aanbetrouwen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aanbetrouwen
- (archaic, transitive, with indirect object) to entrust [with aan ‘to’]
- Synonym: toevertrouwen
Inflection
[edit]Conjugation of aanbetrouwen (weak, prefixed, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aanbetrouwen | |||
past singular | betrouwde aan | |||
past participle | aanbetrouwd | |||
infinitive | aanbetrouwen | |||
gerund | aanbetrouwen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | betrouw aan | betrouwde aan | aanbetrouw | aanbetrouwde |
2nd person sing. (jij) | betrouwt aan, betrouw aan2 | betrouwde aan | aanbetrouwt | aanbetrouwde |
2nd person sing. (u) | betrouwt aan | betrouwde aan | aanbetrouwt | aanbetrouwde |
2nd person sing. (gij) | betrouwt aan | betrouwde aan | aanbetrouwt | aanbetrouwde |
3rd person singular | betrouwt aan | betrouwde aan | aanbetrouwt | aanbetrouwde |
plural | betrouwen aan | betrouwden aan | aanbetrouwen | aanbetrouwden |
subjunctive sing.1 | betrouwe aan | betrouwde aan | aanbetrouwe | aanbetrouwde |
subjunctive plur.1 | betrouwen aan | betrouwden aan | aanbetrouwen | aanbetrouwden |
imperative sing. | betrouw aan | |||
imperative plur.1 | betrouwt aan | |||
participles | aanbetrouwend | aanbetrouwd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |