernem mistrzostwo Niemiec – był to historyczny dla klubu, zdobyty czwarty raz z rzędu (i 26. ogółem) tytuł mistrzowski. Sam napastnik, z dorobkiem 30 goli, po raz drugi w swojej karierze został królem strzelców Bundesligi – osiągnął taki wynik bramkowy jako pierwszy zawodnik od czasów Dietera Müllera z 1. FC Köln, który w kampanii 1976/1977 sięgał po koronę króla strzelców z 34 trafieniami na koncie[109]. Został również pierwszym zagranicznym piłkarzem w historii, który strzelił 30 bramek w jednym sezonie najwyższej klasy rozgrywkowej w Niemczech[110][111]. 21 maja 2016 po raz drugi w karierze zdobył Puchar Niemiec. Jego zespół pokonał w finale na Stadionie Olimpijskim w Berlinie Borussię Dortmund po rzutach karnych (0:0, k. 4:3), zaś sam Lewandowski skutecznie wykorzystał jedną z „jedenastek”. Wspomniany finał był 100. meczem Polaka w Bayernie, biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki. Piłkarz stał się także piątym zawodnikiem w historii, który sięgał po to trofeum z dwoma różnymi klubami[112].
W 51 meczach Bayernu w ówczesnym sezonie Lewandowski strzelił 42 bramki – 30 w Bundeslidze, dziewięć w Lidze Mistrzów i trzy w Pucharze Niemiec. Wraz z Thomasem Müllerem stworzyli wówczas jeden z najskuteczniejszych duetów napastników w historii Bundesligi, zdobywając łącznie 74 gole. 30 maja 2016 znalazł się w drużynie sezonu Ligi Mistrzów[113]. 21 lipca magazyn „Kicker” okrzyknął go najlepszym napastnikiem Bundesligi w sezonie 2015/2016, prezentującym „klasę światową”[114].
2016/2017: 100 goli dla klubu
14 sierpnia 2016 zdobył drugi w swojej karierze, a pierwszy w barwach Bayernu Superpuchar Niemiec, po pokonaniu Borussii Dortmund 2:0. Było to dla niego szóste starcie o wspomniane trofeum, wcześniej dokonało tego tylko dwóch zawodników – Philipp Lahm i Thomas Müller[115][116]. Pierwsze trafienia w nowym sezonie Lewandowski zanotował 19 sierpnia 2016, zdobywając hat-tricka w wygranym 5:0 meczu pierwszej rundy Pucharu Niemiec przeciwko FC Carl Zeiss Jena[117]. 26 sierpnia strzelił trzy gole w pierwszej kolejce Bundesligi z Werderem Brema (6:0), stając się drugim po Gerdzie Müllerze piłkarzem Bayernu, który strzelił hat-tricka w pierwszej serii spotkań[118][119].
1 października rozegrał swój 200. mecz w Bundeslidze (1:1 z 1. FC Köln), zostając tym samym dziewiątym polskim zawodnikiem, który osiągnął taką liczbę występów w najwyższej klasie rozgrywkowej w Niemczech[120]. 2 grudnia, w 90. minucie ligowego meczu z 1. FSV Mainz 05, zdobył bramkę bezpośrednio z rzutu wolnego, ustalając wynik na 3:1. Był to pierwszy tego typu gol strzelony przez Lewandowskiego w barwach Bayernu[121]. Swój wyczyn powtórzył cztery dni później, w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Atlético Madryt, kiedy to strzałem w okienko bramki strzeżonej przez Jana Oblaka zapewnił swojej drużynie zwycięstwo 1:0. Po zdobyciu tej bramki, poprzez charakterystyczną cieszynkę (włożenie piłki pod koszulkę i kciuka do ust), poinformował opinię publiczną, że spodziewa się dziecka[122][123]. 13 grudnia przedłużył kontrakt z Bayernem – do 30 czerwca 2021[124].
20 stycznia 2017 strzelił dwie bramki w wygranym 2:1 meczu z SC Freiburg, dzięki czemu z dorobkiem 135 goli awansował na drugie miejsce w klasyfikacji zagranicznych strzelców Bundesligi, wyprzedzając zdobywcę 133 bramek, Giovanego Élbera[125]. 25 lutego zdobył trzy gole w wygranym 8:0 ligowym spotkaniu z Hamburgerem SV i po raz pierwszy w karierze skompletował dwa hat-tricki w jednym sezonie ligowym[126][127]. 1 marca, w ćwierćfinale Pucharu Niemiec z FC Schalke 04 (3:0), zdobył dwa gole – drugi był jednocześnie dwusetnym trafieniem Lewandowskiego dla niemieckich klubów[128]. 11 marca, w spotkaniu 24. kolejki Bundesligi przeciwko Eintrachtowi Frankfurt (3:0), również strzelił dwie bramki – tym samym w 136. występie zdobył swojego 100. gola dla Bayernu[129].
8 kwietnia 2017 strzelił dwa gole w wygranym 4:1 meczu z Borussią Dortmund, kompletując w ten sposób 26 trafień po 28 kolejkach Bundesligi, jako pierwszy zawodnik od sezonu 1980/1981[130]. 12 kwietnia z powodu urazu barku nie wystąpił w pierwszym meczu ćwierćfinału Ligi Mistrzów z Realem Madryt, przegranym 1:2.
Spotkanie rewanżowe, rozgrywane 18 kwietnia na Estadio Santiago Bernabéu, rozpoczął już w wyjściowym składzie Bayernu – w 53. minucie otworzył wynik strzałem z rzutu karnego, stając się pierwszym zawodnikiem, który strzelił Realowi Madryt sześć goli na poziomie Ligi Mistrzów. Ostatecznie Bayern przegrał po dogrywce 2:4 i odpadł z rozgrywek, a Lewandowski zakończył tamtą edycję turnieju z dorobkiem ośmiu goli[131]. W 2020, w wywiadzie dla katalońskiego „Sportu”, Lewandowski ujawnił, że po wspomnianym dwumeczu Cristiano Ronaldo i Sergio Ramos przekonywali go do transferu do Realu Madryt[132].
13 maja 2017, w wygranym 5:4 meczu 33. kolejki Bundesligi z RB Leipzig, strzelił dwa gole, uzyskując 30 bramek w dwóch kolejnych sezonach Bundesligi – jako drugi po Gerdzie Müllerze zawodnik w historii, a zarazem pierwszy od 43 lat (sezon 1973/1974). Ponadto pierwsze trafienie było 150. golem strzelonym przez Lewandowskiego w jego 226. występie w Bundeslidze[133].
W sezonie 2016/2017 zdobył z Bayernem piąte w swojej karierze mistrzostwo Niemiec (trzecie z rzędu w barwach Bayernu), a sam powtórzył swój ligowy dorobek bramkowy z poprzedniego sezonu, zdobywając 30 goli, co zagwarantowało mu drugie miejsce w klasyfikacji strzelców Bundesligi – za zdobywcą 31 bramek, Pierre-Emerickiem Aubameyangiem[134]. Biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki w tamtym sezonie, Lewandowski w 47 meczach Bayernu strzelił 43 gole, dzięki temu o jedno trafienie poprawił indywidualny rekord bramek, strzelonych we wszystkich rozgrywkach klubowych w jednym sezonie, ustanowiony rok wcześniej. Z dorobkiem pięciu goli został również królem strzelców ówczesnej edycji Pucharu Niemiec, mimo że Bayern odpadł z tych rozgrywek na poziomie półfinału – po porażce 2:3 z Borussią Dortmund. Ponadto znalazł się w najlepszych „jedenastkach” sezonu Bundesligi i Ligi Mistrzów UEFA[135]. 5 czerwca 2017 został wybrany najlepszym piłkarzem Bundesligi sezonu 2016/2017 przez samych zawodników, a następnie przez magazyn „Kicker”[136][137].
2017/2018: Najlepszy zagraniczny strzelec w historii klubu
5 sierpnia 2017 zdobył z Bayernem Monachium kolejny, trzeci Superpuchar Niemiec. Jego zespół, w meczu rozgrywanym na Signal Iduna Park w Dortmundzie, pokonał po serii rzutów karnych miejscową Borussię (2:2, k. 5:4)[138]. 17 sierpnia Lewandowski został nominowany do nagrody Piłkarza Roku FIFA[139]. 18 sierpnia strzelił bramkę w wygranym 3:1 ligowym meczu z Bayerem 04 Leverkusen, a dzięki odniesionemu wówczas zwycięstwu stał się pierwszym piłkarzem w historii, który wygrał siedem z rzędu meczów pierwszej kolejki Bundesligi[140]. 9 października znalazł się w gronie 30 nominowanych do Złotej Piłki[141]. 14 października, w wygranym 5:0 meczu z SC Freiburgiem, strzelił 160. bramkę w Bundeslidze[142]. 28 października, zdobywając gola w wygranym 2:0 meczu z RB Leipzig, został pierwszym piłkarzem Bayernu od czasów Giovanego Élbera (sezon 2002/2003), który wpisał się na listę strzelców w każdym z pięciu pierwszych domowych spotkań Bundesligi w sezonie[143]. 18 listopada, w meczu z Augsburgiem (3:0), strzelił 163. i 164. bramkę w Bundeslidze, co pozwoliło mu wyprzedzić w klasyfikacji wszech czasów tych rozgrywek niemieckiego napastnika, Karla-Heinza Rummenigge[144].
22 listopada 2017, w wygranym 2:1 meczu Ligi Mistrzów z RSC Anderlechtem, zdobył 50. bramkę w roku, biorąc pod uwagę rozgrywki klubowe i reprezentację, osiągając taki wynik bramkowy (w jednym roku kalendarzowym) po raz pierwszy w karierze[145]. 4 grudnia 2017 amerykańska telewizja sportowa ESPN uznała go za najlepszego środkowego napastnika na świecie[146]. Dzień później, w meczu z Paris Saint-Germain (3:1), zanotował 50. trafienie w europejskich pucharach (a 43. w rozgrywkach Ligi Mistrzów)[147]. 13 grudnia, w spotkaniu przeciwko 1. FC Köln, zdobył 166. gola w Bundeslidze i awansował do dziesiątki najlepszych strzelców w historii rozgrywek[148].
21 stycznia 2018, w meczu z Werderem Brema (4:2), strzelił 93. i 94. ligową bramkę dla Bayernu, zostając najskuteczniejszym zagranicznym strzelcem w historii tego klubu w ramach Bundesligi[149]. 4 lutego został wybrany Piłkarzem Roku 2017 w plebiscycie „Piłki Nożnej”[150]. Sześć dni później, zdobywając bramkę w 22. kolejce Bundesligi w wygranym 2:1 meczu z FC Schalke 04, wyrównał wieloletni rekord Juppa Heynckesa (ówczesnego trenera Bayernu) – w sezonie 1972/1973 strzelał co najmniej jednego gola w każdym z pierwszych 11 domowych spotkaniach w Bundeslidze (w barwach Borussii Mönchengladbach)[151].
W lutym 2018 światło dzienne ujrzała informacja o zakończeniu współpracy pomiędzy Lewandowskim a jego wieloletnim menedżerem, Cezarym Kucharskim. Piłkarz związał się wówczas z izraelskim agentem, Pinhasem Zahavim, mającym swój udział m.in. w transferze Neymara z FC Barcelony do Paris Saint-Germain w 2017[152]. Ruch ten wywołał lawinę spekulacji transferowych odnośnie do ewentualnej zmiany barw klubowych przez Lewandowskiego[153][154].
20 lutego 2018, dzięki dubletowi uzyskanemu w starciu z Beşiktaşem JK (5:0), Lewandowski awansował do dziesiątki najlepszych strzelców w historii Ligi Mistrzów (z dorobkiem 45 goli)[155]. Cztery dni później, w zremisowanym 0:0 meczu 24. kolejki Bundesligi z Herthą, rozegrał swój 250. mecz w Bundeslidze[156]. 10 marca, kompletując hat-tricka w meczu z Hamburgerem SV (6:0), zdobył 100. ligową bramkę w barwach Bayernu Monachium, czego wcześniej dokonało tylko pięciu zawodników: Gerd Müller (365 goli), Karl-Heinz Rummenigge (162), Roland Wohlfarth (119), Dieter Hoeneß (102) i Thomas Müller (wtedy 102), jednak to Polak uzyskał wspomniany wynik szybciej niż jakikolwiek inny piłkarz, strzelając setnego gola w swoim 120. występie dla Bayernu w Bundeslidze. Z dorobkiem 142 goli został również najskuteczniejszym zagranicznym piłkarzem w historii tego klubu[157]. Żaden inny zagraniczny zawodnik nie osiągnął takiego rezultatu od początku istnienia ligi, tj. od 1963[158].
31 maca 2018 zdobył trzy gole w meczu z Borussią Dortmund (6:0) i z dorobkiem 177 goli awansował na 8. miejsce w klasyfikacji strzelców wszech czasów Bundesligi, zrównując się z Dieterem Müllerem i Klausem Allofsem. Gole zdobyte w meczu przeciwko Borussii pozwoliły mu także awansować na 5. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców w historii Bayernu[159]. 21 kwietnia, w ligowym meczu z Hannoverem 96 (3:0), strzelił 106. bramkę dla Bayernu Monachium w Bundeslidze i został najskuteczniejszym obcokrajowcem w barwach pojedynczego klubu w tych rozgrywkach[160].
W sezonie 2017/2018 wystąpił łącznie w 48 meczach, strzelając w nich 41 goli – zdobył ponadto szóste w swojej karierze, a czwarte z rzędu w barwach Bayernu mistrzostwo Niemiec. Z drużyną dotarł także do finału Pucharu Niemiec (porażka 1:3 z Eintrachtem Frankfurt) oraz półfinału Ligi Mistrzów, gdzie lepszy w dwumeczu okazał się Real Madryt. Indywidualnie, z dorobkiem 29 goli, po raz trzeci w karierze został królem strzelców Bundesligi, dokonując tego jako pierwszy zagraniczny zawodnik. Został też najskuteczniejszym strzelcem ówczesnej edycji Pucharu Niemiec, zdobywając sześć bramek. Występy w rozgrywkach Ligi Mistrzów zakończył wówczas z pięcioma golami, uzyskanymi w 11 występach[161]. 18 maja 2018 znalazł się także w najlepszej „jedenastce” sezonu Bundesligi[162].
2018/2019: Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Bundesligi
Pomimo narastających spekulacji odnośnie do transferu Lewandowskiego, polski napastnik ostatecznie pozostał w Bayernie[163]. Sezon 2018/2019 Bawarczycy rozpoczęli pod wodzą nowego szkoleniowca, Niko Kovača. 12 sierpnia 2018, w spotkaniu o Superpuchar Niemiec przeciwko Eintrachtowi Frankfurt, Lewandowski skompletował hat-tricka, stając się pierwszym zawodnikiem w historii, który zdobył trzy bramki w starciu o to trofeum. Bayern zwyciężył 5:0, a Lewandowski mógł cieszyć się ze zdobycia 15. klubowego trofeum w karierze, stając się najbardziej utytułowanym polskim piłkarzem w historii – obok Huberta Kostki, Erwina Wilczka i Macieja Żurawskiego[164]. Został także najlepszym strzelcem w historii Superpucharu Niemiec (z łącznym dorobkiem pięciu bramek), a sam mecz był ósmym tego typu, w którym wystąpił[165].
15 września 2018, w wygranym 3:1 meczu trzeciej kolejki Bundesligi z Bayerem 04 Leverkusen, rozegrał 200. mecz w barwach Bayernu Monachium[166]. 19 września, w spotkaniu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Benfiką (2:0), zdobył 400. bramkę w profesjonalnej karierze, a także 46. w rozgrywkach samej Ligi Mistrzów, co pozwoliło mu zrównać się w klasyfikacji wszech czasów tych rozgrywek z Eusébio oraz Filippo Inzaghim[167]. Wcześniej jedynymi wówczas aktywnymi zawodnikami, którzy przekroczyli barierę 400 goli w karierze, byli: Cristiano Ronaldo (678), Lionel Messi (651), Zlatan Ibrahimović (500), Luis Suárez (430) i David Villa (407)[168].
7 listopada 2018, w wygranym meczu czwartej kolejki fazy grupowej Ligi Mistrzów z AEK Ateny (2:0), Lewandowski rozegrał 100. mecz w europejskich pucharach. Dzięki dwóm zdobytym wtedy trafieniom polski napastnik awansował na 7. miejsce w tabeli najlepszych strzelców Ligi Mistrzów, zrównując się z Alfredo Di Stéfano (49 bramek)[169].
2 marca 2019 strzelił dwa gole w meczu z Borussią Mönchengladbach w 24. kolejce Bundesligi (5:1), dzięki czemu wyrównał rekord, ustanowiony przez Claudio Pizarro – z dorobkiem 195 goli został najskuteczniejszym obcokrajowcem w historii Bundesligi[170]. 9 marca, w ligowym meczu przeciwko Wolfsburgowi, zdobył 196. i 197. bramkę w Bundeslidze, zostając samodzielnym zagranicznym liderem strzelców tych rozgrywek. 6 kwietnia strzelił dwie bramki w wygranym 5:0 meczu z Borussią Dortmund w 28. kolejce Bundesligi, z czego pierwszy gol był jego 200. trafieniem w Bundeslidze, dzięki czemu stał się pierwszym obcokrajowcem w historii ligi niemieckiej, który zdobył w niej 200 goli[171].
W sezonie 2018/2019 wystąpił łącznie w 47 meczach i strzelił 40 bramek. Ponadto sięgnął po siódme w karierze, a piąte z rzędu (w barwach Bayernu) mistrzostwo Niemiec, jak również po trzeci (a drugi dla Bawarczyków) Puchar Niemiec. Ponadto po raz czwarty został królem strzelców Bundesligi, strzelając 22 bramki w sezonie[172], a także zanotował najwięcej trafień (siedem) w ówczesnej edycji krajowego pucharu. Poza tym w rozgrywkach Ligi Mistrzów zdobył osiem goli w ośmiu spotkaniach i dotarł z drużyną do 1/8 finału, gdzie Bayern odpadł w dwumeczu (1:3) z Liverpoolem[173].
2019/2020: Potrójna korona
Sezon 2019/2020 rozpoczął 3 sierpnia 2019 przegranym 0:2 meczem o Superpuchar Niemiec z Borussią Dortmund[174]. 16 sierpnia 2019 zdobył dwie bramki, zapewniając drużynie remis w meczu 1. kolejki Bundesligi z Herhą BSC (2:2)[175]. 29 sierpnia przedłużył umowę z Bayernem Monachium do 30 czerwca 2023[176].
18 września 2019, w wygranym meczu I kolejki fazy grupowej Ligi Mistrzów z Crveną zvezdą Belgrad (3:0), zdobył swoją 200. bramkę w barwach Bayernu Monachium. Oprócz niego tę barierę przekroczyło tylko dwóch zawodników: Gerd Müller (508) oraz Karl-Heinz Rummenigge (217)[177]. 28 września, zdobył bramkę w wygranym 3:2 meczu 6. kolejki Bundesligi z SC Paderborn 07, zostając pierwszym zawodnikiem w historii Bundesligi, który w pierwszych sześciu kolejkach strzelił 10 goli[178][179]. Został też pierwszym zawodnikiem w historii Bayernu Monachium, który strzelał gole w każdym z sześciu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi[180].
1 października 2019 zdobył dwie bramki w wygranym meczu II kolejki fazy grupowej Ligi Mistrzów z Tottenhamem Hotspur (7:2), zrównując się z Ruudem van Nistelrooyem w klasyfikacji strzeleckiej Ligi Mistrzów i zarazem awansując na 5. miejsce z 56 golami w tych rozgrywkach[181]. 5 października, w przegranym meczu 7. kolejki Bundesligi z TSG 1899 Hoffenheim (1:2), zdobył swoją 213. bramkę w Bundeslidze, dzięki czemu awansował na 4. miejsce w klasyfikacji strzelców wszech czasów Bundesligi, zrównując się z Manfredem Burgsmüllerem[182]. 19 października, w meczu 8. kolejki Bundesligi z FC Augsburg (2:2), zdobył swoją 214. bramkę w Bundeslidze, dzięki czemu pozostał samodzielnie na 4. miejscu w klasyfikacji strzelców wszech czasów Bundesligi, a także wyrównał dwa rekordy – zrównał się z Carstenem Janckerem (który jako jedyny piłkarz w historii Bayernu Monachium zdobył przynajmniej jedną bramkę w 11 meczach z rzędu) oraz wyrównał rekord Pierre-Emericka Aubameyanga, który w sezonie 2014/2015 strzelał gole w każdej z pierwszych ośmiu pierwszych kolejek Bundesligi[183]. 9 listopada, w wygranym meczu 11. kolejki Bundesligi z Borussią Dortmund (4:0), zdobył dwie bramki, bijąc 50-letni rekord Gerda Müllera, który w sezonie 1968/1969 jako pierwszy zawodnik w historii zdobywał bramki w pierwszych 11. kolejkach Bundesligi (15 goli w 11 meczach); Lewandowski na tym etapie rozgrywek zdobył 16 goli w 11 meczach[184].
26 listopada 2019, w wygranym meczu V kolejki fazy grupowej Ligi Mistrzów z Crveną zvezdą (6:0), Lewandowski zdobył cztery bramki i awansował na 5. miejsce w klasyfikacji strzelców wszech czasów Ligi Mistrzów. Były to również najszybszej strzelone cztery bramki historii rozgrywek – Polakowi zajęło to 14 minut i 31 sekund (53', 60' 64', 68'). Z dorobkiem 45 goli został wówczas najskuteczniejszym zawodnikiem Bayernu Monachium w Lidze Mistrzów, a także stał się drugim piłkarzem w historii tych rozgrywek, który zdobył dwukrotnie cztery gole w jednym spotkaniu[185]. 2 grudnia 2019 zajął 8. miejsce w plebiscycie „Złotej Piłki”, zdobywszy 44 pkt[186]. Podczas uroczystej gali plebiscytu, odbywającej się w paryskim teatrze Châtelet, zasiadł w pierwszym rzędzie obok Lionela Messiego oraz Virgila van Dijka i wręczył Alissonowi Beckerowi trofeum Lwa Jaszyna, nagrodę dla najlepszego bramkarza 2019[187].
14 grudnia 2019, w wygranym meczu 15. kolejki Bundesligi z Werderem Brema (6:1), zdobył dwie bramki, zrównując się z Juppem Heynckesem na 3. miejscu w klasyfikacji strzelców wszech czasów Bundesligi z 220 golami[188]. 25 stycznia 2020, w wygranym meczu 19. kolejki Bundesligi z FC Schalke 04 (5:0), zdobył bramkę, zostając pierwszym zawodnikiem w historii Bundesligi, który strzelał gole w dziewięciu meczach z rzędu przeciwko FC Schalke 04, a także wyrównał 50-letni rekord Bundesligi, zostając drugim zawodnikiem w historii tych rozgrywek po Klausie Fischerze, który w latach 1969–1974 strzelał gole w dziewięciu meczach z rzędu jednemu klubowi: z VfB Stuttgart[189].
25 lutego 2020 zdobył bramkę oraz zaliczył dwie asysty, w rozgrywanym na Stamford Bridge, wygranym meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Chelsea (3:0). Podczas tego spotkania doznał kontuzji kolana, która wyłączyła go z gry na miesiąc[190]. Do gry powrócił 17 maja, po przerwie spowodowanej pandemią COVID-19, w meczu 26. kolejki Bundesligi przeciwko Unionowi Berlin. Rozegrał w tym meczu 90 minut i zdobył bramkę z rzutu karnego[191]. W następnej kolejce zdobył bramkę w meczu z Eintrachtem Frankfurt, przyczyniając się do wygranej Bayernu 5:2[192]. 30 maja strzelił dwie bramki w meczu z Fortuną Düsseldorf[193]. 6 czerwca w ligowym meczu z Bayerem Leverkusen uzyskał kolejne trafienie, zdobywając swoją 30. bramkę w sezonie, jako pierwszy piłkarz spośród pięciu najlepszych europejskich lig[194]. 16 czerwca zdobył zwycięską bramkę w meczu z Werderem Brema (1:0), co pozwoliło Bayernowi na zapewnienie sobie tytułu mistrzowskiego na dwie kolejki przed końcem rozgrywek[195]. Był to 30. tytuł mistrzowski Bayernu, a 8. w karierze i 6. z rzędu Lewandowskiego[196].
20 czerwca 2020 w meczu z SC Freiburg zdobył swoje 32. i 33. trafienie w sezonie[197], bijąc rekord należący do Pierre Emericka-Aubameyanga i tym samym zostając najlepszym obcokrajowcem pod względem liczby zdobytych bramek w jednym sezonie Bundesligi[198]. 27 czerwca zdobył bramkę z wygranym 4:0 meczu z VfL Wolfsburg i, notując 34 trafienia, po raz piąty w karierze zdobył tytuł króla strzelców Bundesligi[199]. Klubowe rozgrywki ligowe zakończył również jako lider klasyfikacji Europejskiego Złotego Buta[200]. 4 lipca 2020 strzelił dwie bramki w meczu finałowym przeciwko Eintrachtowi Frankfurt (4:2), wraz z Bayernem zdobył tym samym Puchar Niemiec[201]. Z dorobkiem sześciu goli jako pierwszy zawodnik w historii, po raz piąty w karierze został królem strzelców Pucharu Niemiec[202].
Zwycięstwo w Lidze Mistrzów
8 sierpnia 2020 powrócił z Bayernem do rozgrywek Ligi Mistrzów UEFA. W 10. minucie rewanżowego spotkania 1/8 finału z Chelsea został sfaulowany w polu karnym przez bramkarza gości, Wilfredo Caballero, a następnie skutecznie wykorzystał rzut karny. W 83. minucie zdobył swoją drugą bramkę, ustalając wynik spotkania na 4:1[203]. Poza tym zanotował także asysty przy bramkach Ivana Perisicia (na 2:0) oraz Corentina Tolisso (na 3:1) i został wybrany zawodnikiem meczu[204]. Druga bramka Lewandowskiego w tym spotkaniu była jego 66. w historii rozgrywek, co pozwoliło mu wyprzedzić Karima Benzemę i awansować na 4. miejsce w klasyfikacji strzelców wszech czasów Ligi Mistrzów[205]. W dwumeczu Bayern pokonał Chelsea 7:1, a Lewandowski miał udział we wszystkich zdobytych przez jego drużynę bramkach. W ćwierćfinałowym meczu Bayernu z Barceloną, z uwagi na historię pojedynków i klasę sportową drużyn określanym przez media jako „hit” tej fazy rozgrywek[206], Lewandowski zdobył bramkę i zanotował asystę przy otwierającym wynik meczu, golu Thomasa Müllera, w 4. minucie spotkania, które zakończyło się zwycięstwem Bayernu 8:2[207]. Był to pierwszy przypadek od 1949, kiedy Bayern stał się pierwszą drużyną w historii, która zdobyła osiem bramek w jednym meczu ćwierćfinału Ligi Mistrzów[208]. Rywalem Bayernu w półfinale okazał się francuski Olympique Lyon[209], a media w Polsce zapowiadały mecz jako pojedynek dwóch byłych gwiazd Ekstraklasy, Lewandowskiego i Marcelo, byłego defensora Wisły Kraków[210]. W meczu półfinałowym, rozegranym 19 sierpnia 2020, Lewandowski zdobył bramkę oraz asystował przy golu Serga Gnabry’ego i ostatecznie po zwycięstwie 3:0 po raz drugi w karierze awansował do finału Ligi Mistrzów[211]. W finale, rozegranym 23 sierpnia 2020 na Estádio da Luz, przeciwnikiem Bayernu był zespół Paris Saint-Germain[212]. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem Bayernu Monachium 1:0 po bramce Kingsleya Comana[213]. Lewandowski jako jeden z liderów drużyny rozegrał całe spotkanie, mając szanse na zdobycie gola i po raz pierwszy w karierze, jako piąty Polak w historii (po Zbigniewie Bońku, Józefie Młynarczyku, Jerzym Dudku i Tomaszu Kuszczaku), zdobył puchar Ligi Mistrzów UEFA[213].
W zwycięskim dla swojej drużyny sezonie zdobywał w bramki w 9 z 10 rozegranych spotkań i z dorobkiem 15 goli pierwszy raz w karierze został królem strzelców Ligi Mistrzów[214]. Zwycięstwo w rozgrywkach zadedykował swojej rodzinie – żonie, córkom oraz nieżyjącemu ojcu[215].
Rozgrywki klubowe zakończył z dorobkiem 55 goli i 10 asyst uzyskanych w 47 występach, zdobywając mistrzostwo Niemiec, Puchar Niemiec, wygrywając rozgrywki Ligi Mistrzów UEFA, a także zostając królem strzelców wszystkich rozgrywek w jakich występował. Po zakończeniu sezonu został wybrany najlepszym piłkarzem Bundesligi[216] oraz jako szósty obcokrajowiec w historii, piłkarzem roku w Niemczech[217].
2020/2021: Piłkarz z największą liczbą goli w jednym sezonie Bundesligi
Sezon rozpoczął od wygranego meczu 1. kolejki Bundesligi z FC Schalke 04 (8:0). W 31. minucie spotkania wykorzystał rzut karny podyktowany po faulu na nim, a także zaliczył dwie asysty, w tym jedną po dośrodkowaniu raboną[218][219]. Dzięki zdobytej bramce stał się pierwszym zawodnikiem w historii Bundesligi, który zdobywał bramki przeciwko FC Schalke 04 w 10 meczach z rzędu[220].
24 września 2020, pokonując drużynę Sevilli, zdobył z klubem Superpuchar Europy UEFA[221]. Mecz pomiędzy triumfatorami Ligi Mistrzów UEFA i Ligi Europy UEFA został rozegrany na stadionie Puskás Aréna w Budapeszcie i zakończył się zwycięstwem Bayernu 2:1 po dogrywce[222]. Lewandowski rozegrał całe spotkanie oraz zanotował asystę przy bramce Leona Goretzki na 1:1 w 34. minucie[223].
30 września zanotował dwie asysty przy golach Corentina Tolisso oraz Joshuy Kimmicha i, pokonując 3:2 zespół Borussii Dortmund, zdobył z Bayernem szósty w karierze Superpuchar Niemiec[224].
Piłkarz Roku UEFA
23 września 2020 ogłoszono nominację Lewandowskiego do nagrody dla najlepszego piłkarza w Europie, przyznawanej przez UEFA[225]. W finałowej trójce corocznego plebiscytu znalazł się wraz z Manuelem Neuerem oraz Kevinem De Bruyne[226]. 1 października podczas ceremonii losowania grup Ligi Mistrzów w Nyonie został wybrany najlepszym napastnikiem minionego sezonu oraz jako pierwszy Polak w historii otrzymał nagrodę Piłkarza Roku UEFA, przyznawaną dla najlepszego piłkarza występującego w europejskim klubie[227]. W głosowaniu wzięło udział 80 trenerów europejskich klubów piłkarskich, a także 55 dziennikarzy[228]. Lewandowski zwyciężył w plebiscycie, zdobywając 477 punktów, z przewagą 387 nad drugim w klasyfikacji De Bruyne[228].
4 października zdobył wszystkie cztery bramki dla Bayernu w wygranym 4:3 ligowym meczu z Herhą BSC[229]. Pierwsza bramka Polaka w tym spotkaniu, była jego 100. strzeloną na stadionie Bayernu – Allianz Arenie, natomiast druga – 500. trafieniem w jego seniorskiej karierze. Był to drugi przypadek, kiedy to Lewandowski strzelił co najmniej cztery bramki w jednym meczu Bundesligi[230]. 17 października zdobył dwie bramki i zanotował asystę w meczu z Arminią Bielefed, trafiając tym samym przeciwko ostatniej drużynie spośród występujących w Bundeslidze w sezonie 2020/2021, której bramkarza dotychczas nie miał okazji pokonać[231]. 24 października trafił trzykrotnie w spotkaniu z Eintrachtem Frankfurt i stał się pierwszym piłkarzem w historii Bundesligi, który uzyskał 10 trafień w pierwszych pięciu kolejkach[232]. 3 listopada w meczu fazy grupowej z Red Bull Salzburg zdobył dwie pierwsze bramki w nowym sezonie Ligi Mistrzów[233]. 7 listopada zdobył bramkę oraz zaliczył asystę w ligowym meczu z Borussią Dortmund[234]. Mecz był jego 300. oficjalnym spotkaniem w barwach Bayernu Monachium, dla którego zdobył w tym czasie 259 goli[235]. 10 listopada 2020 został wybrany najlepszym piłkarzem świata w plebiscycie Goal 50, organizowanym przez największy, międzynarodowy portal informacyjny o piłce nożnej[236]. 14 grudnia włoski dziennik „Tuttosport” uhonorował go nagrodą Golden Player Award[237], dzięki czemu Lewandowski został pierwszym zawodnikiem wyróżnionym tą nagrodą[238].
16 grudnia w wygranym 2:1 meczu z VfL Wolfsburg zdobył swoją 250. i 251. bramkę w Bundeslidze, stając się trzecim w historii, po Gerdzie Müllerze (365 goli) i Klausie Fischerze (268 goli), zawodnikiem, który tego dokonał[239][240].
