Paul Michael Romer
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Paul_Romer_in_2005_cropped.jpg/220px-Paul_Romer_in_2005_cropped.jpg)
Paul Michael Romer (* 7. November 1955 in Denver, Colorado) is en US-amerikaansch Wertschapswetenschapler, de 2018 mit den Nobelpries för Wertschapswetenschapen uttekent wurrn is.
Leven un Wark
[ännern | Bornkood ännern]De Söhn van Roy Rudolf Romer, den ehmalgen Gouverneur van Colorado, un de sien Fru Bea Romer hett Physik un Mathematik studeert un 1977 sien Bachelor in Mathematik an de University of Chicago maakt. Dornah is Paul Romer to de Volkswertschapslehre wesselt. Sien Dissertatschoon fung he an dat Massachusetts Institute of Technology an, hett se an de Queen’s University in Kanada fortsett un hett se 1983 in Chicago afslooten.
Van 1982 bit 1988 weer he Assistenzperfesser an de University of Rochester, dornah Perfesser an de University of Chicago. 1990 wessel he as Perfesser an de University of California, Berkeley un 1996 an de Graduate School of Business van de Stanford University. Romer weer dorneben Senior Fellow van de Hoover Institution.[1]
2000 hett he de Online-Lernplattform Aplia grünnd. För den Upbau van dat Startup hett Romer 2001 en akdemische Uttiet nommen. 2007 hett he sien Ünnernehmen an Cengage Learning verköfft.[2]
Siet 2010 is he Perfesser för Ökonomik an de Stern School of Business van de New York University un weer bit 2016 Direkter van dat dor ansiedelt Marron Institute of Urban Management.[3]
Romer hett sück all siet sien Dissertatschoon mit Wertschapswassdom befaat[4] un wurr later to’n Mitbegrünner van de endogene Wassdomstheorie, besünners dör sien Romer-Modell.[5] 2015 löös he de Mathiness-Debatte över wetenschapliche Standards in de Makroökonomie ut.
In‘n September 2016 wurr he Chefökonom van de Weltbank.[6] In‘n Januar 2018 hett he sück dorhengahnd ütert, dat Chile van de Weltbank över mehrere Johren weg in en Länner-Ranking för Ünnernehmerfrüendlichkeit to schlecht instuuft wurrn weer, mögelkerwies in de Afsicht, de sozialistische Präsidentin Michelle Bachelet in en schlecht Lucht to rücken un den Wahlsieg van hör konservativ Nahfolger Sebastián Piñera to ünnerstütten.[7] Nah disse Kontroverse as ok Kritik an sien Führungsstil is he torüchtreeden.[8]
2018 kreeg he gemeensam mit William Dawbney Nordhaus den Nobelpries för Wertschapswetenschapen. Romer wurr för de „Integratschoon van Innovatschoon in de langfristige makroökonomische Analyse“ uttekent.[9]
Dat Konzept van de „Charter Cities“
[ännern | Bornkood ännern]2009 hett Romer völ Upsehn kreegen mit sien Vörslag to dat Grünnen van so nömmt Charter Cities (faken översett as Sünnerverwaltenszonen) in wassdoms- un strukturswaak Lännern as Middel to de Armootsbekämpen. Dat Konzept van de Charter City baut dorup, dat de Regeeren en nichtbesiedelt Stück Land utwählt, um dat kumplett an en utlännsch Regeeren aftogeeven, also ünner de sien Legislative, Judikative un Exekutive to stellen. Romer hett dat Konzept mit den Satz „Kanada entwickelt en Hongkong in Kuba“ tosommenfaat. In disse künstlich schafft Sünnerzoon sall en Wassdomsmotor entstahn, de Utlandsinvestitschonen antrecken sall un as Vörbild positiv up dat Umfeld wirken kann. Romer treckt as spoodriek Bispeel faken Hongkong ünner britisch Kolonialherrschap heran.[10] En wesentlicher Anreiz sall dorbi van de Rechtssekerheit utgahn, de van de extern Regeeren in de Charter Cities garanteert wurrd. Disse Rechtssekerheit würr Minschen un Investoren quasi van alleen in de künstlich schaffen Städte trecken un dormit den Impuls to Wassdom leefern.
Dat Konzept wurrd siet sien Bekanntgaav nich blots in völ Medien up breet Ebene diskuteert,[11][12] sonnern wurrd ok as neoimperialistisch bzw. neokolonialistisch kritiseert.[13] Romer hollt dorgegen, dat de Kolonialismus individuelle Freeheiten inschränkt harr, in’n Gegensatz dorto nümms to’n Umtrecken in de nee inricht Stadt dwungen würr. Ok de Landvergaav erfolg freewillig. Charter Cities as Maatnahm in humanitären Notstandsrebeeden as Haiti nah dat verheeren Erdbeeven in 2010 lehnt he af.
