Mariusz Błaszczak
![]() Mariusz Błaszczak (2015) | |
Data i miejsce urodzenia |
19 września 1969 |
---|---|
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości | |
Okres |
od 13 listopada 2023 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Wiceprezes Rady Ministrów | |
Okres |
od 22 czerwca 2022 |
Przynależność polityczna | |
Minister obrony narodowej | |
Okres |
od 9 stycznia 2018 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister spraw wewnętrznych i administracji | |
Okres |
od 16 listopada 2015 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości | |
Okres |
od 3 sierpnia 2010 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister-członek Rady Ministrów | |
Okres |
od 27 marca 2007 |
Przynależność polityczna | |
Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów | |
Okres |
od 31 października 2005 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
![]() | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
ⓘMariusz Błaszczak (ur. 19 września 1969 w Legionowie) – polski polityk, samorządowiec i historyk.
Poseł na Sejm VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2007), przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości (2010–2015, od 2023). Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (2005–2007), minister-członek Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego (2007), minister spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Beaty Szydło i pierwszym rządzie Mateusza Morawieckiego (2015–2018), minister obrony narodowej w pierwszym, drugim i trzecim rządzie Mateusza Morawieckiego (2018–2023), wiceprezes Rady Ministrów (2022–2023).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Lucjana i Danuty Błaszczaków[3]; jego ojciec pracował w fabryce FSO na Żeraniu[4]. Ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego z tytułem zawodowym magistra historii uzyskanym w 1995 na podstawie pracy zatytułowanej Opinie szlachty województw poznańskiego i kaliskiego wobec polityki zagranicznej Rzeczpospolitej w latach 1587–1611, której opiekunem był Jarema Maciszewski[5]. Odbył podyplomowe studia w Uniwersytecie Warszawskim z zakresu samorządu terytorialnego i rozwoju lokalnego (1997) oraz w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w zakresie zarządzania w administracji (2006). Był słuchaczem IX promocji Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (2001).
Należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów i Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej. Był członkiem Porozumienia Centrum, następnie przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Zasiadł m.in. w zarządzie regionu mazowieckiego oraz radzie politycznej tej partii.
Po studiach pracował w administracji samorządowej w Urzędzie Miasta Legionowo[6]. W latach 2001–2003 zasiadał w radzie nadzorczej Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej „Legionowo”[7]. W wyborach samorządowych w 2002 był kandydatem Komitetu Wyborczego Wyborców Sprawiedliwość Prawo i Samorządność na stanowisko prezydenta Legionowa[8], w głosowaniu uzyskał 11,02% głosów i nie wszedł do II tury[9]. W latach 2002–2004 pełnił funkcję zastępcy burmistrza warszawskiej dzielnicy Wola. W grudniu 2004 objął stanowisko burmistrza Śródmieścia.
W wyborach w 2005 bezskutecznie kandydował do Sejmu z warszawskiej listy PiS[10]. 31 października 2005 premier Kazimierz Marcinkiewicz powołał go na stanowisko szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Pełnił tę funkcję również w rządzie Jarosława Kaczyńskiego do 4 listopada 2007. W latach 2006–2007 zasiadał także w sejmiku mazowieckim. 27 marca 2007 został powołany na stanowisko ministra-członka Rady Ministrów (tzw. ministra bez teki) w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. 7 września tego samego roku odwołano go z tej funkcji z jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu w KPRM przy zachowaniu stanowiska szefa kancelarii. Od 11 września do 16 listopada 2007 ponownie był ministrem bez teki.
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku z ramienia Prawa i Sprawiedliwości uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu podwarszawskim 10 061 głosów. W marcu 2009 został rzecznikiem prasowym KP PiS, a 3 sierpnia 2010 przewodniczącym klubu parlamentarnego tej partii[11]. W wyborach w 2011 uzyskał reelekcję liczbą 44 319 głosów[12]. Utrzymał także stanowisko przewodniczącego KP PiS w Sejmie VII kadencji.
W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 73 139 głosów[13]. 16 listopada tego samego roku powołany na ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Beaty Szydło[14]. 11 grudnia 2017 objął to stanowisko w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego[15]. 9 stycznia 2018 został odwołany z funkcji ministra spraw wewnętrznych, a następnie tego samego dnia mianowany nowym ministrem obrony narodowej w miejsce Antoniego Macierewicza[16].
W sierpniu 2018 jego publiczne wypowiedzi w TV Trwam odnośnie do parady równości w Poznaniu część mediów i komentatorów określiła jako homofobiczne i stanowiące mowę nienawiści[17][18].
