Pharrell Williams
![]() Pharrell Williams (2016) | |
Pseudonim |
Skateboard P |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Gatunki | |
Zawód |
raper, producent muzyczny, piosenkarz, projektant mody, aktor |
Aktywność |
od 1992 roku |
Wydawnictwo | |
Powiązania |
Chad Hugo, Shae Haley, Snoop Dogg, Kanye West, Lupe Fiasco, Clipse, Daft Punk |
Zespoły | |
The Neptunes N.E.R.D Child Rebel Soldier | |
Strona internetowa |
Pharrell Lanscilo Williams (ur. 5 kwietnia 1973 w Virginia Beach) – amerykański producent muzyczny, piosenkarz i raper, założyciel własnej wytwórni płytowej Star Trak Entertainment oraz linii odzieżowej Billionaire Boys Club i obuwniczej – Ice Cream.
W 1992 roku wraz z Chadem Hugo założył duet producencki The Neptunes produkujący muzykę soulową, popową i R&B-ową. W 2000 roku razem z Hugo i Shayem Hayleyem stworzył zespół N.E.R.D, w którym jest wokalistą i perkusistą. W 2003 roku wydał swój debiutancki solowy singiel „Frontin'”, a kilka miesięcy później – pierwszy album studyjny zatytułowany In My Mind, nad którym współpracował m.in. z Jayem-Z, Gwen Stefani, Snoop Doggiem i Kanye Westem. Jego drugi album zatytułowany Girl ukazał się w marcu 2014 roku, znalazł się na nim m.in. przebój „Happy”.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo i edukacja
[edytuj | edytuj kod]Williams urodził się w 1973 roku w Virginia Beach w stanie Wirginia[1][2] jako najstarszy z trzech synów Pharaoha Williamsa i jego żony Carolyn[3]. Swoją muzyczną karierę zaczął w siódmej klasie, grając na instrumentach klawiszowych w zespole muzycznym, w którego skład wchodził także m.in. Chad Hugo. Obaj byli także członkami formacji marszowej – Williams grał na werblach, a Hugo był dyrygentem[4][5]. Williams uczęszczał do liceum im. Księżniczki Anny, w którym grał w szkolnym zespole muzycznym pod pseudonimem Skateboard P[6].
Na początku lat 90. Williams i Hugo założyli czteroosobowy zespół The Neptunes, do którego zaprosili także swoich wspólnych znajomych: Shaya Haleya i Mike’a Etheridge’a. Niedługo potem formacja wzięła udział w szkolnym konkursie talentów, podczas którego została dostrzeżona przez Teddy’ego Rileya, którego studio muzyczne znajdowało się niedaleko budynku liceum. Po ukończeniu nauki w szkole grupa podpisała kontrakt płytowy z producentem[7].
1992–1997: Początki kariery
[edytuj | edytuj kod]W trakcie pracy z Rileyem Williams zaczął pisać utwory dla innych wykonawców. W 1992 roku został współautorem słów do piosenki „Rump Shaker” dla zespołu Wreckx-N-Effect[8][9]. W tym samym roku nagrał partie rapowe do utworu „Right Here” girls bandu SWV[10]. W 1993 roku poznał duet Clipse, który podpisał umowę z wytwórnią Arista Records pod znakiem firmowym jego własnego wydawnictwa Star Trak Entertainment. Williams został także producentem zespołu.
W 1994 roku razem z Hugo zaczęli pracować jako duet producencki o nazwie The Neptunes. Zostali współautorami wyprodukowanego przez Rileya utworu „Tonight’s the Night” dla zespołu Blackstreet[11]. Przez trzy lata kontynuowali działalność producencką. W 1997 roku pracowali m.in. nad piosenką „Lookin’ at Me” z repertuaru Mase’a, rok później zostali producentami numeru „Superthug” N.O.R.E.'a, który dotarł do 36. miejsca amerykańskiej listy przebojów Hot 100. W 1999 roku Williams został przedstawiony piosenkarce Kelis, z którą nawiązał współpracę, czego efektem było wyprodukowanie debiutanckiego albumu studyjnego wokalistki zatytułowanego Kaleidoscope[12].
