absolventem
Discretiva
![]() |
absolventem dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Modus flexurae | originis |
---|---|---|
absolventem | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii absolvēns |
absolventem | casus accusativus singularis · genus femininum | participii absolvēns |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /absolˈwentem/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ab·sol·ven·tem — morphologica: ab-solv-ent-em
Loci
[+/-]Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600 |
||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas nova
[+/-]
- Praeter supradictarum imaginum loca habes rursum: Primo in centro abstrahentem seu absolventem, ad orientem ebrium, ad occiden. ibim, ad merid. obstaculum, ad septemtr. ubiquitatis signum. —De imaginum compositione Iordani Bruni [1][2]
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Iordanus Brunus Nolanus (Italice: Giordano Bruno) - De imaginum compositione. (Universitas Turicensis): Sectio II. Cap. XII. — absolventem
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: absolventem.