φυσικός
φυσικός | |
clásico (AFI) | [pʰy.si.kós] |
koiné inicial (AFI) | [pʰy.siˈkos] |
koiné final (AFI) | [ɸy.siˈkos] |
bizantino inicial (AFI) | [fy.siˈkos] |
bizantino final (AFI) | [fi.siˈkos] |
Etimología 1
[editar]Del protoindoeuropeo *bheu ("crecer").
Adjetivo
[editar]Singular | Plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
Masculino | Femenino | Neutro | Masculino | Femenino | Neutro | |
Nominativo | φυσικός | φυσική | φυσικόν | φυσικοί | φυσικαί | φυσικα |
Vocativo | φυσικέ | φυσική | φυσικόν | φυσικοί | φυσικαί | φυσικα |
Acusativo | φυσικόν | φυσικήν | φυσικόν | φυσικos | φυσικάς | φυσικα |
Genitivo | φυσικοῦ | φυσικῆς | φυσικοῦ | φυσικῶν | φυσικῶν | φυσικῶν |
Dativo | φυσικῷ | φυσικῇ | φυσικῷ | φυσικοῖς | φυσικαῖς | φυσικοῖς |
Locuciones
[editar]- τὰ φυσικὰ: el mundo natural