desertum
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]API: /deːˈsertum/ (classice) - Syllabificatio phonetica: dē·ser·tum — morphologica: de-sert-um
Notatio
[+/-]Nomen substantivum
[+/-]dēsert|um, -ī neut.
- Regio deserta, solitudo, locus desertus, vastitas.
Declinatio
[+/-]n. | sing. | plur. | |
---|---|---|---|
nom. | dēsertum | dēserta | I |
gen. | dēsertī | dēsertōrum | II |
dat. | dēsertō | dēsertīs | III |
acc. | dēsertum | dēserta | IV |
abl. | dēsertō | dēsertīs | VI |
voc. | dēsertum | dēserta | V |
Dictiones collatae
[+/-]Dictiones derivatae
[+/-]Translationes
[+/-]Loci
[+/-]Charta saeculi 18: "Tartaria sive Magni Chami imperium" | ||||||||||||||||||||||
antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
deserto Lop et Belgian homines miris illusionibus et diabolico screatu seduci creduntur. Lucette Boulnois: Démons et tambours au désert de Lop : Variations Orient-Occident. In: Médiévales, No22-23. pp. 91-115
In