okuyucu
Turski
[uredi]Izgovor
[uredi]- IPA: [ɔ.ku.ju.ˈʤu]
Etimologija
[uredi]Imenica
[uredi]okuyucu (akuzativ okuyucuyu, množina okuyucular)
Deklinacija
[uredi]Deklinacija: okuyucu
Jednina (tekil) | Množina (çoğul) | |
---|---|---|
Nominativ (yalın) | okuyucu | okuyucular |
Akuzativ (belirtme) | okuyucuyu | okuyucuları |
Dativ (yönelme) | okuyucuya | okuyuculara |
Lokativ (bulunma) | okuyucuda | okuyucularda |
Ablativ (ayrılma) | okuyucudan | okuyuculardan |
Genitiv* (tamlayan) | okuyucunun | okuyucuların |
Instrumental* (vasıta) | okuyucuyla | okuyucularla |
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici
S prisvojnim zamjenicama
* Genitiv i instrumental ne smatraju se padežima u turskoj gramatici