Haakon Chevalier
Biografía | |
---|---|
Nacemento | (en) Haakon Maurice Chevalier ![]() 10 de setembro de 1901 Lakewood, Estados Unidos de América (pt) ![]() ![]() |
Morte | 4 de xullo de 1985 ![]() 18.º arrondissement de Paris, Francia (pt) ![]() ![]() |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Estados Unidos de América ![]() |
Educación | Universidade de California - Doutor en filosofía (–1929) Universidade de California - mestría en artes (–1925) Universidade de California - grao en Artes (–1923) Universidade Stanford (1918–1920) ![]() |
Actividade | |
Ocupación | lingüista , mestre , académico , escritor , tradutor , scholar of French literature (en) ![]() ![]() |
Empregador | Universidade de California en Berkeley (1927–1950) ![]() |
Lingua | Lingua inglesa e lingua francesa ![]() |
![]() ![]() ![]() |
Haakon Maurice Chevalier, nado o 10 de setembro de 1901 e finado o 4 de xullo de 1985 foi un escritor, tradutor e profesor estadounidense de literatura francesa na Universidade de California, Berkeley, máis coñecido pola súa amizade co físico J. Robert Oppenheimer, a quen coñeceu en Berkeley, California en 1937. A relación de Oppenheimer con Chevalier, e a relación de Chevalier cun posible recrutador para a intelixencia soviética, ocuparon un lugar destacado nunha audiencia de 1954 da Comisión de Enerxía Atómica dos Estados Unidos sobre a autorización de seguridade de Oppenheimer. Nesa vista, a autorización de seguridade de Oppenheimer foi revogada.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Vida temperá
[editar | editar a fonte]Chevalier naceu en Lakewood Township, Nova Jersey, fillo de Therese Chevalier (de solteira Roggen) e Emile,[1] de ascendencia norueguesa e francesa respectivamente.[2]
Cando tiña vinte anos Chevalier sentiuse atraído polos aspectos románticos do mar. Embarcouse como mozo de cuberta nun dos últimos veleiros mercantes, a goleta estadounidense de catro paus Rosamond, para unha viaxe ao océano Atlántico sur e Cidade do Cabo. Chevalier escribiu un testemuño vivo e nostálxico deste mesmo fin da era da vela no seu libro The Last Voyage of the Schooner Rosamond.
Traballo
[editar | editar a fonte]En 1945, Chevalier traballou como tradutor para os Procesos de Núremberg. Traduciu ao inglés moitas obras de Salvador Dalí, André Malraux, Vladimir Pozner, Louis Aragon, Frantz Fanon e Victor Vasarely.
Relación con Oppenheimer
[editar | editar a fonte]Chevalier coñeceu a Oppenheimer en 1937 en Berkeley cando era profesor asociado de linguas románicas. Xuntos, Chevalier e Oppenheimer fundarían a rama de Berkeley dun sindicato de profesores, que patrocinaba axudas para causas de esquerda.[3]
Chevalier informou a Oppenheimer en 1942 dunha discusión que mantivo con George Eltenton que o perturbou considerablemente e pensou que Oppenheimer debería coñecer. Tratábase dos intentos soviéticos a través de Eltenton de penetrar no Proxecto Manhattan.[4] Esa breve conversación, o informe tardío de Oppenheimer e os intentos de ocultar a identidade de Chevalier, converteríanse máis tarde nun dos temas clave na audiencia de seguridade de Oppenheimer en 1954 ante a Comisión de Enerxía Atómica, que resultou na revogación da súa autorización de seguridade.[5]
Chevalier foi entrevistado en The Day After Trinity (1981), un documental nomeado ao Oscar sobre Oppenheimer e a bomba atómica.[6] Foi interpretado por Jefferson Hall na película de Christopher Nolan de 2023 Oppenheimer.
Vida persoal
[editar | editar a fonte]Chevalier tivo catro fillos de tres matrimonios. De 1922 a 1931 casou con Ruth Bosley, logo con Barbara Lansburgh de 1931 a 1950 e, finalmente, con Carol Lansburgh en 1952.
Vida posterior e pasamento
[editar | editar a fonte]Despois da audiencia do Subcomité de Actividades Antiamericanas da Cámara, Chevalier perdeu o seu traballo en Berkeley en 1950. Incapaz de atopar outra cátedra nos Estados Unidos, trasladouse a Francia, onde continuou traballando como tradutor.
