Pavel Miliukov
![]() ![]() | |
Nome orixinal | (ru) Павел Николаевич Милюков ![]() |
---|---|
Biografía | |
Nacemento | 15 de xaneiro de 1859 (Xuliano) ![]() Moscova, Rusia ![]() |
Morte | 31 de marzo de 1943 ![]() Aix-les-Bains, Francia ![]() |
Lugar de sepultura | Cemitério de Batignolles (pt) ![]() ![]() |
Member of the State Duma of the Russian Empire (en) ![]() | |
Membro da Asemblea Constituínte Rusa | |
![]() | |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Imperio Ruso ![]() |
Relixión | Igrexa ortodoxa rusa ![]() |
Educación | Faculty of History and Philology of Moscow University (en) ![]() ![]() |
Actividade | |
Lugar de traballo | San Petersburgo ![]() |
Ocupación | diplomático , político , historiador , xornalista ![]() |
Empregador | Universidade de Chicago Universidade de Sófia (pt) ![]() ![]() |
Partido político | Partido Democrático Constitucional ![]() |
Lingua | Lingua rusa ![]() |
Familia![]() | |
Pai | Nikolay Pavlovich Milyukov (pt) ![]() ![]() |
![]() ![]() ![]() |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Pavel_Milyukov.jpg/220px-Pavel_Milyukov.jpg)
Pavel Nikolaevich Miliukov (en ruso: Павел Николаевич Милюков), nado o 15 de xaneiro de 1859 e finado o 31 de marzo de 1943, foi un político ruso, fundador, líder e o membro máis destacado do Partido Democrático Constitucional.
As revolucións de 1917
[editar | editar a fonte]Convencido de que non foran as protestas polas penurias causadas pola guerra á poboación as que desencadearan a Revolución de Febreiro e o fin da monarquía senón o desexo das tropas de mellorar a dirección do esforzo bélico ruso até a vitoria final, opúxose á aplicación de reformas sociais e políticas ata que terminase a contenda.[1] Tratou así mesmo de atrasar a convocatoria da asemblea constituínte e mostrouse contrario a levar a cabo unha rápida reforma agraria.[1] Sostivo a conveniencia de manter os obxectivos territoriais buscados por anterior réxime autocrático, gañándose así o rexeitamento da esquerda rusa.[1] Opúxose á entrada de representantes socialistas no Goberno Provisional Ruso considerando correctamente que se oporían á súa política de seguir esixindo as anexións territoriais negociadas polo Goberno tsarista co resto dos aliados da Tripla Entente.[1]
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Pavel_Miliukov%26Peter_Kropotkin.jpg/280px-Pavel_Miliukov%26Peter_Kropotkin.jpg)
Ministro de Exteriores do primeiro gabinete —completamente burgués fóra da presenza a título individual de Kerenskii— e principal figura de leste, viuse obrigado a dimitir durante a Crise de abril; mostrouse desde entón moi crítico cos posteriores gabinetes de coalición entre liberais e socialistas.[1] Sostivo que o período interrevolucionario foi unha época de parálise política debida ao carácter dual do poder: un Goberno coa aparencia do poder pero sometido a realidade ao beneplácito do Soviet de Petrogrado.[2] Cos socialistas moderados desacreditados polo fracaso da Ofensiva Kerenski do verán e a falta de reformas, Miliukov consideraba que as opcións políticas limitábanse a optar por Lenin e os seus partidarios ou a «restauración da orde» encarnada polo comandante en xefe dos exércitos rusos, o xeneral Lavr Kornilov.[1] Favorable a Kornilov, sostivo que o fracaso do leste non deixaba outra opción que a toma do poder polos bolxeviques pola debilidade política das demais opcións (socialistas e liberais moderados).[2]
Exilio
[editar | editar a fonte]Finou en 1943 en Aix-lles-Bains.[2]
Notas
[editar | editar a fonte]Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Anin, David S. (1967). "The February Revolution: Was the Collapse Inevitable?". Soviet Studies (en inglés) 18 (4): 435–457.
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Russia and its crisis (1905) P.N. Miliukov (en inglés)