Piłkarz Roku FIFA
11 listopada 2020 został nominowany do nagrody dla najlepszego piłkarza na świecie, przyznawanej corocznie przez FIFA[241]. Osiągnięcia drużynowe i indywidualne stawiały go w roli faworyta do zwycięstwa[242]. 17 grudnia podczas gali plebiscytu jako pierwszy Polak w historii otrzymał nagrodę Piłkarza Roku FIFA[243][244]. Wygrał plebiscyt, uzyskując maksymalną liczbę 52 punktów, na które składały się głosy selekcjonerów reprezentacji narodowych, kapitanów tych drużyn, a także przedstawicieli światowych mediów[245]. W głosowaniu trenerów otrzymał 554 punkty, ponad dwuipółkrotnie więcej niż Leo Messi (196), natomiast w wyborach kapitanów reprezentacji, 631 pkt, tj. ponad dwa razy więcej niż Cristiano Ronaldo (259)[245]. W głosowaniu przedstawicieli mediów uzyskał 807 na 945 możliwych punktów[245]. Mimo wirtualnej formy gali wręczenia nagród, Lewandowski otrzymał trofeum osobiście z rąk prezydenta FIFA, Gianniego Infantino, który specjalnie w tym celu przyleciał do Monachium[246]. Po ceremonii piłkarz wziął udział w konferencji prasowej, podczas której poza podziękowaniami docenił klasę sportową swoich rywali, Messiego i Ronaldo, którzy także oddali na niego swoje głosy[b][247][248].
Po odebraniu nagrody z Lewandowskim w formie wideorozmowy połączył się jego idol piłkarski z czasów młodości, Thierry Henry, który pogratulował mu sukcesu[249][250]. Dwa dni po otrzymaniu nagrody Lewandowski wraz z drużyną Bayernu udał się do Leverkusen, gdzie czekał go kolejny ligowy mecz – w spotkaniu z Bayerem strzelił dwie bramki: pierwszą, dającą remis, w końcówce pierwszej połowy, natomiast drugą w ostatniej doliczonej minucie spotkania. Tym samym zapewnił swojej drużynie zwycięstwo, jak również awans na pozycję lidera rozgrywek na czas przerwy świąteczno-noworocznej[251].
Rok 2020 zakończył jako najskuteczniejszy strzelec roku kalendarzowego w Europie, z dorobkiem 47 goli uzyskanych w 43 spotkaniach[252]. 24 grudnia został wybrany piłkarzem roku w plebiscycie dziennika „The Guardian”[253]. 26 grudnia jako trzeci Polak w historii, po Zdzisławie Krzyszkowiaku i Irenie Szewińskiej, został wybrany najlepszym sportowcem roku w Europie, w 63. Ankiecie Polskiej Agencji Prasowej[254], jednym z najstarszych plebiscytów sportowych świata, organizowanym od 1958[255] – w głosowaniu 25 europejskich agencji prasowych otrzymał 180 pkt, wyprzedzając m.in. Lewisa Hamiltona i Armanda Duplantisa[255]. 27 grudnia został wybrany piłkarzem roku w plebiscycie Globe Soccer Awards[256]; po zdobyciu wyróżnienia jego wizerunek został wyświetlony na najwyższym budynku świata – Burdż Chalifie[257]. Na uroczystej gali plebiscytu odbywającej się w Dubaju, wraz z Ikerem Casillasem i Cristiano Ronaldo wziął udział międzynarodowej konferencji sportowej pod hasłem „Football at the Top” (pol. Futbol na szczycie)[258], a także – jako przedstawiciel Bayernu Monachium – odebrał nagrodę dla najlepszego klubu roku[259].
1 stycznia 2021 wraz z Naomi Ōsaką został wybrany najlepszym sportowcem roku 2020 na świecie w głosowaniu Światowego Stowarzyszenia Prasy Sportowej AIPS[260], a dzień później wraz z Igą Świątek triumfował w 38. plebiscycie AIPS Europe jako najlepszy sportowiec w Europie[12]. 3 stycznia zdobył dwie bramki oraz zanotował asystę w wygranym 5:2 ligowym meczu z 1. FSV Mainz 05[261]. Był to szósty mecz w trwającym sezonie Bundesligi, w którym Lewandowski zdobył co najmniej dwie bramki, a także 56. dublet strzelony w historii jego występów w Bundeslidze[262]. Pobił tym samym rekord należący do Gerda Müllera, wynoszący 55 dubletów[262]. 8 stycznia zdobył bramkę z rzutu karnego w spotkaniu z Borussią Mönchengladbach, po raz pierwszy w karierze kompletując 20 goli już po 15 ligowej kolejce[263]. 9 stycznia wraz z Igą Świątek został laureatem Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej Polskiego Komitetu Olimpijskiego im. Piotra Nurowskiego w kategorii „Zawodnik” za osiągnięcia w 2020[264], a także zwyciężył w 86. Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski 2020, triumfując w plebiscycie po raz drugi w karierze[265].
17 stycznia 2021 dzięki bramce zdobytej w ligowym meczu z Freiburgiem (2:1) stał się pierwszym piłkarzem w historii, który zdobył 21 goli po rundzie jesiennej sezonu Bundesligi[266]. Pobił rekord należący do Gerda Müllera, który na tym samym etapie sezonu 1968/1969 zgromadził 20 bramek[267]. 20 stycznia znalazł się w wybranej głosami kibiców drużynie roku UEFA[268]. 24 stycznia, strzelając bramkę w meczu z Schalke 04, stał się pierwszym piłkarzem w historii, który zdobywał bramki w ośmiu z rzędu wyjazdowych spotkaniach, a także poprawił rekord najdłuższej serii meczów z golem przeciwko jednemu klubowi do 11 spotkań[269].
W lutym 2021 Międzynarodowa Federacja Historyków i Statystyków Futbolu (IFFHS) z dorobkiem 47 goli uznała go za najskuteczniejszego napastnika na świecie[270], a także uhonorowała tytułem piłkarza roku 2020[271] i umieściła w najlepszej drużynie dekady[272].
Klubowe mistrzostwo świata
1 lutego 2021 znalazł się w składzie Bayernu Monachium na Klubowe Mistrzostwa Świata 2020[273]. Bayern jako zwycięzca Ligi Mistrzów UEFA zmagania na rozgrywanym w Katarze turnieju rozpoczął od półfinału, w którym zmierzył się ze zdobywcą afrykańskiej Ligi Mistrzów, egipskim Al-Ahly[274]. W spotkaniu rozegranym 8 lutego na Ahmed bin Ali Stadium Lewandowski strzelił dwa gole, a także został wybrany zawodnikiem meczu i dzięki zwycięstwu 2:0 awansował z drużyną do finału[275]. Rozgrywając mecz z Al-Ahly, Lewandowski stał się pierwszym Polakiem, który zagrał na klubowych mistrzostwach świata[c], a zarazem pierwszym polskim strzelcem i najskuteczniejszym zawodnikiem Bayernu Monachium w historii turnieju[277]. W finale, rozegranym 11 lutego 2021 na Education City Stadium w Ar-Rajjan, Bayern mierzył się ze zwycięzcą Ligi Mistrzów CONCACAF, meksykańskim zespołem Tigres UANL. Lewandowski rozegrał w tym spotkaniu 73 minuty i miał udział przy zwycięskiej bramce Benjamina Pavarda z 59. minuty spotkania, które zakończyło się zwycięstwem niemieckiej drużyny 1:0[278]. Po zakończeniu meczu Lewandowski otrzymał Złotą Piłkę dla najlepszego zawodnika turnieju, a także został wybrany najlepszym zawodnikiem meczu finałowego[279][280]. Stał się wówczas drugim, po Tomaszu Kuszczaku, polskim piłkarzem, który sięgnął po klubowe mistrzostwo świata, i trzecim, biorąc pod uwagę Puchar Interkontynentalny[278], natomiast Bayern jako druga drużyna w historii, po FC Barcelonie z 2009, zdobył szóste trofeum podczas jednej kampanii[281].
13 lutego 2021 po raz dziewiąty w karierze został wybrany piłkarzem roku w plebiscycie „Piłki Nożnej”[282]. 15 lutego w meczu z Arminią Bielefeld (3:3) zdobył swoją 30. bramkę we wszystkich rozgrywkach w trwającym sezonie, osiągając ten wynik najszybciej spośród piłkarzy występujących w pięciu najlepszych europejskich ligach[283]. Z 28 goli zdobytych w tym sezonie Lewandowski 23 z nich zdobył poprzez strzały w dolne rogi bramki, 25 po maksymalnie dwóch kontaktach z piłką, a 10 po uderzeniach z dystansu większego niż 11 metrów[284]. 23 lutego zdobył bramkę w pierwszym meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z S.S. Lazio (4:1)[285]. 6 marca zdobył hattricka w meczu z Borussią Dortmund, stając się pierwszym piłkarzem w historii Bundesligi, który zdobywał co najmniej dwie bramki w szóstym meczu z rzędu przeciwko tej drużynie rozgrywanym na Allianz Arena[284]. 12 marca został wybrany piłkarzem roku 2020 w plebiscycie serwisu 433, otrzymując pamiątkowy pierścień na wzór przyznawanych zwycięzcom koszykarskiej NBA[286]. 13 marca w meczu z Werderem Brema (3:1) zdobył swoją 268. bramkę w Bundeslidze, zrównując się z wiceliderem klasyfikacji wszech czasów, Klausem Fischerem[287]. Był to 300. gol Lewandowskiego zdobyty łącznie na najwyższych poziomach ligowych w Polsce i Niemczech[288]. 17 marca zdobył bramkę w rewanżowym meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Lazio (2:1) i awansował z drużyną do ćwierćfinału[289]. 20 marca strzelił trzy bramki w meczu z VfB Stuttgart i z dorobkiem 271. goli został samodzielnym wiceliderem klasyfikacji strzelców wszech czasów Bundesligi[290].
Rekord Gerda Müllera
Ze względu na regularność strzelecką stał się kandydatem do pobicia rekordu liczby bramek strzelonych w jednym sezonie Bundesligi, ustanowionego przez Gerda Müllera, który w sezonie 1971/1972 zdobył 40 ligowych bramek[291]. 28 marca 2021 Lewandowski doznał urazu w meczu drużyny narodowej z Andorą[292], przez co nie wystąpił w czterech ligowych meczach (z RB Leipzig, 1. FC Union Berlin, VfL Wolfsburg oraz Bayerem Leverkusen), a także opuścił dwumecz 1/4 finału Ligi Mistrzów UEFA z Paris Saint-Germain, po którym Bayern odpadł z rozgrywek[293]. Dążenie Lewandowskiego do poprawienia rekordu stało się jednym z głównych tematów dyskusji sportowej w polskich i niemieckich mediach[294][295][296], a także przedmiotem zakładów bukmacherskich[297]. Portal Sport.pl uruchomił licznik goli Lewandowskiego, a multimedialny nośnik, odliczający bramki pozostałe piłkarzowi do osiągnięcia celu, zawisł przy skrzyżowaniu Alei Jerozolimskich i ul. Marszałkowskiej w Warszawie[298].
Lewandowski powrócił do gry 24 kwietnia 2021, strzelając w meczu z 1. FSV Mainz 05 (1:2) swoją 36. ligową bramkę w sezonie i wyrównując tym samym wyczyn Gerda Müllera z sezonu 1972/1973[299]. 8 maja dzięki porażce wicelidera tabeli RB Lipsk z Borussią Dortmund 2:3, Bayern przystąpił do meczu 32. kolejki Bundesligi z Borussią Mönchengladbach jako mistrz Niemiec[300] – Lewandowski zdobył w tym spotkaniu (6:0) hat tricka oraz zanotował asystę, kompletując 39 bramek i zbliżając się na dystans jednego gola do legendarnego rekordu[295]. Pierwsza bramka zdobyta przez Lewandowskiego w drugiej minucie gry była najszybciej strzeloną przez niego bramką w historii występów w Bundeslidze[301]. Lewandowski został również najskuteczniejszym polskim piłkarzem w jednym sezonie na najwyższym poziomie ligowym[302] oraz pobił liczący 94 lata rekord, ustanowiony przez Henryka Reymana, który w 1927 zdobył 37 bramek dla Wisły Kraków[303].
W meczu 33. kolejki, wykorzystując rzut karny przeciwko SC Freiburg, strzelił swojego 40. gola w rozgrywkach ligowych, tym samym wyrównując rekord Gerda Müllera z sezonu 1971/1972[304]. Po zdobyciu bramki zaprezentował podkoszulkę z wizerunkiem Gerda Müllera i napisem 4ever Gerd (pol. Na zawsze Gerd), a następnie przebiegł przez szpaler utworzony dla niego przez kolegów z drużyny oraz sztab szkoleniowy[305]. W Monachium i Düsseldorfie zawisły billboardy z hasłem: „Robert Lewandowski – wir sind sehr stolz auf dich in Polen!” (pol. Robert Lewandowski – jesteśmy z ciebie dumni w Polsce!), ufundowane przez grupę Wirtualna Polska[306].
22 maja 2021 w meczu 34. kolejki Bundesligi z FC Augsburg (5:2) strzelił 41. bramkę w sezonie i pobił rekord Gerda Müllera z sezonu 1971/1972[307]. Dokonał tego w swoim 350. występie w Bundeslidze (250 zwycięskim)[308]. Oddał w tym spotkaniu sześć strzałów, natomiast kluczową bramkę zdobył w 90. minucie spotkania, pokonując polskiego bramkarza Rafała Gikiewicza[309]. Ustanowił tym samym nowy rekord bramek strzelonych przez piłkarza w jednym sezonie Bundesligi[307]. Potrzebował do tego 29 występów, zdobywając bramki w 25 z nich[307]. Strzelał gola co 60 rozegranych minut, zdobywając średnio 1,41 bramki na mecz i wyrównał również rekord Bundesligi, który sam ustanowił w poprzednim roku[310]. Po ustanowieniu rekordu wraz z prezydentem klubu Karlem Heinzem-Rummenigge spotkał się w klubowym muzeum z żoną Gerda Mullera, Uschi, której przekazał pamiątkową koszulkę z dedykacją dla jej ciężko chorego już wówczas męża[311].
Europejski Złoty But
W sezonie wystąpił w 40 meczach we wszystkich klubowych rozgrywkach, zdobywając w nich 48 goli i notując 8 asyst. Zdobył z Bayernem siódme z rzędu, a dziewiąte w swojej karierze mistrzostwo Niemiec[312]. Sięgnął także po Klubowe mistrzostwo świata, Superpuchar Europy UEFA, Superpuchar Niemiec, a także zdobył najważniejsze piłkarskie nagrody indywidualne na świecie, zostając wybranym Piłkarzem Roku UEFA oraz Piłkarzem Roku FIFA. Zdobywając rekordową liczbę 41 bramek, po raz szósty w karierze został królem strzelców Bundesligi i jako pierwszy piłkarz w historii dokonał tego czwarty raz z rzędu[313]. Jako najlepszy strzelec spośród wszystkich najwyższych lig zrzeszonych w UEFA został laureatem Europejskiego Złotego Buta[314], dokonując tego jako pierwszy Polak w historii[315]. Po zakończeniu sezonu został wybrany najlepszym piłkarzem Bundesligi w głosowaniu zawodników zorganizowanym przez niemiecki związek piłkarzy[316], a także znalazł się w najlepszej drużynie sezonu[317]. 9 czerwca 2021 został wybrany polskim piłkarzem stulecia w plebiscycie „Sportowiec Stulecia'' Przeglądu Sportowego[318]. 25 lipca 2021 został wybrany piłkarzem roku w Niemczech[319]. Polak jako pierwszy piłkarz od czasu Michaela Ballacka w 2003 triumfował w plebiscycie magazynu Kicker drugi raz z rzędu i dokonał tego jako szósty ogółem i pierwszy zagraniczny piłkarz w historii[320].
2021/2022: 2. miejsce w plebiscycie Złotej Piłki
13 sierpnia 2021 zdobył bramkę, która zapewniła Bayernowi remis 1:1 w meczu 1. kolejki Bundesligi z Borussią Mönchengladbach[321]. Dzięki zdobytej bramce Polak wyrównał indywidualny rekord 11 meczów ligowych z rzędu ze strzelonym golem, a także ustanowił rekord trafiając do siatki w siódmym z rzędu meczu inaugurującym sezon Bundesligi[322].
17 sierpnia 2021 zdobył dwa gole w wygranym 3:1 finale Superpucharu Niemiec z Borussią Dortmund i trafiając w 14. meczu Bayernu z rzędu, sięgnął po pierwsze trofeum w sezonie[323].
W drugiej ligowej kolejce, 22 sierpnia zdobył bramkę w wygranym 3:2 meczu z 1. FC Köln i po raz pierwszy od sezonu 2012/2013 uzyskał serię 12 kolejnych, ligowych meczów, w których notował przynajmniej jedno trafienie[324]. 28 sierpnia przed meczem z Herthą BSC odebrał nagrodę magazynu „Kicker” dla najlepszego zawodnika Bundesligi ubiegłego sezonu, a następnie zdobył swojego pierwszego hat-tricka w sezonie, pomagając w zwycięstwie Bayernu 5:0[325]. Lewandowski wyrównał tym samym rekord Gerda Müllera z sezonu 1969/1970, zdobywając bramkę w 16. meczu z rzędu we wszystkich rozgrywkach dla Bayernu. W meczu przekroczył także liczbę 300. goli strzelonych dla Bayernu Monachium. Ostatni gol strzelony przez niego w tym meczu był jego 301. zdobytym dla Bayernu we wszystkich oficjalnych rozgrywkach[326]. 11 września zdobył bramkę z rzutu karnego w wygranym 4:1 meczu z RB Leipzig, trafiając do siatki w 14. meczu ligowym z rzędu (łącznie z poprzednimi rozgrywkami) i z dorobkiem 6. ligowych goli umocnił się na pozycji lidera klasyfikacji strzelców Bundesligi[327]. 14 września zdobył dwie bramki w wygranym 3:0 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA z Barceloną na Camp Nou, notując 74. i 75. trafienie w Lidze Mistrzów[328]. 18 września trafił w wygranym 7:0 ligowym meczu z VfL Bochum[329], strzelając gola w 19. kolejnym meczu o punkty i 13. w starciu Bundesligi na własnym stadionie, czym ustanowił rekord Bundesligi[330]. Ustanowił także nowy indywidualny rekord strzelając bramkę w 15 kolejnych ligowych spotkaniach z rzędu[331]. Po spotkaniu trener Bayernu Monachium, Julian Nagelsmann powiedział: „Jest bardzo głodny bramek, ale pomaga też swoim kolegom z drużyny. W sobotę stworzył kilka szans innym zawodnikom. W dalszym ciągu jest najlepszym napastnikiem w lidze i na świecie. Strzeli dla nas jeszcze dużo goli w tym sezonie”[332]. 29 września strzelił dwie bramki w meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Dynamem Kijów[333]. 3 października zanotował asystę przy golu Leona Goretzki w meczu z Eintrachtem Frankfurt (1:2)[334]. 16 października 2021, jako pierwszy obcokrajowiec w historii został laureatem brazylijskiej nagrody „Trofeu Mesa Redonda”, określanej jako „piłkarskie Oscary Brazylii”[335]. 17 października trafił dwukrotnie w wygranym 5:1 meczu na szczycie tabeli z Bayerem Leverkusen[336]. 20 października strzelił bramkę w wygranym 4:0 meczu fazy grupowej Ligi Mistrzów z Benfiką[337]. 23 października zdobył bramkę w domowym meczu z Hoffenheim (4:0). Występ w tym spotkaniu był 359. meczem Lewandowskiego w Bundeslidze, co pozwoliło mu wyprzedzić Brazylijczyka Naldo (358) i awansować na drugie miejsce listy obcokrajowców z największą liczbą występów w Bundeslidze, za Claudio Pizarro, który rozegrał 508. meczów[338]. 30 października w spotkaniu z Unionem Berlin zdobył 11. i 12. bramkę w sezonie[339]. 2 listopada w drugim meczu grupy E Ligi Mistrzów z Benficą, choć nie wykorzystał rzutu karnego podyktowanego przez sędziego Szymona Marciniaka, zdobył trzy gole, a także zanotował asystę przy bramce Serge’a Gnabry’ego i został wybrany zawodnikiem meczu[340]. 6 listopada w meczu z Freiburgiem zdobył swoją 60. bramkę w 2021, osiągając taki wynik jako trzeci piłkarz w XXI wieku, po Cristiano Ronaldo i Lionelu Messim[341]. 19 listopada zdobył jedyną bramkę dla Bayernu w przegranym 1:2 spotkaniu z Augsburgiem[342]. 22 listopada, za osiągnięcia w 2021, drugi raz z rzędu otrzymał nagrodę „Złotego Gracza” przyznawaną przez Tuttosport dla najlepszego piłkarza roku[343]. Tego samego dnia ogłoszono również nominację zawodnika do nagrody Piłkarza Roku FIFA[344]. 23 listopada 2021 w meczu z Dynamem Kijów zdobył przewrotką swoją 9. bramkę w sezonie Ligi Mistrzów i 18 dla Bayernu, pomagając ustanowić klubowy rekord bramek strzelonych w fazie grupowej rozgrywek[345].
8 października 2021 Robert Lewandowski znalazł się na liście nominowanych do Złotej Piłki France Football[346]. 29 listopada 2021 ogłoszono, że zajął 2. miejsce w plebiscycie, ustępując Lionelowi Messiemu[347]. Lewandowski stał się wówczas najwyżej sklasyfikowanym Polakiem w historii plebiscytu, a także trzecim w historii polskim zawodnikiem, po Kazimierzu Deynie (3. miejsce w 1974) i Zbigniewie Bońku (3. miejsce w 1982), który zajął miejsce na podium[348].
4 grudnia 2021 zdobył dwie bramki w Der Klassiker z Borussią Dortmund, ustalając wynik spotkania na 3:2 po skutecznie wyegzekwowanym rzucie karnym[349]. 8 grudnia zanotował asystę przy bramce Thomasa Mullera na 1:0 z Barceloną (3:0) w fazie grupowej Ligi Mistrzów[350]. 14 grudnia zdobył dwie bramki w ligowym meczu przeciwko VfB Stuttgart (5:0), wyrównując rekord Gerda Müllera w liczbie goli zdobytych w roku kalendarzowym, który w 1972 zdobył 42. bramki[351][352]. 17 grudnia, w wygranym 4:0 meczu przeciwko Wolfsburgowi, strzelił 43. bramkę w 2021, bijąc tym samym osiągnięcie Müllera[353]. 15 stycznia zdobył hattricka w meczu z 1. FC Köln (4:0), zdobywając swoją 300. bramkę w Bundeslidze[354]. 5 lutego zdobył bramkę w meczu z RB Lipsk (3:2)[355]. 12 lutego zdobył swoją 600. i 601. bramkę w karierze, dwukrotnie trafiając w przegranym 4:2 starciu przeciwko VfL Bochum[356]. 26 lutego był kapitanem zespołu w meczu z Eintrachtem Frankurt (1:0)[357]. 8 marca zdobył hattricka i zanotował asystę przy bramce Leroya Sane w pierwszym meczu 1/8 finału Ligi Mistrzów z Red Bull Salzburg (7:1)[358]. 12 marca zdobył bramkę dającą remis 1:1 z TSG Hoffenheim[359], a w następnej kolejce zdobył dwie bramki w wygranym 4:0 meczu z Unionem Berlin, zdobywając 30. i 31. ligową bramkę w sezonie[360]. 9 kwietnia zdobył zwycięską bramkę z Augsburgiem (1:0)[361], w kolejnym spotkaniu z Arminią Bielefeld (3:0) zanotował dwie asysty[362]. 12 kwietnia zdobył bramkę w meczu rewanżowym 1/4 finału Ligi Mistrzów z Villarrealem, po którym Bayern odpadł z rozgrywek (dwumecz 1:2)[363]. 23 kwietnia zdobył jedną z bramek w meczu z Borussią Dortmund (3:1)[364], w następnej kolejce jako kapitan zdobył jedyną bramkę w meczu z Mainz (1:3)[365]. 8 maja asystował przy golu Gnabrego z VfB Stuttgart (2:2)[366], a w ostatniej ligowej kolejce zdobył bramkę w meczu z VfL Wolfsburg (2:2)[367], która była jednocześnie jego 35. trafieniem w Bundeslidze i 50. golem w sezonie[368].
W sezonie 2021/2022 po raz 10. w karierze, a 8. w Bayernie Monachium zdobył mistrzostwo Niemiec, a sam z 35. trafieniami, po raz siódmy w historii został królem strzelców Bundesligi.
Łącznie w Bayernie Monachium rozegrał 375 meczów, w których zdobył 344 gole i zanotował 43 asysty. Zdobył z klubem wszystkie możliwe trofea krajowe i międzynarodowe oraz najważniejsze trofea indywidualne.
FC Barcelona
Rekordowy transfer
16 lipca 2022 Bayern Monachium i FC Barcelona ogłosiły osiągnięcie porozumienia w sprawie transferu Roberta Lewandowskiego[369]. 18 lipca 2022 zawodnik dołączył do drużyny przebywającej na tournée w Stanach Zjednoczonych, a następnie pomyślnie przeszedł testy medyczne[370]. Tego dnia media obiegły jego pierwsze fotografie w klubowych barwach[371]. 19 lipca 2022 podpisał czteroletni kontrakt z hiszpańskim klubem[372], stając się pierwszym Polakiem w historii sekcji piłkarskiej FC Barcelony[373].
Kwota transferu wyniosła 45 milionów euro oraz 5 milionów euro zmiennych[374], a klauzula odstępnego umieszczona w kontrakcie, 500 milionów euro[374]. Robert Lewandowski został tym samym najdroższym polskim piłkarzem w historii[375], a także najdrożej sprzedanym zawodnikiem w historii Bayernu Monachium[376].
20 lipca 2022 w Miami został przedstawiony jako nowy piłkarz Barcelony[377]. 23 lipca 2022[d] zadebiutował w wygranym 1:0 El Clásico w Las Vegas przeciwko Realowi Madryt, rozegranym w ramach towarzyskiego turnieju Soccer Champions Tour 2022[378]. Podczas turnieju wystąpił również w meczach z Juventusem i New York Red Bulls[379][380]. 3 sierpnia 2022 odbył swoją pierwszą sesję treningową w Ciutat Esportiva – ośrodku treningowym Barcelony[381].
5 sierpnia 2022 odbyła się jego prezentacja na stadionie Camp Nou[382]. Podczas prezentacji piłkarz zgodnie z tradycją wykonał popisową żonglerkę, zagrał z dziećmi La Masii w pokazowego „dziadka”, a także wraz z prezydentem klubu Joanem Laportą odbył rundę honorową wokół stadionu, pozdrawiając fanów[383]. Następnie wziął udział w konferencji prasowej gdzie oficjalnie został zaprezentowany z numerem 9[384]. W wydarzeniu wzięło udział 57 300 kibiców[385]. Była to druga co do wielkości prezentacja piłkarza tego klubu (więcej fanów zgromadził w 2009 Zlatan Ibrahimović – 60 tysięcy)[385].
7 sierpnia 2022 w meczu o Puchar Gampera z meksykańskim Pumas UNAM po raz pierwszy wystąpił na Camp Nou[386]. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem Barcelony 6:0, a Lewandowski zdobył pierwszą bramkę oraz asystował przy dwóch golach Pedriego i został wybrany najlepszym zawodnikiem meczu[387].
2022/2023
13 sierpnia 2022 w zremisowanym 0:0 meczu z Rayo Vallecano zadebiutował w Primera División[388] jako 21. Polak w historii hiszpańskiej najwyższej klasy rozgrywkowej[389]. 21 sierpnia 2022 w wygranym 4:1 meczu 2. kolejki przeciwko Realowi Sociedad, strzelił swoje pierwsze dwie bramki w Primera División, wpisując się na listę strzelców w 44. sekundzie spotkania[390]. 28 sierpnia 2022 w 3. kolejce meczu ligowym przeciwko Real Valladolid zaliczył drugi dublet w klubie otwierając wynik w 24. minucie, a drugiego gola strzelił w 64. minucie. Mecz zakończył się zwycięstwem FC Barcelony (4:0), a także były to premierowe gole w oficjalnych meczach na stadionie Camp Nou[391]. 7 września 2022 zadebiutował w Lidze Mistrzów UEFA w barwach FC Barcelony, w wygranym meczu przeciwko Viktorii Pilzno (5:1), zdobywając hat-tricka[392]. W styczniu 2023 zdobył swoje pierwsze trofeum w barwach FC Barcelony – Superpuchar Hiszpanii. Został najlepszym strzelcem turnieju zdobywając bramkę oraz asystując w finale z Realem Madryt[393]. 19 stycznia 2023 zadebiutował w Pucharze Króla zdobywając dwie bramki, a jego zespół wygrał 5:0 w wyjazdowym meczu z AD Ceuta FC[394].
21 stycznia 2023 po raz jedenasty został wybrany piłkarzem roku w plebiscycie „Piłki Nożnej”[395]. 14 maja zdobył dwie bramki w wygranym 4:2 meczu przeciwko RCD Espanyol, co pozwoliło Barcelonie na zapewnienie sobie tytułu mistrzowskiego[396].
Łącznie w sezonie 2022/2023 wystąpił w 46 meczach, w których zdobył 33 bramki oraz zanotował 8 asyst. Wraz z Barceloną zdobył mistrzostwo Hiszpanii oraz Superpuchar Hiszpanii, a dotarł z drużyną do półfinału Pucharu Króla, w którym przegrał 4:1 w dwumeczu z Realem Madryt i do playoffów Ligi Europy UEFA, gdzie w dwumeczu wygrał 4:3 Manchester United. Z 23 bramkami został królem strzelców Primera División.
2023/2024
13 sierpnia 2023 rozegrał pierwszy mecz sezonu 2023/2024, który został bezbramkowo zremisowany z Getafe[397]. Premierowe trafienie zanotował dwa tygodnie później, w starciu przeciwko Villarrealowi (4:3)[398]. 19 września w meczu Barcelony z Royal Antwerp FC (5:0) zdobył swoją 100. bramkę w europejskich pucharach, dokonując tego jako trzeci zawodnik w historii, po Cristiano Ronaldo i Lionelu Messim[399].
3 lutego 2024 otworzył wynik w 22. minucie przeciwko Deportivo Alavés, dzięki czemu przełamał passę sześciu meczów bez gola (ostatni zdobył bramkę 10 grudnia)[400]. 17 lutego zdobył dwa gole w wygranym 2:1 meczu z Celtą Vigo – jego drugie trafienie było 50. w 79. występie w barwach Barcelony, stając się 49. zawodnikiem katalońskiego klubu, który tego dokonał[401]. 21 lutego zdobył bramkę w meczu z Napoli, dzięki czemu został pierwszym zawodnikiem Barcelony, który zdobył bramkę w fazie pucharowej Ligi Mistrzów od 11 marca 2021, kiedy to trafienie zanotował Lionel Messi[402]. 12 marca strzelił bramkę w wygranym 3:1 meczu rewanżowym przeciwko Napoli, dzięki czemu Barcelona awansowała po raz pierwszy do ćwierćfinału rozgrywek od sezonu 2019/2020[403]. Pięć dni później zdobył swoją 20. bramkę w sezonie[404], trafiając w wygranym meczu przeciwko Atlético Madryt, w którym zanotował także dwie asysty, przy golach João Félixa oraz Fermína Lópeza[405]. 29 kwietnia, w wygranym 4:2 meczu z Valencią, Lewandowski skompletował pierwszego hat tricka w Primera División, a ostatniego gola zdobył z rzutu wolnego[406].
Kariera reprezentacyjna
Lata 2008–2012
25 marca 2008 Lewandowski zadebiutował w reprezentacji Polski do lat 21, w zremisowanym 0:0 meczu towarzyskim z Anglią. Łącznie wystąpił w trzech spotkaniach tej kadry[407].
We wrześniu 2008 został powołany przez Leo Beenhakkera do reprezentacji Polski na mecze eliminacji Mistrzostw Świata 2010[408]. Zremisowany 1:1 mecz ze Słowenią w całości spędził na ławce rezerwowych[408], za to 10 września 2008 zadebiutował w seniorskiej kadrze w meczu wyjazdowym przeciwko San Marino, zmieniając w 59. minucie spotkania Marka Saganowskiego[409]. Osiem minut później, dobijając niecelne uderzenie Euzebiusza Smolarka, strzelił pierwszego gola dla reprezentacji[409], czym ustalił wynik końcowy na 2:0[408].
2 maja 2012 został powołany przez Franciszka Smudę na Mistrzostwa Europy 2012. W 17. minucie meczu otwarcia z Grecją, po podaniu Jakuba Błaszczykowskiego, zdobył głową pierwszą bramkę mistrzostw, a spotkanie zakończyło się wynikiem 1:1[410]. Po dwóch kolejnych meczach, z Rosją (1:1) i Czechami (0:1), Polacy odpadli z turnieju – po fazie grupowej[410].
Przed towarzyskim meczem z Urugwajem, który odbył się 14 listopada 2012, Lewandowski odebrał z rąk prezesa PZPN, Zbigniewa Bońka, pamiątkową paterę z okazji 50. występu w reprezentacji[411]. Tym samym stał się drugim (po Władysławie Żmudzie) najmłodszym zawodnikiem w historii, który zaliczył 50 meczów w polskiej kadrze narodowej[412].
Lata 2013–2016
W meczu eliminacji Mistrzostw Świata 2014 przeciwko San Marino, Lewandowski wystąpił jako kapitan drużyny (w miejsce Jakuba Błaszczykowskiego, który nie mógł wówczas zagrać z powodu kontuzji) i zdobył dwie bramki z rzutów karnych[410]. 19 listopada 2013, w starciu z Irlandią, rozegrał 60. spotkanie w barwach reprezentacji Polski i dołączył do Klubu Wybitnego Reprezentanta[413].
