wołacz
wołacz | |
pronunciación (AFI) | /ˈvɔ.wat͡ʂ/ ⓘ |
silabación | wo-łacz |
longitud silábica | bisílaba |
rima | ɔwat͡ʂ |
Etimología
[editar]Sustantivo masculino inanimado
[editar]Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativo (Mianownik) |
wołacz | wołacze |
Genitivo (Dopełniacz) |
wołacza | wołaczy |
Dativo (Celownik) |
wołaczowi | wołaczom |
Acusativo (Biernik) |
wołacz | wołacze |
Instrumental (Narzędnik) |
wołaczem | wołaczami |
Locativo (Miejscownik) |
wołaczu | wołaczach |
Vocativo (Wołacz) |
wołaczu | wołacze |
Forma sustantiva
[editar]- 2
- Forma del acusativo singular de wołacz.