بود
مهدی یعنی چی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /بود/
اسم مصدر
[ویرایش]بود
- بن مضارع بودن؛ وجود، هستی، سرمایه.
- بود: در گویش تونی و گویش گنابادی یعنی کامل شده ، بود شده.
مصدر لازم
[ویرایش]- تفت دادن چیزی روی آتش، مانند تخمه و فندق و پسته و بادام و ذرت.
ریشه شناسی۲
[ویرایش]
فعل
[ویرایش]بوَد
- مضارع التزامی سوم شخص مفرد از بودن، ممکن است.
زبان دیگر
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- بهاری
اسم
[ویرایش]بود
- ران، ران انسان یا هر جانور دیگر.
––––
برگردانها
[ویرایش]ترجمهها | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
- فرهنگ بزرگ سخن