adferant
Discretiva
![]() |
adferant dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
adferant | tertia pluralis | praesens | activa | coniunctivus | adferō (adferre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /ˈadferant/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ad·fe·rant — morphologica: ad-fer-ant
Loci
[+/-]M. Tullius Cicero -106…-43 |
||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
[+/-]
- Naturae auctoritas in virtute inest maxima; in tempore autem multa sunt quae adferant auctoritatem: ingenium opes aetas fortuna ars usus necessitas, concursio etiam non numquam rerum fortuitarum. —Topica Ciceronis [1][2]
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Marcus Tullius Cicero - Topica. (The Latin Library): 19 [73] — adferant
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: adferant.