Espresso martini
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/Bistrot_Bruno_Loubet%2C_Clerkenwell%2C_London_%284574785649%29.jpg/260px-Bistrot_Bruno_Loubet%2C_Clerkenwell%2C_London_%284574785649%29.jpg)
De espresso martini is een koude, naar koffie smakende cocktail met wodka, espresso, koffielikeur en suikersiroop. Het is geen echte martini aangezien het gin noch vermout bevat, maar is een van de vele drankjes die het begrip ‘martini’ in de naam dragen. Het oorspronkelijke recept gaat uit van gelijke delen Absolut Vanilla-wodka en Kahlúa, één shot espresso en biologische suiker in plaats van suikersiroop. De verse espresso zorgt voor het smelten van de suiker, wat resulteerde in een sterkere versie van de cocktail dan wanneer er suikersiroop gebruikt wordt.
Herkomst
[bewerken | brontekst bewerken]Er bestaan meerdere verklaringen voor het ontstaan van de espresso martini. Een van de gebruikelijkste claims[1][2] is dat de cocktail werd uitgevonden door Dick Bradsell in de late jaren 1980, toen in de Freds Club in Londen een jonge vrouw vroeg om iets wat haar zou “wakker maken en daarna verneuken” (Wake me up, and then fuck me up). Bradsell heeft dit verhaal bevestigd in een veel verspreide video[3]. Ook zijn er uitspraken van Bradsell bekend over de omstandigheden waarin het drankje is uitgevonden: “De koffiemachine in Soho Brasseries stond direct naast de bar waar ik mijn drankjes serveerde. Het was een nachtmerrie, want er lag overal koffiedik, dus koffie zat steeds in mijn gedachten. En destijds ging het altijd over wodka – dat was het enige wat iedereen dronk”[4].
Het recept voor espresso martini verschilt per bron. Traditioneel bevat het Kahlúa of Tia Maria.
IBA
[bewerken | brontekst bewerken]De International Bartenders Association vermeldt in plaats van een shot een ‘short’ espresso, ook bekend als ristretto. Een short espresso verwijst naar de relatieve hoeveelheid extractietijd die het evenwicht van de smaken uit de koffiebonen beïnvloedt. Een langere extractie leidt tot meer bittere en minder zure smaken, en het volume neemt toe. Een korte extractie resulteert in minder bittere en meer zure smaken, en het volume neemt af[5].
Difford’s Guide
[bewerken | brontekst bewerken]De Difford’s Guide beveelt aan 43 ml wodka te gebruiken, 21 ml hete espresso, 21 ml Kahlúa en 9,5 ml suikersiroop[6]. De bestanddelen worden in een cocktailshaker met ijs gegoten. Het mengsel wordt vervolgens geschud en geschonken in een gekoeld martiniglas. Het drankje wordt gegarneerd met koffiebonen (soms ook met citroenzeste) en opgediend[7][8].
Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Espresso martini op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ Shot in the dark: beware the espresso martini Thomas Blythe. GQ Magazine (23 juli 2012) Geraadpleegd op 22 maart 2020. Gearchiveerd op 22 maart 2020.
- ↑ Why is Australia so obsessed with the espresso martini? Chad Parkhill. The Guardian (4 november 2016) Geraadpleegd op 22 maart 2020. Gearchiveerd op 22 maart 2020.
- ↑ Dick Bradsell and his Vodka Espresso YouTube (24 april 2011) Geraadpleegd op 22 maart 2020. Gearchiveerd op 22 maart 2020.
- ↑ Espresso Martini (aka Vodka Espresso) Simon Difford. Difford’s Guide. Geraadpleegd op 22 maart 2020
- ↑ How To Brew Espresso – How To Make The Perfect Espresso Dorian Bodnariuc. Coffee Brewing Methods (14 december 2019) Geraadpleegd op 22 maart 2020. Gearchiveerd op 20 april 2020.
- ↑ Espresso Martini Difford’s Guide. Geraadpleegd op 22 maart 2020
- ↑ Espresso Martini Liquor.com (25 augustus 2017) Geraadpleegd op 22 maart 2020
- ↑ How to make the perfect espresso martini Felicity Cloake. The Guardian (28 december 2016) Geraadpleegd op 22 maart 2020. Gearchiveerd op 29 augustus 2019.