1998-2004: The Neptunes
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/PHARRELL_WILLIAMS_by_foto_di_matti.jpg/220px-PHARRELL_WILLIAMS_by_foto_di_matti.jpg)
W 2001 roku duet The Neptunes wyprodukował singiel „I'm a Slave 4 U” dla Britney Spears[13], z którym po raz pierwszy dotarli do pierwszego miejsca notowania Hot 100[14]. W tym samym roku zespół N.E.R.D (założony przez Williamsa, Hugo i Haleya) wydał swój debiutancki album długogrający zatytułowany In Search of...[15] Kilka tygodni później muzycy postanowili nagrać płytę jeszcze raz, tym razem we współpracy z rockowym zespołem Spymob. Album został wydany ponownie w 2002 roku[16]. W tym samym roku duet ponownie zajął pierwsze miejsce w amerykańskim notowaniu przebojów, tym razem jako producenci piosenki „Hot in Herre” Nelly’ego[17].
W sierpniu The Neptunes zostali uznani za Producentów roku podczas wręczenia statuetek The Source Awards i Billboard Music Awards. W 2002 roku wydali pierwszy album studyjny zespołu Clipse zatytułowany Lord Willin’[18]. Krążek zadebiutował na pierwszym miejscu zestawienia Top R&B/Hip-Hop Albums oraz na czwartym miejscu Billboard Hot 200. W kolejnym roku ukazała się płyta The Neptunes pt. The Neptunes Present... Clones[19], która dotarła na szczyt amerykańskiej listy najczęściej kupowanych albumów. Zespół wyprodukował także dwa utwory – „Change Clothes” i „Allure” – na płytę Jaya-Z zatytułowaną The Black Album[20]. Kilka tygodni później duet nagrał remiks utworu „Harder, Better, Faster, Stronger” zespołu Daft Punk na potrzeby ich płyty z remiksami zatytułowanej Daft Club[21].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Astronaut_Leland_Melvin%2C_and_Pharrell_Williams_present_montage_to_Quincy_Jones.jpg/220px-Astronaut_Leland_Melvin%2C_and_Pharrell_Williams_present_montage_to_Quincy_Jones.jpg)
W marcu 2004 roku ukazał się drugi album studyjny formacji N.E.R.D pt. Fly or Die, na który Williams napisał część tekstów oraz został producentem całości[22]. W tym samym roku wystąpił u boku Stinga, Dave’a Matthewsa i Vince’a Gilla podczas ceremonii wręczenia Nagród Grammy, grając na perkusji utwór „I Saw Her Standing There” z repertuaru grupy The Beatles[23]. Podczas gali Williams otrzymał dwie statuetki, wygrywając w kategoriach Producent roku oraz Najlepszy popowy album wokalny (jako producent płyty Justified Justina Timberlake’a[24]). Otrzymał także nominacje do nagrody w kategoriach Najlepsza rapowa/śpiewana współpraca (utwór „Frontin’” nagrany przy gościnnym udziale Jaya-Z[25]) i Najlepsza rapowa piosenka („Excuse Me Miss” także z Jayem-Z[26])[27][28]. Oprócz tego wyprodukował drugi utwór dla Nelly’ego – „Flap Your Wings”[29]. Singiel dotarł do pierwszego miejsca brytyjskiej listy przebojów.
We wrześniu 2004 roku Williams pojawił się gościnnie w utworze „Drop It Like It’s Hot” Snoop Dogga[30], z którym po dwóch miesiącach po premierze trafił na pierwsze miejsce amerykańskich list przebojów. W 2009 roku utwór został uznany za Rapową piosenkę dekady przez amerykański magazyn Billboard[31].
