confinha
Occitan
Etimologia
Del latin confinia (« limitas comunas a de tèrras », « proximitat, vesinatge »).
Prononciacion
/ku'finɲɔ/
con | fi | nha (3)
Nom comun
Declinason | |
---|---|
Dialècte : lengadocian | |
Singular | Plural |
confinha | confinhas |
[ku'finɲɔ] | [ku'finɲɔs] |
confinh
Variantas dialectalas
Traduccions
Referéncias
[modificar]- Inspirat de Diccionari de Cantalausa