Federico García Lorca
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/FEDERICO_GARCIA_LORCA_%2813451705834%29.jpg/220px-FEDERICO_GARCIA_LORCA_%2813451705834%29.jpg)
Federico García Lorca (Fuente Vaqueros, Granada 1898 - Víznar, Granada 1936) foi un poeta e dramaturgo español, membro da Xeración do 27.
- Como non me preocupei de nacer, non me preocupo de morrer.
- Refugade tristezas e melancolías. A vida é amable, ten poucos días e tan só agora habémola de gozar.
- O home famoso ten a amargura de levar o peito frío e traspasado por lanternas xordas que dirixen sobre eles outros.
- O máis terrible de todos os sentimentos é o sentimento de ter a esperanza morta.
- O teatro é poesía que se sae do libro para facerse humana.
- Na bandeira da liberdade bordei o amor máis grande da miña vida.
- Esperando, o nó desfaise e a froita madura.
- A poesía non quere adeptos, quere amantes.
- A soidade é a gran talladora do espírito.
- Quero chorar, porque me dá a gana.
- "Verde que te quero verde.
- Grandes estrelas de xeada
- nacen co peixe de sombra
- que rasga o camiño da alba.
- A figueira raspa o vento
- a lixalo coas ramas,
- e o monte, gato salvaxe,
- eriza as piteiras ásperas."
- - Federico García Lorca; Romancero gitano (1924-1927) - páxina 30, Federico García Lorca - Editorial moderna, 1935 - 149 páxinas