Rinofrinedoj
Etoso
![Mexican burrowing toad - Flickr - GregTheBusker (3).jpg](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Mexican_burrowing_toad_-_Flickr_-_GregTheBusker_%283%29.jpg/220px-Mexican_burrowing_toad_-_Flickr_-_GregTheBusker_%283%29.jpg)
La Rinofrinedoj aŭ laŭ la latina scienca nomo Rhinophrynidae, estas familio de ranoj kiuj enhavas unu vivanta genron, nome la monotipa Rhinophrynus,[1][2][3][4] kaj nombrajn fosiliajn genrojn.[3][5][3] Tiu familio estas foje konata kiel Meksikaj nestotruaj bufoj[1] aŭ pli simple kiel nestotruaj bufoj.[2]
Rhinophrynus loĝas en Centrameriko norde el Kostariko al Meksiko kaj Teksaso.[1] Fosiliaj trovaĵoj de Rinofrinedoj venas el Meksiko, Usono kaj Kanado.[5] Rhinophrynus estas trunestulo kiu manĝas formikojn kaj termitojn.[2][4]
Sistematiko
[redakti | redakti fonton]La Rinofrinedoj estas la frata taksono de Pipedoj.[1] La klado formita de tiuj du genroj estas foje referencataj kiel Xenoanura[4] aŭ superfamilio Pipoidea.[6]
Genroj
[redakti | redakti fonton]La afineco de Eorhinophrynus estas necerta.[3]
Referencoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Frost, Darrel R. (2016) Rhinophrynidae Günther, 1859. Amphibian Species of the World: an Online Reference. Version 6.0. American Museum of Natural History. Alirita 22 April 2016.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Rhinophrynidae. AmphibiaWeb: Information on amphibian biology and conservation. [web application]. Berkeley, California: AmphibiaWeb (2016). Alirita 22 April 2016.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 (2011) “Class Amphibia Gray, 1825. In: Zhang, Z.-Q. (Ed.) Animal biodiversity: An outline of higher-level classification and survey of taxonomic richness”, Zootaxa 3148, p. 39–55.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Vitt, Laurie J.. (2014) Herpetology: An Introductory Biology of Amphibians and Reptiles, 4‑a eldono, Academic Press.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Family Rhinophrynidae (burrowing toad). Paleobiology Database. Fossilworks. Arkivita el la originalo je 2020-02-05. Alirita 22 April 2016.
- ↑ (1993) “The major clades of frogs”, Herpetological Monographs 7, p. 94–117. doi:10.2307/1466954.