1 lutego 2014 został ogłoszony kapitanem kadry narodowej w zastępstwie kontuzjowanego Jakuba Błaszczykowskiego. 7 września strzelił pierwszego hat-tricka dla Polski, zdobywając łącznie cztery bramki podczas meczu z Gibraltarem (7:0)[414], a 11 października zagrał w wygranym 2:0 meczu z Niemcami[415]. 9 grudnia Adam Nawałka poinformował o objęciu przez Lewandowskiego funkcji kapitana reprezentacji Polski na stałe[416].
13 czerwca 2015 ponownie skompletował reprezentacyjnego hat-tricka, tym razem w meczu z Gruzją (4:0) podczas eliminacji do Mistrzostw Europy 2016[417]. 4 września zdobył jedynego gola w przegranym 1:3 wyjazdowym starciu z Niemcami[418]. Trzy dni później strzelił dwa gole w wygranym 8:1 pojedynku z Gibraltarem[419]. 8 października, w zremisowanym 2:2 spotkaniu ze reprezentacją Szkocji, zdobył dwie bramki, w tym wyrównującą w ostatniej akcji meczu[420]. 11 października, w wygranej 2:1 potyczce z Irlandią, strzelił gola na wagę awansu reprezentacji Polski na mistrzostwa Europy we Francji[421]. Stał się wówczas pierwszym polskim piłkarzem, który wpisywał się na listę strzelców w pięciu kolejnych meczach kadry narodowej o punkty, zdobywając w nich dziewięć bramek.
Łącznie w eliminacjach do Mistrzostw Europy 2016 strzelił 13 goli, dzięki czemu został królem strzelców tych rozgrywek[422] i wyrównał rekord eliminacji, ustanowiony w kwalifikacjach do Mistrzostw Europy 2008 przez Davida Healy’ego z Irlandii Północnej[423]. Został również wybrany najlepszym zawodnikiem eliminacji[424].
12 maja 2016 został powołany przez Adama Nawałkę do szerokiej kadry na Mistrzostwa Europy 2016 we Francji[425], a 30 maja do ścisłego składu[426]. Na Euro 2016, Polska – po pokonaniu Irlandii Północnej (1:0) i Ukrainy (1:0), a także po bezbramkowym remisie z Niemcami – zajęła drugie miejsce w grupie C i po raz pierwszy w historii awansowała do fazy pucharowej mistrzostw Europy. Następnie, po wyeliminowaniu w 1/8 finału Szwajcarii (1:1, k. 5:4), odpadła w ćwierćfinale po porażce w rzutach karnych (1:1, k. 3:5) z Portugalią. Lewandowski, jako kapitan zespołu, wystąpił we wszystkich pięciu meczach kadry na turnieju i strzelił jednego gola – we wspomnianym meczu ćwierćfinałowym, kiedy to w 100. sekundzie spotkania, po asyście Kamila Grosickiego, zdobył drugą najszybszą bramkę w historii mistrzostw Europy[427].
W 2016, strzelając gole kolejno: Portugalii w ćwierćfinale Euro 2016, Kazachstanowi, Danii, Armenii i Rumunii w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2018, wyrównał swoje osiągnięcie dotyczące wpisywania się na listę strzelców w pięciu kolejnych meczach kadry o punkty. Zdobywając dwa trafienia z Rumunią, pobił ponadto rekord 25 bramek w spotkaniach reprezentacji o stawkę, należący do Włodzimierza Lubańskiego[428].
Od 2017
26 marca 2017, strzelając bramkę w meczu eliminacji do Mistrzostw Świata 2018, przeciwko Czarnogórze (2:1), został rekordzistą reprezentacji Polski, jako pierwszy w historii, zdobywając bramkę w sześciu kolejnych spotkaniach kadry. Ponadto Lewandowski, dokonał tego wyłącznie w spotkaniach o stawkę. Wspomnianą bramką wyrównał także rekord 8 goli strzelonych przez Polaka, w jednej edycji kwalifikacji do mundialu, ustanowiony w 2001 przez Emmanuela Olisadebe[428]. Gol strzelony w meczu z Czarnogórą był także pierwszą jego bramką w reprezentacji Polski zdobytą bezpośrednio z rzutu wolnego[429]. 10 czerwca 2017, w meczu eliminacji do Mistrzostw Świata, przeciwko Rumunii (3:1), strzelił trzy bramki czym poprawił swoje indywidualne rekordy ustanowione w poprzednim meczu kadry. Lewandowski został pierwszym piłkarzem, który zdobywał bramki w siedmiu kolejnych spotkaniach reprezentacji (ogólnie oraz w spotkaniach o punkty), a także z 11 bramkami, został rekordzistą reprezentacji Polski pod względem goli strzelonych w jednej edycji kwalifikacji do Mistrzostw Świata[430]. Hat-trick w meczu z Rumunią, pozwolił mu również wyprzedzić o jedną bramkę, zdobywcę 45 goli dla Polski, Grzegorza Lato, w klasyfikacji strzelców wszech czasów reprezentacji Polski i awansować na pozycję wicelidera tego rankingu – za zdobywcą 48 goli, Włodzimierzem Lubańskim.
5 października 2017, podczas rozgrywanego w Erywaniu meczu eliminacji Mistrzostw Świata 2018 z Armenią (6:1), Robert Lewandowski zanotował swoje 48, 49 i 50. trafienie w narodowych barwach i pobił tym samym, wynoszący 48 bramek, rekord Włodzimierza Lubańskiego, zostając najlepszym strzelcem w historii reprezentacji Polski[431]. 8 października 2017, odnosząc zwycięstwo 4:2 w meczu z Czarnogórą, awansował z reprezentacją Polski na Mistrzostwa Świata 2018, natomiast sam w tamtym spotkaniu strzelił swoją 16. bramkę w eliminacjach do Mistrzostw Świata 2018, osiągając taki wynik jako pierwszy zawodnik w historii europejskiej edycji eliminacji i zostając królem strzelców ówczesnej edycji[432].
11 maja 2018 został powołany przez selekcjonera Adama Nawałkę do szerokiej kadry na Mistrzostwa Świata 2018 w Rosji[433]. 4 czerwca 2018 Adam Nawałka oficjalnie powołał go do ścisłego składu na mistrzostwa świata[434]. Na Mundialu zadebiutował 19 czerwca 2018 w przegranym 1:2, pierwszym meczu fazy grupowej z Senegalem[435]. Reprezentacja Polski po porażkach z Senegalem (1:2), Kolumbią (0:3)[436] oraz wygranej z Japonią (1:0)[437] zakończyła udział w turnieju po fazie grupowej; Lewandowski, jako kapitan drużyny, wystąpił we wszystkich trzech spotkaniach.
11 października 2018 na Stadionie Śląskim w Chorzowie, w przegranym 2:3 meczu w Lidze Narodów 2018/2019 z Portugalią, rozegrał 100. spotkanie w barwach reprezentacji Polski[438].
17 maja 2021 został powołany przez selekcjonera Paulo Sousę na Mistrzostwa Europy 2020[439]. 14 czerwca 2021 w pierwszym meczu grupowym przegranym (1:2) ze Słowacją rozegrał całe spotkanie[440]. 19 czerwca 2021 w drugim meczu fazy grupowej strzelił gola wyrównującego w meczu z Hiszpanią a spotkanie zakończyło się remisem (1:1)[441]. 23 czerwca 2021 podczas ostatniego meczu fazy grupowej mistrzostw Europy biało-czerwoni przegrali ze Szwecją (2:3) a dwa gole strzelił Lewandowski i tym samym odpadli z mistrzostw Europy zajmując ostatnie czwarte miejsce w grupie z jednym punktem[442].
26 listopada 2022 zdobył swoją pierwszą bramkę na Mistrzostwach Świata 2022 i swoją pierwszą w karierze na Mundialu, w wygranym 2:0 meczu 2. kolejki fazy grupowej przeciwko Arabii Saudyjskiej[443]. Swoją drugą bramkę w turnieju zdobył 4 grudnia 2022 w przegranym meczu 1/8 finału przeciwko Francji, wykorzystując rzut karny w ostatniej minucie i ustalając wynik spotkania na 1:3[444].
29 maja 2024 roku został powołany przez selekcjonera Michała Probierza na swoje czwarte Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2024 w Niemczech.[445]. W pierwszym meczu grupowym 16 czerwca przegranym 1:2 przeciwko Holandii spędził całe spotkanie na ławce rezerwowej z powodu odniesionej kontuzji w meczu towarzyskim przeciwko Ukrainie przed turniejem w Niemczech[446][447]. 21 czerwca w drugim meczu grupowym przeciwko Austrii wszedł z ławki rezerwowej na boisko w 60 minucie spotkania gdzie Polska przegrała 1:2 i straciła szanse na wyjście z grupy[448]. 25 czerwca w ostatnim meczu grupowym przeciwko Francji wykorzystał rzut karny, który był podyktowany po faulu w polu karnym na Karolu Świderskim, a mecz zakończył się remisem 1:1[449].
Styl gry
Lewandowski jest zawodnikiem, który występuje na pozycji środkowego napastnika. Cechuje go ponadprzeciętna precyzja i skuteczność w wykończeniu akcji. Bardzo dobrze gra głową, a także obiema nogami, chociaż jego wiodącą jest noga prawa. Do perfekcji opanował wykonywanie rzutów karnych. Zdobywa także bramki bezpośrednio z rzutów wolnych. Większość strzałów oddaje poprzez uderzenia wewnętrzną częścią stopy[450], nie wykorzystując do tego nadmiernej siły. Przez ekspertów uznawany jest za napastnika kompletnego, jednego z najlepszych we współczesnej piłce nożnej. Posiada wszelkie niezbędne cechy tradycyjnej „dziewiątki”: jest wysoki, dobrze zbudowany, silny, szybki, potrafi bardzo inteligentnie poruszać się na boisku[451].
Mimo że występuje jako napastnik, jest bardzo przydatny także w grze obronnej oraz w fazie odbioru piłki. Potrafi umiejętnie się zastawić, utrzymać piłkę, rozprowadzić akcję, a także skupiając na sobie uwagę obrony, stworzyć przestrzeń dla innych zawodników. Wyróżniają go bardzo dobre umiejętności techniczne, wizja gry, przygotowanie i siła fizyczna. Oprócz umiejętności czysto piłkarskich, Lewandowski przez ekspertów, zawodników i trenerów jest również chwalony za wybitną etykę pracy, profesjonalizm, wzorową mentalność, dyscyplinę, prowadzenie zdrowego stylu życia i skrupulatne przestrzeganie diety[452][453].
Statystyki
Klubowe
- (aktualne na 26 maja 2024)
Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchar kraju | Europa[e] | Inne[f] | Suma | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mecze | Bramki | Asysty | Mecze | Bramki | Asysty | Mecze | Bramki | Asysty | Mecze | Bramki | Asysty | Mecze | Bramki | Asysty | |||
Delta Warszawa | 2004/2005 | IV liga | 17 | 4 | 0 | 2 | 0 | 0 | – | – | 19 | 4 | 0 | ||||
Ogólnie | 17 | 4 | 0 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 4 | 0 | ||
Legia II Warszawa | 2005/2006 | III liga | 13 | 2 | 0 | 1 | 2 | 0 | – | – | 14 | 4 | 0 | ||||
Ogólnie | 13 | 2 | 0 | 1 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 14 | 4 | 0 | ||
Znicz II Pruszków | 2006/2007 | Klasa A | 4 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | – | – | 4 | 8 | 0 | ||||
Ogólnie | 4 | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 8 | 0 | ||
Znicz Pruszków | 2006/2007 | III liga | 27 | 15 | 0 | 5 | 2 | 0 | – | – | 32 | 17 | 0 | ||||
2007/2008 | II liga | 32 | 21 | 0 | 2 | 0 | 0 | – | – | 34 | 21 | 0 | |||||
Ogólnie | 59 | 36 | 0 | 7 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 66 | 38 | 0 | ||
Lech Poznań | 2008/2009 | Ekstraklasa | 30 | 14 | 7 | 6 | 2 | 2 | 12 | 4 | 3 | – | 48 | 20 | 12 | ||
2009/2010 | 28 | 18 | 8 | 1 | 0 | 0 | 4 | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 | 34 | 21 | 8 | ||
Ogólnie | 58 | 32 | 15 | 7 | 2 | 2 | 16 | 6 | 3 | 1 | 1 | 0 | 82 | 41 | 20 | ||
Borussia Dortmund | 2010/2011 | Bundesliga | 33 | 8 | 3 | 2 | 0 | 0 | 8 | 1 | 1 | – | 43 | 9 | 4 | ||
2011/2012 | 34 | 22 | 10 | 6 | 7 | 0 | 6 | 1 | 2 | 1 | 0 | 0 | 47 | 30 | 12 | ||
2012/2013 | 31 | 24 | 7 | 4 | 1 | 4 | 13 | 10 | 2 | 1 | 1 | 0 | 49 | 36 | 13 | ||
2013/2014 | 33 | 20 | 10 | 5 | 2 | 0 | 9 | 6 | 3 | 1 | 0 | 0 | 48 | 28 | 13 | ||
Ogólnie | 131 | 74 | 30 | 17 | 10 | 4 | 36 | 18 | 8 | 3 | 1 | 0 | 187 | 103 | 42 | ||
Bayern Monachium | 2014/2015 | Bundesliga | 31 | 17 | 7 | 5 | 2 | 1 | 12 | 6 | 5 | 1 | 0 | 0 | 49 | 25 | 13 |
2015/2016 | 32 | 30 | 5 | 6 | 3 | 0 | 12 | 9 | 1 | 1 | 0 | 0 | 51 | 42 | 6 | ||
2016/2017 | 33 | 30 | 6 | 4 | 5 | 2 | 9 | 8 | 1 | 1 | 0 | 0 | 47 | 43 | 9 | ||
2017/2018 | 30 | 29 | 2 | 6 | 6 | 1 | 11 | 5 | 2 | 1 | 1 | 0 | 48 | 41 | 5 | ||
2018/2019 | 33 | 22 | 10 | 5 | 7 | 3 | 8 | 8 | 0 | 1 | 3 | 0 | 47 | 40 | 13 | ||
2019/2020 | 31 | 34 | 4 | 5 | 6 | 0 | 10 | 15 | 6 | 1 | 0 | 0 | 47 | 55 | 10 | ||
2020/2021 | 29 | 41 | 7 | 1 | 0 | 0 | 6 | 5 | 0 | 4 | 2 | 2 | 40 | 48 | 9 | ||
2021/2022 | 34 | 35 | 4 | 1 | 0 | 0 | 10 | 13 | 3 | 1 | 2 | 0 | 46 | 50 | 7 | ||
Ogólnie | 253 | 238 | 45 | 33 | 29 | 7 | 78 | 69 | 18 | 11 | 8 | 2 | 375 | 344 | 72 | ||
FC Barcelona | 2022/2023 | Primera División | 34 | 23 | 7 | 3 | 2 | 0 | 7 | 6 | 0 | 2 | 2 | 1 | 46 | 33 | 8 |
2023/2024 | 35 | 19 | 8 | 3 | 2 | 0 | 9 | 3 | 1 | 2 | 2 | 0 | 49 | 26 | 9 | ||
Ogólnie | 69 | 42 | 15 | 6 | 4 | 0 | 16 | 9 | 1 | 4 | 4 | 1 | 95 | 59 | 17 | ||
Ogólnie w karierze | 604 | 436 | 106 | 73 | 48 | 13 | 146 | 102 | 30 | 19 | 14 | 3 | 842 | 601 | 151 |
Reprezentacyjne
- (aktualne na 25 czerwca 2024)
Reprezentacja | Rok | Mecze | Bramki | Asysty |
---|---|---|---|---|
Polska U-20 | ||||
2007 | 1 | 0 | 0 | |
Ogólnie | 1 | 0 | 0 | |
Polska U-21 | ||||
2008 | 3 | 0 | 0 | |
Ogólnie | 3 | 0 | 0 | |
Polska | ||||
2008 | 4 | 2 | 0 | |
2009 | 12 | 1 | 2 | |
2010 | 13 | 6 | 2 | |
2011 | 11 | 4 | 2 | |
2012 | 10 | 2 | 1 | |
2013 | 10 | 3 | 2 | |
2014 | 6 | 5 | 3 | |
2015 | 7 | 11 | 3 | |
2016 | 12 | 8 | 0 | |
2017 | 6 | 9 | 2 | |
2018 | 11 | 4 | 2 | |
2019 | 10 | 6 | 2 | |
2020 | 4 | 2 | 2 | |
2021 | 12 | 11 | 4 | |
2022 | 10 | 4 | 2 | |
2023 | 8 | 4 | 1 | |
2024 | 6 | 0 | 2 | |
Ogólnie | 152 | 82 (+ 1 nie uznany przez FIFA) | 32 |
Sukcesy
Znicz Pruszków
Lech Poznań
Borussia Dortmund
- Mistrzostwo Niemiec: 2010/2011, 2011/2012
- Wicemistrzostwo Niemiec: 2012/2013, 2013/2014
- Puchar Niemiec: 2011/2012
- Superpuchar Niemiec: 2013
Bayern Monachium
- Mistrzostwo Niemiec: 2014/2015, 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022
- Puchar Niemiec: 2015/2016, 2018/2019, 2019/2020
- Superpuchar Niemiec: 2016, 2017, 2018, 2020, 2021
- Liga Mistrzów UEFA: 2019/2020
- Superpuchar Europy UEFA: 2020
- Klubowe mistrzostwa świata: 2020
FC Barcelona
- Mistrzostwo Hiszpanii: 2022/2023
- Superpuchar Hiszpanii: 2022/2023
Indywidualne
- Król strzelców III ligi: 2006/2007 (15 goli)
- Król strzelców II ligi: 2007/2008 (21 goli)
- Król strzelców Ekstraklasy: 2009/2010 (18 goli)
- Król strzelców Bundesligi: 2013/2014 (20 goli), 2015/2016 (30 goli), 2017/2018 (29 goli), 2018/2019 (22 gole), 2019/2020 (34 gole), 2020/2021 (41 goli), 2021/2022 (35 goli)
- Król strzelców Pucharu Niemiec: 2011/2012 (7 goli), 2016/2017 (5 goli), 2017/2018 (6 goli), 2018/2019 (7 goli), 2019/2020 (6 goli)
- Król strzelców Primera División: 2022/2023 (23 gole)
- Król strzelców Superpucharu Hiszpanii: 2022/2023 (2 gole)[g]
- Król strzelców Ligi Mistrzów UEFA: 2019/2020 (15 goli)
- Król strzelców eliminacji ME 2016: 2015 (13 goli)
- Król strzelców europejskich eliminacji MŚ 2018: 2017 (16 goli)
- Król strzelców fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA: 2019/2020 (10 goli)[454]
- Wicekról strzelców Bundesligi: 2012/2013 (24 gole), 2014/2015 (17 goli)[h], 2016/2017 (30 goli)
- Wicekról strzelców Ligi Mistrzów UEFA: 2012/2013 (10 goli), 2015/2016 (9 goli), 2018/2019 (8 goli), 2021/2022 (13 goli)
- Wicekról strzelców Klubowych mistrzostw świata: 2020 (2 gole)
- Trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców Bundesligi: 2011/2012 (22 gole)
- Pierwsze miejsce w klasyfikacji punktowej Bundesligi: 2015/2016 (34 punkty za 30 goli i 4 asysty), 2016/2017 (35 punktów za 30 goli i 5 asyst), 2017/2018 (31 punktów za 29 goli i 2 asysty), 2018/2019 (29 punktów za 22 gole i 7 asyst), 2019/2020 (38 punktów za 34 gole i 4 asysty), 2020/2021 (48 punktów za 41 goli i 7 asyst)
- Drugie miejsce w klasyfikacji punktowej Bundesligi: 2011/2012 (32 punkty za 22 gole i 10 asyst), 2012/2013 (29 punktów za 24 gole i 5 asyst), 2013/2014 (28 punktów za 20 goli i 8 asyst)
- Najlepszy strzelec na świecie w rozgrywkach klubowych w jednym roku kalendarzowym: 2019 (48 goli), 2020 (45 goli), 2021 (58 goli)
- Najlepszy strzelec w Europie w rozgrywkach klubowych i reprezentacyjnych w jednym roku kalendarzowym: 2019 (54 gole), 2020 (47 goli), 2021 (69 goli)
- Najlepszy strzelec w Europie: 2020/2021 (41 goli), 2021/2022 (35 goli)
Wyróżnienia
- Złota Piłka „France Football” (2. miejsce): 2021
- Piłkarz Roku FIFA: 2020[455], 2021[456]
- Piłkarz Roku UEFA: 2020
- Najlepszy Napastnik UEFA: 2020
- Napastnik Roku w plebiscycie „France Football”: 2021[6][457]
- Nagroda Gerda Müllera: 2022[458]
- Europejski Złoty But: 2020/2021[i][459], 2021/2022[j][460]
- Golden Foot: 2022[461]
- Złota Piłka Klubowych mistrzostw świata: 2020
- Najlepszy piłkarz eliminacji ME 2016 według UEFA: 2015
- Najlepszy piłkarz Ekstraklasy: 2009/2010[462]
- Najlepszy piłkarz Bundesligi: 2011/2012, 2016/2017
- Najlepszy napastnik Bundesligi: 2015/2016, 2016/2017
- Piłkarz sezonu Bundesligi według serwisu Bundesligi: 2019/2020[k][463]
- Piłkarz sezonu Bundesligi według Kickera: 2020/2021[l][464]
- Piłkarz sezonu Bundesligi według Transfermarktu: 2020/2021[m][465]
- Piłkarz sezonu w Bayernie Monachium (3. miejsce): 2021/2022[466]
- Piłkarz Roku w plebiscycie PZP: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
- Piłkarz Roku w Plebiscycie redakcji Sportu: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021[467]
- Piłkarz Roku w Plebiscycie redakcji Sportu (2. miejsce): 2022[468]
- Piłkarz Roku w plebiscycie redakcji TVP Sport: 2021[469]
- Piłkarz Roku w Plebiscycie Piłki Nożnej: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019, 2020, 2021, 2022[470]
- Piłkarz Roku w Niemczech: 2020[471], 2021[472]
- Piłkarz Roku w plebiscycie Globe Soccer Awards: 2020[473]
- Piłkarz Roku w plebiscycie „World Soccer”: 2020, 2021[474]
- Piłkarz Roku w plebiscycie dziennika „AS” i World Football Summit: 2020[475][476]
- Piłkarz Roku w plebiscycie dziennika „The Guardian”: 2020[477], 2021[478]
- Piłkarz Roku w plebiscycie magazynu „FourFourTwo”: 2020[479]
- Piłkarz Roku w plebiscycie serwisu Goal50: 2020
- Piłkarz Roku w plebiscycie serwisu 433: 2020[480]
- Piłkarz Roku w plebiscycie Dongqiudi: 2020[481]
- Piłkarz Roku według użytkowników TikToka w plebiscycie Globe Soccer Awards: 2021[482]
- Piłkarz Roku według użytkowników „Bilda”: 2021[n][483]
- Piłkarz Roku według IFFHS: 2020[484], 2021[o][485]
- Najlepszy piłkarz świata według piłkarzy Bundesligi w ankiecie „Kickera”: 2021[p][486]
- Najlepszy piłkarz z pola w pierwszej połowie sezonu Bundesligi według czytelników „Kickera”: 2021/2022[q][487]
- Najlepszy strzelec na świecie według IFFHS: 2020[488], 2021[489]
- Najlepszy strzelec rozgrywek międzynarodowych według IFFHS: 2015[r][490], 2021[489]
- Najlepszy strzelec rozgrywek ligowych według IFFHS: 2021[489]
- Najlepszy środkowy napastnik świata według ESPN: 2020[491]
- Najlepszy napastnik rundy jesiennej Bundesligi według „Kickera”: 2021/2022[492]
- Trofeu Mesa Redonda: 2021[493]
- Nagroda im. Diego Maradony dla najlepszego strzelca w plebiscycie Globe Soccer Awards: 2021[482]
- Ikona Futbolu w plebiscycie „Sport.pl”: 2020[494]
- Onze de Bronze: 2020/2021[495], 2021/2022[496]
- Odkrycie roku w Plebiscycie Piłki Nożnej: 2008
- Ligowiec roku w Plebiscycie Piłki Nożnej: 2009
- Sportowiec roku w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego”: 2015, 2020, 2021
- Sportowiec roku w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (2. miejsce): 2016, 2017, 2019
- Sportowiec roku w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (3. miejsce): 2022
- Piłkarz stulecia w Plebiscycie „Sportowiec Stulecia Przeglądu Sportowego”: 2021[318]
- Sportowiec roku na świecie w plebiscycie AIPS: 2020[497], 2021[s][498][499]
- Sportowiec roku w Europie w plebiscycie AIPS: 2020[500]
- Sportowiec roku w Europie w Ankiecie PAP: 2020[501]
- Sportowiec roku w Europie w Ankiecie PAP (2. miejsce): 2021[502]
- Sportowiec roku według użytkowników w plebiscycie TVP Sport (2. miejsce): 2021[503]
- Człowiek Roku tygodnika „Wprost”: 2021[504]
- Gwiazda Roku w plebiscycie „Sport Bild”: 2019[505][506], 2021[507]
- Osobowość Roku w plebiscycie „Kickera”: 2021[t][508]
- Złoty Gracz w plebiscycie „Tuttosport”: 2020[509][510], 2021[u][511]
- Piłkarz miesiąca w Bundeslidze: Wrzesień 2015[512], Luty 2016[513], Maj 2016[514], Sierpień 2019[515], Październik 2020[516]
- Piłkarz miesiąca w Primera División według EA Sports: Październik 2022[517], Luty 2024[518]
- Gol sezonu w Ekstraklasie: 2008/2009
- Gol sezonu w Bundeslidze: 2015/2016
- Drużyna Roku UEFA: 2019[519], 2020[520], 2021[521]
- Drużyna roku w Plebiscycie Piłki Nożnej: 2015[522]
- Drużyna roku FIFA 21[523]
- Drużyna roku FIFA 22[524]
- Drużyna roku według TirboFC[525]
- Drużyna roku na świecie według IFFHS: 2020, 2021[526][527]
- Drużyna roku UEFA według IFFHS: 2021[528][529]
- Drużyna dekady na świecie według IFFHS: 2011–2020[530]
- Drużyna dekady UEFA według IFFHS: 2011–2020[531]
- Drużyna sezonu Ligi Mistrzów UEFA: 2015/2016[532], 2016/2017[533], 2019/2020[534], 2020/2021[535]
- Drużyna sezonu Bundesligi: 2016/2017[536], 2017/2018[537], 2018/2019[538], 2019/2020[539], 2020/2021[317]
- Drużyna sezonu Primera División: 2022/2023[540]
- Drużyna sezonu European Sports Media: 2019/2020[541], 2020/2021[542], 2021/2022[543]
- Drużyna sezonu najmocniejszych lig w Europie według WhoScored: 2021/2022[544]
- Drużyna gwiazd eliminacji ME 2016 według UEFA: 2015[545]
- Jedenastka Roku FIFA FIFPro: 2020[546], 2021[547]
- Jedenastka roku według L’Équipe: 2021[548]
- Jedenastka 100-lecia reprezentacji Polski według PZPN: 2019[549]
- Jedenastka sezonu L’Équipe: 2019/2020[550]
- Jedenastka rundy jesiennej według Goal.com: 2021/2022[551]
- Jedenastka rundy jesiennej Bundesligi według Kickera: 2021/2022[552]
- Jedenastka rundy jesiennej Bundesligi według ESPN: 2020/2021[553][554]
- Jedenastka miesiąca European Sports Media: Marzec 2022[555]
- Jedenastka miesiąca Primera División według WhoScored: Sierpień 2022[556]
- Laureus World Sports Awards w kategorii „Wyjątkowe osiągnięcie”: 2022[v][557]
- Wielka Honorowa Nagroda Sportowa PKOl: 2020
- Nagroda Wiktory w kategorii Sportowiec Roku: 2021[558]
- Sportowy Wizerunek (Nagrody Biznesu Sportowego Demes): 2014, 2015, 2016, 2019
Rekordy
- Reprezentacja Polski
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii reprezentacji Polski: 83 gole[559]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii reprezentacji Polski w jednym roku kalendarzowym: 11 goli (2015, 2021)[w][560]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii reprezentacji Polski w meczach o stawkę: 60 goli[561]
- Najwięcej występów w historii reprezentacji Polski: 142 mecze
- Najwięcej występów w historii reprezentacji Polski jako kapitan: 80 meczów[562]
- Pierwszy zawodnik w historii reprezentacji Polski, który strzelił dwukrotnie co najmniej 10 goli w jednym roku kalendarzowym: 11 goli w 7 meczach (2015), 11 goli w 12 meczach (2021)[560]
- Pierwszy zawodnik w historii reprezentacji Polski, który strzelał gole w siedmiu kolejnych meczach tej drużyny[429]
- Pierwszy zawodnik w historii reprezentacji Polski, który strzelał gole w siedmiu kolejnych meczach tej drużyny o stawkę[429]
- Reprezentant Polski z największą liczbą bramek w jednej edycji europejskich eliminacji MŚ: 16 goli[428]
- Reprezentant Polski z największą liczbą bramek zdobytych z rzutów karnych: 13 goli
- Rozgrywki międzynarodowe
- Drugi najszybszy hat-trick w historii eliminacji ME, a najszybszy w reprezentacji Polski: 4 minuty (89', 90+2', 90+3')[563]
- Najlepszy strzelec w historii w ramach jednej edycji eliminacji ME: 13 goli[x][423]
- Pierwszy zawodnik w historii, który strzelił 16 goli w jednej edycji eliminacji do MŚ strefy UEFA[432]
- Rozgrywki klubowe w Niemczech
- Pięć goli strzelonych w meczu sezonu Bundesligi 2015/2016 w dniu 22 września 2015 Bayern – VfL Wolfsburg (5:1), uzyskane w odstępie czasu 9 minut (w 51', 52', 55', 57' i 60' minucie meczu); wyczyn stanowił szereg rekordów:
- Najszybszy hat-trick w historii Bundesligi: 4 minuty (51', 52', 55')[102]
- Najszybciej strzelone 4 gole w historii Bundesligi: 6 minut (51', 52', 55', 57')[102]
- Najszybciej strzelonych 5 goli w historii Bundesligi: 9 minut (51', 52', 55', 57', 60')[102]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który wchodząc z ławki rezerwowych strzelił 5 goli[102]
- Strzelec najpóźniejszego gola w meczu Bundesligi: wyrównująca bramka zdobyta w szóstej minucie doliczonego czasu gry w meczu Hertha BSC – Bayern (1:1) w dniu 18 lutego 2017 w 21. kolejce Bundesligi 2016/2017[564]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Bundesligi w jednym sezonie: 41 goli (sezon 2020/2021)[y][565]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Bundesligi w jednym roku kalendarzowym: 43 gole w 34 meczach (rok 2021)[z][566]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Bundesligi w meczach wyjazdowych: 128 goli[aa][567]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Bundesligi w meczach wyjazdowych, w jednym sezonie: 19 goli (sezon 2021/2022)[ab][568]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Bundesligi w meczach wyjazdowych, przeciwko jednej drużynie: 11 goli (przeciwko FC Augsburg)[ac][569]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Bundesligi z dwoma golami w jednym meczu: 64 mecze[ad][570]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii finałów Pucharu Niemiec: 8 goli[571]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Superpucharu Niemiec: 7 goli[572]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Der Klassiker: 32 gole
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 13. kolejkach Bundesligi: 17 goli[ae][573]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 14. kolejkach Bundesligi: 19 goli[574]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 16. kolejkach Bundesligi: 21 goli[af][575]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 17. kolejkach Bundesligi: 22 gole[576]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 21. kolejkach Bundesligi: 25 goli[577]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 23. kolejkach Bundesligi: 28 goli[578]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 24. kolejkach Bundesligi: 31 goli
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 25. kolejkach Bundesligi: 32 gole[579]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 26. kolejkach Bundesligi: 35 goli
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii po 29. kolejkach Bundesligi: 41 goli[580]
- Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, a także drugi najlepszy strzelec tych rozgrywek: 312 goli[581].
- Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Pucharu Niemiec: 39 goli[ag]
- Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Bayernu Monachium, a także drugi najlepszy strzelec tego klubu: 344 gole[582]
- Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Bayernu Monachium w Bundeslidze: 238 goli
- Najskuteczniejszy obcokrajowiec w historii Bundesligi w barwach jednego klubu: 238 goli
- Najskuteczniejszy polski zawodnik w historii Borussii Dortmund: 103 gole
- Polski zawodnik z największą liczbą występów w historii Bundesligi: 384 mecze
- Najwięcej hat-tricków spośród obcokrajowców występujących w Bundeslidze: 16
- Najwięcej zdobytych tytułów króla strzelców w historii Bundesligi: 7[ah][583]
- Pierwszy zawodnik w historii Superpucharu Niemiec, który zdobył hat-tricka
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Pucharu Niemiec, który zdobył hat-tricka w meczu finałowym, a także trzeci w historii tych rozgrywek[ai]
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bayernu Monachium, który przekroczył granicę 200 goli dla tego klubu
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bayernu Monachium, który przekroczył granicę 300 goli dla tego klubu
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, który przekroczył granicę 200 goli w Bundeslidze
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, który przekroczył granicę 300 goli w Bundeslidze
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, który zdobył cztery tytuły króla strzelców tych rozgrywek[584]
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, który zdobył pięć tytułów króla strzelców tych rozgrywek
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, który zdobył sześć tytułów króla strzelców tych rozgrywek
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Bundesligi, który zdobył siedem tytułów króla strzelców tych rozgrywek
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który zdobył cztery tytuły króla strzelców tych rozgrywek z rzędu
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który zdobył pięć tytułów króla strzelców tych rozgrywek z rzędu
- Pierwszy obcokrajowiec w historii Pucharu Niemiec, który zdobył cztery tytuły króla strzelców, a także drugi zawodnik w historii tych rozgrywek[aj][585]
- Pierwszy zawodnik w historii Pucharu Niemiec, który zdobył pięć tytułów króla strzelców tych rozgrywek
- Pierwszy zawodnik w historii Pucharu Niemiec, który zdobył cztery tytuły króla strzelców tych rozgrywek z rzędu[ak]
- Pierwszy zawodnik w historii piłki nożnej, który zdobył potrójną koronę króla strzelców ze spośród pięciu najsilniejszych lig w Europie[al], a także drugi w historii wszystkich lig europejskich[am]: 2019/2020
- Pierwszy zawodnik w historii niemieckiej piłki nożnej, który zdobył podwójną koronę króla strzelców trzy razy z rzędu[an]: 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który zdobył 21 goli w pierwszej połowie sezonu[586]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który zdobył 22 gole w pierwszej połowie sezonu[587]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który zwyciężył w 8 meczach 1. kolejki z rzędu[140]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który w pierwszych pięciu kolejkach strzelił 10 goli
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który w pierwszych sześciu kolejkach strzelił 10 goli
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który w pierwszych jedenastu kolejkach strzelił 16 goli[ao]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał co najmniej jednego gola w trzynastu kolejnych domowych spotkaniach w Bundeslidze[588]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał bramki byłemu klubowi w pięciu meczach z rzędu: z Borussią Dortmund[589]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał co najmniej dwie bramki w szóstym meczu z rzędu przeciwko Borussii Dortmund na Allianz Arena[590]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał najwięcej bramek Borussii Dortmund: 20 goli w 14 meczach[591]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał najwięcej bramek Borussii Dortmund: 22 gole w 15 meczach
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał najwięcej bramek Borussii Dortmund: 23 gole w 16 meczach
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał bramki w ośmiu meczach wyjazdowych z rzędu[592]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał bramki w dziewięciu kolejnych meczach z FC Schalke 04, a także drugi w historii zawodnik, który strzelał gole w dziewięciu meczach z rzędu jednemu klubowi[ap]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał bramki w dziesięciu kolejnych meczach z FC Schalke 04, a także pierwszy w historii zawodnik, który strzelał gole w dziesięciu meczach z rzędu jednemu klubowi
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał bramki w jedenastu kolejnych meczach z FC Schalke 04, a także pierwszy w historii zawodnik, który strzelał gole w jedenastu meczach z rzędu jednemu klubowi[593]
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał gole w każdym z dziewięciu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał gole w każdym z dziesięciu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi
- Pierwszy zawodnik w historii Bundesligi, który strzelał gole w każdym z jedenastu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi
- Pierwszy zawodnik w historii Bayernu Monachium, który strzelał gole w każdym z dziewięciu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi
- Pierwszy zawodnik w historii Bayernu Monachium, który strzelał gole w każdym z dziesięciu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi
- Pierwszy zawodnik w historii Bayernu Monachium, który strzelał gole w każdym z jedenastu pierwszych spotkań sezonu Bundesligi
- Najdrożej sprzedany zawodnik w historii Bayernu Monachium: 45 mln euro + 5 mln euro w bonusach
- Rozgrywki klubowe w Hiszpanii
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Primera División po swoich pierwszych pięciu meczach w XXI wieku: 6 goli w 5 meczach (sezon 2022/2023, kolejka 1–5, FC Barcelona)[aq][594]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Primera División w barwach FC Barcelony po pierwszych sześciu meczach: 8 goli w 6 meczach (sezon 2022/2023)[ar][595]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Primera División w barwach FC Barcelony po ukończeniu 34. roku życia: 22 gole[as][596]
- Najskuteczniejszy polski zawodnik w historii FC Barcelony: 51 goli
- Polski zawodnik z największą liczbą występów w historii FC Barcelony: 80 meczów
- Najszybszy gol w historii Primera División strzelony w dniu swoich urodzin: 44 sekundy (34 lata)[at][597]
- Najstarszy strzelec gola w historii Superpucharu Hiszpanii w barwach FC Barcelony: 34 lata i 147 dni[598]
- Najstarszy strzelec gola w historii Ligi Mistrzów UEFA w barwach FC Barcelony: 35 lat i 29 dni[599]
- Pierwszy polski zawodnik występujący w barwach FC Barcelony
- Rozgrywki klubowe międzynarodowe
- Najskuteczniejszy polski zawodnik w historii rozgrywek UEFA: 101 goli[104]
- Najskuteczniejszy polski zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, a także trzeci najlepszy strzelec tych rozgrywek: 93 gole[600]
- Najskuteczniejszy polski zawodnik w historii Klubowych mistrzostw świata: 2 gole
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA w pierwszych 100 meczach: 81 goli[au][601]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA w pierwszych 50 meczach wyjazdowych: 37 goli[av][602]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA w barwach Bayernu Monachium: 69 goli
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii europejskich pucharów w barwach Bayernu Monachium: 69 goli[aw][603]
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Klubowych mistrzostw świata w barwach Bayernu Monachium: 2 gole
- Pierwszy polski zawodnik, który wystąpił w Klubowych mistrzostwach świata: 2020
- Pierwszy polski zawodnik, który strzelił gola w Klubowych mistrzostwach świata: 2020
- Polski zawodnik z największą liczbą występów w historii Ligi Mistrzów UEFA: 113 meczów[106]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który strzelił najwięcej bramek Realowi Madryt: 6 goli[604]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który strzelił najwięcej bramek portugalskim drużynom: 9 goli (SL Benfica (7), FC Porto (2))[ax][605][606]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który dwukrotnie w dziewięciu spotkaniach z rzędu strzelał co najmniej jednego gola[607]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który wpisywał się na listę strzelców w pierwszych pięciu kolejkach fazy grupowej w dwóch różnych edycjach[607]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który wygrał 18 meczów z rzędu[608][609]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który wygrał 19 meczów z rzędu[610]
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który wygrał 20 meczów z rzędu
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który wygrał 21 meczów z rzędu
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który wygrał 22 mecze z rzędu
- Pierwszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który zdobył hat-tricka dla trzech klubów: Borussia Dortmund, Bayern Monachium i FC Barcelona[611]
- Najszybszy hat-trick w historii Ligi Mistrzów UEFA od początku meczu: 12', 21', 23' (sezon 2021/2022, 8 marca 2022, przeciwko Red Bull Salzburg)[ay][612]
- Cztery gole strzelone w meczu sezonu Ligi Mistrzów 2019/2020 w dniu 26 listopada 2019 Crvena zvezda – Bayern (0:6), uzyskane w odstępie czasu 14 minut i 31 sekund (w 53', 60', 64' i 68' minucie meczu); wyczyn stanowił szereg rekordów:
- Najszybciej strzelone 4 gole w historii Ligi Mistrzów UEFA: 14 minut i 31 sekund (53', 60', 64', 68')
- Najskuteczniejszy zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, w barwach Bayernu Monachium: 45 goli
- Drugi zawodnik w historii Ligi Mistrzów UEFA, który zdobył dwukrotnie cztery gole w jednym spotkaniu
- Rozgrywki klubowe i reprezentacyjne
- Najskuteczniejszy polski zawodnik w historii występów klubowych i reprezentacyjnych w jednym roku kalendarzowym: 69 goli w 59 meczach (rok 2021, Bayern Monachium (58 goli w 47 meczach), reprezentacja Polski (11 goli w 12 meczach))[az][566]
- Wyróżnienia
- Najwięcej zwycięstw w Plebiscycie redakcji Sportu w kategorii „Piłkarz Roku”: 11 razy[ba]
- Najwięcej zwycięstw w Plebiscycie Piłki Nożnej w kategorii „Piłkarz Roku”: 11 razy
- Najwięcej zwycięstw na gali Nagrody Biznesu Sportowego Demes w kategorii „Sportowy Wizerunek”: 4 razy
- Najwięcej miejsc w pierwszej dziesiątce w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego”: 12 razy[bb]
- Najwięcej miejsc w pierwszej dziesiątce z rzędu w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego”: 12 razy (2011–2023)
- Pierwszy piłkarz w historii, który zdobył cztery nagrody IFFHS w jednym roku: 2021[489]
- Pierwszy Polak w historii, który zdobył nagrodę Piłkarza Roku FIFA, a także dwukrotnie z rzędu: 2020, 2021[456]
- Pierwszy Polak w historii, który zdobył Europejskiego Złotego Buta, a także dwukrotnie z rzędu: 2021, 2022
- Pierwszy Polak w historii, który otrzymał tytuł Osobowość Roku w plebiscycie „Kickera”: 2021
- Jedyny piłkarz w historii, który wygrał Plebiscyt redakcji Sportu w kategorii „Piłkarz Roku” po raz jedenasty z rzędu: 2011–2021
- Trofea
- Najbardziej utytułowany polski zawodnik w historii rozgrywek klubowych: 27 trofeów
- Najbardziej utytułowany polski zawodnik w historii Bundesligi: 10 mistrzostw Niemiec[613]
- Najbardziej utytułowany polski zawodnik w historii Bundesligi w barwach Bayernu Monachium: 8 mistrzostw Niemiec[613]
- Pierwszy obcokrajowiec w historii, który otrzymał Trofeu Mesa Redonda: 2021
- Nieaktualne
- Najwięcej występów w historii Superpucharu Niemiec: 11 meczów[bc][614]
Lewandowski a Złota Piłka
Do 2023 ośmiokrotnie znalazł się na liście nominowanych do tej nagrody[615] – w 2013, 2015, 2016, 2017, 2019, 2021, 2022 i 2023. Jego najwyższą pozycją było 2. miejsce z 2021 kiedy ustąpił jedynie Lionelowi Messiemu[616].
W 2015 zajął 4. miejsce z 2015, kiedy wyprzedzili go Lionel Messi, Cristiano Ronaldo i Neymar. W 2016 sięgnął z Bayernem Monachium po mistrzostwo Niemiec, Puchar Niemiec i Superpuchar Niemiec, zdobywając przy tym 46 bramek we wszystkich rozgrywkach, a także dotarł z reprezentacją Polski do ćwierćfinału Mistrzostw Europy we Francji. Mimo tego zajął odległe 16. miejsce w plebiscycie[617]. Po ogłoszeniu wyniku skomentował plebiscyt[618], zamieszczając na swoim profilu na Twitterze post w języku francuskim: „le cabaret” (pol. kabaret), co odbiło się szerokim echem w mediach[619]. W odpowiedzi francuski dziennik „L’Équipe” wypomniał Polakowi na swoich łamach zdobycie tylko jednego gola podczas finałów minionych mistrzostw Europy[620]. W 2018 Lewandowski został pominięty na liście 30 nominowanych do nagrody[621]. Decyzję tłumaczono niezadowalającą postawą reprezentacji Polski na mistrzostwach świata i odpadnięciem z turnieju już po fazie grupowej[622].
W 2019 przybył na galę Złotej Piłki „France Football” jako strzelec 52 bramek w 55 meczach[623]. Była to jego pierwsza wizyta na uroczystej gali francuskiego plebiscytu[624]. Spekulacje odnośnie do pozycji Lewandowskiego podsycił przeciek medialny, dotyczący układu miejsc na widowni paryskiego teatru Châtelet, który zdradził, że podczas ceremonii Polak zasiądzie obok Lionela Messiego i Virgila van Dijka, wymienianych jako faworytów do miejsc 1–2[625]. Ostatecznie zajął ósme miejsce[626], co spotkało się z rozżaleniem m.in. polskich i niemieckich mediów, a także kibiców[627]. Pozycja Lewandowskiego po raz kolejny wywołała medialną dyskusję na temat wpływu popularności, rozpoznawalności i globalnej pozycji marketingowej piłkarzy na ich wyniki w tego rodzaju plebiscytach[628]. Sam zainteresowany wspomniał, że traktuje wyniki plebiscytu z „przymrużeniem oka”[629]. Polskie media zgodnie określały status Lewandowskiego w zestawieniach „France Football” jako „niedocenianego”[630]. W czerwcu 2020 serwis football365.com umieścił go na 9. miejscu w rankingu najbardziej niedocenianych piłkarzy[631].
Przez ekspertów i bukmacherów wymieniany był jako faworyt do zdobycia Złotej Piłki za rok 2020[632], której ze względu na pandemię COVID-19 nie przyznano po raz pierwszy w historii plebiscytu[633]. W grudniu 2020, po zdobyciu tytułów Piłkarza Roku UEFA, a następnie Piłkarza Roku FIFA, Lewandowski udzielił okładkowego wywiadu magazynowi „France Football”, w którym ocenił swoje szanse na nagrodę[634].
W 2021 był wymieniany jako jeden z głównych faworytów do zwycięstwa w plebiscycie. Kandydował do nagrody jako najlepszy strzelec roku kalendarzowego 2021 na świecie, uzyskując w nim 64 trafienia. W ocenianym roku odegrał kluczową rolę w zdobyciu dla Bayernu mistrzostwa Niemiec, bijąc przy tym 49-letni rekord Gerda Müllera w liczbie bramek zdobytych w jednym sezonie Bundesligi, poprzez zdobycie 41 goli w 34 kolejkach (gdzie Lewandowski zdobył to rekordowo – 41 goli w 29 meczach), a także zdobył trzy trafienia w finałach Mistrzostw Europy[635]. Bukmacherzy upatrywali w nim faworyta naprzemiennie z Lionelem Messim. Jako faworyt do zwycięstwa wymieniany był również przez wielu byłych piłkarzy i osobistości futbolu, m.in. Rivaldo, Paolo Maldiniego, Michaela Owena, Olivera Kahna i wielu innych[636][637][638][639].
29 listopada 2021 wraz z żoną, najbliższą rodziną i współpracownikami przybył na galę plebiscytu do paryskiego Théâtre du Châtelet, gdzie został owacyjnie powitany przez publiczność zgromadzoną wokół czerwonego dywanu[640]. Plebiscyt po raz siódmy w historii wygrał Lionel Messi, natomiast Robert Lewandowski z dorobkiem 580. punktów (Messi, 613) zajął 2. miejsce. Lewandowski stał się wówczas najwyżej sklasyfikowanym Polakiem w historii plebiscytu „France Football”, a także trzecim w historii, który znalazł się w finałowej trójce, po Kazimierzu Deynie oraz Zbigniewie Bońku, którzy zajmowali 3. pozycję odpowiednio w 1974 i 1982 roku[641].
Robert Lewandowski otrzymał na gali nagrodę dla Napastnika Roku, przyznaną przez „France Football” po raz pierwszy w historii plebiscytu Złotej Piłki i wygłosił przemówienie[642].
Zwycięzca plebiscytu Lionel Messi w przemówieniu po odebraniu nagrody stwierdził, że Robert Lewandowski powinien otrzymać Złotą Piłkę za 2020 rok[643].
- Miejsca zajmowane przez Roberta Lewandowskiego w plebiscycie Złotej Piłki
Rok | Miejsce |
---|---|
2013 | 13 |
2015 | 4 |
2016 | 16 |
2017 | 9 |
2019 | 8 |
2021 | 2 |
2022 | 4 |
2023 | 12 |
Kulisy transferów
Transfer do Lecha Poznań
W 2008 jako piłkarz Znicza Pruszków otrzymał oferty m.in. z Lecha Poznań, Wisły Kraków, Legii Warszawa, Cracovii[644] i Jagiellonii Białystok[645]. Ze względu na chęć występów w europejskich pucharach rozważał transfer do Wisły, Lecha i Legii, co do której był jednak zniechęcony po sytuacji z 2006, kiedy to nie zdecydowano się na dalszą współpracę z nim[644]. Z czasem do historii polskich mediów piłkarskich przeszły słowa ówczesnego dyrektora sportowego Legii Warszawa, Mirosława Trzeciaka, pt. „Możesz sprzedawać Lewandowskiego, mamy nowego piłkarza, Arruabarrenę”, wypowiedziane w rozmowie telefonicznej z prezesem Znicza Pruszków, Sylwiuszem Muchą-Orlińskim[646]. Ostatecznie sprowadzenie do warszawskiego klubu Hiszpana, okazało się fiaskiem, a wybór Trzeciaka określono jedną z największych pomyłek transferowych w Polsce[647]. W tym czasie Lewandowski odrzucił także ofertę z Sybiru Nowosybirsk[648]. Ostatecznie najbardziej zdeterminowany do pozyskania perspektywicznego napastnika okazał się Lech Poznań.
Transfer do Borussii Dortmund
Franciszek Smuda, były trener Lecha, przyznał, że podczas sezonu 2009/2010 niemal na każdym meczu Lewandowskiego obecni byli wysłannicy Borussii Dortmund, a dwukrotnie na meczach poznańskiej drużyny pojawił się trener Jürgen Klopp[644][649]. Klub miał zaproponować 2,5 mln euro za transfer Lewandowskiego, jednak władze Lecha odrzuciły ofertę[650]. Zainteresowane transferem Lewandowskiego był także m.in. niemiecki TSG 1899 Hoffenheim[644] oraz kluby ze Wschodu, Zenit Petersburg[644], Fenerbahçe SK i Szachtar Donieck, który oferował za transfer 6 mln euro[651]. Lewandowski i jego menedżer rozważali jedynie transfer do zachodniej ligi[651]. Piłkarz rozmawiał także z Blackburn Rovers, natomiast realizację kolejnego etapu negocjacji, jakim miała być wizyta Polaka w angielskim klubie, uniemożliwiła erupcja wulkanu Eyjafjallajökull, która zatrzymała połączenia lotnicze[652]. Chęć zakupu napastnika miały też władze Genoi CFC[651] – od transferu Lewandowskiego dzieliły tylko testy medyczne, jednak na ostatnim etapie, transakcji nie zatwierdził prezydent włoskiego klubu, Encrico Preziosi[653], poza tym Genoa nie spełniła finansowych oczekiwań Lecha[651]. W 2018 pojawiła się informacja o tym, że w archiwum włoskiego klubu ciągle miał znajdować się przygotowany dla Lewandowskiego kontrakt, który traktowany był przez działaczy klubu jako ostrzeżenie przed popełnieniem kolejnych transferowych błędów i zachęta do podejmowania ryzyka[654].
Ze względu na rosnącą pozycję w światowym futbolu, Lewandowski podczas występów w Borussii Dortmund zaczął wzbudzać zainteresowanie największych klubów świata[655]. Po strzeleniu czterech bramek w półfinałowym spotkaniu Ligi Mistrzów z Realem Madryt media informowały, że Królewscy interesują się kupnem piłkarza[656]. W 2020 potwierdzono, że siedem lat wcześniej Lewandowski otrzymał ofertę podpisania kontraktu z Realem Madryt[657]. Portal Onet.pl dotarł do sporządzonego w grudniu 2013 kontraktu, formalizującego szczegóły przenosin Polaka na Santiago Bernabéu, który to dokument miał obowiązywać do 30 czerwca 2020 i opiewać na kwotę ok. 75,5 mln euro[657]. Lewandowski za podpisanie umowy miał otrzymać premię w wysokości 10,9 mln euro brutto, za każdy sezon inkasowałby 8,6 mln euro, natomiast za każdy rok spędzony w Madrycie – kolejne 1,5 mln euro brutto. Onet.pl ustalił, że klauzula wykupu Polaka miała opiewać na 150 mln euro[657]. Mimo że umowę podpisami firmowali: José Angel Sánchez, ówczesny dyrektor generalny, jeden z najbliższych współpracowników prezydenta klubu Florentino Péreza, oraz Manuel Redondo Sierra, szef gabinetu prezydenta[657], transakcja nie doszła do skutku, gdyż w chwili złożenia propozycji Lewandowski był związany umową ustną z władzami Bayernu Monachium[658], a w styczniu 2014 podpisał już niezbędne dokumenty dotyczące transferu do klubu[657].
W 2014, po potwierdzeniu transferu do Bayernu, francuski trener Arsène Wenger przyznał, że był zainteresowany sprowadzeniem polskiego napastnika do Arsenalu[659]. W sierpniu 2020 holenderski trener piłkarski Louis van Gaal, zdradził, że w 2014, po objęciu Manchesteru United, chciał sprowadzić Lewandowskiego do swojej drużyny[660]. W 2020 w wywiadzie dla „France Football” ujawnił, że w 2012 był bliski transferu do Manchesteru United[661] i odbył rozmowę z ówczesnym trenerem tej drużyny, sir Alexem Fergusonem, który chciał sprowadzić go na Old Trafford[662]. Przyznał, że był gotowy na transfer, natomiast Borussia Dortmund nie zdecydowała się na jego sprzedaż[663].
Transfer i okres występów w Bayernie Monachium
Mimo przenosin Lewandowskiego do Bayernu, temat transferu piłkarza do Madrytu pojawiał się na okładkach czołowych sportowych gazet jeszcze podczas kilku następnych okien transferowych[664]. W 2015 hiszpański dziennik „AS” poinformował o rozmowach, jakie Kucharski miał odbywać z Realem w związku z ewentualnym transferem Lewandowskiego[664]. Ostatnie doniesienia o możliwości transferu Lewandowskiego do Realu pojawiły się w 2018 – przy okazji zmiany przez niego menedżera, którym został izraelski agent Pini Zahavi[665]. Wśród klubów zainteresowanych Polakiem wymieniano wówczas również m.in. drużyny angielskie, Chelsea i Manchester United, a także Juventus oraz Paris Saint-Germain[666][667][668]. Spekulacje medialne podsycały wypowiedzi ekspertów w Niemczech, a także incydent, kiedy to zmieniony w jednym z ligowych meczów Lewandowski nie podał ręki trenerowi Juppowi Heynckesowi[669]. Piłkarz w wywiadzie dla Onet.pl z 2019 potwierdził, że w sezonie 2018/2019 rzeczywiście rozważał zmianę barw klubowych i był to dla niego dość trudny czas[670]. Spekulacje transferowe i gorącą medialną atmosferę zakończyło podpisanie przez Lewandowskiego nowego kontraktu z Bayernem, obowiązującego do 30 czerwca 2023[176][671]. W 2016 poinformował, że nie przyjął oferty od jednego z klubów z Bliskiego Wschodu[672].
W 2020 w wywiadzie dla katalońskiego „Sportu” przyznał, że 18 kwietnia 2017, po rewanżowym spotkaniu ćwierćfinału Ligi Mistrzów pomiędzy Realem Madryt a Bayernem Monachium, Cristiano Ronaldo i Sergio Ramos namawiali go do transferu do Realu[132].
Biznes
Prowadzi działalność m.in. w branżach: reklamowej, inwestycyjnej, deweloperskiej, mieszkaniowej i biotechnologicznej[673]. Jest udziałowcem spółki Protos Venture Capital, przez którą inwestuje w startupy, e-commerce i serwisy internetowe. Posiada własną agencję Stor9_, specjalizującą się w komunikacji marketingowej, która zajmuje się zawodowym wizerunkiem piłkarza oraz jego żony, ułatwiając zarządzanie ich działaniami o charakterze biznesowym[674].
Jest właścicielem akademii piłkarskiej w Warszawie[675].
Jest udziałowcem serwisów internetowych, w tym sporticos.com, lokalnyrolnik.pl i wedding.pl[676]. Posiada udziały m.in. w spółkach LS Investments, RL Investments czy RL Management, zajmującej się wynajmem i zarządzeniem nieruchomościami, a także w sklepie piłkarskim Zgoda FC[677]. W 2017 za pośrednictwem RL Investments nabył 49 proc. udziałów w domu mediowym RL Media, uruchomionym przez holding marketingowy Group One[678].
W 2019 wprowadził na rynek markę RL9 Pro, mającą na celu sprzedaż produktów przeznaczonych dla sportowców i osób aktywnych fizycznie. Pierwszym produktem, który trafił do sprzedaży, był napój izotoniczny sygnowany inicjałami Lewandowskiego, który powstał przy ścisłej współpracy z firmą Oshee[678]. W 2020 do sprzedaży trafiły kawy sygnowane logo RL9 Coffee[679], poinformowano także o inwestycji piłkarza w otwarcie restauracji w budynku XIX-wiecznej zabytkowej warzelni na terenie Browarów Warszawskich[674], ostatecznie sportowy lokal i restaurację otwarto w październiku 2021 pod nazwą Nine’s[680]. Uwagę opinii publicznej przyciągnęły plany Lewandowskiego dotyczące planów jego wielomilionowej inwestycji w wybudowanie restauracji na wodzie na Mazurach w ramach projektu Wodny Świat. Ostatecznie piłkarz wycofał się ze spółki Nowe Mazury 8 odpowiedzialnej za inwestycję[681].
W sierpniu 2020 podpisał umowę inwestycyjną z Movie Games, notowanym na warszawskiej giełdzie producentem i wydawcą gier komputerowych[682], dzięki czemu stał się udziałowcem spółki zajmującej się produkcją gier o tematyce sportowej[683]. W tym samym roku zainwestował m.in. w aplikację Less, umożliwiającą handel używanymi ubraniami. W styczniu 2021 zainwestował w firmę Bio-lider, która oferuje biopreparaty dla rolników[674].
W 2019 znalazł się na trzecim miejscu w rankingu 50. najbardziej wpływowych ludzi w polskim sporcie według „Forbesa” i Pentagon Research[684], a także zajął 21. miejsce w rankingu 50. najbardziej wpływowych Polaków tygodnika „Wprost”[685]. W 2020 dotarł do pierwszego miejsca rankingu najbardziej wpływowych ludzi w polskim sporcie według „Forbesa” i Pentagon Research.
Majątek
Zarobki piłkarza początkowo były dość niewielkie: za grę w klubie Delta Warszawa otrzymywał ponad 1 tys. zł miesięcznie[24], w III-ligowej drużynie Legii Warszawa inkasował 2,5 tys. zł miesięcznie[25], a w Zniczu Pruszków – 1,8 tys. zł[26]. Podczas gry w Lechu Poznań zarabiał już kilkadziesiąt tysięcy miesięcznie[674].
Odkąd trafił do Niemiec, jego zarobki kalkulowane były w milionach[674] – po przejściu do Borussii w 2010 ustalił pensję w wysokości 1,5 mln euro miesięcznie[651]. Znalazł się m.in. w rankingu najlepiej opłacanych piłkarzy 2020 według „Forbesa” (miał wówczas zarobić 28 mln dolarów – 24 mln z kontraktu i 4 mln z umów reklamowych)[674].
W 2018, z majątkiem szacowanym na 353 mln zł, wraz z żoną zajął 94. miejsce w rankingu 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”[686]. Rok później, z majątkiem 450 mln złotych, para uplasowała się na 88. pozycji[687], natomiast w 2020 zajęli 80. pozycję, gromadząc pół miliarda złotych[688].
- Lista 100. najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”
Rok | Miejsce | Majątek (w mln zł) |
---|---|---|
2018 | 94 | 353 |
2019 | 88 | 450 |
2020 | 80 | 500 |
Sponsorzy i reklama
W 2013 podpisał kontrakt z koncernem Nike, który został sponsorem jego wyposażenia sportowego[689] – występuje w obuwiu linii Hypervenom i Phantom[690].
Współpracuje reklamowo z koncernem Procter & Gamble, od 2011 był jedną z twarzy marki Gillette[691]. W 2018, kiedy współpraca dobiegła końca[692], Lewandowski po raz pierwszy od dawna zaprezentował się publicznie w zaroście, czego zakazywał kontrakt z firmą[693]. Do współpracy z Gillette powrócił w 2020[694]. Od 2016 jest jedną z twarzy kampanii reklamowej Head & Shoulders[695].
Reklamował firmy Panasonic oraz T-Mobile[674]. Współpracował reklamowo z koncernem Coca-Cola[696], następnie został międzynarodowym ambasadorem marketingowym firmy Oshee Polska, produkującej napoje izotoniczne[697].
Współpracował m.in. z firmą Vistula[698]. W 2021 został ambasadorem marki 4F, polskiego producenta odzieży i akcesoriów sportowych[699].
W 2018 podpisał międzynarodowy kontrakt z Lagardere Sports, jedną z największych agencji marketingowych działających w sferze sportu i rozrywki[700].
W 2015 rozpoczął współpracę z chińską marką Huawei[701], a w 2020 został ambasadorem firmy na Europę[702]. 7 marca 2022 zakończył współpracę marketingową z przedsiębiorstwem, wstrzymując tym samym realizację świadczeń promocyjnych[703]. Choć oficjalnie nie podano przyczyn zakończenia współpracy, nastąpiło ono bezpośrednio po doniesieniach Daily Mail sugerujących, że chiński koncern wspiera rząd Federacji Rosyjskiej w zwalczaniu cyberataków po inwazji na Ukrainę[704].
Wpływ na popkulturę
Znalazł się na okładkach polskich wersji gier FIFA 14 i FIFA 15[705]. W 2016 na platformy Android i iOS wydana została gra Lewandowski: Euro Star 2016[706]. W grze FIFA 18 pojawiła się cieszynka Lewandowskiego, ręce skrzyżowane w kształt litery „X” i palce wskazujące skierowane ku górze[707]. W grze FIFA 20 otrzymał najlepszą możliwą kartę w grze z oceną ogólną 99[708]. Znalazł się w drużynie roku FIFA 21[709].
Jest najpopularniejszym Polakiem w mediach społecznościowych[710] – w serwisach Facebook, Twitter i Instagram obserwuje go łącznie ponad 62 mln ludzi[711][712][713], a jego działalność na TikToku była komentowana przez opinię publiczną[714][715][716][717]. W czerwcu 2020 niemiecki „Sport Bild” poinformował, że Lewandowski za publikację jednego sponsorowanego posta na Instagramie może otrzymywać nawet 85 tys. euro[674]. Administratorem profili Lewandowskiego w mediach społecznościowych jest jego wieloletni przyjaciel, Tomasz Zawiślak[718]. Powstał o nim film dokumentalny pt. Lewandowski – Nieznany, którego światowa premiera miała miejsce 28 marca, zaś polska 31 marca 2023 roku[719].
Działalność społeczna
Czynnie wspiera wiele inicjatyw społecznych i charytatywnych[720]. Bierze udział w akcji Szlachetna Paczka, a także wspiera finały Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy[721] i pomaga potrzebującym[722]. W 2020 wraz z żoną przekazał 500 tys. złotych na rzecz Centrum Zdrowia Dziecka[723], dzięki czemu szpital mógł wyremontować oddział rehabilitacji, który został zalany i częściowo zniszczony w wyniku nawałnicy, jaka przeszła nad Polską w październiku 2017[674]. W tym samym roku para przekazała także darowiznę w wysokości miliona euro na rzecz walki z pandemią COVID-19[724]. Wykorzystując zasięg swoich kont w mediach społecznościowych, zaapelował o noszenie maseczek w okresie światowej pandemii COVID-19[725]. W 2021 przekazał na aukcję WOŚP koszulkę, w której wystąpił podczas finału Ligi Mistrzów UEFA 2019/2020; pamiątkę wylicytowano za ponad 100 tys. zł[674].
Od 2014 jest ambasadorem dobrej woli UNICEF[726]. W czerwcu 2014, w ramach misji tej organizacji, odwiedził obóz dla uchodźców Zaatari w Jordanii i wziął udział w kampanii Głos Dzieci, w której z ramienia UNICEF i Unii Europejskiej apelował o wsparcie dla dzieci dotkniętych kryzysami humanitarnymi[727]. Wspierał również działania prowadzone przez UNICEF po trzęsieniu ziemi w Nepalu o nazwie #PamiętamyPomagamy oraz akcję Reszta w Twoich rękach, w której ramach zaprojektował pamiątkowy dukat przedstawiający uśmiechniętego chłopca z piłką[728].
W 2018 wsparł akcję charytatywną mającą na celu zbiórkę pieniędzy niezbędnych do rehabilitacji polskiego kolarza Ryszarda Szurkowskiego[729].
9 stycznia 2022 za 280 tys. zł. wylicytował złoty medal olimpijski Dawida Tomali, który zwyciężył w konkurencji chodu na 50 kilometrów podczas igrzysk olimpijskich w Tokio[730]. Dochód z licytacji został przeznaczony na sfinansowanie operacji ciężko chorego chłopca[731]. W marcu 2022 Lewandowski zwrócił lekkoatlecie wylicytowany wcześniej medal[732].
W 2022 potępił inwazję Rosji na Ukrainę i wyraził solidarność z narodem ukraińskim występując z opaską w barwach narodowych Ukrainy podczas meczu Bundesligi. Opaska trafiła następnie na licytację w Radiu 357, a dochód z niej, wynoszący 27 tys. złotych, został przekazany na zakup materiałów pierwszej pomocy medycznej i ich transport na Ukrainę[733].
Pozostała dzia��alność
W 2017 tworząc projekt pod nazwą Stamina, rozpoczął współpracę z producentem muzycznym, Donatanem[734]. Został producentem wykonawczym, będąc odpowiedzialnym za przygotowanie materiałów muzycznych, dobór zapraszanych wykonawców, realizację oraz promocją, a także wystąpił w teledysku pt. Mansa Musa[735]. Był także producentem wykonawczym singla Cleo pt. „Kły”[736][737].
