Demagogo
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Jos%C3%A9_Clemente_Orozco_-_The_Demagogue_-_Google_Art_Project.jpg/260px-Jos%C3%A9_Clemente_Orozco_-_The_Demagogue_-_Google_Art_Project.jpg)
Demagogo, laŭ PIV, estas politikisto, kiu pro propra utilo flatas la popolon kaj ekscitas ties pasiojn, anstataŭ eduki ties prudenton.[1] Demagogio estas la rilata politika tendenco.
Demagogo (el greka δημαγωγός, popolestro, estro de homamaso, el δῆμος, popolo, popolaĉo, + ἀγωγός estreco, estro)[2] aŭ agitisto[3][4] estas politika estro en demokratio kiu akiras popularecon sendante normalulojn kontraŭ elitoj, speciale tra oratorado kiu agitas la pasiojn de homamasojn, alvokante al emocio akuzante specifajn grupojn kiel propeka kapro, troigante danĝerojn por pliigi timojn aŭ per aliaj retorikaj tendencoj kiuj nuligas raciismajn konsiderojn kaj kuragiĝas fanatisman popularecon.[5] Demagogoj ofte klopodas renversi establitajn normojn de politika kondukto, aŭ promesas aŭ minacas fari tion.[6]
Notoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ PIV NPIV Alirita la 7an de Julio 2022.
- ↑ "demagogue, n." Arkivigite je 2022-07-07 per la retarkivo Wayback Machine Oxford English Dictionary. Junio 2012. Arkivita el la originalo la 28an de Februaro, 2021. Alirita la 13an de Junio, 2012. "A leader of a popular faction, or of the mob; a political agitator who appeals to the passions and prejudices of the mob in order to obtain power or further his own interests; an unprincipled or factious popular orator."
- ↑ "rabble-rouser, n." Oxford English Dictionary. Arkivita el la originalo la 25an de Februaro, 2021. Alirita la 9an de Februaro, 2019. "A person who speaks with the intention of inflaming the emotions of the populace or a crowd of people, typically for political reasons; an agitator."
- ↑ "rabble-rouser". Merriam-Webster. Arkivita el la originalo la 18an de Aprilo, 2021. Alirita la 9an de Februaro, 2019. "one that stirs up the masses of the people (as to hatred or violence) : demagogue"
- ↑ Larson, Allan Louis (1964). Southern Demagogues: A Study in Charismatic Leadership, pp. 76, 79, 85. University Microfilms, Ann Arbor, Mich.
- ↑ Signer, Michael (2009). "Defining the Demagogue". Demagogue: The Fight to Save Democracy from Its Worst Enemies. Macmillan. pp. 32–38. ISBN 978-0-230-60624-1.
Bibliografio
[redakti | redakti fonton]- Berend, Iván T.. (2020) A Century of Populist Demagogues. Budapest; New York: Central European University Press. ISBN 978-9633863343. OCLC 1121286642. “Eighteen European Portraits, 1918–2018”.
- (2017) Demagoguery and Democracy. The Experiment. ISBN 978-1615194087. OCLC 999728644.
- Roose, Joshua M.. (2020) The New Demagogues: Religion, Masculinity and the Populist Epoch. Milton: Taylor & Francis. ISBN 978-0429775253. OCLC 1202454249.
- (1995) Hatemongers and Demagogues (Profiles). Oliver Press. ISBN 978-1881508236. OCLC 1035145406.
Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Demagogo en Vikimedia Komunejo
Bildoj, sonoj kaj videoj pri temo Demagogo en Vikimedia Komunejo