Kasteel Strijthagen
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Kasteelstrijthagen1.jpg/260px-Kasteelstrijthagen1.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Kasteelstrijthagen2.jpg/260px-Kasteelstrijthagen2.jpg)
Kasteel Strijthagen is het laatste geheel intact gebleven adellijke landgoed op het grondgebied van de Nederlands-Limburgse gemeente Landgraaf, gelegen in het Strijthagerbeekdal, bij de kern Schaesberg en buurtschap Oude Hopel. Op ongeveer 800 meter naar het zuidwesten ligt de hoeve Overstehof.
Het hoofdgebouw ligt op de oever van enkele door de Strijthagerbeek gevoede vijvers. Het werd in de 18e eeuw gebouwd op de plaats van een ouder kasteel. De muren van het hoofdgebouw bestaan uit zogenoemde speklagen, i.e. afwisselende lagen van baksteen en natuursteen (mergel) die in Limburg relatief vaak voorkomen, onder meer ook bij kasteel De Bongard en het nabijgelegen kasteel Schaesberg. Het kasteelcomplex bestaat voorts uit de classicistische rentmeesterswoning, de 17e-eeuwse (1690) witgepleisterde voorburcht (eveneens met classicistische elementen), de watermolen genaamd Strijthagermolen en het koetshuis van veel recenter datum, die alle de status van rijksmonument hebben. Zowel het hoofdgebouw alsook de rentmeesterswoning en het poortgebouw van de voorburcht zijn van een mansardedak voorzien, wat in Limburg onder meer ook bij kasteel Puth en kasteel Raath het geval is.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De eerste vermelding en bewoners van Strijthagen
[bewerken | brontekst bewerken]De oudste vermelding van Strijthagen was in het jaar 1020 met Abraham Schöffenmeister von Streithagen hij verzorgde het Koningsgoed met Bos op de Strijthager hof.* Zo laat een Akkerbrief uit die tijd zien dat de Schöffenmeister Abraham von Streithagen recht had op 7 wilde zweinen.
In 1206 wordt Henricus Miles van Strijthagen (waarschijnlijk de zoon van Werner van Rode) in het collegiaat te Kerpen genoemd als hij 120 morgen akkerland en weiden onder de bank van Kerkrade in erfpacht krijgt. Bron Quix. Het kapittel van Kerpen zet een jaarlijkse cijns van tien schelling Luiks, die ridder Hendrik van Strijthagen verschuldigd is aan het kapittel over 120 morgen cijnsgoed te Strijthagen, om in een jaarlijkse cijns van vijf schelling Keuls, te betalen op straffe van excommunicatie, af te kondigen door de abt van Kloosterrade. In 1256 dec. wordt ook in de Boeken van Kloosterrade (Rolduc te Kerkrade) voor de eerste keer vermeld dat Fam. Strijthagen erfgoederen in bruikleen had.
Met Rabodo van Strythave zegelt in 1323 , met zeven pijlers en linksboven in het kwartier 3 beitels. Afkomstig van Rode (Merode) 4 rode pijlers en 3 gouden en was hij met een dochter van Beissel gehuwd.
Werner van Schaesberg neemt de hof in Strijthagen in 1312 door huwelijk over en bouwt daar een nieuw kasteel bij. In 1386 verkoopt hij het kasteel en goed aan Johan Keris Judenkop (von Streithagen) en deze gaat zich later ook van Streithagen noemen. vlg's Oidman.
Het kasteel en goed blijft tot in de 16e eeuw in handen van Judenkop van Streithagen en na het overlijden van Anna's broers Johan van Streithagen (Judekop), erft Anna het kasteel met goed van Streithagen en huwft 1510 met Georg van Schaesberg en gaat het Kasteel met goed over aan de Familie van Schaesberg.
Na het overlijden van Michael van Strijthagen in 1630 huwt zijn zus Agnes met Ferdinant Albrecht (Scheiffart) van Merode (Rode) en wordt deze de nieuwe eigenaar van Strijthagen.
Geschiedenis na 1900
[bewerken | brontekst bewerken]Kasteel Strijthagen heeft in de loop van de twintigste eeuw veel mijnschade[bron?] opgelopen. Vanaf 1952 woonde de kunstschilder Aad de Haas vele jaren met zijn familie in het kasteel.
Rondom kasteel Strijthagen bevindt zich een recreatiegebied met enkele attractieparken (themapark Mondo Verde, dierentuin GaiaZOO).
Het themapark ging in 2006 failliet, op 25 april 2013 aanvaardde de gemeenteraad van Landgraaf het voorstel van Burgemeester en wethouders om het kasteelcomplex aan te kopen.
- Boek Aachener vorseiten, door Christiaan Quix.