W 2020 został ambasadorem Jubileuszu 65-lecia Totalizatora Sportowego[738].
W 2021 był gościem specjalnym na Expo 2020 w Dubaju[739]. Jako laureat nagród Globe Soccer Award udzielił wywiadu w Al Wasl Plaza, a następnie wraz z żoną odwiedził Pawilon Polski[740].
W 2022 wraz z żoną gościł na 75. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes[741].
Odznaczenia i uhonorowanie
19 listopada 2015 został uhonorowany tytułem „Zasłużony dla powiatu warszawskiego zachodniego”[742], zaś w lipcu 2015 został honorowym obywatelem gminy Leszno[743]. W 2017 jego imieniem nazwano jedną z ulic w Kuźni Raciborskiej[744].
14 czerwca 2018, z okazji inauguracji Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018, Poczta Polska wprowadziła znaczek obiegowy z podobizną Roberta Lewandowskiego[745].
Jest laureatem Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej za 2020 rok[746].
22 marca 2021 prezydent RP Andrzej Duda odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne osiągnięcia sportowe, za promowanie Polski na arenie międzynarodowej”[747][748].
30 kwietnia 2022 na wniosek dzieci i młodzieży został odznaczony Orderem Uśmiechu[749].
Konflikt z Cezarym Kucharskim
Lewandowski przez ponad 10 lat reprezentowany był przez Cezarego Kucharskiego, byłego piłkarza, a później menedżera piłkarskiego[750], którego poznał pod koniec swojej kariery w Zniczu Pruszków[751]. Kucharski pośredniczył przy transferach Lewandowskiego do Lecha Poznań, Borussii Dortmund i Bayernu Monachium[752]. Relacje pomiędzy stronami zostały zachwiane w 2016, kiedy to rzeczywista wysokość wynegocjowanego nowego kontraktu Lewandowskiego z Bayernem różniła się od tej ustalonej pomiędzy piłkarzem a jego agentem[753].
We wrześniu 2020 „Der Spiegel” poinformował, że Kucharski złożył pozew do sądu przeciwko firmie marketingowej RL Managment, twierdząc, że Lewandowski nieprawidłowo rozlicza się z dochodów swojej firmy i wykorzystywał firmowe pieniądze do prywatnych celów. Menedżer wypowiedział umowę spółki i domagał się zwrotu wniesionych kosztów, szacując roszczenie na kwotę 39 mln zł[754]. Lewandowski zaprzeczył tym oskarżeniom, uznając je za bezpodstawne i stwierdził, że jego były agent nie może pogodzić się z zakończeniem współpracy. Jak podał „Puls Biznesu”, Kucharski wniósł do spółki RL Management aportem prawa do wizerunku wspólnika (piłkarz sprzedał mu je w 2008) wycenione na 3,5 mln zł, a Lewandowski objął 98 proc. udziałów. Kucharski pełnił również rolę prezesa spółki, która w 2015 wykazała 9,9 mln zł zysku netto, w 2016 – 8,5 mln zł, a w 2017 – 7,3 mln zł[755].
„Die Welt” podał, że 23 października 2020 adwokat Lewandowskiego złożył do prokuratury zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Kucharskiego[756]. Wcześniej mec. Tomasz Siemiątkowski miał wysłać list do redaktora naczelnego „Der Spiegel”, w którym poinformował o kulisach sporu Lewandowskiego z Kucharskim, dając do zrozumienia, że piłkarz był szantażowany, a były agent miał żądać od niego pieniędzy za milczenie[756]. Pełnomocnik piłkarza stwierdził również, że Kucharski był w stałym kontakcie z dziennikarzem „Der Spiegel” Rafaelem Buschmannem, zajmującym się tematem Football Leaks i nieprawidłowościami podatkowymi wśród piłkarzy, sugerując, że to właśnie były menedżer Lewandowskiego mógł być autorem doniesień i spekulacji przedstawionych na łamach tego dziennika, a ich publikacja realizacją szantażu[756].
27 października 2020 Kucharski został na wniosek prokuratury zatrzymany przez policję[757][758]. 29 października 2020 Business Insider ujawnił nagranie fragmentu rozmowy Lewandowskiego z Kucharskim, podczas której padły słowa określane mianem szantażu[755]. Były menedżer piłkarza nie przyznał się do zarzucanych mu czynów[755].
Życie prywatne
Rodzina
22 czerwca 2013 w kościele Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny Parafii św. Anny w Serocku poślubił Annę Stachurską, zawodniczkę karate i specjalistkę do spraw żywienia[759]. Drużbą na ich ślubie był Sławomir Peszko[760]. W 2023 para odnowiła przysięgę małżeńską[761]. Mają dwie córki, Klarę (ur. 4 maja 2017)[762] i Laurę (ur. 6 maja 2020)[763]. Rodzina mieszka w Sitges, w Hiszpanii[764]. Małżonkowie są także właścicielami posiadłości w miejscowości Stanclewo, nad jeziorem Jełmuń[686], w okolicach Zakopanego[765] oraz na Majorce[766]. W 2017 otrzymali klucze do apartamentu Złota 44[686][674]. W czasie występów Lewandowskiego w Bayernie para mieszkała w dzielnicy Bogenhausen, nieopodal Ogrodu Angielskiego w Monachium[767].
Poza ojczystym językiem polskim, biegle posługuje się językami: angielskim i niemieckim, poza tym dobrze zna język rosyjski[768] i podstawy języka hiszpańskiego[769]. Jak przyznał w 2017 Rafał Maserak, jest świetnym tancerzem[770].
Poglądy i wyznanie
Chroni swoją prywatność[771][772], a także nie ujawnia swoich poglądów politycznych[773]. Wyjątkiem kiedy zabrał głos w kwestii politycznej było potępienie inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 roku[774]. Jest katolikiem[775]. W 2012 wziął udział w akcji Nie wstydzę się Jezusa zainicjowaną przez Stowarzyszenie ks. Piotra Skargi[776]. W 2014 podczas prywatnej audiencji dla piłkarzy Bayernu po meczu z Romą spotkał się w Watykanie z papieżem Franciszkiem[777].
Zainteresowania
Jako kibic bywa na różnorodnych zawodach sportowych, a także wspiera reprezentantów Polski innych dyscyplin.
Jest fanem i amatorem tenisa oraz padla[778][779]. Grywał m.in. z Aną Ivanović, żoną swojego przyjaciela Bastiana Schweinsteigera[780]. Zna osobiście Novaka Djokovicia[781]. Gościł na meczach serbskiego tenisisty podczas turniejów ATP w Katarze i Zjednoczonych Emiratach Arabskich, kiedy wraz z Bayernem przebywał w tych krajach na zgrupowaniach. W czerwcu 2022 gościł na meczach finałowych turnieju Roland Garros[782]. Po finale kobiet osobiście pogratulował zwycięstwa Idze Świątek[783]. W 2015 podczas pobytu na zgrupowaniu Bayernu Monachium w Katarze, spotkał się z reprezentantami Polski w piłce ręcznej, przygotowującymi się do rozgrywanych w tym kraju mistrzostw świata[784]. W 2019 gościł na zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich w Oberstdorfie, gdzie spotkał się z reprezentantami Polski w tej dyscyplinie[785]. Był również gościem na meczu żużlowym Stali Gorzów Wielkopolski[786].
Gra w golfa[787], jest wielbicielem sportów motorowodnych[788] oraz motoryzacji[789]. W 2017 i 2022 (jako gość Astona Martina) gościł na wyścigach Formuły 1 o Grand Prix Monako[790][791]. W 2023 gościł w boksie zespołu Scuderia Ferrari podczas wyścigu Formuły 1 o Grand Prix Hiszpanii[792].
Korzysta z prywatnych jachtów i odrzutowców. Był właścicielem aut: Maserati GranTurismo Sport, Lamborghini Gallardo, Ferrari F12berlinetta, Ferrari 599 GTB Fiorano, Ferrari 812 Superfast, Porsche Cayenne GTS, Porsche 911 Speedster z limitowanej kolekcji modelu, Bentley Continental GT Speed Convertible, Mercedes S560 Maybach i wielu innych[686][793][794].
Uwagi
- ↑ Łącznie 80 bramek w polskich klubach, 74 w Borussii, 17 w Bayernie w sezonie 2014/2015 i 30 w sezonie 2015/2016 daje łącznie 201 bramek – zatem 29-ta bramka w sezonie 2015/2016 była jednocześnie jego 200. ligową bramką.
- ↑ Cristiano Ronaldo w głosowaniu na Piłkarza Roku FIFA w 2020, umieścił Roberta Lewandowskiego na pierwszym miejscu, natomiast Lionel Messi na trzecim.
- ↑ Józef Młynarczyk wystąpił w Pucharze Interkontynentalnym, turnieju poprzedzającym klubowe mistrzostwa świata[276]
- ↑ Mecz rozpoczął się 23 lipca 2022 roku o g. 20:00 czasu pacyficznego (lokalnego dla rozgrywanego meczu), a 24 lipca o g. 05:00 czasu środkowoeuropejskiego letniego (w tym polskiego).
- ↑ Uwzględniono:
Liga Mistrzów UEFA – 120 (94)
Liga Europy UEFA – 8 (2)
Puchar UEFA – 8 (1)
kwalifikacje do Ligi Europy UEFA – 6 (2)
eliminacje Pucharu UEFA – 4 (3). - ↑ Uwzględniono:
Klubowe mistrzostwa świata – 2 (2)
Superpuchar Europy UEFA – 1 (0)
Superpuchar Hiszpanii – 4 (4)
Superpuchar Niemiec – 11 (7)
Superpuchar Polski – 1 (1). - ↑ Ex aequo – Karim Benzema.
- ↑ Ex aequo z Arjenem Robbenem.
- ↑ Pierwszy Polak w historii, który zdobył Europejskiego Złotego Buta.
- ↑ Pierwszy Polak w historii, który zdobył Europejskiego Złotego Buta dwukrotnie, a także dwa razy z rzędu.
- ↑ Lewandowski zdobył 57% głosów, 2. miejsce zajął Jadon Sancho (13%), a 3. miejsce Kai Havertz (12,1%).
- ↑ Lewandowski wygrywając plebiscyt Kickera, zdobył 356 głosów, za nim uplasował się Thomas Müller (41 głosów), a trzeci był Erling Braut Håland (38 głosów).
- ↑ Lewandowski otrzymał 60,8% głosów, na 2. miejscu uplasował się Erling Braut Håland (15,1%), a na 3. miejscu André Silva (4,5%).
- ↑ 1. miejsce – Lewandowski (58% głosów), 2. miejsce – Leroy Sané (15%), 3. miejsce – Thomas Müller (13%).
- ↑ 1. miejsce – Robert Lewandowski (150 punktów), 2. miejsce – Lionel Messi – (105 punktów), 3. miejsce – Jorginho (40 punktów).
- ↑ 1. miejsce – Robert Lewandowski, 2. miejsce – Mohamed Salah, 3. miejsce – Lionel Messi.
- ↑ 1. miejsce – Lewandowski (27% głosów), 2. miejsce – Thomas Müller (9,3%), 3. miejsce – Erling Haaland (8,3%).
- ↑ W rankingu strzelców liczone są łącznie gole zdobyte w minionym roku dla reprezentacji narodowej oraz klubu.
- ↑ 1. miejsce – Lewandowski (435 punktów), 2. miejsce – Max Verstappen (349), 3. miejsce – Lionel Messi (314).
- ↑ Pierwszy Polak w historii, który otrzymał ten tytuł.
- ↑ 1. miejsce – Robert Lewandowski, 2. miejsce – Jorginho, 3. miejsce – Lionel Messi.
- ↑ Nagroda za Wyjątkowe osiągnięcie w 2021, za pobicie rekordu Gerda Müllera (40) w liczbie goli w jednym sezonie Bundesligi.
- ↑ Wyrównany rekord Grzegorza Lato – 11 goli (1974).
- ↑ Ex aequo – David Healy.
- ↑ Pobity rekord Gerda Müllera – 40 goli (sezon 1971/1972).
- ↑ Pobity rekord Gerda Müllera – 42 gole (rok 1972).
- ↑ Pobity rekord Klausa Fischera – 117 goli.
- ↑ Pobity rekord Juppa Heynckesa – 17 goli (sezon 1973/1974) i Timo Wernera – 17 goli (sezon 2019/2020).
- ↑ Wyrównany rekord Gerda Müllera – 11 goli (przeciwko FC Schalke 04).
- ↑ Pobity rekord Gerda Müllera – 55 meczów.
- ↑ Wyrównany rekord Gerda Müllera – 17 goli w 13 meczach ligowych (sezon 1968/1969, 1976/1977).
- ↑ Pobity rekord Gerda Müllera – 20 goli w 16 meczach ligowych (sezon 1968/1969).
- ↑ Ex aequo – Klaus Allofs i Hannes Löhr.
- ↑ Wyrównany rekord Gerda Müllera – 7 tytułów.
- ↑ Jest trzecim zawodnikiem w historii, który zdobył hat-tricka w meczu finałowym, przed nim zdobyło dwóch Niemców: Uwe Seeler (Hamburger SV, sezon 1962/1963) i Roland Wohlfarth (Bayern Monachium, sezon 1985/1986).
- ↑ Ex aequo – Hannes Löhr (sezon 1967/1968, 1969/1970, 1971/1972, 1972/1973).
- ↑ Zdobył cztery tytuły z rzędu w sezonach: 2016/2017, 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020.
- ↑ Został królem strzelców mistrzostw kraju, pucharu kraju i Ligi Mistrzów UEFA w jednym sezonie.
- ↑ Drugi w historii po Mário Jardelu (FC Porto, sezon 1999/2000).
- ↑ Został królem strzelców mistrzostwa i pucharu kraju w jednym sezonie.
- ↑ Pobity rekord Gerda Müllera, który w sezonie 1968/1969 Bundesligi zdobył 15 goli w pierwszych 11. kolejkach.
- ↑ Jest pierwszym zawodnikiem w historii Bundesligi, który strzelił co najmniej jednego gola w dziewięciu meczach z rzędu przeciwko FC Schalke 04. Lewandowski wyrównał także 50-letni rekord Bundesligi, zostając drugim zawodnikiem w historii tych rozgrywek po Klausie Fischerze, który w latach 1969–1974 strzelał gole w dziewięciu meczach z rzędu przeciwko VfB Stuttgart.
- ↑ Pobity rekord André Silva – 6 goli w 6 meczach (sezon 2018/2019, kolejka 1–6, Sevilla FC).
- ↑ Pobity rekord Ladislao Kubali – 7 goli w 6 meczach.
- ↑ Pobity rekord Sándora Kocsisa – 12 goli (sezon 1963/1964, 1964/1965) i Henrika Larssona – 12 goli (sezon 2004/2005, 2005/2006).
- ↑ Pobity rekord Fernando Ansoli – 55 sekund (34 lata).
- ↑ 1. miejsce – Lewandowski (81), 2. miejsce – Lionel Messi (77), 3. miejsce – Cristiano Ronaldo (64).
- ↑ Pobity rekord Lionela Messiego – 34 gole.
- ↑ Pobity rekord Gerda Müllera – 66 goli.
- ↑ Jest pierwszym zawodnikiem w historii, który strzelił 9 bramek w 8 występach portugalskim klubom.
- ↑ Pobity rekord Marco Simone – 6', 21', 24' (sezon 1996/1997, 25 września 1996, przeciwko Rosenborg BK).
- ↑ Wyrównany osobisty rekord Cristiano Ronaldo – 69 goli (rok 2013, Real Madryt (59), reprezentacja Portugalii (10)).
- ↑ Jedyny piłkarz w historii, który wygrał plebiscyt jedenaście razy z rzędu.
- ↑ Pobity rekord Jerzego Pawłowskiego – 11 razy.
- ↑ Pobity rekord przez Thomasa Müllera – 12 meczów.
Przypisy
- ↑ 7 reasons why Robert Lewandowski is the best striker in the last decade [online], sportco.io [dostęp 2024-04-25] (ang.).
- ↑ Ronaldo, Haaland, Lewandowski: The world’s 15 best strikers ranked [online], givemesport.com [dostęp 2024-04-25] (ang.).
- ↑ ‘Lewandowski not just world’s best striker, he’s the best player’ – Bayern striker gets big billing from Matthaus [online], goal.com [dostęp 2024-04-25] (ang.).
- ↑ Podwójna potrójna korona Roberta Lewandowskiego. Polak jak Johan Cruyff – Sport, sport.radiozet.pl, 1598 [dostęp 2021-02-09] (pol.).
- ↑ w, Robert Lewandowski w Klubie Wybitnego Reprezentanta [online], epoznan.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ a b Patryk Prokulski: Złota Piłka. Robert Lewandowski z nagrodą dla najlepszego napastnika 2021 roku. sport.tvp.pl, 2021-11-29. [dostęp 2021-11-29]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Złota Piłka dla Messiego! Lewandowski z nagrodą pocieszenia – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-29] (pol.).
- ↑ Filip Pędzich , Złota Piłka 2021. Robert Lewandowski z pierwszą nagrodą wieczoru! [online], Sport Wprost, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-29] (pol.).
- ↑ 24 trofea w kolekcji Roberta Lewandowskiego [online], dziennik.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Niesamowita kolekcja Roberta Lewandowskiego! Jest najbardziej utytułowanym Polakiem [online], wp.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Piłkarz stulecia: Robert Lewandowski [online], Przegląd Sportowy, 9 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-25] (pol.).
- ↑ a b Iga Świątek i Robert Lewandowski najlepszymi sportowcami w Europie wg AIPS, sport.radiozet.pl, 1609 [dostęp 2021-01-02] (pol.).
- ↑ Takiego wyróżnienia Robert Lewandowski jeszcze nie miał. Niebywały prestiż, fenomenalne osiągnięcie [online], sport.se.pl [dostęp 2021-01-02] .
- ↑ 63. Ankieta PAP – Robert Lewandowski najlepszym sportowcem Europy 2020 roku [online], pap.pl [dostęp 2021-01-02] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Lewandowski pokazał nagrodę, a kibice zwrócili uwagę na strój. Roberta w takiej stylizacji rzadko widzimy [online], sportowefakty.wp.pl, 28 listopada 2020 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ a b Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 24–25.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 39.
- ↑ Lewandowski: Ojciec zmarł w 2005 roku. Wszystkie gole dedykuję jemu. [dostęp 2016-08-04]. (pol.).
- ↑ a b c Bajka o Robercie Lewandowskim. sport.pl.
- ↑ Stare Babice- strona archiwalna. archiwum.stare-babice.waw.pl. [dostęp 2018-04-04].
- ↑ a b Tuzimek 2016 ↓, s. 14–15, 19.
- ↑ Zbigniew Krzyżanowski, Milena Lewandowska: Siostra snajpera: Ta bramka była dla mnie. rp.pl.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 15.
- ↑ a b Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 44–45.
- ↑ a b Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 66.
- ↑ a b Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 78, 85.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 85.
- ↑ Lewandowski: Wczoraj awansował do mundialu, dziś obronił pracę licencjacką. przegladsportowy.pl, 2017-10-09. [dostęp 2017-10-09]. (pol.).
- ↑ Jacek Czaplewski: Robert Lewandowski magistrem. Wczoraj czwórka z Herthą, dzisiaj piątka na egzaminie. polskatimes.pl, 2020-10-05. [dostęp 2020-10-06].
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 25.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 28.
- ↑ Grupa Wirtualna Polska: Wyjątkowe zdjęcie. Lewandowski spotkał w Londynie swojego idola. sportowefakty.wp.pl, 2017-03-08. [dostęp 2017-06-07]. (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski: marzyłem o byciu jak włoska legenda [online], sport.tvp.pl, 11 maja 2021 [dostęp 2021-07-12] (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 45.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 40.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 108–109.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 23.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 35.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 30.
- ↑ O Klubie. Varsovia Warszawa. [dostęp 2015-10-17].
- ↑ O Bobku, który został superstrzelcem. Niezwykła opowieść o Robercie Lewandowskim. ofensywni.przegladsportowy.pl, 2013-04-25. [dostęp 2015-10-17].
- ↑ a b c Tuzimek 2016 ↓, s. 20–21.
- ↑ Mało kto wiedział, że Robert Lewandowski grał w tym klubie. „Czujemy dumę”. wmeritum.pl, 2020-08-25. [dostęp 2021-11-08].
- ↑ Klub Sportowy Delta Warszawa / Dane z sezonu 2004/05. 90minut.pl.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 56.
- ↑ Historia przez duże „L”, czyli Roberta Lewandowskiego droga na szczyt. sportowefakty.wp.pl, 2014-01-05. [dostęp 2018-04-25].
- ↑ IV liga 2004/2005, grupa mazowiecka / Strzelcy według drużyn. 90minut.pl.
- ↑ IV liga 2004/2005, grupa mazowiecka. 90minut.pl.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 48–49.
- ↑ III liga 2005/2006, grupa 1 (Warmia i Mazury, Podlasie, Łódzkie, Mazowsze) / Strzelcy według drużyn. 90minut.pl.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 63.
- ↑ III liga 2005/2006, grupa 1 (Warmia i Mazury, Podlasie, Łódzkie, Mazowsze). 90minut.pl.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 72–73.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 64.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 66.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 81–82.
- ↑ a b Tuzimek 2016 ↓, s. 76.
- ↑ Strzelcy: (2006/2007). 90minut.pl.
- ↑ Strzelcy: (2007/2008). 90minut.pl.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 96.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 100–101.
- ↑ Lech Poznań 2 – 3 GKS Bełchatów. 90minut.pl. [dostęp 2010-01-22]. (pol.).
- ↑ Błaszczykowski najlepszym piłkarzem roku – Sport – WP.PL [online], web.archive.org, 23 stycznia 2010 [dostęp 2021-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-23] .
- ↑ Robert Lewandowski twarzą polskiej wersji FIFA 10. pccentre.pl. [dostęp 2010-01-22]. (pol.).
- ↑ Lewandowski w gronie najbardziej obiecujących piłkarzy!. pilka.pl. [dostęp 2010-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)]. (pol.).
- ↑ Puchar Polski dla Lecha. 90minut.pl. [dostęp 2010-01-21]. (pol.).
- ↑ Lech zdobył Superpuchar. 90minut.pl. [dostęp 2010-01-19]. (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 79.
- ↑ Robert Lewandowski, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–transfery) [dostęp 2015-09-25] .
- ↑ Borussia Dortmund und Lech Posen erzielen Einigung über Transfer von Robert Lewandowski. bvb.de. [dostęp 2010-06-11]. (niem.).
- ↑ a b Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 135–137.
- ↑ a b Tuzimek 2016 ↓, s. 98–99.
- ↑ Borussia Dortmund [online], web.archive.org, 6 listopada 2013 [dostęp 2021-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-06] .
- ↑ Dwa gole i asysta Lewandowskiego. wp.pl.
- ↑ Borussia Dortmund – SC Freiburg: Błaszczykowski i Lewandowski zdemolowali rywali. onet.pl.
- ↑ Spieler der Saison: Robert Lewandowski. bundesliga.de. [dostęp 2017-10-09]. (niem.).
- ↑ Lewandowski macht das Double perfekt. kicker.de. [dostęp 2012-05-12]. (niem.).
- ↑ Borussia gromi! Dwa gole Lewandowskiego, Polak z rekordem. bundesliga.przegladsportowy.pl. [dostęp 2013-03-16].
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 96, 114–116.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 149.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 118.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 155.
- ↑ Borussia Dortmund – Real Madrid 4:1. kicker.de, 2013-04-24. [dostęp 2013-04-24]. (niem.).
- ↑ Borussia Dortmund zdobyła Superpuchar Niemiec. 90minut.pl. [dostęp 2016-03-09].
- ↑ Ton-up Lewandowski Delight in Final Berth. bundesliga.com. [dostęp 2017-10-09]. (ang.).
- ↑ Lewy pożegnał się z Borussią. 2016-03-20. [dostęp 2016-07-23]. (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 91.
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 140.
- ↑ Robert Lewandowski, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy–podsumowanie występów) [dostęp 2016-02-18] .
- ↑ FC Bayern verpflichtet Robert Lewandowski. fcbayern.de. [dostęp 2014-01-04]. (niem.).
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 181.
- ↑ Robert Lewandowski ist da. fcbayern.de, 9 lipca 2014. [dostęp 2014-07-09]. (niem.).
- ↑ a b Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 184–185.
- ↑ Robben: Z Lewandowskim będzie wesoło. bundesliga.com. [dostęp 2017-10-09]. (pol.).
- ↑ Lewandowski kontuzjowany w starciu z byłym klubem.. sportowefakty.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Lewy zagra w masce.. dziennikzachodni.pl. [dostęp 2015-05-10]. (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 188–189.
- ↑ Lewandowski: „Das war Wahnsinn!”. bundesliga.de, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-22]. (niem.).
- ↑ Die Lewandowski-Rekorde im Überblick. bundesliga.de, 2015-09-22. [dostęp 2015-09-23]. (niem.).
- ↑ Robert Lewandowski wpisany do Księgi rekordów Guinnessa. onet.pl. [dostęp 2015-11-30]. (pol.).
- ↑ Żółtowska i Darska 2016 ↓, s. 192.
- ↑ a b c d e Lewandowki! Rekordy polskiego napastnika [online], polsatsport.pl [dostęp 2015-09-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-18] (pol.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska: Lewandowski z golem sezonu w Bundeslidze! Polak wyprzedził Ribery’ego i Muellera. sportowefakty.wp.pl, 2016-05-21. [dostęp 2016-05-23]. (pol.).
- ↑ a b Kolejny rekord Roberta Lewandowskiego! Najskuteczniejszy Polak w historii europejskich pucharów. rmf24.pl. [dostęp 2015-09-29]. (pol.).
- ↑ Złota Piłka FIFA 2015: czwarte miejsce Roberta Lewandowskiego. eurosport.onet.pl. [dostęp 2016-02-18].
- ↑ a b „Lewy” polskim rekordzistą w Lidze Mistrzów!. laczynaspilka.pl. [dostęp 2016-03-17].
- ↑ Lewy przechodzi do historii!. ligamistrzow.com. [dostęp 2016-03-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)].
- ↑ Hiszpańska klątwa Bayernu i Guardioli. Gol Lewandowskiego nie pomógł. Atletico w finale!. [dostęp 2016-07-21].
- ↑ Robert Lewandowski: mogę podziękować całej drużynie. bundesliga.onet.pl, 2016-05-14. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski z armatą dla najlepszego strzelca Bundesligi. bundesliga.onet.pl, 2016-05-14. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Bayern Monachium przypieczętował tytuł, Robert Lewandowski królem strzelców i rekordzistą. bundesliga.onet.pl, 2016-05-14. [dostęp 2016-05-14]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski zdobył Puchar Niemiec w 100. występie w Bayernie. bundesliga.onet.pl, 2016-05-21. [dostęp 2016-05-21]. (pol.).
- ↑ Lewandowski w drużynie sezonu Ligi Mistrzów. [dostęp 2017-06-07].
- ↑ Kolejne wyróżnienie dla Roberta Lewandowskiego. Polak najlepszym napastnikiem Bundesligi według „Kickera”. 2016-07-21. [dostęp 2016-07-21]. (pol.).
- ↑ Borussia Dortmund na własne życzenie przegrała Superpuchar Niemiec, Bayern Monachium z trofeum. 2016-08-14. [dostęp 2016-08-14]. (pol.).
- ↑ Lewandowski wygrywa Superpuchar i bije rekord. [dostęp 2016-08-14].
- ↑ Puchar Niemiec: Genialny mecz Roberta Lewandowskiego. Klasyczny hat-trick i asysta Polaka. 2016-08-19. [dostęp 2016-08-26]. (pol.).
- ↑ Bundesliga. Lewandowski z hattrickiem! Bayern rozbił Werder Brema. [dostęp 2016-08-26]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyrównał osiągnięcie Gerda Muellera. 2016-08-27. [dostęp 2016-08-30]. (pol.).
- ↑ Konrad Kostorz: Robert Lewandowski obchodzi jubileusz. 200 meczów polskiego snajpera w Bundeslidze. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2016-10-02]. (pol.).
- ↑ Iza Koprowiak: Lewandowski znów strzela! Polak dał zwycięstwo Bayernowi. przegladsportowy.pl, 2016-12-02. [dostęp 2018-02-20]. (pol.).
- ↑ Mecz Bayern – Atletico. Lewandowski znów trafił z wolnego! Będzie ojcem. Tak celebrował gola. gol24.pl, 2016-12-06. [dostęp 2018-02-20]. (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów. Gol Lewandowskiego z rzutu wolnego, awans Zielińskiego z Napoli. polskatimes.pl, 2016-12-06. [dostęp 2018-02-20]. (pol.).
- ↑ Redaktion: FC Bayern und Lewandowski verlängern Vertrag – FC Bayern München. FC Bayern München, 2016-12-13. [dostęp 2016-12-13]. (niem.).
- ↑ Kolejne dwa rekordy Lewandowskiego. Bayern nie miał jeszcze takiego snajpera [online], sport.tvn24.pl [dostęp 2017-01-22] .
- ↑ Wielka forma i hattrick Lewandowskiego! Jest liderem klasyfikacji strzelców. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-02-28]. (pol.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska: Pierwszy taki sezon Roberta Lewandowskiego. sportowefakty.wp.pl, 2017-02-26. [dostęp 2017-02-28]. (pol.).
- ↑ 200. gol Lewandowskiego! Bayern rozgromił Schalke w Pucharze Niemiec [online], polsatsport.pl [dostęp 2017-03-01] (pol.).
- ↑ Jacek Stańczyk: Robert Lewandowski i jego 100 goli. Nieźle, co?. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2017-03-11]. (pol.).
- ↑ Bundesliga | 28. Spieltag | FC Bayern München – Borussia Dortmund | Spielbericht – bundesliga.de. bundesliga.de. [dostęp 2017-04-08]. (niem.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska: LM. Real – Bayern: Lewandowski postraszył Real. Polak zapisał się w historii – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2017-04-18. [dostęp 2017-04-18]. (pol.).
- ↑ a b Lewandowski ujawnia: Cristiano Ronaldo namawiał go do transferu. Zdradził, co usłyszał [online], sport.pl [dostęp 2020-07-23] (pol.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska: Robert Lewandowski jak Gerd Mueller! Polak dokonał tego jako drugi w historii!. sportowefakty.wp.pl, 2017-05-13. [dostęp 2017-05-13]. (pol.).
- ↑ Bayern efektownie zakończył sezon, Robert Lewandowski przegrał wyścig o koronę. eurosport.onet.pl, 2017-05-20. [dostęp 2017-05-21]. (pol.).
- ↑ „Do czasu kontuzji Lewy miał sezon życia. Piszczkowi pomógł trener. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-06-07]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wybrany przez kolegów najlepszym piłkarzem sezonu. Onet Bundesliga, 2017-06-05. [dostęp 2017-06-07]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski najlepszym napastnikiem w rankingu „Kickera”. eurosport.onet.pl, 2017-06-15. [dostęp 2017-06-17]. (pol.).
- ↑ Udany pościg Bayernu! Wyrównał w końcówce i zdobył Superpuchar po karnych. przegladsportowy.pl. [dostęp 2017-08-06]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Robert Lewandowski nominowany do nagrody Piłkarza Roku FIFA. sportowefakty.wp.pl, 2017-08-17. [dostęp 2017-08-27]. (pol.).
- ↑ a b Lewandowski ustanowił kolejny rekord!, „Polsat Sport” [dostęp 2017-08-27] (pol.).
- ↑ Lewandowski nominowany do Złotej Piłki. polsatsport.pl. [dostęp 2017-10-17]. (pol.).
- ↑ Kanonada Bayernu Monachium, 160. bramka Roberta Lewandowskiego. Onet Bundesliga, 2017-10-14. [dostęp 2017-10-17]. (pol.).
- ↑ Gol Lewandowskiego z RB Leipzig. Bayern liderem Bundesligi. polsatsport.pl. [dostęp 2017-11-15]. (pol.).
- ↑ Bayern Monachium pokonał FC Augsburg. 2 gole Roberta Lewandowskiego. bundesliga.onet.pl, 2017-11-18. [dostęp 2017-11-22]. (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów. Robert Lewandowski pobił rekord! Ten gol przejdzie do historii. sport.pl. [dostęp 2017-11-22]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , ESPN: Robert Lewandowski najlepszym środkowym napastnikiem świata [online], sportowefakty.wp.pl, 4 grudnia 2017 [dostęp 2017-12-20] (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów. PSG sprowadzone na ziemię. Lewandowski z bramką. sport.pl. [dostęp 2017-12-20]. (pol.).
- ↑ INTERIA.PL: Bundesliga. Robert Lewandowski awansował do dziesiątki najlepszych strzelców. [dostęp 2017-12-20]. (pol.).
- ↑ Lewandowski pobił rekord Robbena!. polsatsport.pl. [dostęp 2018-02-04]. (pol.).
- ↑ Piłkarz Roku 2017 – Robert Lewandowski. pilkanozna.pl. [dostęp 2018-02-04].
- ↑ Łukasz Pawlik: Lewandowski wyrównał rekord Heynckesa. goal.pl. [dostęp 2018-02-25]. (pol.).
- ↑ Zwrot w karierze Roberta Lewandowskiego! Polak zmienia menedżera Piłka nożna. sport.pl. [dostęp 2018-08-13]. (pol.).
- ↑ Pini Zahavi, czyli agent od zadań specjalnych. Kim jest nowy menadżer Roberta Lewandowskiego? Piłka nożna – Sport.pl. sport.pl. [dostęp 2018-08-13]. (pol.).
- ↑ Pini Zahavi – nowy agent Roberta Lewandowskiego. Sylwetka. przegladsportowy.pl, 2018-02-22. [dostęp 2018-08-13]. (pol.).
- ↑ Lewandowski w dziesiątce najlepszych strzelców Ligi Mistrzów. polsatsport.pl. [dostęp 2018-03-11]. (pol.).
- ↑ Bundesliga: 250. występ Roberta Lewandowskiego bez bramki. Hertha zatrzymała Bayern. polskieradio.pl. [dostęp 2018-02-25]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Robert Lewandowski najlepszym zagranicznym strzelcem w historii Bayernu – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2018-03-10. [dostęp 2018-03-12]. (pol.).
- ↑ Niemcy: 100 bramek Roberta Lewandowskiego dla Bayernu w Bundeslidze. sport.onet.pl, 2018-03-10. [dostęp 2018-03-12]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Bundesliga: Robert Lewandowski ósmym strzelcem wszech czasów! Polak ma kapitalne liczby. sportowefakty.wp.pl, 2018-03-31. [dostęp 2018-04-01]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski przed szansą na kolejny rekord. bundesliga.onet.pl, 2018-04-21. [dostęp 2018-05-09]. (pol.).
- ↑ Titel Hattrick. Lewandowski zum dritten Mal Torschützenkönig. fcbayern.com. [dostęp 2018-05-12]. (niem.).
- ↑ Kibice wybrali najlepszych! Robert Lewandowski w jedenastce sezonu Bundesligi. bundesliga.onet.pl, 2018-05-18. [dostęp 2018-05-19]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Robert Lewandowski zostaje w Bayernie Monachium. Niko Kovac: Rozmawiałem z piłkarzem, zaakceptował naszą decyzję – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2018-08-08. [dostęp 2018-08-13]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Zrobił to! Robert Lewandowski najbardziej utytułowanym polskim piłkarzem w historii – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2018-08-12. [dostęp 2018-08-13]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Wielki Robert Lewandowski! Hat-trick Polaka w Superpucharze Niemiec – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2018-08-12. [dostęp 2018-08-13]. (pol.).
- ↑ Lewandowski rozegrał jubileuszowy mecz. To był już 200. występ!. rmf24.pl, 2018-09-15. [dostęp 2018-09-16]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Awans Lewandowskiego wśród najlepszych strzelców LM. Polak już w „dziesiątce” – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2018-09-20. [dostęp 2018-09-26]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Robert Lewandowski przekroczył kolejną granicę. Polak strzelił już 400 goli! – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2018-09-19. [dostęp 2018-09-26]. (pol.).
- ↑ Lewandowski śrubuje wynik strzelecki w LM. Dogoni Henry’ego jeszcze w fazie grupowej?. przegladsportowy.pl. [dostęp 2018-11-08]. (pol.).
- ↑ Maciej Kmita: Zrobił to! Robert Lewandowski najskuteczniejszym obcokrajowcem w historii Bundesligi. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2019-03-02]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Bundesliga. Robert Lewandowski z 200. bramką w lidze! Wielki wynik Polaka – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 6 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-08] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski. 90minut.pl. [dostęp 2019-05-21].
- ↑ Lewandowski żegna się z Ligą Mistrzów, Liverpool lepszy od Bayernu – Sport, sport.radiozet.pl, 1552 [dostęp 2021-01-06] (pol.).
- ↑ Kamil Bloch: Superpuchar Niemiec 2019: Borussia po raz szósty. sporteuro.pl. [dostęp 2019-08-25]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Bundesliga. Bayern – Hertha. Dwie bramki Roberta Lewandowskiego i niespodzianka w Monachium [online], sportowefakty.wp.pl, 16 sierpnia 2019 [dostęp 2020-09-20] (pol.).
- ↑ a b FC Bayern verlängert mit Robert Lewandowski bis 2023, „FC Bayern München”, 29 sierpnia 2019 [dostęp 2020-11-30] (niem.).
- ↑ Liga Mistrzów. Robert Lewandowski z 200. bramką w barwach Bayernu Monachium. polskieradio24.pl. [dostęp 2019-09-19]. (pol.).
- ↑ Nowy rekord Lewandowskiego. przegladsportowy.pl. [dostęp 2019-09-28]. (pol.).
- ↑ Tym golem Robert Lewandowski przeszedł do historii Bundesligi!. sport.pl. [dostęp 2019-09-28]. (pol.).
- ↑ Juergen Klinsmann: Lewandowski przypomina mi Marco van Bastena. sport.interia.pl. [dostęp 2019-09-29]. (pol.).
- ↑ Hubert Zdankiewicz: Liga. Mistrzów. Robert Lewandowski dogonił Ruuda Van Nistelrooy’a – kolejny strzelecki wyczyn Polaka, który goni teraz Benzemę i Raula. gol24.pl. [dostęp 2019-10-03]. (pol.).
- ↑ Jacek Stańczyk: Bundesliga. Robert Lewandowski pisze historię! Pnie się w klasyfikacji strzelców wszech czasów. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2019-10-05]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyrównał dwa rekordy za jednym razem. bundesliga.onet.pl. [dostęp 2019-10-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-20)]. (pol.).
- ↑ Bundesliga. Robert Lewandowski skuteczniejszy niż Gerd Mueller. Wymazał rekord sprzed półwiecza!. sport.interia.pl. [dostęp 2019-11-11]. (pol.).
- ↑ Lewandowski napisał historię Bayernu i LM! Cztery gole w 14 minut. Nikt nie dokonał tego wcześniej. sport.pl. [dostęp 2019-12-01]. (pol.).
- ↑ Jakub Artych: Złota Piłka 2019. Znamy szczegółowe wyniki plebiscytu. Zacięta walka gwiazd. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2019-12-08]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Złota Piłka. Robert Lewandowski wręczył Alissonowi Trofeum Jaszyna. I pożartował z Drogbą [online], sportowefakty.wp.pl, 2 grudnia 2019 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski dogonił w golach legendę Bundesligi. „Niestety musiałem to zrobić”. sport.pl. [dostęp 2019-12-16]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyrównał 50-letni rekord Bundesligi. sport.pl. [dostęp 2020-01-27]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski kontuzjowany! Fatalne informacje. Dłuższa przerwa Polaka. sport.pl. [dostęp 2020-05-10]. (pol.).
- ↑ Gol Lewandowskiego, cenna wygrana Bayernu [online], bundesliga.onet.pl, 17 maja 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Bundesliga: Bayern pokonał Eintracht 5:2, gol Roberta Lewandowskiego – Sport, sport.radiozet.pl, 1590 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Niemcy: Fortuna wreszcie po stronie Lewandowskiego, popis Polaka [online], bundesliga.onet.pl, 30 maja 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Gol Lewandowskiego! Bayern gromi Bayer [online], sport.tvp.pl, 6 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Jacek Czaplewski , Bayern Monachium mistrzem Niemiec ósmy raz z rzędu. Robert Lewandowski przypieczętował obronę tytułu [online], gol24.pl, 16 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Bundesliga: Lewandowski zapewnił Bayernowi jubileuszowe mistrzostwo Niemiec [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Bundesliga: Dwa gole Lewandowskiego. Bayern gładko pokonał Freiburg [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Wyjątkowy mecz Lewandowskiego. Zobacz, jak przeszedł do historii [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2020-07-21] .
- ↑ 34. gol Roberta Lewandowskiego w sezonie 2019/2020 Bundesligi [online], bundesliga.onet.pl, 27 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Złoty But: Robert Lewandowski na czele, ale o zwycięstwo będzie drżał do końca [online], sport.onet.pl, 6 lipca 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Huczne świętowanie piłkarzy Bayernu. Lewandowski znowu w roli głównej [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2020-07-21] .
- ↑ Niesamowity rekord Roberta Lewandowskiego. Nie dokonał tego nikt w historii [online], sport.onet.pl, 4 lipca 2020 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Dwa gole i dwie asysty Lewandowskiego! Bayern w ćwierćfinale Ligi Mistrzów [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wybrany graczem meczu w starciu Bayern – Chelsea. sport.onet.pl, 2020-08-09. [dostęp 2020-09-15]. (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów: Robert Lewandowski wyprzedził Karima Benzemę i goni Raula Gonzaleza – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów: Bayern – Barcelona. Dziś wielki hit 1/4 finału – Sport, sport.radiozet.pl, 1597 [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Trzęsienie ziemi w Barcelonie. Prezydent powinien zacząć od siebie [online], sport.onet.pl, 15 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Wieczór rekordów. Blamaż Barcelony już do przerwy, niesamowity wyczyn Bayernu [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2021-01-06] (pol.).
- ↑ LM: Lewy stawia kropkę nad i. Lyon za burtą, Bayern w finale [na żywo] [online], przegladsportowy.pl, 19 sierpnia 2020 [dostęp 2021-01-06] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski kontra Marcelo. Ta rywalizacja zaczęła się w Polsce – Polskatimes.pl [online], polskatimes.pl [dostęp 2021-01-06] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Liga Mistrzów. Bayern – Lyon. Lewandowski i koledzy w finale Ligi Mistrzów. Lyon bez szans [online], sportowefakty.wp.pl, 19 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Liga Mistrzów. PSG – Bayern. Najważniejszy mecz w historii Paris Saint-Germain. „Zagramy dla trenera” [online], sportowefakty.wp.pl, 23 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ a b Bayern wygrał Ligę Mistrzów! Lewandowski miał okazje, Coman bohaterem. sport.pl. [dostęp 2020-09-15]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski królem strzelców Ligi Mistrzów. 15 goli Polaka [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski zadedykował zwycięstwo w LM 2020 tacie, sport.radiozet.pl, 1598 [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski najlepszym piłkarzem Bundesligi! Totalna deklasacja [online], sport.pl [dostęp 2020-09-16] (pol.).
- ↑ Lewandowski piłkarzem roku w Niemczech [online], sport.onet.pl, 30 sierpnia 2020 [dostęp 2020-09-16] (pol.).
- ↑ Marek Wawrzynowski: Bundesliga. Bayern – Schalke: gol Roberta Lewandowskiego, pogrom w Monachium. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-09-19]. (pol.).
- ↑ Były reprezentant Niemiec zachwycony zagraniem Lewandowskiego. „Skręciłbym kostkę” [online], sport.pl [dostęp 2020-09-20] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ustanowił kosmiczny rekord Bundesligi. Nikt nie znęca się tak nad rywalami [online], sport.pl [dostęp 2020-09-20] (pol.).
- ↑ Bayern strzelił gola w dogrywce i zdobył Superpuchar Europy! Piękna asysta Lewandowskiego [online], sport.pl [dostęp 2020-10-01] (pol.).
- ↑ Brakujący sukces Lewandowskiego. Bayern wyszarpał Superpuchar Europy. eurosport.tvn24.pl. [dostęp 2020-09-30]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Superpuchar Europy. Robert Lewandowski komplementowany przez trenera. „Najlepszy napastnik świata” [online], sportowefakty.wp.pl, 25 września 2020 [dostęp 2020-10-01] (pol.).
- ↑ Superpuchar Niemiec: Robert Lewandowski z 22. trofeum w karierze. Wieczorem odbierze kolejne [online], polskieradio24.pl [dostęp 2020-10-01] .
- ↑ Robert Lewandowski nominowany do nagrody piłkarza roku UEFA [online], sport.dziennik.pl, 23 września 2020 [dostęp 2020-10-01] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Robert Lewandowski w trójce graczy walczących o tytuł Piłkarza Roku UEFA [online], sportowefakty.wp.pl, 23 września 2020 [dostęp 2020-10-01] (pol.).
- ↑ Bartosz Zimkowski: Oficjalnie: Robert Lewandowski Piłkarzem Roku UEFA! Fantastyczne wyróżnienie!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-10-01]. (pol.).
- ↑ a b Lewandowski zmiażdżył konkurencję. Ogromna przewaga Polaka [online], tvn24.pl [dostęp 2020-10-01] .
- ↑ Cztery gole Roberta Lewandowskiego! Tak Polak znowu uratował Bayern. sport.pl. [dostęp 2020-11-22]. (pol.).
- ↑ Cztery bramki Roberta Lewandowskiego w meczu z Herthą. Pięćsetny gol Polaka! [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-11-22] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Bundesliga. Arminia – Bayern. Robert Lewandowski nie ma litości. „Lewy” strzelił każdemu rywalowi w lidze [online], sportowefakty.wp.pl, 17 października 2020 [dostęp 2020-11-22] (pol.).
- ↑ Redakcja, Liga niemiecka. „Potwór” Lewandowski rozniósł Eintracht. Hat-trick w 60. minut [online], gol24.pl, 24 października 2020 [dostęp 2020-11-22] (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów: Bayern rozbił FC Salzburg. Dwa gole Lewandowskiego! [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-11-22] (pol.).
- ↑ Lewandowski strzela trzy gole, ale uznany tylko jeden. Polak dorzucił też asystę [online], sport.pl [dostęp 2020-11-22] (pol.).
- ↑ Bundesliga: bezlitosny Lewandowski. Gol i asysta w „Der Klassiker” [online], polskieradio24.pl [dostęp 2020-11-22] .
- ↑ Robert Lewandowski najlepszym piłkarzem minionego sezonu w plebiscycie goal.com [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Wielki zaszczyt”. Kolejna nagroda dla „Lewego”! [online], sport.tvp.pl, 14 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski piłkarzem roku wg Tuttosport, sport.radiozet.pl, 1607 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Najpierw głową, później nogą. „Tak trafia Piłkarz Roku” [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski strzelił dwa gole i przekroczył magiczną granicę w Bundeslidze! [online], sport.pl [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski nominowany do nagrody Piłkarza Roku FIFA – Reprezentacja A [online], pzpn.pl [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , FIFA The Best. Robert Lewandowski murowanym faworytem bukmacherów [online], sportowefakty.wp.pl, 17 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ FIFA.com, The Best FIFA Football Awards™ – News – Lewandowski: It’ll take a while to absorb this [online], fifa.com [dostęp 2020-12-19] [zarchiwizowane z adresu 2020-12-18] (ang.).
- ↑ Włoska legenda stawia na Lewandowskiego [online], sport.onet.pl [dostęp 2020-12-19] .
- ↑ a b c Lewandowski zdeklasował konkurencję! Polak otrzymał maksymalną liczbę punktów [online], sport.pl [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , FIFA The Best. Gianni Infantino zaskoczył Roberta Lewandowskiego. Kulisy wręczenia nagrody (wideo) [online], sportowefakty.wp.pl, 17 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Pierwsze słowa Roberta Lewandowskiego po otrzymaniu nagrody [online], sport.onet.pl [dostęp 2020-12-19] .
- ↑ FIFA The Best: Na kogo głosowali Lewandowski, Brzęczek i Pol?, sport.radiozet.pl, 1608 [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Bayern sprawił Lewandowskiemu dużą niespodziankę. „Wyprzedziłeś te dwa potwory” [online], sport.pl [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Emocjonalny wpis Lewandowskiego. „To niesamowita nagroda za lata ciężkiej pracy” [online], sport.onet.pl [dostęp 2020-12-19] .
- ↑ Wirtualna Polska Media , Bayer – Bayern. Robert Lewandowski daje wygraną w hicie Bundesligi [online], sportowefakty.wp.pl, 19 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-19] (pol.).
- ↑ Lewandowski drugi rok z rzędu jest najlepszy! Polak nie dał się dogonić Ronaldo [online], sport.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski najlepszy w plebiscycie „The Guardian” na piłkarza 2020 roku [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Lewandowski znów najlepszy. Wyprzedził Hamiltona. Trzeci Polak w historii [online], sport.pl [dostęp 2020-12-26] (pol.).
- ↑ a b Robert Lewandowski najlepszy! Za nim Lewis Hamilton [online], sport.interia.pl [dostęp 2020-12-26] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski z kolejnym wyróżnieniem [online], pilkanozna.pl [dostęp 2020-12-27] .
- ↑ Jacek Czaplewski , Globe Soccer Awards: Robert Lewandowski wyświetlony na najwyższym budynku świata – Burj Khalifa [online], gol24.pl, 27 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
- ↑ Lewandowscy pochwalili się zdjęciami z Dubaju. Anna zachwyciła fanki [online], sport.onet.pl, 27 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Globe Soccer Awards. Robert Lewandowski piłkarzem roku! Oto lista wszystkich laureatów [online], sportowefakty.wp.pl, 27 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-27] (pol.).
- ↑ Wielki triumf Lewandowskiego, sukces Igi Świątek [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-01-02] (pol.).
- ↑ Niemcy: zryw Bayernu po przerwie, sensacja wisiała w powietrzu [online], bundesliga.onet.pl, 3 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-06] (pol.).
- ↑ a b l, FC Bayern. Robert Lewandowski z nowym rekordem Bundesligi. Wyprzedził słynnego Gerda Muellera [online], meczyki.pl [dostęp 2021-01-06] (pol.).
- ↑ Nowy rekord życiowy Roberta Lewandowskiego! Fenomen [online], sport.pl [dostęp 2021-01-09] (pol.).
- ↑ Iga Świątek i Robert Lewandowski sportowcami 2020 roku! [online] [dostęp 2021-01-09] (pol.).
- ↑ Lewandowski bierze wszystko! Został najlepszym sportowcem Polski 2020 roku! [online], przegladsportowy.pl, 9 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-09] (pol.).
- ↑ A.J. Drummond , 1968 SES annual general meeting Palo Alto, California, U.S.A. 20–23 October, 1968, „Solar Energy”, 12 (3), 1969, s. 399–404, DOI: 10.1016/0038-092x(69)90056-5, ISSN 0038-092X [dostęp 2021-01-17] .
- ↑ Lewandowski pobił rekord legendy Bundesligi! [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-01-17] (pol.).
- ↑ UEFA.com, UEFA.com Fans’ Teams of the Year 2020 announced | Inside UEFA [online], uefa.com, 20 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-20] (ang.).
- ↑ Robert Lewandowski z kolejnymi rekordami w Bundeslidze [online], sport.onet.pl, 24 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-24] (pol.).
- ↑ IFFHS (International Federation of Football for History & Statistics) [online], iffhs.de [dostęp 2021-02-02] .
- ↑ IFFHS (International Federation of Football for History & Statistics) [online], iffhs.de [dostęp 2021-02-02] .
- ↑ Robert Lewandowski w jedenastce dekady! Fenomenalna drużyna gwiazd [online], sport.pl [dostęp 2021-02-02] (pol.).
- ↑ FIFA.com, FIFA Club World Cup™ squads confirmed [online], fifa.com [dostęp 2021-02-03] (ang.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , KMŚ: Bayern gra o finał z Al Ahly. Oglądaj transmisję na żywo! [online], sport.tvp.pl, 5 lutego 2021 [dostęp 2021-02-07] (pol.).
- ↑ Bayern Monachium w wielkim finale KMŚ! Wielki mecz Roberta Lewandowskiego [online], sport.pl [dostęp 2021-02-08] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” znów wszedł do historii. Wyjątkowe gole Polaka [online], sport.tvp.pl, 8 lutego 2021 [dostęp 2021-02-08] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski pierwszym Polakiem w historii z golem w KMŚ! Cudowne wykończenie [online], sport.pl [dostęp 2021-02-08] (pol.).
- ↑ a b Wirtualna Polska Media , KMŚ: Robert Lewandowski znalazł się w elitarnym gronie reprezentantów Polski [online], sportowefakty.wp.pl, 11 lutego 2021 [dostęp 2021-02-11] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski ze Złotą Piłką! Polak najlepszym piłkarzem KMŚ [online], sport.tvp.pl, 11 lutego 2021 [dostęp 2021-02-11] (pol.).
- ↑ FIFA.com, FIFA Club World Cup Qatar 2020™ – Matches – FC Bayern München – Tigres UANL [online], fifa.com [dostęp 2021-02-11] [zarchiwizowane z adresu 2021-02-12] (ang.).
- ↑ Bayern o krok od wyrównania niesamowitego rekordu Barcelony. Lewandowski przeszedł do historii [online], sport.pl [dostęp 2021-02-11] (pol.).
- ↑ Piłkarz Roku 2020 – Robert Lewandowski [online], pilkanozna.pl [dostęp 2021-02-13] .
- ↑ „Lewy” przełamał kolejną granicę! Szykuje mocny nokaut [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-02-17] (pol.).
- ↑ a b „Lewandowski wygrał zawody strzeleckie”. Polak pobił kolejny rekord wszech czasów i zbiera pochwały [online], sport.pl [dostęp 2021-03-07] (pol.).
- ↑ Lazio Rzym – Bayern Monachium, 23 lut 2021 – Liga Mistrzów UEFA, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [dostęp 2021-05-11] .
- ↑ Wirtualna Polska Media , Dostał okazały pierścień. Robert Lewandowski zwycięzcą plebiscytu 433 (wideo) [online], sportowefakty.wp.pl, 12 marca 2021 [dostęp 2021-03-16] (pol.).
- ↑ Lewandowski drugim strzelcem Bundesligi [online], rp.pl [dostęp 2021-03-16] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , „Gole nr 32, 268 i 300”. Twitter o kolejnych rekordach Roberta Lewandowskiego [online], sportowefakty.wp.pl, 13 marca 2021 [dostęp 2021-03-16] (pol.).
- ↑ Bayern wykonał zadanie, Bawarczycy w ćwierćfinale LM [WYNIK], sport.radiozet.pl, 1616 [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski samodzielnym wiceliderem klasyfikacji wszech czasów [online], sport.pl [dostęp 2021-03-20] (pol.).
- ↑ Lewandowski pobije rekord Gerda Muellera? Legendarny bramkarz nie ma wątpliwości [online], wmeritum.pl, 11 maja 2021 [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Lekarz piłkarskiej reprezentacji Polski o kontuzji Roberta Lewandowskiego [online], polsatsport.pl, 29 marca 2021 [dostęp 2021-04-24] (pol.).
- ↑ Bayern nie odrobił strat, PSG zagra w półfinale Ligi Mistrzów, sport.radiozet.pl, 1618 [dostęp 2021-04-18] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Czy kontuzja przeszkodzi Lewandowskiemu w pobiciu rekordu Muellera? Niemcy są zaniepokojeni [online], sportowefakty.wp.pl, 29 marca 2021 [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ a b Czy Lewandowski pobije rekord Mullera? „To nie może być obsesja”! [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Wszyscy czekają na rekord Roberta Lewandowskiego [online], sport.onet.pl, 11 maja 2021 [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski zmierza po kolejny rekord. Bukmacherzy ocenili jego szanse. Czy mają rację? [online], bukbusters.pl [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski goni rekord Gerda Muellera w samym centrum Warszawy! [online], sport.pl [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” zrównał się z... Muellerem. Świetna passa trwa! [online], sport.tvp.pl, 24 kwietnia 2021 [dostęp 2021-04-24] (pol.).
- ↑ Bundesliga: Bayern Monachium mistrzem Niemiec! – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Lewandowski trafia po dwóch minutach! 37. gol Polaka! Najszybszy w karierze! [online], sport.pl [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Stało się! „Lewy” pobił rekord legendarnego snajpera [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski najskuteczniejszym Polakiem. Pobił... 94-letni rekord! [online], sport.tvp.pl, 8 maja 2021 [dostęp 2021-05-11] (pol.).
- ↑ Piękne zachowanie Lewandowskiego. Wyrównał jego rekord, oddał mu hołd [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2021-05-15] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyrównuje rekord, a Gerd Mueller niestety nie może mu pogratulować [online], sport.onet.pl, 15 maja 2021 [dostęp 2021-05-16] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyrównuje rekord, a Gerd Mueller niestety nie może mu pogratulować [online], sportowefakty.wp.pl, 21 maja 2021 [dostęp 2021-05-21] (pol.).
- ↑ a b c Wirtualna Polska Media , Lewandowski pobił rekord Muellera! Robert, jesteś wielki! [online], sportowefakty.wp.pl, 22 maja 2021 [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Gabriel Stach @GabrielStachPL Robert Lewandowski dziś: 🔹 Rozegrał 350. mecz w Bundeslidze. 🔹 Wygrał 250. mecz w BL... [online], twitter.com [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Kosmiczny rekord „Lewego” faktem! Polak pobił niemieckiego giganta! [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Niesamowite! Lewandowski pobił rekord Muellera! Robert, jesteś wielki! – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 22 maja 2021 [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , 4ever Gerd. „Lewy” wręczył prezent żonie Muellera [online], sport.tvp.pl, 22 maja 2021 [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Robert Lewandowski mistrzem Niemiec!!!Bayern wyrównał rekord Juventusu! [online], sportowefakty.wp.pl, 8 maja 2021 [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski po raz szósty królem strzelców Bundesligi! Zdeklasował rywali [online], sport.pl [dostęp 2021-05-22] (pol.).
- ↑ Lewandowski zdobył Złotego Buta. Zdeklasował Messiego i Ronaldo – Sport, sport.radiozet.pl, 1621 [dostęp 2021-06-01] (pol.).
- ↑ Wprost.pl, Historyczny sukces Lewandowskiego. Jest pierwszym Polakiem z prestiżową statuetką [online], sport.wprost.pl, 24 maja 2021 [dostęp 2021-06-01] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” piłkarzem roku w Bundeslidze. Miażdżąca przewaga [online], sport.tvp.pl, 2 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-15] (pol.).
- ↑ a b The 2020/21 Bundesliga Team of the Season! [online], bundesliga.com – the official Bundesliga website [dostęp 2021-07-15] (ang.).
- ↑ a b Piłkarz stulecia: Robert Lewandowski [online], przegladsportowy.pl, 9 czerwca 2021 [dostęp 2021-07-25] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ist Fußballer des Jahres 2021 [online], kicker.de [dostęp 2021-07-25] (niem.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Lewandowski dołączył do elitarnego grona! „Tej nagrody nie można ot tak zdobyć” – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 26 lipca 2021 [dostęp 2021-07-26] (pol.).
- ↑ Tak Lewandowski strzelił pierwszego gola w sezonie. Oszukał obrońcę [online], Sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Lewandowski znowu to zrobił! Jeden rekord wyrównany, drugi pobity! [online], sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Lewandowski pobił swój rekord. Fenomenalna seria trwa [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Tak Robert Lewandowski strzelił gola z FC Koeln! Rekordowe trafienie [online], sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Tak Lewandowski zdobył hattricka i dołożył „niewidzialną” asystę [online], Sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Hat-trick Lewandowskiego! Kolejny rekord! Absolutna dominacja Bayernu [online], Sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Bayern rozgromił RB Lipsk. Tak strzela Robert Lewandowski [online], Onet Sport, 11 września 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów: Dwa gole Roberta Lewandowskiego w meczu z Barceloną, pewna wygrana Bayernu Monachium [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Lewandowski chwalony nie tylko za gola [online], TVN24.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Lewandowski chwalony nie tylko za gola [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Lewandowski nie strzelił gola! Stracił szansę na wyrównanie rekordu Gerda Muellera [online], Onet Sport, 24 września 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Co za słowa Nagelsmanna o Lewandowskim! Ceni nie tylko bramki Polaka – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 19 września 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów: Dwa gole Roberta Lewandowskiego w meczu z Dynamem Kijów! – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Sensacja w Monachium! Robert Lewandowski bezradny! [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Kolejna nagroda w dorobku Lewandowskiego. Zwykle nie otrzymują jej gracze z Europy [online], sport.onet.pl [dostęp 2021-11-30] .
- ↑ Lewandowski się przełamał w znakomitym stylu! Bayern zdemolował rywala [online], sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Bayern rozgromił Benfikę. Kolejne trafienie Lewandowskiego [online], Fakt24.pl, 20 października 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Trafienie „Lewego” ozdobą meczu. Zobacz efektownego gola [online], eurosport.tvn24.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Lewandowski z dwoma golami, kolejne piękne trafienie Polaka [online], bundesliga.onet.pl, 30 października 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski przyznał się do błędu w meczu z Benfiką. „Nie udało mi się...” – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Sześćdziesiątka Lewandowskiego. Rekord Ronaldo na horyzoncie [online], TVN24.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski się nie zatrzymuje. Kolejny gol Polaka [online], Onet Sport, 20 listopada 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wybrany piłkarzem roku przez dziennik „Tuttosport” [online], rp.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski nominowany do nagrody piłkarza roku FIFA – Reprezentacja A [online], PZPN – Łączy nas piłka [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Co za gol Lewandowskiego! Przewrotka w Lidze Mistrzów [online], Onet Sport, 23 listopada 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Wprost.pl, Złota Piłka. Poznaliśmy nazwiska 30 nominowanych piłkarzy [online], Sport Wprost, 8 października 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Złota Piłka dla Messiego! Lewandowski drugi. Oto ostateczna kolejność [online], sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” przebił legendy reprezentacji. Najlepszy Polak w historii [online], sport.tvp.pl, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Borussia Dortmund – Bayern Monachium, 4 gru 2021 – Bundesliga – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2024-01-13] (pol.).
- ↑ Bayern Monachium – FC Barcelona, 8 gru 2021 – Liga Mistrzów UEFA – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2024-01-13] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Bayern rozgromił rywala. „Lewy” wyrównał rekord [online], sport.tvp.pl, 14 grudnia 2021 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Wielki mecz Lewandowskiego! Dwa gole, za to jak ważne! [online], sport.interia.pl [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Bundesliga: Rekord Roberta Lewandowskiego! Bayern rozbił Wolfsburg [online], www.polsatsport.pl, 17 grudnia 2021 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Hat-trick Roberta Lewandowskiego i 300. gol w Bundeslidze! Kosmos [online], Sport.pl, 15 stycznia 2022 [dostęp 2024-01-13] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Rollercoaster w Monachium. Lewandowski blisko kolejnej granicy [online], sport.tvp.pl, 5 lutego 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” przekroczył magiczną granicę. Zaczął kolejną „setkę” [online], sport.tvp.pl, 12 lutego 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Bayern pokonuje Eintracht! Lewandowski zmarnował kapitalną sytuację [online], Sport.pl, 26 lutego 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ LM: Bayern nie dał szans Salzburgowi. Popis Lewandowskiego [online], www.polsatsport.pl, 8 marca 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Trafił! Zobacz, co zrobił Lewandowski [online], sportowefakty.wp.pl, 12 marca 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Dwie bramki Roberta Lewandowskiego! Bayern znokautował Union Berlin [online], sport.interia.pl [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Lewandowski pokonał Gikiewicza w polskim meczu w Bundeslidze [online], www.polsatsport.pl, 9 kwietnia 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Pewny triumf Bayernu w Bielefeld. Lewandowski odegrał kluczową rolę [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Bayern wyrzucony z Ligi Mistrzów przez Villarreal! Starania i gol Lewandowskiego poszły na marne [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Bayern Monachium mistrzem po wygranej w Der Klassiker! Gol Lewandowskiego [online], www.polsatsport.pl, 23 kwietnia 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Kompromitacja fatalnego Bayernu. A Lewandowski? Kolejny gol, kolejny rekord [online], Sport.pl, 30 kwietnia 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ Michał Król , Przeciętny mecz Bayernu Monachium. Robert Lewandowski nie zachwycił [online], Sport Wprost, 8 maja 2022 [dostęp 2024-01-26] (pol.).
- ↑ VfL Wolfsburg – Bayern Monachium, 14 maja 2022 – Bundesliga – Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2024-01-13] (pol.).
- ↑ Pożegnalny gol Lewandowskiego? Bramka nr 50. w tym sezonie [online], Sport.pl, 14 maja 2022 [dostęp 2024-01-13] (pol.).
- ↑ Agreement in principle for the transfer of Robert Lewandowski [online], fcbarcelona.com [dostęp 2022-07-16] (ang.).
- ↑ Robert Lewandowski już przeszedł testy medyczne. Ostatnia formalność [online], Sport.pl [dostęp 2022-07-19] (pol.).
- ↑ FC Barcelona was ‘easy decision’ for Lewandowski [online], fcbarcelona.com [dostęp 2022-07-18] (ang.).
- ↑ Oficjalnie: Robert Lewandowski piłkarzem FC Barcelona! [online], sport.onet.pl, 19 lipca 2022 [dostęp 2022-07-19] (pol.).
- ↑ Piotr Kamieniecki , „Lewy” nie byłby pierwszym Polakiem w Barcelonie? Tak twierdzi klub i... Real [online], sport.tvp.pl, 16 lipca 2022 [dostęp 2022-07-19] (pol.).
- ↑ a b Agreement with Bayern Munich for the transfer of Robert Lewandowski [online], fcbarcelona.com [dostęp 2022-07-19] (ang.).
- ↑ Robert Lewandowski oficjalnie najdroższym Polakiem w historii [online], meczyki.pl [dostęp 2022-07-19] (pol.).
- ↑ Patryk Prokulski , Ostatni rekord „Lewego” w Bayernie. Jego transfer przejdzie do historii [online], sport.tvp.pl, 16 lipca 2022 [dostęp 2022-07-19] (pol.).
- ↑ Pierwsze słowa Lewandowskiego na prezentacji. „Jestem we właściwym miejscu” [online], sport.interia.pl [dostęp 2022-07-25] (pol.).