W wyborach w 2019 Mariusz Błaszczak z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 135 189 głosów[19]. 15 listopada 2019 objął ponownie urząd ministra obrony narodowej, wchodząc w skład drugiego rządu dotychczasowego premiera[20]. 22 czerwca 2022 powołany dodatkowo na stanowisko wicepremiera[21], zastępując odchodzącego z rządu Jarosława Kaczyńskiego[22].
Funkcję wiceprezesa Rady Ministrów pełnił do 21 czerwca 2023[23]; ustąpił razem z innymi wicepremierami w związku z ponownym wejściem Jarosława Kaczyńskiego do rządu[24][25]. Podczas zajmowania stanowiska wicepremiera kierował również Komitetem Rady Ministrów do spraw Bezpieczeństwa Narodowego i spraw Obronnych[23].
W wyborach w 2023 po raz piąty z rzędu uzyskał mandat poselski (z wynikiem 127 578 głosów)[26]. W listopadzie tegoż roku ponownie objął funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego swojego ugrupowania[27]. 27 listopada 2023 powołany na ministra obrony narodowej w trzecim gabinecie Mateusza Morawieckiego[28]. Ponownie został też przewodniczącym Komitetu Rady Ministrów do spraw Bezpieczeństwa Narodowego i spraw Obronnych[23]. Z administracji rządowej odszedł 13 grudnia 2023. W Sejmie X kadencji został członkiem Komisji Obrony Narodowej[29].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]W 2019 odznaczony Krzyżem Wielkim Komandorskim Orderu „Za zasługi dla Litwy”[30]. W 2022 został uhonorowany ukraińskim Orderem „Za zasługi” I klasy[31].
W 2016 został wyróżniony Medalem Pamiątkowym XXV-lecia NSZZ Funkcjonariuszy Straży Granicznej[32] oraz Krzyżem „Golgota Wschodu”[33].
30 maja 2017 postanowieniem nr 11/OP/2017 MSWiA, podpisanym przez wiceministra Jarosława Zielińskiego, został odznaczony Złotą Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”[34]. Następnego dnia, po zapytaniu ze strony mediów[35], Jarosław Zieliński postanowieniem nr 12/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił tę decyzję[36] wobec odmowy przyjęcia odznaki.
W 2018 z racji objęcia urzędu ministra otrzymał odznakę okolicznościową Ministerstwa Obrony Narodowej[37].
W 2022 został wyróżniony nagrodą „Człowiek Wolności”, przyznaną przez redakcję tygodnika „Sieci”[38]. W 2023 przyznano mu tytuł Człowieka Roku tygodnika „Wprost” (za 2022)[39].
Wyniki w wyborach parlamentarnych
[edytuj | edytuj kod]Wybory | Komitet wyborczy | Organ | Okręg | Wynik | |
---|---|---|---|---|---|
1993 | Porozumienie Centrum | Sejm II kadencji | nr 2 | 449 (0,17%)![]() | |
2005 | Prawo i Sprawiedliwość | Sejm V kadencji | nr 19 | 869 (0,11%)![]() | |
2007 | Sejm VI kadencji | nr 20 | 10 061 (2,18%)![]() | ||
2011 | Sejm VII kadencji | 44 319 (9,85%)![]() | |||
2015 | Sejm VIII kadencji | 73 139 (14,91%)![]() | |||
2019 | Sejm IX kadencji | 135 189 (22,58%)![]() | |||
2023 | Sejm X kadencji | 127 578 (17,46%)![]() |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Teresa Piotrowska zajmowała stanowisko ministra spraw wewnętrznych.
- ↑ Andrzej Halicki zajmował stanowisko ministra administracji i cyfryzacji.
- ↑ Dane osoby pełniącej funkcje publiczne. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-04-19].
- ↑ Kim jest Mariusz Błaszczak?. se.pl, 9 listopada 2015. [dostęp 2019-04-19].
- ↑ Tomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja 2010.
- ↑ Dominika Dziobkowska, Jan Fusiecki, Włodzimierz Pawłowski, Kto idzie za braćmi Kaczyńskimi, „Gazeta Stołeczna” nr 294 z 19 grudnia 2005, s. 6.
- ↑ Mariusz Błaszczak. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2016-11-25].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2017-01-29].
- ↑ PiS wybrało szefa klubu. rp.pl, 3 sierpnia 2010. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
- ↑ Prezydent powołał rząd. prezydent.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2015-11-16].
- ↑ Powołanie rządu Morawieckiego. tvn24.pl, 11 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-11].
- ↑ Prezydent powołał nowych ministrów. prezydent.pl, 9 stycznia 2018. [dostęp 2018-01-09].
