bêçare
Bilêvkirin
[biguhêre]Rengdêr
[biguhêre]Pozîtîv | Komparatîv | Sûperlatîv |
---|---|---|
bêçare | bêçaretir | herî bêçare bêçaretirîn |
bêçare
- Ya / yê ku ti çare anku hel nîne.
- (Nimûneyekê bide) (biguhêre)
- mecbûr, neçar
- (Nimûneyekê bide) (biguhêre)
Ji wêjeyê
[biguhêre]- Tu bi xufranê min ê bêçare, ah.
Hate Cebraîl li ba emrê Îlah:
“Ser hilîne, Adema, 'efwa Celîl
Bo te hat û rabe ey zîba cemîl — (w:Mela Hisênê Bateyî)
Herwiha
[biguhêre]Jê
[biguhêre]- bêçaretî
- bêçareyî
- bêçarehî
- (lêker) bêçare bûn
- (lêker) bêçare kirin
- (navdêr) bêçarebûn
- (navdêr) bêçarekirin
- (rengdêr) bêçarebûyî
- (rengdêr) bêçarekirî
Etîmolojî
[biguhêre]Werger
[biguhêre]navdêr
- Almanî: Hilfloser
- Erebî: مجبور, عاجز, مغلوب على أمرو, لاحول ولا قوة
- Farisî: زار → fa, بیچاره → fa, ?بینوا → fa
- Îngilîzî: desperate → en, helpless → en, weak → en, remediless → en, ?fateful → en, ?immedicable → en, ?incurable → en, ?irremediable → en
- Tirkî: âciz → tr, çaresiz → tr, devasız → tr, umarsız → tr, naçar → tr, biçare → tr, çıkmaz → tr
rengdêr
- Almanî: arm → de, ausweglos → de, hoffnungslos → de, ohne Ausweg, ratlos → de, unheilbare → de, wehrlos → de, verzweifelt → de, ?dürftig → de, ?außerstande → de
- Erebî: العضال
- Îngilîzî: incurable → en
Mane
[biguhêre]- bêçare, tiştê ku çareyê wî nîn be[1]