vervroegen
Jump to navigation
Jump to search
Dutch
[edit]Etymology
[edit]From vroeg (“early”) + ver- -en.
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]vervroegen
- to advance, hasten
- to bring forward (appointment, etc.)
- Antonym: verlaten
- Hypernym: verschuiven
Inflection
[edit]Conjugation of vervroegen (weak, prefixed) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | vervroegen | |||
past singular | vervroegde | |||
past participle | vervroegd | |||
infinitive | vervroegen | |||
gerund | vervroegen n | |||
present tense | past tense | |||
1st person singular | vervroeg | vervroegde | ||
2nd person sing. (jij) | vervroegt, vervroeg2 | vervroegde | ||
2nd person sing. (u) | vervroegt | vervroegde | ||
2nd person sing. (gij) | vervroegt | vervroegde | ||
3rd person singular | vervroegt | vervroegde | ||
plural | vervroegen | vervroegden | ||
subjunctive sing.1 | vervroege | vervroegde | ||
subjunctive plur.1 | vervroegen | vervroegden | ||
imperative sing. | vervroeg | |||
imperative plur.1 | vervroegt | |||
participles | vervroegend | vervroegd | ||
1) Archaic. 2) In case of inversion. |