aandragen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Verb
[edit]aandragen
- (transitive) to bring forth
- (transitive, figuratively) to put forth, to suggest, to supply (e.g. an idea)
Inflection
[edit]Conjugation of aandragen (strong class 6, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | aandragen | |||
past singular | droeg aan | |||
past participle | aangedragen | |||
infinitive | aandragen | |||
gerund | aandragen n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | draag aan | droeg aan | aandraag | aandroeg |
2nd person sing. (jij) | draagt aan, draag aan2 | droeg aan | aandraagt | aandroeg |
2nd person sing. (u) | draagt aan | droeg aan | aandraagt | aandroeg |
2nd person sing. (gij) | draagt aan | droegt aan | aandraagt | aandroegt |
3rd person singular | draagt aan | droeg aan | aandraagt | aandroeg |
plural | dragen aan | droegen aan | aandragen | aandroegen |
subjunctive sing.1 | drage aan | droege aan | aandrage | aandroege |
subjunctive plur.1 | dragen aan | droegen aan | aandragen | aandroegen |
imperative sing. | draag aan | |||
imperative plur.1 | draagt aan | |||
participles | aandragend | aangedragen | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |