Antifonte o Sofista
Nome orixinal | (grc) Ἀντιφῶν ![]() |
---|---|
Biografía | |
Nacemento | século V a. C. ![]() Atenas, Grecia ![]() |
Morte | c. século V a. C. ![]() Atenas, Grecia ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Antiga Atenas ![]() |
Actividade | |
Campo de traballo | Filosofía ![]() |
Ocupación | escritor , filósofo , matemático ![]() |
Período de actividade | (Con vida en: século V a. C. ![]() |
Lingua | Grego antigo ![]() |
O nome Antífonte o Sofista ou Antifonte de Atenas (En grego Ἀντιφῶν; romaniz.: Antiphṓn (Антифонт), pronunciado /ˈæntəˌfɒn, -ən/ ) úsase para referirse ao escritor de varios tratados sofísticos. Probabelmente viviu en Atenas nas dúas últimas décadas do século V a.C., pero case nada se sabe da súa vida.[1]
Desde a antigüidade debateuse se o escritor destes tratados sofísticos non era en realidade outro que Antífonte o Orador, ou se Antífonte o Sofista era de feito unha persoa separada. Esta segue sendo unha activa controversia académica; dos editores recentes, Gagarin, e Laks e Most, cren que só hai un Antifonte, mentres que GJ Pendrick defende a existencia de dous individuos separados.[2]
O máis importante destes tratados foi Sobre a verdade, cuxos fragmentos sobreviventes abranguen moitos temas diferentes, desde a astronomía e as matemáticas até a moral e a ética.[3] Tamén se conservan fragmentos dos tratados da Concordia e Politicus; estes fragmentos foron ás veces atribuídos ao Orador máis que ao Sofista.[4]
Tampouco se sabe con certeza se o tratado sobre a interpretación dos soños baixo o nome de Antifonte foi escrito por Antifonte o Sofista ou se este foi escrito por outro Antifonte diferente. As edicións de Pendrick e de Laks e Most parten de que este tratado foi escrito polo mesma Antifonte que as obras sofísticas.[5]
Antifonte o Sofista
[editar | editar a fonte]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/P.Oxy._XI_1364_fr._1%2C_cols._v-vii.jpg/220px-P.Oxy._XI_1364_fr._1%2C_cols._v-vii.jpg)
A Antifonte o Sofista atribúese un tratado coñecido como Sobre a verdade, do que só quedan fragmentos. É de gran valor para a teoría política, xa que parece ser un precursor da teoría dos dereitos naturais. As opinións expresadas nel suxiren que o seu autor non podería ser a mesma persoa que Antifonte de Ramunte, xa que se interpretou como unha afirmación de fortes principios igualitarios e libertarios apropiados para unha democracia — pero antitéticos aos puntos de vista oligárquicos de quen foi fundamental no golpe democrático do 411 como Antifonte de Ramunte.[6] Argumentouse que esa interpretación quedou obsoleta á luz dun novo fragmento de texto de Sobre a verdade, descuberto en 1984. As novas probas supostamente descartan unha interpretación igualitaria do texto.[7]
As seguintes pasaxes poden confirmar os compromisos fortemente libertarios de Antifonte o Sofista.
"Natureza" require liberdade
[editar | editar a fonte]Sobre a verdade xustapón a natureza represiva da convención e da lei (νόμος ) con "natureza" (fisis, φύσις ), especialmente a natureza humana. Considérase que a natureza esixe espontaneidade e liberdade, en contraste coas restricións a miúdo gratuítas impostas polas institucións:
A maioría das cousas que son legalmente xustas son [non menos] ... hostil á natureza. Por lei estableceuse para os ollos o que deben ver e o que non deben ver; para os oídos o que deben oír e non deben oír; para a lingua o que debe falar e o que non debe falar; para as mans o que deben facer e o que non deben facer... e para a mente o que debe desexar e o que non debe desexar.[8]
A represión significa dor, mentres que a natureza (a natureza humana) é evitar a dor.
Noutro lugar, Antifonte escribiu: "A vida é como unha breve vixilia, e a duración da vida como un só día, por así dicir, no que levando os ollos á luz damos lugar a outros que nos suceden".[9] Mario Untersteiner comenta:
"Se a morte segue segundo a natureza, por que atormentar o seu contrario, a vida, que é igualmente segundo a natureza? Ao apelar a esta tráxica lei da existencia, Antifonte, falando coa voz da humanidade, quere sacudir todo o que pode violentar a individualidade da persoa." [10] Infórmase de que Antifonte montou unha caseta nun ágora pública onde ofrecía consolo aos doentes.[11]
No relativo á liberdade natural e a igualdade de todos os homes, Antifonte anticipa a doutrina dos dereitos naturais de Locke.