- ↑ Paweł Smoliński , Jakub Pobożniak , El Clasico dla Barcelony. Lewandowski zaskoczył... numerem [online], sport.tvp.pl, 24 lipca 2022 [dostęp 2022-07-24] (pol.).
- ↑ Wynik meczu Barcelona-Juventus Turyn. Robert Lewandowski zagrał 62 minuty [online], rp.pl [dostęp 2022-07-31] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” musi jeszcze poczekać. Kolejny mecz bez gola [online], sport.tvp.pl, 31 lipca 2022 [dostęp 2022-07-31] (pol.).
- ↑ Pierwszy trening Roberta Lewandowskiego w Ciutat Esportiva i spotkanie Koundé z Jordim Albą › FCBarca.com [online], FCBarca.com [dostęp 2022-08-03] (pol.).
- ↑ Lewandowski zaprezentowany. Kiedy oficjalny debiut w Primera Division? [online], sport.pl [dostęp 2022-08-05] (pol.).
- ↑ Meczyki.pl, Robert Lewandowski powitany przez FC Barcelonę! Okrzyki kibiców, uradowany Laporta i show na Camp Nou [online], Meczyki.pl [dostęp 2022-08-05] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski dostał numer w Barcelonie. Wszystko jasne. Piękne sceny [online], Sport.pl [dostęp 2022-08-05] (pol.).
- ↑ a b Michał Fabian , Wiemy, ilu kibiców przyszło na prezentację Lewandowskiego! Klub podał szczegóły [online], sportowefakty.wp.pl, 5 sierpnia 2022 [dostęp 2022-08-05] (pol.).
- ↑ Podanie piętką i piłka jak na tacy. Robert Lewandowski rozdaje asysty niczym Xavi [online], Sport.pl [dostęp 2022-08-07] (pol.).
- ↑ Rewelacyjny Robert Lewandowski! Już w debiucie został MVP! [online], Onet Sport, 7 sierpnia 2022 [dostęp 2022-08-07] (pol.).
- ↑ Debiut Lewandowskiego w pigułce. Tak walczył z obrońcami Rayo Vallecano [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-08-14] (pol.).
- ↑ La Liga: Robert Lewandowski zadebiutował w meczu ligowym! Barcelona rozczarowała [online], PolskieRadio24.pl [dostęp 2022-08-14] .
- ↑ Michał Piegza: On jest niemożliwy! Robert Lewandowski show w San Sebastian!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2022-08-22]. (pol.).
- ↑ Czapki z głów. Koncert Lewandowskiego! [online], sportowefakty.wp.pl, 28 sierpnia 2022 [dostęp 2022-09-07] (pol.).
- ↑ Łatwa wiktoria Barcelony! Trzy gole Roberta Lewandowskiego [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-09-07] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski z pierwszym trofeum i golem w El Clasico [online], Rzeczpospolita [dostęp 2023-01-16] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Kanonada! Robert Lewandowski z debiutanckimi golami. FC Barcelona rozbiła trzecioligowca [online], sportowefakty.wp.pl, 19 stycznia 2023 [dostęp 2023-01-19] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski wybrany Piłkarzem Roku. Pokonał Szczęsnego [online], sport.tvp.pl, 21 stycznia 2023 [dostęp 2023-01-22] (pol.).
- ↑ FC Barcelona mistrzem Hiszpanii. Lewandowski rozkręcił fiestę [online], sport.interia.pl [dostęp 2023-05-14] (pol.).
- ↑ Brutalny mecz Barcelony! Trzy czerwone kartki. „Jak zbiry” [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-02-21] (pol.).
- ↑ Szalony mecz z udziałem Barcelony! Siedem goli i przełamanie Roberta Lewandowskiego [online], www.polsatsport.pl, 27 sierpnia 2023 [dostęp 2024-02-21] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Niesamowity wyczyn „Lewego”! Polak wśród legend futbolu [online], sport.tvp.pl, 19 września 2023 [dostęp 2023-09-25] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Stary, dobry „Lewy”. Majstersztyk i koniec koszmarnej serii Polaka [online], sportowefakty.wp.pl, 3 lutego 2024 [dostęp 2024-02-21] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , „Lewy” znów to robi! Co za wyczyn [online], sportowefakty.wp.pl, 17 lutego 2024 [dostęp 2024-02-17] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Lewandowski zakończył koszmarną serię. Katalończycy odetchnęli z ulgą [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2024-02-21] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski katem rywali! Kosmiczny bój w Lidze Mistrzów [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-03-18] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Co za seria Lewandowskiego! To już 13. taki sezon [online], sport.tvp.pl, 18 marca 2024 [dostęp 2024-03-18] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski zatańczył z obrońcami Atletico! [online], sport.tvp.pl, 17 marca 2024 [dostęp 2024-03-18] (pol.).
- ↑ Koszmarne błędy, a potem show Lewandowskiego. Polak bohaterem Barcelony, niebywały wyczyn [online], sport.interia.pl [dostęp 2024-04-29] (pol.).
- ↑ Natalia Doległo: Lewy. Sylwetka piłkarza. Znak, 2013, s. 65–66.
- ↑ a b c Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 104.
- ↑ a b Tuzimek 2016 ↓, s. 131–133.
- ↑ a b c Tuzimek 2016 ↓, s. 134–135.
- ↑ Mundial 2014: Polska – Urugwaj: „Lewy” odebrał pamiątkową paterę – Sport – WP.PL [online], sport.wp.pl [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-08] (pol.).
- ↑ Polska – Urugwaj: pojedynek snajperów, znakomity bilans Lewandowskiego [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-02-21] (pol.).
- ↑ tww, Robert Lewandowski w Klubie Wybitnego Reprezentanta [online], epoznan.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Lewandowski hits four as Poland punish Gibraltar. uefa.com, 2014-09-07. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 190.
- ↑ Nawałka podjął decyzję: Lewandowski kapitanem..
- ↑ Lewandowski hat-trick crowns Poland triumph. uefa.com, 2015-06-13. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Götze takes Germany top as Poles suffer first loss. uefa.com, 2015-09-04. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Lethal Poland too strong for Gibraltar. uefa.com, 2015-09-07. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Last-gasp Lewandowski ends Scottish hopes. uefa.com, 2015-09-08. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Piotr Koźmiński: Lewandowski’s latest takes Poland to France. uefa.com, 2015-10-11. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Player statistics – Goals. [w:] European Qualifiers 2016 [on-line]. uefa.com. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ a b Lewandowski equals Healy’s scoring record. uefa.com, 2015-10-11. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Paul Saffer: The best of UEFA EURO 2016 qualifying. uefa.com, 2015-10-14. [dostęp 2015-10-15]. (ang.).
- ↑ Szeroka kadra Polski na Euro 2016. 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15]. (pol.).
- ↑ Kadra Polski na Euro 2016. 90minut.pl. [dostęp 2016-06-15]. (pol.).
- ↑ Bramka Roberta Lewandowskiego drugą najszybszą w historii mistrzostw Europy. 2016-06-30. [dostęp 2016-06-30]. (pol.).
- ↑ a b c Robert Lewandowski pobił dwa rekordy „z brodą” i zasadza się na kolejny. eurosport.onet.pl, 2016-11-14. [dostęp 2017-03-26]. (pol.).
- ↑ a b c Grupa Wirtualna Polska: Czarnogóra – Polska. Niebywałe! Robert Lewandowski dokonał tego jako pierwszy Polak w historii – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2017-03-26. [dostęp 2017-03-26]. (pol.).
- ↑ Grupa Wirtualna Polska: EL. MŚ: Robert Lewandowski niszczy system, a Polska wygrywa z Rumunią! – WP SportoweFakty. sportowefakty.wp.pl, 2017-06-10. [dostęp 2017-06-10]. (pol.).
- ↑ Lewandowski przed Lubańskim i Ronaldo. pilkanozna.pl. [dostęp 2017-10-05].
- ↑ a b Wirtualna Polska Media: El. MŚ 2018: Robert Lewandowski na czele klasyfikacji strzelców!. sportowefakty.wp.pl, 2017-10-08. [dostęp 2017-10-08]. (pol.).
- ↑ Nawałka ogłosił pierwsze powołania na MŚ 2018!. rosja2018.net.pl. [dostęp 2018-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-12)]. (pol.).
- ↑ MŚ: Ogłoszono kadrę reprezentacji Polski. 90minut.pl. [dostęp 2018-06-08]. (pol.).
- ↑ Łukasz Godlewski: Mistrzostwa świata w piłce nożnej 2018. Polska – Senegal. Porażka na początek. Grzegorz Krychowiak z golem. sport.pl. [dostęp 2018-06-21]. (pol.).
- ↑ Piotr Żelazny: Polska-Kolumbia 0:3: Koniec taki jak zwykle. rp.pl, 2018-06-25. [dostęp 2018-07-03]. (pol.).
- ↑ Michał Kołodziejczyk: Mundial 2018. Polska – Japonia: na szczęście koniec. sportowefakty.wp.pl, 2018-06-28. [dostęp 2018-07-03]. (pol.).
- ↑ Tomasz Skrzypczyński: Robert Lewandowski podziękował kibicom. „100 razy dzięki”. sportowefakty.wp.pl, 2018-10-12. [dostęp 2018-10-12]. (pol.).
- ↑ Paulo Sousa ogłosił powołania na UEFA EURO 2020 | Reprezentacja A | Polski Związek Piłki Nożnej [online], pzpn.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Euro – Piłka nożna wiadomości i wyniki – Eurosport [online], tvn24.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski po meczu Polska – Hiszpania: Zasłużyliśmy na remis [online], radiozet.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski załamany po meczu Polska – Szwecja [online], polsatsport.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Polska prowadzi 2:0 w meczu z Arabią Saudyjską. Szczęsny obronił karnego [online], pap.pl, 26 listopada 2022 [dostęp 2022-11-26] (pol.).
- ↑ Polska – Francja: Biało-Czerwoni odpadli z MŚ [online], polsatsport.pl, 4 grudnia 2022 [dostęp 2022-12-10] (pol.).
- ↑ Szeroka kadra Polski na turniej UEFA EURO 2024 | Reprezentacja A | Polski Związek Piłki Nożnej [online], pzpn.pl [dostęp 2024-06-22] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski nie zagra z Holandią. Sprawdziliśmy, co sądzą na ten temat zagraniczni kibice [WIDEO] | TVP SPORT [online], tvp.pl [dostęp 2024-06-22] (pol.).
- ↑ Polska - Holandia 1:2, 16.06.2024 [online], laczynaspilka.pl [dostęp 2024-06-22] (pol.).
- ↑ Dramat Polaków w drugiej połowie. Austriacy odarli nas ze złudzeń - RMF 24 [online], rmf24.pl [dostęp 2024-06-22] (pol.).
- ↑ Remis z Francją. Reprezentacja Polski zatrzymała wicemistrzów świata! | TVP SPORT [online], tvp.pl [dostęp 2024-06-26] (pol.).
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 92.
- ↑ How Lewandowski has become the best. ESPN.com. [dostęp 2018-04-12].
- ↑ J.J. Bull. Robert Lewandowski: how he became the most prolific striker in Europe. „Telegraph”, 2015-10-20. ISSN 0307-1235. [dostęp 2018-04-12]. (ang.).
- ↑ Marcus Christenson: Robert Lewandowski brings goals and fortitude to Borussia Dortmund | Marcus Christenson. theguardian.com, 2013-05-24. [dostęp 2018-04-12]. (ang.).
- ↑ Jacek Czaplewski: Robert Lewandowski najlepszym strzelcem fazy grupowej Ligi Mistrzów. Niewiele zabrakło do rekordu. dziennikbaltycki.pl. [dostęp 2019-12-12]. (pol.).
- ↑ Piłkarz Roku FIFA. Robert Lewandowski otrzymał nagrodę. sport.interia.pl. [dostęp 2020-12-17]. (pol.).
- ↑ a b TVP Sport: FIFA The Best: Robert Lewandowski piłkarzem roku. Kibice postawili na Lionela Messiego [wyniki głosowania]. sport.tvp.pl, 2022-01-17. [dostęp 2022-01-17]. (pol.).
- ↑ Lewandowski wins Striker of the Year award [online], marca.com, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-29] (ang.).
- ↑ Złota Piłka 2022. Robert Lewandowski z nagrodą Gerda Muellera. „Był dla mnie wielką inspiracją”. sport.tvp.pl. [dostęp 2022-10-17]. (pol.).
- ↑ Marcin Borzęcki: Robert Lewandowski sięgnął po Złotego Buta. Historyczny wyczyn. sport.tvp.pl. [dostęp 2021-05-27]. (pol.).
- ↑ Mateusz Mazur: Robert Lewandowski ze Złotym Butem!. futbolnews.pl. [dostęp 2022-05-23]. (pol.).
- ↑ Konrad Ferszter: Lewandowski laureatem nagrody Golden Foot! Wielkie wyróżnienie. sport.pl. [dostęp 2022-12-22]. (pol.).
- ↑ Poznaliśmy najlepszych w sezonie 2009/10. [dostęp 2011-08-17].
- ↑ Robert Lewandowski piłkarzem sezonu po raz pierwszy w karierze. bundesliga.onet.pl. [dostęp 2020-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-28)]. (pol.).
- ↑ Zawodnicy Bundesligi wybrali: Robert Lewandowski najlepszym piłkarzem roku. sport.radiozet.pl, 1627228832. [dostęp 2021-07-27]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wybrany najlepszym piłkarzem Bundesligi 2020/21. transfermarkt.pl. [dostęp 2021-11-10]. (pol.).
- ↑ Aleksander Bernard: Kibice Bayernu wybrali piłkarza sezonu. Szok. Lewandowski dopiero trzeci. sport.pl, 2022-06-28. [dostęp 2022-07-10]. (pol.).
- ↑ Michał Zichlarz: Lewandowski znowu bezkonkurencyjny. To już jedenasty raz. sport.interia.pl, 2022-01-05. [dostęp 2022-01-05]. (pol.).
- ↑ Jakub Kubielas: Piłkarz roku. Lewandowski zdetronizowany!. sportdziennik.com. [dostęp 2023-01-09]. (pol.).
- ↑ Polski Piłkarz Roku 2021: ogłaszamy wyniki plebiscytu!. sport.tvp.pl, 2021-12-26. [dostęp 2021-12-26]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski piłkarzem roku! Prestiżowa nagroda w rękach napastnika. przegladsportowy.onet.pl. [dostęp 2023-01-21]. (pol.).
- ↑ Igor Kubiak: Bundesliga. Takiej nagrody jeszcze nie miał! Robert Lewandowski Piłkarzem Roku w Niemczech. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-08-30]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ist Fußballer des Jahres 2021. kicker.de. [dostęp 2021-08-29]. (niem.).
- ↑ Największy Robert Lewandowski na świecie! Spektakularny widok w Dubaju. sport.pl. [dostęp 2020-12-30]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wybrany „Piłkarzem Roku”. Dziennikarze docenili go już drugi raz z rzędu. sport.onet.pl, 2021-12-28. [dostęp 2021-12-28]. (pol.).
- ↑ Lewandowski Piłkarzem Roku w plebiscycie „Asa” i World Football Summit. sport.interia.pl. [dostęp 2020-11-16]. (pol.).
- ↑ Filip Kołodziejski: Robert Lewandowski z nagrodą dla najlepszego piłkarza świata w zestawieniu „Asa”. sport.tvp.pl. [dostęp 2020-11-16]. (pol.).
- ↑ Karol Wasiek: Robert Lewandowski bierze wszystko! Wygrał kolejny prestiżowy plebiscyt. „Jego liczby są niesamowite”. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-12-25]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ponownie najlepszy w plebiscycie „The Guardian”. polsatsport.pl, 2021-12-24. [dostęp 2021-12-24]. (pol.).
- ↑ Jakub Artych: Kolejny sukces Roberta Lewandowskiego! Był najlepszy w prestiżowym magazynie. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2020-12-07]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski otrzymał oryginalną nagrodę za triumf w plebiscycie. Okazały sygnet robi wrażenie [online], sport.onet.pl [dostęp 2021-03-16] .
- ↑ Igor Kubiak: Robert Lewandowski odezwał się do Chińczyków. Podziękował za 2 miliony głosów. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-26]. (pol.).
- ↑ a b Globe Soccer Awards. Kylian Mbappe wybrany piłkarzem roku. sport.tvp.p, 2021-12-27. [dostęp 2021-12-27]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wybrany przez Niemców najlepszym piłkarzem roku. Miażdżąca przewaga. sport.onet.pl, 2021-12-27. [dostęp 2021-12-28]. (pol.).
- ↑ IFFHS World’s Best Man Player 2020 : Robert Lewandowski. iffhs.de. [dostęp 2021-02-03]. (ang.).
- ↑ Patryk Prokulski: IFFHS. Robert Lewandowski najlepszym piłkarzem 2021 roku. sport.tvp.pl, 2021-11-25. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Lewandowski najlepszy na świecie w 2021 r.! Tak uznali piłkarze Bundesligi. sport.onet.pl. [dostęp 2022-01-02]. (pol.).
- ↑ Wojciech Papuga: Bundesliga: kolejne wyróżnienie dla Roberta Lewandowskiego. Kibice docenili napastnika Bayernu Monachium. sport.tvp.pl, 2022-01-13. [dostęp 2022-01-13]. (pol.).
- ↑ Rafał Majchrzak: Robert Lewandowski z kolejnymi nagrodami! Polak doceniony przez IFFHS. sport.tvp.pl. [dostęp 2021-02-03]. (pol.).
- ↑ a b c d Marcin Ciechański: Robert Lewandowski przeszedł do historii. Dokonał tego jako pierwszy. polsatsport.pl, 2022-02-10. [dostęp 2022-02-11]. (pol.).
- ↑ Ranking IFFHS. Lewandowski najlepszym strzelcem rozgrywek międzynarodowych. sport.pl. [dostęp 2017-10-09]. (pol.).
- ↑ ESPN 100: Najlepsi napastnicy świata. Robert Lewandowski triumfuje. transfery.info. [dostęp 2021-04-06]. (pol.).
- ↑ „Kicker”: Lewandowski lepszy od Haalanda. Polak najlepszym napastnikiem rundy jesiennej. sport.onet.pl, 2021-12-30. [dostęp 2021-12-30]. (pol.).
- ↑ Krzysztof Sobczak: Robert Lewandowski nagrodzony w Brazylii. Pierwszy taki przypadek w historii. sport.radiozet.pl, 2021-10-16. [dostęp 2021-10-22]. (pol.).
- ↑ Świat wybrał Ikonę Futbolu 2020! Lewandowski i długo nic. Zaskoczenia na podium. sport.pl. [dostęp 2020-12-15]. (pol.).
- ↑ 🚨 Karim Benzema remporte le Onze d’Or du meilleur joueur de la saison ! [online], onzemondial.com, 21 maja 2021 [dostęp 2021-05-21] (fr.).
- ↑ 🚨 Onze d’Or 2022 : Karim Benzema remporte le trophée de meilleur joueur et réalise le doublé ! [online], onzemondial.com, 1 czerwca 2022 [dostęp 2023-01-22] (fr.).
- ↑ Dariusz Chrabałowski: Takiego wyróżnienia Robert Lewandowski jeszcze nie miał. Niebywały prestiż, fenomenalne osiągnięcie. sport.se.pl. [dostęp 2021-01-02]. (pol.).
- ↑ Lewandowski drugi raz z rzędu triumfatorem plebiscytu AIPS. sport.tvp.pl, 2021-12-29. [dostęp 2021-12-29]. (pol.).
- ↑ Thompson-Herah and Lewandowski named AIPS Champions of 2021: as voted by 114 countries. aipsmedia.com, 2021-12-29. [dostęp 2021-12-29]. (ang.).
- ↑ AIPS Media [online], aipsmedia.com [dostęp 2021-01-02] .
- ↑ Lewandowski znów najlepszy. Wyprzedził Hamiltona. Trzeci Polak w historii. sport.pl. [dostęp 2020-12-26]. (pol.).
- ↑ 64. Ankieta PAP: Novak Djoković przed Robertem Lewandowskim w 2021 roku. sport.tvp.pl, 2021-12-26. [dostęp 2021-12-26]. (pol.).
- ↑ #sportowiec2021: wyniki plebiscytu TVP Sport.pl na najlepszego sportowca 2021 roku. sport.tvp.pl. [dostęp 2021-12-27]. (pol.).
- ↑ Jacek Czaplewski: Robert Lewandowski uznany „Człowiekiem Roku” tygodnika Wprost. sportowy24.pl, 2022-01-24. [dostęp 2022-01-26]. (pol.).
- ↑ Spore wyróżnienie Roberta Lewandowskiego. pilkanozna.pl. [dostęp 2019-08-25]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski z ogromnym wyróżnieniem w Niemczech. „Jest jak Schwarzenegger”. sport.pl. [dostęp 2019-08-25]. (pol.).
- ↑ Niespodzianka dla Lewandowskiego. Odebrał nagrodę od wyjątkowej osoby. „Zaszczyt”. sport.pl, 2021-12-20. [dostęp 2021-12-20]. (pol.).
- ↑ Cezary Kawecki: Niemcy zdecydowali: Robert Lewandowski! A taka sytuacja to rzadkość. sport.pl, 2021-12-27. [dostęp 2021-12-27]. (pol.).
- ↑ Filip Kołodziejski: Piłka nożna. „Tuttosport”: Robert Lewandowski z kolejną nagrodą. sport.tvp.pl. [dostęp 2020-12-25]. (pol.).
- ↑ Lewandowski and Rummenigge win awards at Golden Boy Gala. fcbayern.com, 2020-12-14. [dostęp 2021-11-22]. (ang.).
- ↑ Prestiżowa nagroda dla Lewandowskiego. Drugi rok z rzędu. eurosport.tvn24.pl, 2021-11-22. [dostęp 2021-11-22]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski piłkarzem miesiąca w Bundeslidze [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-03-02] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski named February Player of the Month | FC Bayern München [online], bundesliga.com – the official Bundesliga website [dostęp 2024-03-02] (ang.).
- ↑ Lewandowski piłkarzem ostatniego miesiąca Bundesligi – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 18 maja 2016 [dostęp 2024-03-02] (pol.).
- ↑ Kai Havertz named May Player of the Month! [online], bundesliga.com – the official Bundesliga website [dostęp 2024-03-02] (ang.).
- ↑ Bundesliga nagrodziła Roberta Lewandowskiego! Napastnik Bayernu Monachium ustanowił nowy rekord [online], Sport.pl, 20 listopada 2020 [dostęp 2024-03-02] (pol.).
- ↑ Maciej Ławrynowicz: La Liga. Robert Lewandowski piłkarzem miesiąca według EA Sports. sport.tvp.pl. [dostęp 2022-11-04]. (pol.).
- ↑ Mówili, że Robert Lewandowski się skończył. A on jest najlepszy w lidze [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2024-03-02] (pol.).
- ↑ Igor Kubiak: Drużyna Roku UEFA 2019. W końcu się udało! Robert Lewandowski w jedenastce. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-20]. (pol.).
- ↑ Jest decyzja w sprawie „Lewego”! UEFA ogłasza! [online], sport.interia.pl [dostęp 2021-01-20] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski w Drużynie Roku UEFA. sport.interia.pl. [dostęp 2021-05-31]. (pol.).
- ↑ Drużyna Roku 2015: Reprezentacja Polski. pilkanozna.pl. [dostęp 2016-02-08]. (pol.).
- ↑ Mateusz Domański: Robert Lewandowski w kolejnej jedenastce roku. Zabrakło miejsca dla Leo Messiego!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-22]. (pol.).
- ↑ AKU: Poznaliśmy najlepszych piłkarzy roku FIFA 22. Brakuje jednego nazwiska. sport.pl, 2022-01-20. [dostęp 2022-01-20]. (pol.).
- ↑ Bartłomiej Stańdo: Drużyna Roku według TirboFC. Robert Lewandowski…. laczynaspasja.pl. [dostęp 2021-10-21]. (pol.).
- ↑ Radosław Przybysz: Drużyna roku IFFHS. Są w niej Lewandowski, Messi i Ronaldo. sport.tvp.pl, 2021-12-07. [dostęp 2021-12-08]. (pol.).
- ↑ IFFHS Men’s World Team of the Year 2021. iffhs.com, 2021-12-07. [dostęp 2021-12-08]. (ang.).
- ↑ Dawid Franek: Kolejne wyróżnienie dla Lewandowskiego. Obok niego wielkie sławy!. sportowefakty.wp.pl, 2021-12-22. [dostęp 2021-12-22]. (pol.).
- ↑ IFFHS Men’s UEFA Team of the Year 2021. iffhs.com, 2021-12-22. [dostęp 2021-12-22]. (ang.).
- ↑ kg: Robert Lewandowski w jedenastce dekady! Fenomenalna drużyna gwiazd. sport.pl. [dostęp 2021-01-29]. (pol.).
- ↑ IFFHS: Drużyna Dekady UEFA [online], dieroten.pl [dostęp 2023-01-22] (pol.).
- ↑ Lewandowski w Drużynie Sezonu Ligi Mistrzów – Polsat Sport [online], www.polsatsport.pl, 30 maja 2016 [dostęp 2024-02-10] (pol.).
- ↑ maciejko: LM: Robert Lewandowski w drużynie sezonu. 90minut.pl. [dostęp 2017-06-05]. (pol.).
- ↑ UEFA.com, UEFA Champions League Squad of the Season [online], UEFA.com, 28 sierpnia 2020 [dostęp 2023-01-22] (ang.).
- ↑ Rafał Rusiecki , Liga Mistrzów. Drużyna sezonu UEFA zdominowana przez piłkarzy Chelsea FC i Manchesteru United. Nie zabrakło Roberta Lewandowskiego [online], Dziennik Bałtycki, 1 czerwca 2021 [dostęp 2023-01-22] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski i Łukasz Piszczek w „11” sezonu Bundesligi. sport.interia.pl. [dostęp 2017-05-26]. (pol.).
- ↑ Confirmed 2017/18 Bundesliga FIFA 18 Team of the Season! [online], bundesliga.com – the official Bundesliga website [dostęp 2024-02-10] (ang.).
- ↑ Bundesliga. Robert Lewandowski w jedenastce sezonu. sport.interia.pl. [dostęp 2019-05-24]. (pol.).
- ↑ Bundesliga Fantasy Manager Team of the Season 2019/20 [online], bundesliga.com – the official Bundesliga website [dostęp 2021-07-15] (ang.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski z wyróżnieniem! Znalazł się wśród najlepszych [online], sport.tvp.pl, 19 maja 2023 [dostęp 2023-10-31] (pol.).
- ↑ ESM reveal Team of the Year for 2019/20. [dostęp 2020-12-16].
- ↑ Sam Straw , ESM Team of the Season – 2020-21 [online], World Soccer, 7 czerwca 2021 [dostęp 2023-10-31] (ang.).
- ↑ Jamie Evans , ESM Team of the Season – 2021-22 [online], World Soccer, 13 czerwca 2022 [dostęp 2023-10-31] (ang.).
- ↑ Piotr Jawor: Ale wyróżnienie Lewandowskiego! Trafił do elitarnego grona. sport.interia.pl. [dostęp 2022-05-25]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski w drużynie gwiazd eliminacji do Euro 2016. futbolnews.pl. [dostęp 2016-01-12].
- ↑ FIFA.com: The Best FIFA Football Awards™ – FIFA FIFPro Men’s World11. fifa.com. [dostęp 2020-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-23)]. (ang.).
- ↑ Sebastian Kowalski: XI roku FIFA jest... dziwna. Lewandowski w doborowym towarzystwie. sport.pl, 2022-01-17. [dostęp 2022-01-17]. (pol.).
- ↑ Jakub Kłyszejko: Robert Lewandowski znalazł się w najlepszej jedenastce 2021 roku francuskiego dziennika „L’Equipe”. sport.tvp.pl, 2022-01-04. [dostęp 2022-01-04]. (pol.).
- ↑ Poznaliśmy Reprezentację 100-lecia! Zobacz najlepszy zespół w historii Polski!. laczynaspilka.pl. [dostęp 2019-12-08]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyróżniony przez francuskie „L’Equipe”. Polak znalazł się w jedenastce sezonu. sport.onet.pl. [dostęp 2021-01-07]. (pol.).
- ↑ Marcin Karbowski: Znany portal wybrał jedenastkę rundy jesiennej. Robert Lewandowski i jeszcze trzech innych napastników. meczyki.pl, 2021-12-26. [dostęp 2021-12-26]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wyróżniony przez „Kickera”. sport.interia.pl, 2021-12-22. [dostęp 2021-12-22]. (pol.).
- ↑ Łukasz Witczyk: Nie mogło być inaczej. Robert Lewandowski z kolejnym wyróżnieniem. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-28]. (pol.).
- ↑ Bundesliga. Robert Lewandowski w jedenastce półmetka ESPN. sport.interia.pl. [dostęp 2021-01-28]. (pol.).
- ↑ Przemysław Chlebicki: Bundesliga. Robert Lewandowski w jedenastce miesiąca ESM. sport.tvp.pl, 2022-04-04. [dostęp 2022-04-05]. (pol.).
- ↑ Mateusz Byczkowski: Wystarczył jeden miesiąc w FC Barcelonie. Lewandowski wyróżniony!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2022-09-01]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski z nagrodą Laureus za wyjątkowe osiągnięcia. sport.tvp.pl, 2022-04-25. [dostęp 2022-04-25]. (pol.).
- ↑ Jacek Czaplewski: Robert Lewandowski uznany Sportowcem Roku na gali Wiktory 2021. Dariusz Szpakowski klęknął przed jego mamą, Iwoną. gol24.pl, 2022-03-31. [dostęp 2022-04-01]. (pol.).
- ↑ Lewandowski przebił kolejną barierę. Chodzi o gole w reprezentacji Polski [online], www.polsatsport.pl, 7 września 2023 [dostęp 2023-09-08] .
- ↑ a b Maciej Kmita: Znów to zrobił! Lewandowski wyrównał 47-letni rekord!. sportowefakty.wp.pl, 2021-11-12. [dostęp 2021-11-14]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski pobił dwa rekordy „z brodą” i zasadza się na kolejny [online], Onet Sport, 14 listopada 2016 [dostęp 2017-03-26] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski z kolejnym rekordem. Najwięcej występów w roli kapitana reprezentacji Polski. sport.tvp.pl. [dostęp 2021-06-09]. (pol.).
- ↑ Hat-trick Lewandowskiego i inne popisy snajperów. sport.interia.pl. [dostęp 2015-06-15]. (pol.).
- ↑ Hertha wütet, Bayern atmet durch. weltfussball.de, 2017-02-18. [dostęp 2017-05-21]. (niem.).
- ↑ Lewandowski pobił rekord Muellera, lawina gratulacji w sieci. „Wyczyn kosmiczny”. sport.onet.pl, 2021-05-22. [dostęp 2021-05-22]. (pol.).
- ↑ a b Piotr Bernaciak: Lewandowski przebił wyczyn Gerda Muellera. Polak z rekordową liczbą goli w roku w Bundeslidze. bundesliga.onet.pl, 2021-12-17. [dostęp 2021-12-18]. (pol.).
- ↑ Piotr Bernaciak: Robert Lewandowski pobił kolejny rekord. Polak najskuteczniejszy w historii ligi na wyjazdach. onet.pl, 2021-12-04. [dostęp 2021-12-05]. (pol.).
- ↑ Bundesliga. Robert Lewandowski z kolejnym golem i rekordem. Aktualna klasyfikacja strzelców sezonu 2021/22. sport.tvp.pl. [dostęp 2022-05-03]. (pol.).
- ↑ Lewandowski wyrównał kolejny rekord Gerda Muellera. sport.pl, 2021-11-19. [dostęp 2021-11-21]. (pol.).
- ↑ Łukasz Witczyk: Bundesliga. Robert Lewandowski z kolejnym rekordem. Pobił osiągnięcie Gerda Muellera. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-04]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ustanowił rekord wszech czasów w finale Pucharu Niemiec. sport.pl, 2019-05-25. [dostęp 2019-05-26].
- ↑ All-time Topscorers. worldfootball.net. [dostęp 2021-04-09]. (ang.).
- ↑ Marcin Borzęcki: Krok w krok z Gerdem Muellerem. Czy Robert Lewandowski utrzyma skuteczność?. sport.tvp.pl. [dostęp 2021-01-07]. (pol.).
- ↑ Paweł Banaczyk: Lewandowski się nie zatrzymuje. Wiekowy rekord na horyzoncie. sport.onet.pl. [dostęp 2021-01-04]. (pol.).
- ↑ Bundesliga. Robert Lewandowski pobił rekord Gerda Muellera. Jako pierwszy zdobył tyle bramek. sport.interia.pl. [dostęp 2021-01-17]. (pol.).
- ↑ JaK: Tak Lewandowski pobił rekord Bundesligi! Fenomen. Kolejny gol Polaka. sport.pl. [dostęp 2021-01-21]. (pol.).
- ↑ Aleksander Bernard: Robert Lewandowski przebija Gerda Muellera. Ekspresowe tempo!. sport.pl. [dostęp 2021-02-16]. (pol.).
- ↑ Marcin Borciuch: Kosmiczny dorobek Lewandowskiego! Odjechał ligowym rywalom. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-02-27]. (pol.).
- ↑ Lewandowski und ein schier uneinholbarer Rekord. faz.net. [dostęp 2021-03-14]. (niem.).
