-ken-
Rehekî lêkerê
[biguhêre]-ken-
- Rehê dema niha ji lêkera kenîn (tewandin).
- ez di-ken-im, tu di-ken-î, ew di-ken-e, em/hûn/ew di-ken-in,
ez na-ken-im, tu na-ken-î, ew na-ken-e, em/hûn/ew na-ken-in,
ez bi-ken-im, tu bi-ken-î, ew bi-ken-e, em/hûn/ew bi-ken-in...
- ez di-ken-im, tu di-ken-î, ew di-ken-e, em/hûn/ew di-ken-in,
Binêrin herwiha
[biguhêre]Têkilî
[biguhêre]Binêre herwiha
[biguhêre]- (dema borî) -kenî-
- -keniya-
Rehekî lêkerê
[biguhêre]-ken-
- -k-, -ke-
rehê dema niha yê lêkera kerdene (kirin)- ez ken-a (ez dikim)