2005-2009: In My Mind
[edytuj | edytuj kod]Na początku września 2005 roku Williams wydał pierwszy singiel zapowiadający jego debiutancki album studyjny – „Can I Have It Like That”. Utwór, w którym gościnnie zaśpiewała Gwen Stefani[32], dotarł do 48. miejsca krajowej listy przebojów oraz do trzeciego miejsca w Wielkiej Brytanii. Pod koniec lipca kolejnego roku ukazała się jego pierwsza solowa płyta zatytułowana In My Mind[33]. Oprócz piosenki „Can I Have It Like That”, krążek promowały single „Angel”[34], „Number One” (nagrany w duecie z Kanye Westem)[35] oraz „That Girl” (z gościnnym udziałem Snoop Dogga i Charliego Wilsona)[36].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/Pharrell_performing_September_2008.jpg/220px-Pharrell_performing_September_2008.jpg)
W 2006 roku wyprodukował drugi album studyjny zespołu Clipse zatytułowany Hell Hath No Fury, na który nagrał także partie chórków[37]. W kolejnym roku Williams nawiązał współpracę z Madonną, produkując oraz nagrywając partie gitarowe i klawiszowe do jej singla „Hey You”[38]. Utwór został udostępniony do pobrania na portalu MSN, a każde 25 centów z pierwszego miliona ściągnięć przekazywane było organizacji Alliance for Climate Protection przygotowującej serię koncertów Live Earth[39]. 1 lipca wystąpił podczas Koncertu dla księżnej Diany organizowanego na stadionie Wembley[40]. Sześć dni później wystąpił w Brazylii podczas jednego z koncertów z cyklu Live Earth, który został zorganizowany w Rio de Janeiro[41].
W 2007 roku Williams wyprodukował nową wersję przeboju Marilyn Monroe „Diamonds Are a Girl’s Best Friend”, którą Beyoncé Knowles nagrała na potrzeby promocji linii perfum Giorgio Armaniiego o nazwie Diamonds[42]. W tym samym roku napisał i wyprodukował utwór „Why Should I Be Sad” dla Britney Spears, która nagrała go na swoją piątą płytę zatytułowaną Blackout[43], a także dwie piosenki z albumu The Black and White Album zespołu The Hives – „Well All Right!” and „T.H.E.H.I.V.E.S.”[44]. W 2008 roku nagrał partie chórkowe oraz wyprodukował część materiału na jedenastą płytę Madonny zatytułowaną Hard Candy[45], w tym m.in. singiel „Give It 2 Me”[46]. Pod koniec października rozpoczął pracę nad albumem z remiksami Call & Response zespołu Maroon 5, przygotowując przeróbkę przeboju „She Will Be Loved”[47][48]. W ciągu kolejnych miesięcy nawiązał współpracę z Shakirą, dla której napisał większość piosenek na jej szóstą płytę zatytułowaną She Wolf[49], we wrześniu 2009 roku wyprodukował i częściowo napisał piosenkę „Fresh Out the Oven” dla Jennifer Lopez[50], a miesiąc później pojawił się gościnnie w utworze „Add Suv” z debiutanckiego albumu raperki Uffie zatytułowanego Sex Dreams and Denim Jeans[51]. Pod koniec roku nawiązał zaczął pracę nad krążkiem The R.E.D. Album rapera Game’a, dla którego wyprodukował piosenkę „Mama Knows” z gościnnym udziałem Nelly Furtado[52].