As problematisch wurrd ok ansehn, dat in en Charter City kien demokraatsch Wahlen vörsehn weern. Dat bedüüd, de Politiker würrn woll de Levensbedingungen in de Stadt vörgeven, wählt aber wurrn se blots in hör Heimatland. Dormit bleev den Bewahnern van en Charter City to’n Wählen blots de faken as „Afstimmung mit de Fööt“ betekent Mögelkeit van dat In- oder Utwannern. Romer slutt aber Wahlen nich per se ut.[14]
Wiederhen wurrd Romer vörsmeeten, de för en künstliche Stadt notwennigen Investitschonen weern immens un dat Konzept alleen dorum völlig unrealistisch.[11] Romer geiht aber van Kösten ut, de man överkieken kann, wiel de Grootdeel van de Upbauarbeit dör de Towannerer in’n Toog van dat Verbetern van hör Levensbedingungen sülvst maakt wurr un de apenlich Investitschonen sück up dat Schaffen van de Rahmenbedingungen beschränken würrn.[15]
Utteknungen
[ännern | Bornkood ännern]- 1997 en van de „25 Most Influential Americans“ (Time)[16]
- 1999 Distinguished Teaching Award (Stanford University’s Graduate School of Business)
- 2002 Horst-Recktenwald-Pries
- 2018 Nobelpries för Wertschapswetenschapen
Liddmaatschapen
[ännern | Bornkood ännern]- 1996 Econometric Society
- 2000 American Academy of Arts and Sciences[17]
- National Bureau of Economic Research
- Canadian Institute for Advanced Research
Enkeld Nahwiesen
[ännern | Bornkood ännern]- ↑ [1] Paul M. Romer; Hoover Institution Fellows, afropen an’n 29. Januar 2019
- ↑ http://news.cengage.com/corporate/thomson-learning-acquires-aplia-inc/
- ↑ [2] Paul Romer; NYU Stern School: Experience Faculty & Research, afropen an’n 29. Januar 2019
- ↑ Paul M. Romer: Dynamic competitive equilibria with externalities, increasing returns and unbounded growth. Dissertatschoon, University of Chicago, 1983, later as Paul M. Romer: Increasing Returns and Long-Run Growth. In: Journal of Political Economy. Band 94, Nr. 5, Oktober 1986, S. 1002–1037, JSTOR 1833190.
- ↑ Paul M. Romer: Endogenous Technological Change. In: Journal of Political Economy. Band 98, Nr. 5, Deel 2, Oktober 1990, S. S71–S102, JSTOR 2937632
- ↑ [3] World Bank Group President Appoints Paul Romer as Chief Economist; Weltbank News van’n 18. Juli 2016, afropen an’n 30. Januar 2019
- ↑ Josh Zumbrun, Ian Talley: World Bank Unfairly Influenced Its Own Competitiveness Rankings, Wall Street Journal van’n 12. Januar 2018, ISSN=0099-9660 ; [4] afropen an’n 30. Januar 2019
- ↑ Andrew Mayeda: [5] Paul Romer Steps Down as World Bank Chief Economist After Rocky Stint, Bloomberg van‘ 24. Januuar 2018 (engelsch); afropen an’n 30. Januar 2019
- ↑ [6] The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2018, afropen an’n 30. Januar 2019
- ↑ Artikel in The Atlantic Magazine, Utgaav Juli/August 2010
- ↑ a b Artikel up Spiegel Online (van’n 25. Januar 2010)
- ↑ Artikel up Handelsblatt.de (van’n 12. Mai 2010)
- ↑ Carsten Lenz & Nicole Ruchlak: Honduras als Experimentierfeld neoliberaler Utopien, amerika21, 27. April 2016.
- ↑ Interview mit Paul Romer up aidwatch.org, 5. Oktober 2009
- ↑ [7] Wirtschaftsnobelpreisträger Romer: "Migranten brauchen keine Almosen" - derStandard.at, van’n 25. Dezember 2018, afropen an’n 31. Dezember 2018
- ↑ Time’s 25 Most Influential Americans
- ↑ [8] Book of Members] afropen an’n 23. Juli 2016
Literatur
[ännern | Bornkood ännern]- Mark Blaug (Hrsg.): Who’s who in economics. 4. Uplaag, Elgar, Cheltenham [u. a.] 1999, S. 713–714, ISBN 1-85898-886-1.
- Wolf-Heimo Grieben: Paul Michael Romer. Die neue Wachstumstheorie und die Aufgaben moderner Wirtschaftspolitik. Mimeo, 2001.
- Who’s Who in America. 66. Utgaav, Band 2: M–Z. Marquis Who’s Who, Berkeley Heights 2011, ISBN 978-0-8379-7032-5 (Band 2), ISBN 978-0-8379-7035-6 (Gesamtwark), ISSN 0083-9396, S. 3785.
Weblinks
[ännern | Bornkood ännern]- Homepage van Paul Romer
- Why the World needs Charter Cities. Vördrag van Paul Romer up de TED-Konferenz 2009
- Der Stadtplaner als Welt-Retter. – Artikel van Johannes Pennekamp in dat Handelsblatt van’n 12. Mai 2010