European Air Group
European Air Group | ||
---|---|---|
![]() | ||
Bestuurscentrum | High Wycombe, ![]() | |
Oprichting | 6 juli 1998[1] | |
Lidmaatschap | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
Director | ![]() | |
Website | https://www.euroairgroup.org |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/European_Air_Group.svg/260px-European_Air_Group.svg.png)
De European Air Group (EAG) is een onafhankelijke defensieorganisatie, gevormd door de luchtmachten van 7 lidstaten (België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk). De organisatie is gericht op het verbeteren van de samenwerking tussen de luchtmachten van de EAG en haar partnerlanden, met als resultaat het verbeteren van de capaciteiten van de respectievelijke luchtmachten.[3][4][5][6] Het hoofdkwartier is het vliegveld RAF High Wycombe in Engeland.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De organisatie werd op 27 juni 1995 opgericht als het Franco-British European Air Group (FBEAG), een samenwerkingsverband tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk, nadat deze landen in de Golfoorlog (1990-1991) en Bosnische Oorlog nauw samen hadden gewerkt. In november 1997 werden België, Duitsland, Italië, Nederland en Spanje uitgenodigd deel uit te gaan maken van de organisatie als observant. Op 16 juni 1998 werd Italië volledig lid en op 12 juli 1999 volgden de overige lidstaten. De EAG heeft als doel "het verbeteren van de samenwerking tussen de verschillende luchtmachten om de operationele capaciteiten te verbeteren met het oog op de gedeelde belangen".
Naarmate de FBEAG evolueerde werd besloten om andere landen uit te nodigen om correspondent-leden te worden. Italië werd het eerste land dat het lidmaatschap aanvroeg. Op 1 januari 1998 werd de naam FBEAG gewijzigd in “The European Air Group” (EAG). In juni 1998 werd het nieuwe hoofdkwartier officieel geopend in RAF High Wycombe door de Britse minister van Defensie, George Robertson, die het jaar daarop secretaris-generaal van de NAVO werd.
De nieuwe EAG werd officieel bekrachtigd door de ministers van Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk, Alain Richard en George Robertson, die op 6 juli 1998 gezamenlijk de “Intergouvernementele Overeenkomst” tekenden. Deze datum staat formeel gemarkeerd als het begin van de EAG.[3][7]
Leden
[bewerken | brontekst bewerken]Verenigd Koninkrijk (1995)[1]
Frankrijk (1995)[1]
Italië (2000)[8]
Duitsland (2001)[8]
Nederland (2001)[8]
Spanje (2002)[8]
België (2004)[8]
Partnerlanden
[bewerken | brontekst bewerken]Geassocieerde landen
[bewerken | brontekst bewerken]Bronnen
[bewerken | brontekst bewerken]- ↑ a b c International Agreement. gov.co.uk. Gearchiveerd op 25 juli 2019.
- ↑ "European Air Chiefs hold virtual meeting", Air Recognition. Gearchiveerd op 27 maart 2023.
- ↑ a b "European Air Group", Wycombe World. Gearchiveerd op 17 november 2015. Geraadpleegd op 23 februari 2021.
- ↑ "The European Air Group and Typhoon Integration: Shaping a Way Ahead for More Effective Operational Impacts", SLDinfo.com. Gearchiveerd op 26 april 2023.
- ↑ "The European Air Group Works 4th and 5th Generation Air Combat Integration", SLDinfo.com. Gearchiveerd op 26 april 2023.
- ↑ "European Air Group is testing New-generation TALIOS during Foch Mission", Navy Recognition.
- ↑ History of the EAG. European Air Group. Gearchiveerd op 1 maart 2021. Geraadpleegd op 23 februari 2021.
- ↑ a b c d e Amending Protocol. gov.co.uk. Gearchiveerd op 22 april 2023.
- ↑ a b c d e f EAG Partners. European Air Group. Gearchiveerd op 18 augustus 2022.