Каноэ
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Canoa.jpg/220px-Canoa.jpg)
Каноэ — зборны назоў для чоўнаў розных народаў. Характэрнай асаблівасьцю зьяўляецца спосаб веславаньня — яно ажыцьцяўляецца лапатападобным вяслом, якім таксама робіцца і руляваньне. Назоў «каноэ» паходзіць з мовы карыбскіх індзейцаў.
Каноэ рухаецца за кошт выкарыстаньня лопасьцяў, колькасьць якіх залежыць ад памеру чоўна. Вясьляр паварочваецца ў патрэбным кірунку, седзячы на апорах на корпусе або стоячы на каленях проста на ім. Такім чынам, веславаньне на каноэ адрозьніваецца ад звычайнага веславаньня, бо вясьляры стаяць сьпінай у патрэбным кірунку.
Алімпійскія дысцыпліны
[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]Сучасныя каноэ вырабляюцца па розных канструкцыях спэцыяльнага прызначэньня, і акрамя ўсяго іншага ў алімпійскіх відах спорту выкарыстоўваюцца, акрамя байдарак, байдаркі й каноэ на ціхіх водах, а таксама байдаркі і каноэ на дзікіх водах.
Розьніца паміж спартовымі байдаркамі і каноэ заключаецца ў тым, што ў байдарках кожны вясьляр выкарыстоўвае вясло з двума лопасьцямі, у той час як у каноэ выкарыстоўваецца вясло з адной лопасьцю. Для лепшага прымяненьня сілы канаісты звычайна становяцца на калені на адной назе падчас веславаньня ў спакойнай вадзе. Канаіст на белай вадзе сядзіць на прыпаднятай лаўцы, падцягнуўшы пад яе галёнкі, і кладзе частку сваёй вагі на калені. Байдарачнік сядзіць на дне лодкі і ўпіраецца нагамі ў спэцыяльную плянку (ножкі).
Што тычыцца веславаньня, то ва ўдзельнікаў гэтага віду спорту няма рухомых сядзеньняў або выступаў на лодцы, і яны трымаюць вясло ўсёй сваёй вагой у руках.