aedificaverat
Discretiva
![]() |
aedificaverat dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
aedificāverat | tertia singularis | plusquam perfectum | activa | indicativus | aedificō (aedificāre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /ae̯difiˈkaːwerat/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·ve·rat — morphologica: aedi-ficav-erat
Loci
[+/-]Hildegardis Bingensis 1098-1179 |
||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas mediaevalis
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Hildegardis Bingensis - Epistolae. Patrologia Latina, J.-P. Migne. Parisiis 1882, Tomus CXCVII. (Universitas Turicensis): Liber XLVII.. Ad praelatos Moguntinenses — aedificaverat
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: aedificavit.