aedificaverit
Discretiva
![]() |
aedificaverit dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
aedificāverit | tertia singularis | perfectum | activa | coniunctivus | aedificō (aedificāre) |
aedificāverit | tertia singularis | futurum exactum | activa | indicativus | aedificō (aedificāre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /ae̯difiˈkaːwerit/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cā·ve·rit — morphologica: aedi-ficav-erit
Loci
[+/-]Titus Livius -58/+17 | ||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas Romana
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Titus Livius - Ab urbe condita - libri CXLII. (Universitas Turicensis): Liber XXXIV, caput 58, [4] — aedificaverit
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: aedificaverit.