Marty (film)
![]() | |
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji | |
Data premiery |
11 kwietnia 1955 |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
91 min |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Główne role | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia | |
Kostiumy | |
Produkcja | |
Wytwórnia | |
Dystrybucja | |
Budżet |
343 tys. USD (szacowany) |
Nagrody | |
1955: Złota Palma na 8. MFF w Cannes 1956: Oscary za najlepszy film, reżyserię, scenariusz i główną rolę męską (Ernest Borgnine) |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Ernest_Borgnine-Betsy_Blair_in_Marty_trailer.jpg/240px-Ernest_Borgnine-Betsy_Blair_in_Marty_trailer.jpg)
Marty – amerykański melodramat z 1955 w reżyserii Delberta Manna. Obraz nagrodzono Oscarem dla najlepszego filmu roku[1], a także Złotą Palmą na 8. MFF w Cannes[2]. Obok Straconego weekendu (1945) Billy’ego Wildera i Parasite (2019) Bong Joon-ho jest to jeden z zaledwie trzech filmów, które wyróżniono obiema tymi nagrodami[2].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Korpulentny kawaler Marty Piletti (Borgnine) pracuje jako rzeźnik. Mieszka z mamą (Minciotti) na nowojorskim Bronksie. Nieszczęśliwy w miłości mężczyzna pewnego wieczoru trafia na salę balową i spotyka tam miłą nauczycielkę Clarę (Blair). Mimo że Marty i Clara zaprzyjaźniają się, krewni zniechęcają go do rozwijania związku. Bohater musi zdecydować, czy podporządkować się rodzinnej woli, czy związać się z nowo poznaną kobietą[3].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Ernest Borgnine – Marty Piletti
- Betsy Blair – Clara Snyder
- Esther Minciotti – pani Theresa Piletti
- Augusta Ciolli – ciocia Catherine
- Joe Mantell – Angie
- Karen Steele – Virginia
- Jerry Paris – Tommy
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]- Najlepszy film – Harold Hecht (wygrana)
- Najlepszy reżyser – Delbert Mann (wygrana)
- Najlepszy aktor pierwszoplanowy – Ernest Borgnine (wygrana)
- Najlepszy scenariusz – Paddy Chayefsky (wygrana)
- Najlepszy aktor drugoplanowy – Joe Mantell (nominacja)
- Najlepsza aktorka drugoplanowa – Betsy Blair (nominacja)
- Najlepsza scenografia – filmy czarno-białe – Ted Haworth, Walter M. Simonds, Robert Priestley (nominacja)
- Najlepsze zdjęcia – filmy czarno-białe – Joseph LaShelle (nominacja)
- Najlepszy aktor w filmie dramatycznym – Ernest Borgnine (wygrana)
- Złota Palma dla najlepszego filmu – Delbert Mann (wygrana)
- Nagroda Katolickiego Biura Filmowego (OCIC) – Delbert Mann (wygrana)
- Najlepsza aktorka zagraniczna – Betsy Blair (wygrana)
- Najlepszy aktor zagraniczny – Ernest Borgnine (wygrana)
- Najlepszy film z jakiegokolwiek źródła (nominacja)
- Amerykańska Gildia Reżyserów Filmowych
- Najlepsze osiągnięcie reżyserskie w filmie fabularnym – Delbert Mann (wygrana)[4]
- Amerykańska Gildia Scenarzystów
- Najlepszy scenariusz dramatu – Paddy Chayefsky (wygrana)[5]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ 1956 - Oscars.org - Academy of Motion Picture Arts and Sciences. oscars.org. [dostęp 2015-02-07]. (ang.).
- ↑ a b A.A. Dowd: The first Palme D’Or winner, Marty, is also one of the most modest. avclub.com, 13 czerwca 2013. [dostęp 2015-02-07]. (ang.).
- ↑ Marty (1955) – Plot, Details & Awards - Moviefone. moviefone.com. [dostęp 2015-02-07]. (ang.).
- ↑ Amerykańska Gildia Reżyserów Filmowych 1956 - Filmweb. filmweb.pl. [dostęp 2015-02-07].
- ↑ Amerykańska Gildia Scenarzystów 1956 - Filmweb. filmweb.pl. [dostęp 2015-02-07].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Amerykańskie filmy czarno-białe
- Amerykańskie filmy z 1955 roku
- Amerykańskie melodramaty
- Filmowe adaptacje sztuk scenicznych
- Filmy kręcone w Nowym Jorku
- Filmy nagrodzone Oscarem dla najlepszego filmu
- Filmy nagrodzone Złotą Palmą
- Filmy w National Film Registry
- Filmy w reżyserii Delberta Manna
- Filmy wytwórni United Artists
- Pełnometrażowe debiuty reżyserów