2010-2012: Jak ukraść księżyc
[edytuj | edytuj kod]W lipcu 2010 roku Williams skomponował oficjalną ścieżkę dźwiękową do filmu Jak ukraść księżyc (ang. Despicable Me) wyprodukowanego przez Hansa Zimmera. Płyta została nagrana przy wsparciu Hollywood Studio Symphony[53][54]. W październiku wyruszył razem ze swoim zespołem N.E.R.D jako wsparcie grupy Gorillaz podczas ich trasy koncertowej zatytułowanej Escape to Plastic Beach World Tour[55]. W kolejnym miesiącu N.E.R.D wydał czwarty album studyjny pt. Nothing[56].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/45/N.E.R.D_%40_Pori_Jazz_2010_-_Pharrell_Williams_5.jpg/220px-N.E.R.D_%40_Pori_Jazz_2010_-_Pharrell_Williams_5.jpg)
W 2011 roku Williams został współautorem dwóch piosenek umieszczonych na drugim albumie studyjnym Adama Lamberta – zatytułowanym Trespassing – „Trespassing” i „Kickin’ In”[57]. W tym samym roku razem z Hansem Zimmerem przygotował oprawę muzyczną 84. ceremonii wręczenia Nagród Akademii Filmowej[58]. W 2012 roku nawiązał współpracę z Miley Cyrus, dla której skomponował i napisał utwór „4x4” z jej płyty zatytułowanej Bangerz[59], a także napisał nowy motyw muzyczny programu Chelsea Lately[60], zaśpiewał gościnnie na czterech piosenkach („When My Niggas Come Home”, „It Must Be Tough”, „They Don’t Want None”, „Roll My Shit”) z mixtape’u zespołu The Game zatytułowanego California Republic[61] i w utworze „Celebrate” Miki[62] oraz został producentem i współautorem numerów „Twisted” i „Hot Thing” z siódmego krążka Ushera pt. Looking 4 Myself[63]. Oprócz tego został współproducentem i jednym z realizatorów partii klawiszowych na płycie Franka Oceana zatytułowanej channel ORANGE, na którą napisał także utwór „Sweet Life”[64].
2013-14: „Get Lucky”, „Blurred Lines” i Girl
[edytuj | edytuj kod]W 2013 roku Williams pojawił się gościnnie w utworach „Lose Yourself to Dance” i „Get Lucky” z czwartego albumu długogrającego zespołu Daft Punk zatytułowanego Random Access Memories. Singiel „Get Lucky” dotarł do pierwszego miejsca list przebojów m.in. w Australii[65] i Wielkiej Brytanii[66] oraz do trzeciego w Stanach Zjednoczonych[67], został także najczęściej kupowanym utworem na rynku brytyjskim[68]. W tym samym roku wydał trzy nowe piosenki nagrane na potrzeby ścieżki dźwiękowej filmu Minionki rozrabiają – „Just a Cloud Away”, „Happy” i „Scream” (nagraną w duecie z Cee Lo Greenem)[69] oraz wziął udział (jako jeden z perkusistów) w sesji nagraniowej utworów wykorzystanych w produkcji Człowiek ze stali[70].
W marcu 2013 roku premierę miał singiel „Blurred Lines” Robina Thicke’a, na którym gościnnie zaśpiewał T.I. oraz Williams, odpowiedzialny także za produkcję utworu[71]. Singiel dotarł do pierwszego miejsca list przebojów m.in. w Stanach Zjednoczonych[72][73], Australii[74], Republice Południowej Afryki[75], Kanadzie[76], Nowej Zelandii[77], Austrii[78], Polsce[79] i Wielkiej Brytanii[80][81][82], gdzie został także najczęściej kupowanym w sprzedaży cyfrowej utworem w 2013 roku[83] (podobnie w Ameryce[84]). Pod koniec czerwca Williams został dwunastym artystą w historii muzyki, którego dwie piosenki zajmowały kolejno pierwsze i drugie miejsca na listach przebojów („Blurred Lines” i „Get Lucky”)[67]. Oba numery osiągnęły sprzedaż ponad dwóch milionów egzemplarzy tylko w Wielkiej Brytanii[85].
