Sydney Maree
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/Sydney_Maree_with_schoolbooks%2C_cropped.jpg/220px-Sydney_Maree_with_schoolbooks%2C_cropped.jpg)
Sydney Maree (gebore 9 September 1956) is 'n voormalige middelafstandatleet wat in die 1980's op internasionale vlak deelgeneem het. Hy is gebore in Cullinan, Suid-Afrika, maar het later 'n Amerikaanse burger geword en aan verskeie kompetisies vir die Verenigde State deelgeneem.[1]
Lewe
[wysig | wysig bron]Maree, wat onder die apartheidstelsel in Suid-Afrika as Kleurling geklassifiseer is, het in 'n township grootgeword. Hy het sy ma se nooiensvan ontvang omdat sy pa deur die veiligheidspolisie gesoek is as lid van die ANC-Jeugliga.[2] Op hoërskool word sy hardlooptalent ontdek en in 1976 hardloop hy 'n droommyl in 3:57,9 minute, onder die magiese limiet van vier minute. 'n Jaar later finansier die The Citizen koerant hom met 'n reis na die VSA. Maree het 'n kollegetoelatingstoets geslaag en 'n aanbod vir 'n atletiekbeurs aan die Villanova Universiteit aanvaar. Hier oefen hy onder die afrigter Jumbo Elliott, wat die maksimum uit sy atlete haal met onder andere 'n groot aantal intense spoedlopies.[3]
Sydney Maree se sportvordering het spoedig tot politieke verstrengelinge gelei, aangesien Suid-Afrikaners in die buiteland weens die sportboikot uitgesluit is van internasionale kompetisies. Aan die einde van 1980 trou hy met die Amerikaner Lisa Rhoden (die huwelik, wat in 2004 geskei is, het vyf kinders). Aangesien Maree belowe is dat hy in die afsienbare toekoms 'n Amerikaanse burger sou word, het die IAAF hom vroeg in 1981 van die sanksies teen sy geboorteland verskoon en hom onder die Amerikaanse vlag laat begin deelneem. In 1984 ontvang hy Amerikaanse burgerskap.
In 1991 beëindig Maree sy sportloopbaan en begin by die beleggingsmaatskappy Fleming Martin werk. In 1995 verhuis hy terug na Suid-Afrika, waar hy voortgaan om as sakeman te werk. As hoof van die National Empowerment Fund is hy in 2004 van bedrog beskuldig en in 2008 tot tien jaar gevangenisstraf gevonnis (waarvan vyf opgeskort).[2]
Atletiek loopbaan
[wysig | wysig bron]Maree het die Villanova-universiteit in die Verenigde State bygewoon, waar hy agt keer die NCAA All American kampioen was, een keer in die land, drie keer binnenshuis en vier keer buite die land. Hy was die tweemalige NCAA-kampioen in die 1500 meter (1980, 1981) en aflos (1980, 1981), en een keer in die 5000 meter (1979). Hy wen ook die eerste Fifth Avenue Myl in 1981 met 'n tyd van 3:47.52, wat steeds die rekord is.
Maree se grootste sukses het in Augustus 1983 gekom toe hy Steve Ovett se wêreldrekord in die 1500 m tydens 'n byeenkoms in Keulen gebreek het met 'n tyd van 3:31,24 min. Twee jaar later stel Maree 'n nuwe Amerikaanse rekord van 3:29,77 min in die 1500 m op, 'n paar weke voordat Saïd Aouita dit na 3:29.46 verbeter het. Maree was ook 'n uitstekende hardloper van die 5000 m, waarin hy in 1985 in Oslo 'n Amerikaanse rekord van 13: 01,15 min opstel. Hy het net agter Aouita geëindig, wat 'n wêreldrekord opgestel het.
Maree se persoonlike beste sluit in bogenoemde 3:29,77 vir die 1500 meter (1985, die Amerikaanse rekord vir 20 jaar), 3:48,83 vir die myl (1981), 4:54,20 in die 2000 meter (1985, toe 'n Amerikaanse rekord), 7:33.37 vir die 3000 meter (1984, toe ook 'n Amerikaanse rekord), en die bogenoemde Amerikaanse rekord van 13:01.15 in die 5000 meter.[4][5]
Verwysings
[wysig | wysig bron]- ↑ "The Order of Ikhamanga in Silver - Sydney Maree" (PDF). The Presidency, Republic of South Africa. Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 9 Augustus 2014. Besoek op 28 Augustus 2012.
- ↑ 2,0 2,1 Scotland on Sunday: South African icons run into troubled times[dooie skakel]. 5 Desember 2004 Verwysingfout: Invalid
<ref>
tag; name "sos" defined multiple times with different content - ↑ Arnd Krüger: Viele Wege führen nach Olympia. Die Veränderungen in den Trainingssystemen für Mittel- und Langstreckenläufer (1850–1997). In: N. Gissel (Hrsg.): Sportliche Leistung im Wandel. Czwalina, Hamburg 1998, S. 41–56; vgl. auch Arnd Krüger: Periodization or Peaking at the right time. In: Track Technique 54, 1973, bl. 1720–1724.
- ↑ "argiefkopie" (PDF). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 5 November 2018. Besoek op 31 Julie 2021.
- ↑ "argiefkopie" (PDF). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 5 November 2018. Besoek op 31 Julie 2021.