رخصت
فارسی
[ویرایش]ریشهشناسی
[ویرایش]نیاهندوایرانی
آوایش
[ویرایش]- [رخص/ست]
قید
[ویرایش]- به زبان فارسی و عربی به معنی اجازه٬ اذن است٬ اما مفهوم باستانی آن مانع شدن است.
ریشه شناسی ۲
[ویرایش]- عربی
صفت
[ویرایش]رخصة
- اجازه، دستور، اذن.
اسم
[ویرایش]- جواز، پروانه.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ لغت معین
––––
برگردانها
[ویرایش]ترجمه | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|