W listopadzie 2013 roku opublikował 24-godzinny teledysk do utworu „Happy” promującego film Minionki rozrabiają[86]. Klip otrzymał nominacje do MTV Video Music Awards w kategoriach Najlepszego męskiego wideo oraz Teledysku roku w 2014 roku[87]. W pierwszej kategorii wygrał teledysk do piosenki „Sing” Eda Sheerana, nagranej przez wokalistę we współpracy z Williamsem[88]. W grudniu Williams został nominowany do siedmiu Nagród Grammy m.in. w kategoriach: Producent roku, Nagranie roku i Najlepszy popowy występ duetu/zespołu (za single „Get Lucky” i „Blurred Lines”)[89].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b3/Coachella_Day_2_%282ndWeek%29-_Pharrell_Williams_%2814005929132%29.jpg/220px-Coachella_Day_2_%282ndWeek%29-_Pharrell_Williams_%2814005929132%29.jpg)
W lutym 2014 roku Major Lazer wydał minialbum pt. Apocalypse Soon, na którym znalazł się utwór „Aerosol Can” w gościnnym udziałem Williamsa. Na początku marca 2014 roku ukazał się drugi album studyjny producenta zatytułowany Girl, który promowany był przez singiel „Happy”. W tym samym roku utwór nominowany był do Nagrody Akademii w kategorii Najlepsza oryginalna piosenka[90]. W grudniu tegoż roku Williams zdobył nominacje do czterech Nagród Grammy w kategoriach: Album roku i Najlepszy album urban contemporary (za Girl), Najlepszy teledysk i Najlepszy solowy występ popowy (za utwór „Happy”)[91]. Ostatecznie odebrał trzy statuetki, przegrywając jedynie w kategorii Album roku, w której wygrał Beck Hansen za płytę Morning Phase[92].
Pod koniec marca Williams został ogłoszony jednym z jurorów i trenerów wokalnych siódmej edycji programu The Voice. W czerwcu artysta pojawił się gościnnie w filmie dokumentalnym zatytułowanym Sisterhood of Hip Hop. Pharrell został także kierownikiem produkcji dziewiątej płyty studyjnej T.I.’a pt. Paperwork, której premiera odbyła się w październiku tegoż roku. W tym samym roku w duecie z Gwen Stefani nagrał utwór „Shine” wykorzystany w ścieżce dźwiękowej filmu Paddington.
Od 2015: „Freedom”
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2015 roku karykatura Williamsa pojawiła się w jednym z odcinków serialu animowanego Simpsonowie. W tym samym czasie artysta napisał trzy utwory na ścieżkę dźwiękową filmu SpongeBob: Na suchym lądzie, a także ponownie pojawił się za panelem jurorskim ósmej edycji programu The Voice, którą ostatecznie wygrał jego podopieczny – Sawyer Fredericks.
30 czerwca ukazał się nowy singiel Williamsa – „Freedom”, który został napisany na potrzeby premiery nowej usługi muzycznej Apple Music[93][94].
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
- Zobacz więcej w artykule
- Zobacz więcej w artykule
Albumy studyjne
[edytuj | edytuj kod]- In My Mind (2006)
- Girl (2014)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Andy Kellman: Pharrell Williams Biography. allmusic.com. [dostęp 2012-01-17]. (ang.).
- ↑ Luke Bainbridge: Just Williams. [w:] The Guardian [on-line]. theguardian.com, 2005-11-06. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell Williams. [w:] People [on-line]. people.com, 2003-10-13. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Like the song? These guys wrote it. [w:] The Age [on-line]. theage.com.au, 2004-05-15. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Sasha Frere-Jones: STYLE; The Sound. [w:] The New York Times [on-line]. nytimes.com, 2004-02-08. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Jube Shiver Jr: Virginia is for hip-hop lovers. [w:] Los Angeles Times [on-line]. articles.latimes.com, 2004-02-08. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Make it bling like that Neptunes sound,. yolk.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Dan Kimpel: How They Made It: True Stories of How Music’s Biggest Stars Went from Start to Stardom. Hal Leonard, 1 maja 2006, s. 124–125. isbn 978-0634076428. ISBN 0-634-07642-6.
