aedificemur
Discretiva
![]() |
aedificemur dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]Forma | Persona | Tempus | Vox | Modus | Verbum |
---|---|---|---|---|---|
aedificēmur | prima pluralis | praesens | passiva | coniunctivus | aedificō (aedificāre) |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /ae̯difiˈkeːmur/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ae·di·fi·cē·mur — morphologica: aedi-fic-emur
Loci
[+/-]Aurelius Augustinus Hipponensis 354-430 |
||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas postclassica
[+/-]
- Si autem fundamentum nostrum in coelo est, ad coelum aedificemur. —Enarrationes in Psalmos Augustini [1][2]
Fontes
- ↑ 1.0 1.1 Aurelius Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2]. (Universitas Turicensis): IN PSALMUM CXXI ENARRATIO, p. 4 — aedificemur
- ↑ 2.0 2.1 Vicicitatio: aedificemur.