- ↑ 41 goli w 29 meczach. Niech te liczby będą wieczne. eurosport.tvn24.pl, 2021-05-22. [dostęp 2021-05-28]. (pol.).
- ↑ Germany » Bundesliga » All-time Topscorers ». worldfootball.net. [dostęp 2019-10-04]. (ang.).
- ↑ Bayern Munich – All-time top scorers. transfermarkt.com. [dostęp 2018-02-07]. (pol.).
- ↑ Przemysław Augustyn: Lewandowski znów w koronie. Wyrównał rekord Muellera. sport.pl. [dostęp 2022-05-14]. (pol.).
- ↑ Lewandowski po raz trzeci z rzędu. Polak powtórzył osiągnięcie legend. bundesliga.onet.pl, 2018-04-04. [dostęp 2018-05-19]. (pol.).
- ↑ Igor Kubiak: Puchar Niemiec. Robert Lewandowski królem strzelców. Polak trafił do historii!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2019-05-25]. (pol.).
- ↑ Piotr Bobakowski: Genialna asysta Muellera i gol Lewandowskiego. Tak Polak pobił rekord Bundesligi! (wideo). sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-17]. (pol.).
- ↑ jm: Robert Lewandowski z kolejnym rekordem. Polski napastnik rządzi w Bundeslidze. niezalezna.pl. [dostęp 2021-01-21]. (pol.).
- ↑ Lewandowski pobił kolejny rekord Gerda Muellera! Nieprawdopodobny wyczyn Polaka. sport.onet.pl. [dostęp 2021-09-20]. (pol.).
- ↑ Lewandowski specem od niemieckiego klasyku. Statystycy wzięli na warsztat nowe rekordy. eurosport.tvn24.pl, 2019-04-07. [dostęp 2019-04-27]. (pol.).
- ↑ „Lewy” największym katem Borussii w historii. Tego nikt wcześniej nie dokonał!. bundesliga.onet.pl. [dostęp 2021-03-07]. (pol.).
- ↑ Tak, to wszystko o Lewandowskim! Szaleństwo w niemieckich mediach. „Polak przypomniał”. sport.pl. [dostęp 2021-03-07]. (pol.).
- ↑ Piotr Bobakowski: Bundesliga. Robert Lewandowski z kolejnym rekordem. Tak Polak zdobył gola w meczu z Schalke. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-01-24]. (pol.).
- ↑ acm: Lewandowski śrubuje rekord Bundesligi! Kolejny gol Polaka. Bayern rozbił Schalke. sport.pl. [dostęp 2021-01-24]. (pol.).
- ↑ Adam Kłos: FC Barcelona. Robert Lewandowski już bije rekordy w La Liga. Pierwszy taki przypadek w XXI wieku. meczyki.pl. [dostęp 2022-09-12]. (pol.).
- ↑ Norbert Bożejewicz: Robert Lewandowski przeszedł do historii. Poprawił ponad 70-letni rekord. transfery.info. [dostęp 2022-09-19]. (pol.).
- ↑ La Liga: Robert Lewandowski z kolejnym rekordem! Przegonił legendy. sport.tvp.pl. [dostęp 2022-10-31]. (pol.).
- ↑ Nietypowy rekord Roberta Lewandowskiego. Polak przeszedł do historii. przegladsportowy.onet.pl. [dostęp 2022-08-23]. (pol.).
- ↑ Rafał Szymański: Robert Lewandowski przeszedł do historii FC Barcelony. sportowefakty.wp.pl, 2023-01-12. [dostęp 2023-01-15]. (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Stary, ale jary. „Lewy” najstarszym strzelcem w historii [online], sport.tvp.pl, 19 września 2023 [dostęp 2023-09-25] (pol.).
- ↑ All-time Topscorers. worldfootball.net. [dostęp 2018-04-24]. (ang.).
- ↑ Robert Lewandowski się nie zatrzymuje. Polak bije rekord za rekordem. sport.onet.pl. [dostęp 2021-11-03]. (pol.).
- ↑ PS: Liga Mistrzów. Lewandowski pobił rekord Messiego. To była formalność. sportowefakty.wp.pl, 2022-02-16. [dostęp 2022-02-18]. (pol.).
- ↑ Robert Czykiel: Po raz kolejny to zrobił. Lewandowski znów lepszy od Gerda Muellera. sportowefakty.wp.pl, 2022-03-09. [dostęp 2022-03-25]. (pol.).
- ↑ Rekord Lewandowskiego na pocieszenie. Tyle Realowi nie strzelał nikt. sport.tvn24.pl, 2017-04-19. [dostęp 2017-04-28]. (pol.).
- ↑ Lewandowski z szansą na kolejne gole. Polak szlifuje swój rekord. sport.onet.pl, 2021-10-20. [dostęp 2021-10-22]. (pol.).
- ↑ Lizbona w strachu. Lewandowski koszmarem Portugalczyków. sportowefakty.wp.pl, 2021-10-20. [dostęp 2021-10-22]. (pol.).
- ↑ a b Liga Mistrzów: Robert Lewandowski umocnił się na pozycji lidera klasyfikacji strzelców. Dwa historyczne osiągnięcia. sport.tvp.pl, 2021-11-23. [dostęp 2021-11-25]. (pol.).
- ↑ Liga Mistrzów: Robert Lewandowski pobił kolejny rekord! Niesamowite osiągnięcie Polaka. polsatsport.pl, 2021-09-30. [dostęp 2021-10-22]. (pol.).
- ↑ Wojciech Papuga: Liga Mistrzów: Robert Lewandowski wyśrubuje rekord? Musi się spełnić jeden warunek. sport.tvp.pl, 2021-10-19. [dostęp 2021-10-22]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski niby w cieniu, ale ustanawia kolejne rekordy Ligi Mistrzów. gol24.pl, 2021-10-21. [dostęp 2021-10-22]. (pol.).
- ↑ Paweł Matys: Lewandowski stał się legendą. Niebywały rekord. Pierwszy w historii Ligi Mistrzów. sport.pl. [dostęp 2022-09-08]. (pol.).
- ↑ Paweł Hanejko: Liga Mistrzów: Robert Lewandowski z najszybszym hat-trickiem w historii rozgrywek. transfery.info, 2022-03-08. [dostęp 2022-03-10]. (pol.).
- ↑ a b Dominik Pasternak: Bundesliga. Robert Lewandowski ma już 10 tytułów mistrza Niemiec na koncie. Przed nim już tylko Thomas Mueller. sport.tvp.pl, 2022-04-24. [dostęp 2022-04-24]. (pol.).
- ↑ All-time appearances. worldfootball.net. [dostęp 2021-04-09]. (ang.).
- ↑ Podano nominacje do Złotej Piłki. Lewandowski z kolejną szansą na trofeum [online], naTemat.pl [dostęp 2022-12-17] (pol.).
- ↑ Złota Piłka nie dla Lewandowskiego. Polak i tak przeszedł do historii [online], przegladsportowy.pl, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ JCZ, Złota Piłka 2016. Lewandowski daleko. A w zeszłym roku był czwarty. Triumf Ronaldo [online], gol24.pl, 12 grudnia 2016 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Lewandowski o „Złotej Piłce”: nie interesują mnie rekordy i nagrody. Telewizja Polska S.A 2015-10-28. [dostęp 2020-12-20].
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Le cabaret”. Lewandowski wbił szpilkę dziennikarzom [online], sport.tvp.pl, 12 grudnia 2016 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Robert Lewandowski wyśmiał Złotą Piłkę. Jest odpowiedź Francuzów [online], sportowefakty.wp.pl, 14 grudnia 2016 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Złota Piłka 2018. Robert Lewandowski poza listą nominowanych, sport.radiozet.pl, 1539 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Mundial 2018. Robert Lewandowski stracił na mundialu. Jest warty mniej niż miesiąc temu [online], sportowefakty.wp.pl, 16 lipca 2018 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Jacek Czaplewski , Złota Piłka 2019: Robert Lewandowski dopiero na ósmym miejscu [online], dziennikzachodni.pl, 2 grudnia 2019 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski po raz pierwszy pojawi się na gali Złotej Piłki! „Uznał, że warto tam być” [online], Sport.pl [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Złota Piłka 2019: Lewandowski usiądzie obok Messiego i van Dijka, sport.radiozet.pl, 1575 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski o 8. miejscu w Złotej Piłce: nie mam żalu [online], sport.tvp.pl, 2 grudnia 2019 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Oburzenie nie tylko w Polsce. Niemcy zniesmaczeni miejscem Lewandowskiego w plebiscycie Złotej Piłki [online], sport.pl [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Lewandowski może być wściekły. Liczył na więcej? Nie tak miało być! [online], sport.interia.pl [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Lewandowski o 8. miejscu w Złotej Piłce: nie mam żalu [online], sport.tvp.pl, 2 grudnia 2019 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski jest niedoceniany. Gra w złej lidze? [online], sport.onet.pl, 5 czerwca 2020 [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Lewandowski na liście najbardziej niedocenianych w historii [online], rp.pl [dostęp 2020-12-20] (pol.).
- ↑ Stracił życiową szansę [online], przegladsportowy.pl, 22 lipca 2020 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Złota Piłka nie zostanie przyznana za rok 2020! Fatalna informacja dla Roberta Lewandowskiego [online], sportowefakty.wp.pl, 20 lipca 2020 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Aleksander Cywiński , Dyktafon story, czyli rozmowa z samym sobą o tym, co ważne, „Parezja. Czasopismo Forum Młodych Pedagogów przy Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN”, 11 (1), 2019, s. 155–164, DOI: 10.15290/parezja.2019.11.11, ISSN 2353-7914 [dostęp 2020-12-27] .
- ↑ W klubowej piłce Lewandowski nie miał konkurencji. Messi wreszcie coś wygrał z Argentyną. Kto był lepszy w 2021 r.? [online], sport.onet.pl, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-30] (pol.).
- ↑ Oliver Kahn: Będę rozczarowany, jeśli Robert Lewandowski nie zdobędzie Złotej Piłki – Polsat Sport [online], polsatsport.pl [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Rivaldo już wie i ujawnia swojego faworyta do Złotej Piłki. „Jest fantastyczny” [online], sport.pl [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Legenda futbolu stawia na Lewandowskiego: zachował niesamowity głód strzelania goli [online], sport.tvp.pl, 27 października 2021 [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Owen nie ma wątpliwości, kto powinien zdobyć Złotą Piłkę. „To byłby kryminał” [online], sport.pl [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Owacja i czerwony dywan. Lewandowscy błyszczą w Paryżu [online], tvp.info, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Od L(ubańskiego) do... L(ewego) [online], Biblioteka Piłkarstwa Polskiego [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Wzruszające przemówienie Roberta Lewandowskiego w Paryżu. Mówił o miłości [online], sportowefakty.wp.pl, 29 listopada 2021 [dostęp 2021-11-29] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Messi z uznaniem o „Lewym”: powinieneś wygrać Złotą Piłkę [online], sport.tvp.pl, 29 listopada 2021 [dostęp 2022-04-21] (pol.).
- ↑ a b c d e Telewizja Polska S.A , Legia, Szachtar, Real... Kulisy transferów Lewandowskiego [online], sport.tvp.pl, 14 maja 2018 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Robert Lewandowski był krok od Jagiellonii. Transfer rozmył się przez ujemne punkty [online], sportowefakty.wp.pl, 30 grudnia 2016 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Możesz sprzedawać Lewandowskiego, mamy Arruabarrenę [online], Portal o piłce nożnej. Futbolu to nasza pasja!, 2 listopada 2013 [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Mirosław „Możecie sprzedawać Lewandowskiego, mamy Arruabarrenę” wchodzi do gry [online], weszlo.com, 22 stycznia 2016 [dostęp 2021-12-01] (pol.).
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 89.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 92, 101.
- ↑ Żółtowska-Darska 2015 ↓, s. 106.
- ↑ a b c d e Żółtowska-Darska 2015 ↓, s. 108.
- ↑ Allardyce rues Lewandowski miss, „BBC Sport” [dostęp 2020-12-25] (ang.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Transfery. Serie A. Robert Lewandowski był bliski przejścia do Genoi w 2010 r. [online], sportowefakty.wp.pl, 13 kwietnia 2020 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Piątek, czyli zapomnijcie o Lewandowskim. Polski napastnik rzucił Genuę na kolana [online], sportowefakty.wp.pl, 13 sierpnia 2018 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Kucharski wciska Lewego do Manchesteru [online], fakt.pl, 22 marca 2016 [dostęp 2020-11-29] (pol.).
- ↑ Mourinho chce Lewandowskiego, Polak może trafić do Chelsea lub Realu. Transfery 2013 [online], sport.se.pl [dostęp 2020-11-29] .
- ↑ a b c d e 75,5 mln euro dla Lewandowskiego. Real Madryt był już gotowy, warunki też [online], sport.pl [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 172.
- ↑ Wirtualna Polska Media , Arsene Wenger: Chcieliśmy Lewandowskiego, teraz pomyślimy o Mandzukiciu [online], sportowefakty.wp.pl, 6 stycznia 2014 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Lewandowski mógł trafić do angielskiego giganta. „Nie mogłem zrozumieć tej decyzji” [online], sport.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Danny Gallagher , Lewandowski was ‘ready’ to join United after Sir Alex Ferguson talks [online], dailymail.co.uk, 22 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-25] .
- ↑ Słynny trener zadzwonił do Lewandowskiego. Co za oferta! [online], sport.interia.pl [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ 161385360554578, Lewandowski was ready to join United after Fergie talks – why move didn’t go through [online], talksport.com, 22 grudnia 2020 [dostęp 2020-12-25] (ang.).
- ↑ a b Robert Lewandowski i Real Madryt? „AS” pisze o tym na okładce [online], sport.pl [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski zmienił menedżera, żeby pójść do Realu Madryt [online], sport.se.pl [dostęp 2020-11-30] .
- ↑ Wirtualna Polska Media , Chelsea i Manchester United rozmawiają z agentem Roberta Lewandowskiego [online], sportowefakty.wp.pl, 21 czerwca 2017 [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Paryski sen o „Lewym” [online], sport.onet.pl, 18 sierpnia 2020 [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Serie A. Robert Lewandowski w Juventusie? Mistrzowie Włoch zainteresowani polskim napastnikiem [online], sport.pl [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ W Bayernie tracą cierpliwość do gierek Lewandowskiego. „W piłce są pewne zasady”. „Nie wie co to szacunek” [online], przegladsportowy.pl, 7 maja 2018 [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Nie muszę już nic udowadniać [online], sport.onet.pl, 25 maja 2019 [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski może zakończyć karierę w Bayernie Monachium, sport.radiozet.pl, 1552 [dostęp 2020-11-30] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Robert Lewandowski zabrał głos ws. oferty z Chin. „To inny świat” [online], sportowefakty.wp.pl, 26 stycznia 2017 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Agnieszka Kozłowska: Robert Lewandowski zainwestował w branżę rolną. farmer.pl. [dostęp 2021-01-15]. (pol.).
- ↑ a b c d e f g h i j k „Drugie życie”. Nie zgadniesz, kim Lewandowski chciałby być przez jeden dzień [online], sport.onet.pl, 20 lutego 2021 [dostęp 2021-02-21] (pol.).
- ↑ Redakcja, Akademia Roberta Lewandowskiego w Warszawie. Reprezentant Polski otwiera szkółkę piłkarską w stolicy [online], warszawa.naszemiasto.pl, 10 grudnia 2018 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Biznesowa jedenastka Roberta Lewandowskiego. W co inwestuje polski piłkarz?, „Business Insider”, 31 sierpnia 2017 [dostęp 2018-04-12] (pol.).
- ↑ Zarobki Lewandowskiego wcale nie są owiane tajemnicą. Ile zarabia Lewandowski? [online], myfitness.pl [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ a b Robert Lewandowski z własną marką napoju RL9 Pro, producentem Oshee. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski promuje kawę RL9 Coffee, część zysku przekaże seniorom. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Piotr Koźmiński: Lewandowski otworzył restaurację w Warszawie. Widzieliśmy menu, znamy ceny!. sportowefakty.wp.pl. [dostęp 2021-10-05]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wycofuje się z inwestycji na Mazurach [online], sport.onet.pl, 1 października 2020 [dostęp 2021-02-21] (pol.).
- ↑ n, Robert Lewandowski „wchodzi do gry”. Światowej klasy piłkarz łączy siły z Movie Games [online], moviegames.pl, 6 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-13] (pol.).
- ↑ Business Insider Polska , 15:30 6 Sie , 19 500, W to Lewandowski jeszcze nie inwestował. Jest nowy biznes [online], businessinsider.com.pl, 6 sierpnia 2020 [dostęp 2020-08-13] (pol.).
- ↑ Znamy 50 najbardziej wpływowych ludzi w polskim sporcie. Robert Lewandowski dopiero trzeci [online], sport.pl [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Redakcja, Najbardziej wpływowi Polacy 2019 Ranking Wprost. TOP 50 wpływowych ludzi w Polsce [online], Dziennik Zachodni, 31 października 2019 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ a b c d Szymon Krawiec , Robert Lewandowski kończy 30 lat. Jaki majątek ma kapitan naszej reprezentacji? [online], wprost.pl, 24 czerwca 2018 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Szymon Krawiec , Lista 100 Najbogatszych Polaków 2019 [online], rankingi.wprost.pl, 17 czerwca 2019 [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Szymon Krawiec , Robert i Anna Lewandowscy wśród najbogatszych Polaków. Na czym zarobili pół miliarda złotych? [online], wprost,pl, 27 czerwca 2020 [dostęp 2020-12-25] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski nie przejdzie z Nike do Adidasa. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski już strzela w Nike Hypervenom III. r-gol.info, 2017-01-23. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski w kolejnej kampanii reklamowej Gillette. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Koniec współpracy Roberta Lewandowskiego z Gillette [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-07-26] (pol.).
- ↑ ŁŻ, Dlaczego Robert Lewandowski zapuścił zarost? „Stracił milion złotych” [online], polskatimes.pl, 10 września 2018 [dostęp 2020-07-26] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski znów reklamuje Gillette, tym razem z Ligą Mistrzów w tle (wideo) [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski reklamuje Head & Shoulders. wiadomoscikosmetyczne.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski zakończył współpracę z marką Coca-Cola. wirtualnemedia.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski został ambasadorem marki Oshee – gol24.pl [online], gol24.pl [dostęp 2020-07-21] (pol.).
- ↑ Tomasz Molga: Jak Vistula zarabia na Lewandowskim? Historia kurtki za 1500 zł, którą kupowano w ciemno. wiadomosci.wp.pl, 2017-10-11. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ambasadorem znanej marki sportowej. Kolekcja piłkarza już wkrótce [online], sport.onet.pl [dostęp 2021-01-02] .
- ↑ Robert Lewandowski podpisał kontrakt ze światowym gigantem marketingowym. sport.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ambasadorem marki Huawei. chip.pl, 2015-11-10. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ambasadorem Huawei na całą Europę. consumer.huawei.com. [dostęp 2020-07-21].
- ↑ Robert Lewandowski zrywa umowę z Huawei. ‘Ogromny cios’ [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2022-03-10] (pol.).
- ↑ Huawei pomaga Rosji w wojnie? Koncern dementuje [online], CRN, 7 marca 2022 [dostęp 2022-03-10] .
- ↑ Robert Lewandowski na okładce FIFA 15, a Szpakowski i Szaranowicz na stanowisku komentatorskim | Polygamia. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski ma swoją grę mobilną na Androida oraz iOS-a [online], dobreprogramy.pl, 15 czerwca 2016 [dostęp 2020-09-15] (pol.).
- ↑ Fingers-Crossed Celebration of Gene Therapy, „The FASEB Journal”, 4 (13), 1990, s. 3063–3064, DOI: 10.1096/fasebj.4.13.2210152, ISSN 0892-6638 [dostęp 2020-07-21] .
- ↑ Redakcja, Robert Lewandowski doceniony przez twórców FIFA 20. Polak dostał najlepszą kartę [online], gol24.pl, 15 maja 2020 [dostęp 2021-01-24] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski w drużynie roku FIFA 21! [online], ESPORTMANIA.PL, 23 stycznia 2021 [dostęp 2021-01-24] (pol.).
- ↑ Najpopularniejsze profile w mediach społecznościowych w Polsce w 2016 [online], NapoleonCat, 11 stycznia 2017 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski. [w:] Twitter [on-line]. [dostęp 2024-02-13].
- ↑ Robert Lewandowski. [w:] Facebook [on-line]. [dostęp 2024-02-13].
- ↑ Robert Lewandowski. s. Instagram. [dostęp 2024-02-13].
- ↑ Robert Lewandowski założył konto na Tik Toku. przegladsportowy.pl, 2020-04-04. [dostęp 2020-07-22]. (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media: Lewandowscy podbijają TikToka. Zobacz, jak tańczą do hitu „Domu z papieru”. sportowefakty.wp.pl, 2020-07-20. [dostęp 2020-07-22]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski świetnie odnalazł się na TikToku. Piłkarz nie przestaje zaskakiwać [online], sport.onet.pl, 22 kwietnia 2020 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A: Lewandowski krytykowany. „Niszczysz swój wizerunek”. sport.tvp.pl, 2020-05-30. [dostęp 2020-07-22]. (pol.).
- ↑ Żółtowska-Darska 2016 ↓, s. 68–70.
- ↑ Lewandowski Nieznany | Film | 2023. [dostęp 2023-04-01].
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 143.
- ↑ Lewandowski wystawił... siebie. Z 70 tysięcy klocków. tvn24.pl. [dostęp 2018-04-12].
- ↑ Popularność zobowiązuje. Lewandowscy działają charytatywnie. przegladsportowy.pl, 2015-12-24. [dostęp 2020-07-22]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski pomaga dzieciom. Przekazali z żoną pół miliona. radiozet.pl, 1531912405. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Anna i Robert Lewandowscy przekażą pieniądze na walkę z pandemią koronawirusa. sport.pl. [dostęp 2020-07-21]. (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Ważny apel Lewandowskiego ws. koronawirusa [online], sport.tvp.pl, 19 października 2020 [dostęp 2020-12-26] (pol.).
- ↑ UNICEF People.
- ↑ Nowa misja Roberta Lewandowskiego, został ambasadorem dobrej woli UNICEF. sport.onet.pl, 2014-06-09. [dostęp 2020-07-22]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski | UNICEF Polska – pomagamy dzieciom [online], unicef.pl [dostęp 2020-12-26] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Gwiazdy wsparły Szurkowskiego. Licytacja pamiątek zakończona sukcesem [online], sportowefakty.wp.pl, 19 grudnia 2018 [dostęp 2021-02-02] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Jak powiedział, tak zrobił. Piękny gest Roberta Lewandowskiego – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 9 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-09] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Wielkie serce „Lewego”. Wylicytował medal... Tomali! [online], sport.tvp.pl, 9 stycznia 2022 [dostęp 2022-01-09] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Piękny gest Lewandowskiego. Oddał wylicytowany medal Dawida Tomali [online], sport.tvp.pl, 20 marca 2022 [dostęp 2022-05-29] (pol.).
- ↑ Piękny gest Lewandowskiego. Zysk z licytacji jego opaski pomoże Ukraińcom [online], sport.interia.pl [dostęp 2022-03-10] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski i Donatan: Na czym polega ich muzyczna współpraca? Szczegóły! [online], www.eska.pl [dostęp 2020-07-22] .
- ↑ Robert Lewandowski i Donatan zaprezentowali wspólny utwór. Zobacz jak wygląda teledysk do piosenki „Mansa Musa” [online], Sport.pl [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Cleo o współpracy z Lewandowskim. „Rozwiewam wszelkie wątpliwości, Robert świetnie się zna na muzyce” [online], Onet Sport, 10 listopada 2019 [dostęp 2020-06-04] (pol.).
- ↑ Don&RL9 – KŁY ft. Cleo, donGURALesko – YouTube [online] [dostęp 2020-06-04] .
- ↑ Totalizator Sportowy , Robert Lewandowski Ambasadorem 65-lecia Totalizatora Sportowego! [online], Totalizator Sportowy [dostęp 2020-12-31] (pol.).
- ↑ Nie tylko Robert Lewandowski! Tam polskie gwiazdy spędzają sylwestra [online], Onet Podróże, 30 grudnia 2021 [dostęp 2022-05-29] (pol.).
- ↑ Expo 2020 Dubai. Pół miliona osób odwiedziło Pawilon Polski. Robert Lewandowski był jednym z nich [online], Kronika24.pl, 14 stycznia 2022 [dostęp 2022-05-29] (pol.).
- ↑ O Lewandowskich znowu głośno. Wszystko przez te najnowsze zdjęcia [online], sport.interia.pl [dostęp 2022-05-29] (pol.).
- ↑ Karolina Gontarczyk: Lewandowski zasłużony dla powiatu. zachodniemazowsze.info. [dostęp 2018-07-31]. (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski honorowym obywatelem Leszna – Zachodnie Mazowsze. zachodniemazowsze.info. [dostęp 2016-02-07].
- ↑ Robert Lewandowski doczekał się ulicy swojego imienia. sport.pl. [dostęp 2017-09-17].
- ↑ Robert Lewandowski na 5 milionach znaczków. poczta-polska.pl, 2018-06-14. [dostęp 2018-06-20].
- ↑ Wielka Honorowa Nagroda Sportowa.
- ↑ M.P. z 2021 r. poz. 250.
- ↑ Robert Lewandowski z kolejnym odznaczeniem. Tym razem od prezydenta [online], www.tvp.info, 17 marca 2021 [dostęp 2021-03-17] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski wśród nowych Kawalerów Orderu Uśmiechu [online], wnp.pl [dostęp 2022-05-03] (pol.).
- ↑ Cezary Kucharski – kim jest były menedżer Lewandowskiego? [online], sport.onet.pl, 28 października 2020 [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 70.
- ↑ Kucharski zdradził kulisy rozstania z Lewandowskim. „Nie jest panem Bogiem” [online], polsatsport.pl [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ KM, Kulisy konfliktu Roberta Lewandowskiego i Cezarego Kucharskiego » Nasz Futbol [online], naszfutbol.pl, 27 października 2020 [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ Kucharski domaga się 39 mln zł od Lewandowskiego! Były agent piłkarza złożył pozew [online], sport.pl [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ a b c Bartek Godusławski , 14:37 29 Paź , 1 146 888, Przychodzi Kucharski do Lewandowskiego. Mamy nagranie rozmowy [online], businessinsider.com.pl, 29 października 2020 [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ a b c Nowe światło na konflikt Lewandowskiego i Kucharskiego. Miał bardzo ucierpieć wizerunkowo [online], sport.pl [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ Cezary Kucharski zatrzymany przez policję! Miał grozić Lewandowskiemu [online], sport.pl [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ Cezary Kucharski zatrzymany. Są nowe informacje, Lewandowski przesłuchany [online], sport.onet.pl, 27 października 2020 [dostęp 2020-12-05] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski i Anna Stachurska wzięli ślub!
- ↑ Lewandowski i Peszko – historia przyjaźni. Ich żony też się lubią [online], Dziennik Polski [dostęp 2022-02-07] (pol.).
- ↑ Anna i Robert Lewandowscy wzięli drugi ślub. Co za suknia trenerki! [online], plejadapl, 7 lipca 2023 [dostęp 2023-07-07] (pol.).
- ↑ Anna i Robert Lewandowscy zostali rodzicami. ofsajd.onet.pl. [dostęp 2017-05-04].
- ↑ Laura Lewandowska. Zdjęcie drugiej córki Anny Lewandowskiej – Sport. sport.radiozet.pl. [dostęp 2020-05-06]. (pol.).
- ↑ Nowy dom Roberta Lewandowskiego w Hiszpanii. Tak mieszka gwiazda Barcelony [online], Gol24, 2 kwietnia 2023 [dostęp 2023-07-08] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski buduje dom pod Zakopanem. „Wprowadzają się za dwa lata” [online], Wszystko o Wszystkim, 20 maja 2022 [dostęp 2022-06-04] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , Wszystkie drogi prowadzą do... Nowa posiadłość Lewandowskiego [online], sport.tvp.pl, 5 maja 2021 [dostęp 2022-06-04] (pol.).
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 176.
- ↑ Tuzimek 2016 ↓, s. 50.
- ↑ Robert Lewandowski odebrał nagrodę. I dał popis! Hiszpanie zachwyceni [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2023-11-23] (pol.).
- ↑ Maserak: Lewandowski mógłby uczyć mnie tańczyć [online], Fakt24.pl, 12 lipca 2017 [dostęp 2021-12-20] (pol.).
- ↑ „Sława mi nie ciąży”. Robert Lewandowski prywatnie [online], tvp.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Dlaczego Robert Lewandowski nie pokazuje na Instagramie twarzy córki? [online], viva.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Ekspert: Robert Lewandowski nie chce się politycznie szufladkować [online], sportowefakty.wp.pl, 7 marca 2017 [dostęp 2021-03-22] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , „To nie są łatwe sprawy dla nas”. Lewandowski wyjaśnił decyzję ws. baraży – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 26 lutego 2022 [dostęp 2022-02-27] (pol.).
- ↑ Radosław Kowalski: Robert Lewandowski: Jestem katolikiem i nie wstydzę się tego. naszemiasto.pl, 2012-06-06. [dostęp 2018-04-12]. (pol.).
- ↑ Nie wstydzę się Jezusa – Robert Lewandowski [online], mt1033.pl [dostęp 2020-12-31] .
- ↑ Robert Lewandowski spotkał się z papieżem na audiencji [online], sport.se.pl [dostęp 2020-12-31] .
- ↑ Robert Lewandowski pokazał, jak gra w tenisa. „Praktyka czyni mistrza” [online], Onet Sport, 6 lipca 2022 [dostęp 2022-07-10] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , A to zaskoczenie! Zobacz, gdzie był Lewandowski [online], sportowefakty.wp.pl, 18 grudnia 2022 [dostęp 2023-06-14] (pol.).
- ↑ Telewizja Polska S.A , „Lewy” chwycił za rakietę! Partia z dawnym znajomym... i legendą tenisa [online], sport.tvp.pl, 5 lipca 2022 [dostęp 2022-07-10] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Liga Mistrzów. Robert Lewandowski otrzymał wyjątkowe gratulacje od gwiazdy tenisa – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 24 sierpnia 2020 [dostęp 2021-12-20] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski znów na finale Roland Garros. W towarzystwie gwiazdy [online], Sport.pl [dostęp 2022-07-10] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Tak zareagowała Iga Świątek, gdy zobaczyła Lewandowskiego [online], sportowefakty.wp.pl, 4 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-04] (pol.).
- ↑ MŚ: Polscy szczypiorniści liczą na wsparcie wyjątkowego kibica [online], Przegląd Sportowy, 15 stycznia 2015 [dostęp 2021-12-19] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , W Oberstdorfie Robert Lewandowski odwiedził skoczków. I konkurs zszedł na dalszy plan – WP SportoweFakty [online], sportowefakty.wp.pl, 30 stycznia 2019 [dostęp 2021-12-19] (pol.).
- ↑ Lewandowski w dzieciństwie z bliska oglądał żużlowe treningi [online], Przegląd Sportowy Onet, 8 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-08] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , „Kocham tę grę”. Robert Lewandowski miłośnikiem golfa [online], sportowefakty.wp.pl, 7 maja 2019 [dostęp 2022-06-04] (pol.).
- ↑ Robert Lewandowski szaleje na Mazurach! Pędzi na skuterze wodnym wartym krocie! [online], sport.se.pl [dostęp 2020-07-22] .
- ↑ Koledzy zazdroszczą Lewemu ferrari [online], Fakt24.pl, 20 marca 2016 [dostęp 2021-12-20] (pol.).
- ↑ Rafał Majchrzak , Formuła 1. Grand Prix Monako. Przepych, celebryci i... najbardziej niewybaczalny tor świata [online], sport.tvp.pl, 20 maja 2021 [dostęp 2022-01-29] (pol.).
- ↑ Lewandowski pojawił się na GP Monako. Odwiedził jeden z zespołów [online], polsatsport.pl [dostęp 2022-05-29] (pol.).
- ↑ Ferrari ugościło Lewandowskiego. Zapozował z Rosjaninem [online], Sport.pl, 4 czerwca 2023 [dostęp 2023-06-04] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media , Kiedyś Daewoo, teraz Lamborghini, Ferrari, Maybach. Oto samochody Roberta Lewandowskiego [online], sportowefakty.wp.pl, 27 grudnia 2019 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
- ↑ Marcin Klimkowski , Robert Lewandowski ma nowe auto. To limitowane Porsche za 1,3 mln zł [online], auto.wprost.pl, 7 kwietnia 2020 [dostęp 2020-07-22] (pol.).
Bibliografia
- Dariusz Tuzimek , Lewandowski. Wygrane marzenia, Egmont, 2016, ISBN 978-83-281-1433-3 .
- Yvette Żółtowska-Darska , Lewy. Chłopak, który zachwycił świat, Burda Publishing, 2016, ISBN 978-83-8053-090-4 .
Linki zewnętrzne
- Robert Lewandowski na oficjalnej stronie FC Barcelony (hiszp.)
- Robert Lewandowski w bazie 90minut.pl
- Robert Lewandowski w bazie Fussballdaten.de (niem.)
- Robert Lewandowski w bazie National Football Teams (ang.)
- Robert Lewandowski w bazie Soccerbase (ang.)
- Robert Lewandowski w bazie Weltfussball.de (niem.)
- Robert Lewandowski, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2021-01-01] .
- Robert Lewandowski, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-21] .