- ↑ Wreckx-N-Effect* – Rump Shaker. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ SWV – Right Here. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Blackstreet – Tonight’s The Night. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Kelis – Kaleidoscope. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Britney Spears – I’m A Slave 4 U. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Shaheem Reid: Neptunes’ Pharrell Williams Rethinks R&B. [w:] MTV [on-line]. mtv.com, 2001-09-28. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ N*E*R*D – In Search Of.... discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ N*E*R*D – In Search Of.... discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Nelly – Hot In Herre. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Clipse – Lord Willin’. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Various – The Neptunes Present... Clones. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Jay-Z – The Black Album. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Daft Punk – Harder Better Faster Stronger. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ N*E*R*D – Fly Or Die. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ The Story Of How Pharrell Became The Most Influential Man In Music. capitalxtra.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Justin Timberlake – Justified. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell Williams Featuring Jay-Z – Frontin’. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Jay-Z – Excuse Me Miss. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ 2004 GRAMMY WINNERS. [w:] MTV [on-line]. mtv.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Grammys 2004: The main winners. [w:] BBC [on-line]. bbc.co.uk, 2004-02-09. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Nelly – Flap Your Wings. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Snoop Dogg – Drop It Like It’s Hot. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Best of the 2000s: Rap Songs. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell* – Can I Have It Like That. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell* – In My Mind. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell* – Angel. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell* Feat Kanye West – Number One. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Pharrell* Feat Snoop Dogg And Charlie Wilson – That Girl. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Clipse – Hell Hath No Fury. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Madonna – Hey You. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Madonna pens song for Live Earth. [w:] BBC [on-line]. news.bbc.co.uk, 2007-05-17. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Caroline Davies: Princes open Wembley Diana concert with joke. [w:] The Daily Telegraph [on-line]. telegraph.co.uk, 2007-07-01. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Rosie Swash: Stars line up for ‘Live Earth’ concerts. [w:] The Guardian [on-line]. theguardian.com, 2007-02-16. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Giorgio Armani & Beyoncé Knowles - Emporio Armani Diamonds. fragrantica.com, 2007-08-15. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Britney Spears – Blackout. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Hives, The – The Black And White Album. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Madonna – Hard Candy. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Madonna – Give It 2 Me. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Jonathan Cohen: Pharrell, Oakenfold, Of Montreal Remix Maroon 5. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2008-10-31. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Maroon 5 – Call And Response: The Remix Album. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Shakira – She Wolf. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ FRESH OUT THE OVEN (Legal Title). repertoire.bmi.com. [dostęp 2015-01-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-18)]. (ang.).
- ↑ Uffie – Sex Dreams And Denim Jeans. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Game* – The R.E.D. Album. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Rick Florino: Interview: Pharrell Williams of N.E.R.D. talks his „Despicable Me” Soundtrack. artistdirect.com, 2010-07-05. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Various – Despicable Me: Original Motion Picture Soundtrack. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Mesfin Fekadu: Rapper-producer Pharrell has new CD, big plans. usatoday30.usatoday.com, 2010-11-04. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ N*E*R*D – Nothing. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ Adam Lambert – Trespassing. discogs.com. [dostęp 2015-01-06]. (ang.).
- ↑ August Brown: The Oscars: Hans Zimmer and Pharrell Williams know the score for the telecast -- they wrote it. [w:] Los Angeles Times [on-line]. articles.latimes.com, 2012-02-24. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Miley Cyrus – Bangerz. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Pharrell Did The Theme Song For The New Chelsea Lately Show. theneptunes.org. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ DJ Skee (2) Presents Game, The (2) – California Republic. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ MIKA (8) Feat. Pharrell Williams – Celebrate. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Usher – Looking 4 Myself. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Frank Ocean – channel ORANGE. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ ARIA Singles Chart. ariacharts.com.au, 2013-05-06. [dostęp 2015-01-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-07)]. (ang.).