Chevalier regresou brevemente aos Estados Unidos en xullo de 1965 para asistir á voda da súa filla en San Francisco.[7]
Morreu en 1985 en París aos 83 anos. Non se informou da causa da morte.[8]
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- 1932. The ironic temper: Anatole France and his time. Oxford University Press. ASIN B00085MTLU
- 1934. André Malraux and "Man's fate": An essay. H. Smith and R. Haas. ASIN B00089VCSC
- 1949. For Us The Living. Nova York: Alfred A. Knopf. ISBN 1-4179-8987-4
- 1959. The Man Who Would Be God. Putnam; [1st American ed.]. ASIN B0006AW3DG
- 1965. Oppenheimer: The Story of a Friendship. Nova York: George Braziller, Inc. ASIN B0006BN686
- 1970. The Last Voyage of the Schooner Rosamond. Deutsch. ISBN 0-233-96247-6
Traducións
[editar | editar a fonte]- Vladimir Pozner. 1942. The Edge of the Sword (Deuil en 24 heures). Modern Age Books.
- Vladimir Pozner. 1943. First Harvest (Les Gens du pays).
- Kessel, Joseph. 1944. Army of Shadows (L'Armée des ombres). Alfred A. Knopf
- Malraux, André. 1961. Man's Fate. Random House Modern Library. ASIN B000BI694M
- Aragon, Louis. 1961. Holy Week. G. P. Putnam's Sons. ASIN B000EWMJ3A
- Dalí, Salvador. 1986. The Secret Life of Salvador Dalí. Dasa Edicions, S.A. ISBN 84-85814-12-6
- André Maurois, 1962. Seven faces of love. Doubleday. ASIN B0007H6IX4
- Michaux, Henri. 1963. Light Through Darkness. Orion Press. ASIN B0007E4GJ0
- Vasarely, Victor. 1965. Plastic Arts of the Twentieth Century, Volume 1. Editions du Griffon. ASIN B000FH4NZG
- Fanon, Frantz, A Dying Colonialism 1965
Notas
- ↑ "Familieskjema for Haakon Chevalier / Barbara Lansburgh (F11421) g. 1931". sveaas.net. Consultado o 2023-08-29.
- ↑ "Freedom of Information/Privacy Act". Federal Bureau of Investigation (en inglés). Consultado o 2023-08-29.
- ↑ Broad, 2002.
- ↑ Chevalier, Haakon (1965). The Story of a Friendship. George Braziller, Inc. pp. 52–55.
- ↑ "In the Matter of J. Robert Oppenheimer : Transcript of Hearing Before Personnel Security Board, Washington, D.C., April 12, 1954, Through May 6, 1954". avalon.law.yale.edu. Consultado o 2023-08-29.
- ↑ "The Day after Trinity: J. Robert Oppenheimer and the Atomic Bomb; Part 2" (en inglés). Consultado o 2023-08-29.
- ↑ "Freedom of Information/Privacy Act". Federal Bureau of Investigation (en inglés). Consultado o 2023-08-29.
- ↑ "Haakon Chevalier, 83, Author and Translator". The New York Times (en inglés). 1985-07-11. ISSN 0362-4331. Consultado o 2023-08-29.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
A Galipedia ten un portal sobre: Estados Unidos de América |
- J. Robert Oppenheimer
- Audiencia de seguridade de Oppenheimer (Oppenheimer Security Hearing)
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Broad, William J. September 8, 2002. Father of A-bomb was Communist, book claims. New York Times. A7.
- Gray, Gordon. 1954. 'In the matter of J. Robert Oppenheimer: transcript of hearing before Personnel Security Board'. U.S. Govt. Print. Off. p. 4-6.
- Herken, Gregg. 2002. Brotherhood of the Bomb: The Tangled Lives and Loyalties of Robert Oppenheimer, Ernest Lawrence, and Edward Teller. Nova York: Henry Holt and Company, LLC.
- New York Times. 11 de xullo de 1985. Haakon Chevalier, 83, Author and Translator. Section B; Page 6, Column 4; National Desk.
- Washington Post. 11 de xullo de 1985. 'Metro; Deaths Elsewhere. C7.
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- 1982 Entrevista en audio con Haakon Chevalier por Martin Sherwin Voces do Manhattan Project
- Fontes primarias utilizadas por Herken en Brotherhood of the Bomb
- Bibliografía comentada para Haakon Chevalier da Alsos Digital Library for Nuclear Issues Arquivado 06 de abril de 2017 en Wayback Machine.
- Vladimir Pozner está soñado Arquivado 21 de decembro de 2014 en Wayback Machine.