- ↑ Dehnel do szefa MON: Sam jesteś sodomitą, Błaszczaku zamykający granice przed uchodźcami. dziennik.pl, 14 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-15].
- ↑ „Washington Post” o Błaszczaku: Polski minister nazwał Marsz Równości paradą sodomitów”. gazeta.pl, 14 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-15].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-17].
- ↑ Prezydent powołał nowy rząd. prezydent.pl, 15 listopada 2019. [dostęp 2019-11-15].
- ↑ Zmiany w składzie Rady Ministrów. prezydent.pl, 22 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-22].
- ↑ Waldemar Stelmach: Mariusz Błaszczak wicepremierem. Nowi ministrowie w rządzie. rmf24.pl, 22 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-22].
- ↑ a b c Mariusz Błaszczak. gov.pl. [dostęp 2023-11-29].
- ↑ Zmiany w rządzie. J. Sasin: Wszyscy wicepremierzy złożyli rezygnacje. Do rządu wejdzie Kaczyński. polsatnews.pl, 21 czerwca 2023. [dostęp 2023-06-21].
- ↑ Zmiany w składzie Rady Ministrów. prezydent.pl, 21 czerwca 2023. [dostęp 2023-06-21].
- ↑ a b Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-19].
- ↑ Klub parlamentarny PiS ma nowego przewodniczącego. Powrócił po latach na to stanowisko. wprost.pl, 13 listopada 2023. [dostęp 2023-11-13].
- ↑ Uroczystość powołania przez Prezydenta RP nowego rządu. prezydent.pl, 27 listopada 2023. [dostęp 2023-11-27].
- ↑ Posłowie X kadencji: Mariusz Błaszczak. sejm.gov.pl. [dostęp 2024-02-02].
- ↑ Apdovanotų asmenų duomenų bazė. lrp.lt. [dostęp 2020-10-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-21)]. (lit.).
- ↑ УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАЇНИ №595/2022 Про відзначення державними нагородами України. president.gov.ua, 23 sierpnia 2022. [dostęp 2022-08-29]. (ukr.).
- ↑ Awanse i wyróżnienia w Dniu Pracownika Straży Granicznej. mswia.gov.pl, 14 listopada 2016. [dostęp 2017-11-21].
- ↑ Maria Adamus uhonorowana Krzyżem „Golgota Wschodu”. naszapolska.pl, 28 kwietnia 2016. [dostęp 2020-04-19].
- ↑ Postanowienie nr 11/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 30 maja 2017. [dostęp 2017-12-18].
- ↑ Szef MSWiA Mariusz Błaszczak odznaczył Mariusza Błaszczaka. Za zasługi na rzecz ochrony przeciwpożarowej. polsatnews.pl, 31 maja 2017. [dostęp 2017-12-18].
- ↑ Postanowienie nr 12/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Dziennik Urzędowy MSWiA, 31 maja 2017. [dostęp 2017-12-18].
- ↑ Decyzja Nr 200/MON z dnia 5 lipca 2012 r. w sprawie wprowadzenia odznaki okolicznościowej Ministerstwa Obrony Narodowej. Dziennik Urzędowy Ministra Obrony Narodowej z 2012 r., poz. 268. [dostęp 2018-01-09].
- ↑ Mamy laureata nagrody Człowiek Wolności tygodnika Sieci za 2022 rok!. sieciprawdy.pl, 27 grudnia 2022. [dostęp 2023-01-11].
- ↑ Zełenski, Blinken i Błaszczak z nagrodą Człowieka Roku „Wprost”. wprost.pl, 31 stycznia 2023. [dostęp 2023-03-11].
- ↑ Poland – candidate data. University of Essex. [dostęp 2021-09-02]. (ang.).
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2021-09-02].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Posłowie VII kadencji: Mariusz Błaszczak. sejm.gov.pl. [dostęp 2015-10-27].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Mariusz Błaszczak – strona prywatna. [dostęp 2015-10-27].
- Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej
- Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego
- Burmistrzowie dzielnic Warszawy
- Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów
- Ludzie roku tygodnika Wprost
- Ministrowie-członkowie Rady Ministrów III Rzeczypospolitej
- Ministrowie obrony III Rzeczypospolitej
- Ministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem „Golgota Wschodu”
- Polacy odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy”
- Polacy odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina)
- Politycy Porozumienia Centrum
- Politycy Prawa i Sprawiedliwości
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji
- Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji
- Posłowie z okręgu Warszawa II
- Radni sejmiku województwa mazowieckiego
- Szefowie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
- Wiceburmistrzowie dzielnic Warszawy
- Wicepremierzy III Rzeczypospolitej
- Ludzie urodzeni w Legionowie
- Urodzeni w 1969