- ↑ 2013 Top 40 Official Singles Chart UK Archive. [w:] The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2013-05-04. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ a b Gary Trust: Robin Thicke’s ‘Blurred Lines’ Remains Atop Hot 100 Chart. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-06-19. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Paul Sexton: Daft Punk’s ‘Get Lucky’ Is Year’s Best-Seller in U.K., Rises To No. 1. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-04-29. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Various – Despicable Me 2: Original Motion Picture Soundtrack. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Hans Zimmer – Man Of Steel - Original Motion Picture Soundtrack. discogs.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Blurred Lines (feat. T.I. & Pharrell) – Single – Robin Thicke. [w:] iTunes [on-line]. itunes.apple.com. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Gary Trust: Robin Thicke’s ‘Blurred Lines’ Hits No. 1 on Hot 100. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-06-12. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Gary Trust: Chart Highlights: Robin Thicke’s ‘Blurred Lines’ Leads Pop Songs For 10th Week. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-09-09. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Single Top 50. [w:] ARIA [on-line]. australian-charts.com, 2013-05-19. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ TOP 10 AIRPLAY // Week ending // 2013-05-21. [w:] EMA [on-line]. sa-ema.com, 2013-05-21. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Billboard Canadian Hot 100. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-06-01. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Single Top 40. [w:] Recorded Music NZ [on-line]. charts.org.nz, 2013-04-22. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ AUSTRIA TOP 40 - SINGLES TOP 75. [w:] Ö3 Austria Top 40 [on-line]. austriancharts.at, 2013-06-14. [dostęp 2015-01-07]. (niem.).
- ↑ ZPAV :: Bestsellery i wyróżnienia - AirPlays - Top - Archiwum – 22.06 – 28.06.2013. [w:] ZPAV [on-line]. bestsellery.zpav.pl, 2013-08-28. [dostęp 2015-01-07]. (pol.).
- ↑ 2013 Top 40 Official Singles Chart UK Archive. [w:] The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2013-06-08. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Paul Sexton: Robin Thicke’s ‘Blurred Lines’ Rushes To No. 1 in U.K., Daft Punk Retain Albums Chart Crown. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-06-03. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Paul Sexton: Robin Thicke Retains No. 1 Slot on U.K. Singles Chart, Disclosure Beat QOTSA For No. 1 Album. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-06-10. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Paul Grein: Chart Watch: The Top 10 Albums and Songs of 2013. [w:] Yahoo [on-line]. yahoo.com, 2014-01-02. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Keith Caulfield: Justin Timberlake’s '20/20' 2013's Best Selling Album, ‘Blurred Lines’ Top Song. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2014-01-02. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Daniel Lane: Blurred Lines gives Pharrell his second million seller in a month. [w:] The Official Charts Company [on-line]. officialcharts.com, 2013-07-17. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Kevin Rutherford: Pharrell Debuts 24-Hour Music Video for ‘Happy’. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2013-11-21. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Phil Gallo: Beyoncé Leads MTV VMAs With 8 Nominations. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2014-07-17. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Daisy Wyatt: MTV VMAs 2014 nominations: Full list of nominees. [w:] The Independent [on-line]. independent.co.uk, 2014-08-24. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Grammy Awards 2014: Full Nominations List. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2014-12-06. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Tracy Brown: Oscars 2014: The complete list of nominees and winners. [w:] Los Angeles Times [on-line]. latimes.com, 2014-03-02. [dostęp 2015-01-07]. (ang.).
- ↑ Joe Fynch: Grammys 2015: And the Nominees Are…. [w:] Billboard [on-line]. billboard.com, 2014-12-05. [dostęp 2015-02-09]. (ang.).
- ↑ No More Lonely Nights For Sam Smith. grammy.com, 2015-02-09. [dostęp 2015-02-09]. (ang.).
- ↑ Sergiusz Królak: Pharrell Williams zapowiada nowy singiel. [w:] JazzSoul.pl [on-line]. jazzsoul.pl, 2015-06-16. [dostęp 2015-09-15]. (pol.).
- ↑ Tomasz Tlaga: Nowy utwór: Pharrell Williams „Freedom”. [w:] JazzSoul.pl [on-line]. jazzsoul.pl, 2015-07-01. [dostęp 2015-09-15]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Pharrell Williams
- Amerykańscy aktorzy filmowi
- Amerykańscy producenci hip-hopowi
- Amerykańscy raperzy
- Urodzeni w 1973
- Ludzie urodzeni w Virginia Beach
- Zdobywcy złotych płyt
- Zdobywcy platynowych płyt
- Amerykańscy wokaliści rhythmandbluesowi
- Amerykańscy wokaliści hip-hopowi
- Amerykańscy wokaliści popowi
- Amerykańscy wokaliści rockowi