Matemáticas
[editar | editar a fonte]Antifonte tamén era matemático; xunto ao seu compañeiro Bryson de Heraclea, foi o primeiro en dar unha cota superior e inferior para o valor de pi inscribindo e despois circunscribindo un polígono ao redor dun círculo e, finalmente, procedendo ao cálculo das áreas dos polígonos. Este método aplicouse ao problema da cuadratura do círculo e ao cálculo de até piIsaac Newton.[12]
O Anonymus Iamblichi
[editar | editar a fonte]O Protrepticus de Iamblichus contén un extenso fragmento dun importante autor antigo (estudado por estudosos como parte do movemento sofista), sobre educación e filosofía política. Esta pasaxe foi identificada orixinalmente por Friedrich Blass en 1889 como obra de Antifonte, pero esta atribución non foi xeralmente aceptada. En consecuencia, este traballo é referido na erudición moderna como o Anonymus Iamblichi .[13][14]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ G.J. Pendrick, Antiphon the Sophist (2002) p.26
- ↑ Consúltese Pendrick, pp. 2–24. A. Laks and G. W. Most, Early Greek Philosophy vol. IX (2016) pp. 2–3.
- ↑ Pendrick, pp. 32-35
- ↑ Pendrick, pp. 39-49
- ↑ Sobre isto, véxase Pendrick, pp. 24–26.
- ↑ W. K C. Guthrie, The Sophists, Cambridge: Cambridge University Press, 1971; véxase tamén Mario Untersteiner quen cita Oxyrhynchus Papyrus #1364 fragmento 2 no seu The Sophists, tr. Kathleen Freeman (Oxford: Basil Blackwell, 1954), p. 252
- ↑ pp. 351, 356, Gerard Pendrick, 2002, Antiphon the Sophist: The Fragments, Cambridge U. Press; also p. 98 n. 41 of Richard Winton's "Herodotus, Thucydides, and the sophists" in C.Rowe & M.Schofield, The Cambridge Companion to Greek and Roman Political Thought, Cambridge 2005.
- ↑ Antiphon, On Truth, Oxyrhynchus Papyri, xi, no. 1364, fragment 1, quoted in Donald Kagan (ed.) Sources in Greek Political Thought from Homer to Polybius "Sources in Western Political Thought, A. Hacker, gen. ed.; New York: Free Press, 2965
- ↑ Fr. 50 DK, citado en Stobaeus 4.34.63.
- ↑ Mario Untersteiner, The Sophists, tr. Kathleen Freeman (Oxford: Basil Blackwell, 1954) Cambridge: Cambridge University Press, 1971, p. 247
- ↑ Michael Gagarin, The Oxford Encyclopedia of Ancient Greece and Rome, Volume 1 (2010), p. 281.
- ↑ "The Ridiculous Way We Used To Calculate Pi". Veritasium (en inglés). Consultado o 2022-03-25.
- ↑ "Introduction to Iamblichus' Exhortation to Philosophy". protepticus.info; Canadian Colloquium for Ancient Philosophy; Universidade da Columbia Británica. 10 de abril de 2015.
- ↑ B. Cassin, 'Anonymus Iamblichi', en Brill's New Pauly
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Edición, con comentarios, de Eduard Maetzner (1838)
- Texto de Friedrich Blass (1881)
- Richard C. Jebb, Oradores do ático
- Ps.-Plutarcho, Vitae X. Oratorum ou Vidas dos dez oradores Arquivado 12 de decembro de 2008 en Wayback Machine.
- Filóstrato, Vit. Sofistarum, i. 15
- Frank Lovis Van Cleef, Index Antiphonteus, Ithaca, Nova York (1895)
- Michael Gagarin, Antifonte o ateniense, 2002, U. of Texas Press. Defende a identificación de Antifonte o Sofista e Antifonte de Ramnunte.
- Gerard Pendrick, Antiphon the Sophist: The Fragments, 2002, Cambridge U. Press. Argumenta que Antifonte o Sofista e Antifonte de Ramnunte son dúas persoas distintas, e ofrece unha nova edición e un comentario sobre os fragmentos atribuídos ao Sofista.
- Jordi Redondo, 'Antifonte. Discursos I–II', Barcelona, Fundació Bernat Metge, 2003–2004 (ISBN 84-7225-822-X e 84-7225-840-8). Argumenta a identificación de ambos os autores.
- Antiphon 1. New York: Charles Scribner's Sons. 1970. pp. 170–172. ISBN 0-684-10114-9.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Antoloxía de Antifonte, edición francesa de 1907 no Internet Archive
- Xenophon Memorabilia 1.6.1–.15 presenta un diálogo entre Antifonte o Sofista e Sócrates.
- "Antifonte" no sitio web da Universidade de Swansea
- Discursos da Antifonte de Rhammunte sobre Perseo
- Unha biografía sobre Antifonte de Rhammunte de Richard C. Jebb, The Attic Orators from Antiphon to Isaeos, 1876 sobre Perseo
- Oracións de Antifonte
- David Hoffman, " Antiphon the Athenian: Oratory, Law and Justice in the Age of the Sophists / Antiphon the Sophist: The Fragments ", Rhetoric Society Quarterly, verán de 2006. Unha revisión de Gagarin 2002 e Pendrick 2002.
- O artigo da Enciclopedia de Filosofía de Stanford sobre "Callicles and Thrasymachus" analiza as opinións de Antifonte o Sofista.
- Nomos e Phisis no Peri Alêtheias de Antifonte
- Antifonte e os falabaratos - Artigo de Alfredo Conde
![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Antifonte o Sofista |