Andreas Wenzel
Data i miejsce urodzenia |
18 marca 1958 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub |
Skiclub Schaan | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
175 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ |
12.12 1976, Val d’Isère | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ |
14.12 1977, Madonna di Campiglio | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Andreas Wenzel (ur. 18 marca 1958 w Planken) – narciarz alpejski z Liechtensteinu, dwukrotny medalista olimpijski, czterokrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata.
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Pierwsze sukcesy w karierze Andreas Wenzel osiągał w latach 1970–1972, kiedy zwyciężał w zawodach Trofeo Topolino, w których startują dzieci poniżej 16 roku życia[1]. Kolejny sukces osiągnął w 1975 roku, kiedy podczas mistrzostw Europy juniorów w Mayrhofen wywalczył złoty medal w slalomie gigancie[2]. W 1976 roku, w wieku 17 lat, wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie jego najlepszym wynikiem było dziesiąte miejsce w slalomie. Igrzyska w Innsbrucku były także mistrzostwami świata, jednak kombinację rozegrano tylko w ramach drugiej z tych imprez. W konkurencji tej Wenzel zajął piątą pozycję, tracąc do podium 10,01 punktu.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w grudniu 1976 roku. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 12 grudnia 1976 roku w Val d’Isère, zajmując siódme miejsce w gigancie. Na podium pierwszy raz stanął nieco ponad rok później, 14 grudnia 1977 roku w Madonna di Campiglio, gdzie był trzeci w gigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Szwed Ingemar Stenmark oraz Heini Hemmi ze Szwajcarii. Wkrótce odniósł pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu, 17 stycznia 1978 roku w Adelboden wygrywając giganta. W sezonie 1977/1978 w sumie sześć razy stawał na podium, odnosząc jeszcze jedno zwycięstwo: 5 marca 1978 roku w Waterville Valley ponownie był najlepszy w gigancie. Wyniki te dały mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej, za Stenmarkiem i Philem Mahre z USA. W tym samym sezonie był też drugi za Szwedem w klasyfikacji giganta. W lutym 1978 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zdobywając dwa medale. Najpierw zajął drugie miejsce w gigancie, rozdzielając na podium Stenmarka i swego rodaka, Williego Frommelta. Trzy dni później osiągnął kolejny sukces, zwyciężając w kombinacji. Był to pierwszy w historii złoty medal mistrzostw świata w rywalizacji mężczyzn wywalczony przez reprezentanta Liechtensteinu.
Sezon 1978/1979 zaczął od zajęcia trzeciego miejsca w kombinacji 10 grudnia 1978 roku w Schladming. Następnie sześciokrotnie stawał na podium, jednak ani razu nie wygrał. Tym razem w klasyfikacji generalnej był szósty, a w klasyfikacji giganta zajął siódme miejsce. Najlepsze wyniki w rywalizacji pucharowej osiągnął w sezonie 1979/1980, kiedy wywalczył Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. W najlepszej trójce plasował się sześć razy, przy czym trzykrotnie zwyciężał: 12 stycznia 1980 roku w Lenggries wygrał kombinację, dzień później w Kitzbühel był najlepszy w slalomie, a 8 marca 1980 roku w Oberstaufen zwyciężył w gigancie. W klasyfikacji kombinacji był drugi, wśród slalomistów był czwarty, a w klasyfikacji giganta był ósmy. Wystartował wtedy również na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, zdobywając srebrny medal w gigancie. Po pierwszym przejeździe Wenzel znajdował się na prowadzeniu, z przewagą 0,14 sekundy nad Austriakiem Hansem Ennem. W drugim przejeździe uzyskał czwarty wynik, co dało mu drugi łączny czas. Ostatecznie stracił 0,75 sekundy do zwycięzcy, Ingemara Stenmarka, a brązowego medalistę, Hansa Enna wyprzedził o 1,02 sekundy. W rozgrywanej w ramach mistrzostw świata kombinacji wywalczył kolejny srebrny medal, plasując się za Philem Mahre, a przed Leonhardem Stockiem z Austrii.
Przez dwa kolejne lata plasował się poza podium klasyfikacji generalnej PŚ. W tym czasie łącznie sześć razy stanął na podium, odnosząc zaledwie jedno zwycięstwo: 4 stycznia 1981 roku w Ebnat-Kappel był najlepszy w kombinacji. Zarówno w sezonie 1980/1981, jak i w sezonie 1981/1982 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji kombinacji, w obu przypadkach przegrywając tylko z Philem Mahre. Z rozgrywanych na przełomie stycznia i lutego mistrzostw świata w Schladming wrócił bez medalu. Wystąpił tam w slalomie, gigancie i kombinacji, jednak nie ukończył rywalizacji w żadnej z tych konkurencji.
Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł 28 lutego 1983 roku w Tärnaby, gdzie był najlepszy w slalomie. Ponadto jeszcze pięć razy stawał na podium, trzykrotnie w slalomie i dwukrotnie w kombinacji. W klasyfikacji generalnej sezonu 1982/1983 był trzeci za Phielm Mahre i Stenmarkiem, a w klasyfikacji slalomu wyprzedzili go Stenmatk oraz jego rodak, Stig Strand. Rok później Wenzel zgromadził większą liczbę punktów i częściej zwyciężał: 2 grudnia 1983 roku w Kranjskiej Gorze wygrał slalom, 20 grudnia w Madonna di Campiglio i 17 stycznia 1984 roku w Parpan był najlepszy w kombinacji, a 29 stycznia 1984 roku w Garmisch-Partenkirchen zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej uplasował się jednak jedno miejsce niżej niż w poprzednim sezonie, zdobywając jednocześnie Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji kombinacji. Ostatni medal w karierze wywalczył podczas igrzysk olimpijskich w Sarajewie w lutym 1984 roku. Po pierwszym przejeździe giganta plasował się na drugim miejscu, tracąc 0,10 sekundy do prowadzącego Maxa Julena ze Szwajcarii. W drugim przejeździe uzyskał piąty wynik, w efekcie wyprzedził go jeszcze Jure Franko z Jugosławii. Ostatecznie zajął trzecie miejsce, tracąc 0,67 s do Julena i 0,34 s do Franko. Na tych samych igrzyskach wystartował także w slalomie, jednak nie ukończył już pierwszego przejazdu.
Ostatni raz na podium klasyfikacji generalnej stanął w sezonie 1984/1985, który ukończył na trzeciej pozycji. Tym razem lepsi okazali się reprezentujący Luksemburg Marc Girardelli oraz Szwajcar Pirmin Zurbriggen. Sześć razy plasował się w najlepszej trójce, w tym 17 grudnia 1984 roku w Madonna di Campiglio, 6 stycznia 1985 roku w La Mongie i 13 stycznia 1985 roku w Kitzbühel był najlepszy w kombinacji. Dało mu to drugie z rzędu zwycięstwo w klasyfikacji tej konkurencji, zajął także czwarte miejsce wśród slalomistów. Triumf w Kitzbühel był jego ostatnim pucharowym zwycięstwem. W tym samym roku wystąpił na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w kombinacji. Walkę o podium przegrał tam z Thomasem Bürglerem ze Szwajcarii. Startował tam również w gigancie i slalomie, jednak obu zawodów nie ukończył.
Startował jeszcze przez kolejne trzy lata, uzyskując jednak coraz słabsze wyniki. Jeszcze cztery razy stawał na podium, po raz ostatni w karierze dokonał tego 25 stycznia 1987 roku w Kitzbühel, gdzie był drugi w kombinacji. W klasyfikacji generalnej plasował się poza najlepszą dziesiątką, jednak w sezonie 1986/1987 zajął drugie miejsce za Zurbriggenem w klasyfikacji kombinacji. W 1987 roku startował na mistrzostwach świata w Crans-Montana, jednak nie ukończył żadnych zawodów. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Calgary, zajmując szóste miejsce w gigancie oraz dwunaste w supergigancie. W marcu 1988 roku zakończył karierę.
W latach 1978, 1980, 1983, 1984 i 1985 był wybierany sportowcem roku w Liechtensteinie[3]. W 1977 roku został mistrzem Szwajcarii w kombinacji, a rok później zwyciężył w slalomie. Od 2007 roku jest prezydentem Związku Narciarskiego Liechtensteinu.
Jego siostry: Hanni i Petra, szwagier Harti Weirather oraz siostrzenice: Tina Weirather i Jessica Walter również uprawiali narciarstwo alpejskie.
Osiągnięcia
[edytuj | edytuj kod]Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
28. | 5 lutego | 1976 | ![]() |
Zjazd | 1:45,73 | +4,35 | ![]() |
20. | 10 lutego | 1976 | ![]() |
Gigant | 3:26,97 | +9,28 | ![]() |
10. | 14 lutego | 1976 | ![]() |
Slalom | 2:03,29 | +5,44 | ![]() |
20. | 14 lutego | 1980 | ![]() |
Zjazd | 1:45,50 | +4,21 | ![]() |
2.![]() |
20 lutego | 1980 | ![]() |
Gigant | 2:40,74 | +0,75 | ![]() |
12. | 22 lutego | 1980 | ![]() |
Slalom | 1:44,26 | +3,54 | ![]() |
3.![]() |
14 lutego | 1984 | ![]() |
Gigant | 2:41,18 | +0,57 | ![]() |
DNF | 19 lutego | 1984 | ![]() |
Slalom | 1:39,41 | - | ![]() |
12. | 21 lutego | 1988 | ![]() |
Supergigant | 1:39,66 | +3,34 | ![]() |
6. | 25 lutego | 1988 | ![]() |
Gigant | 2:06,37 | +2,66 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
28. | 5 lutego | 1976 | ![]() |
Zjazd | 1:45,73 | +4,35 | ![]() |
20. | 10 lutego | 1976 | ![]() |
Gigant | 3:26,97 | +9,28 | ![]() |
10. | 14 lutego | 1976 | ![]() |
Slalom | 2:03,29 | +5,44 | ![]() |
5. | 14 lutego | 1976 | ![]() |
Kombinacja | 24,62 pkt | +51,23 pkt | ![]() |
13. | 29 stycznia | 1978 | ![]() |
Zjazd | 2:04,12 | +2,55 | ![]() |
2.![]() |
2 lutego | 1978 | ![]() |
Gigant | 3:02,52 | +2,04 | ![]() |
18.[4] | 5 lutego | 1978 | ![]() |
Slalom | 1:39,54 | +7,89 | ![]() |
1.![]() |
5 lutego | 1978 | ![]() |
Kombinacja | 2732,34 pkt | - | - |
20. | 14 lutego | 1980 | ![]() |
Zjazd | 1:45,50 | +4,21 | ![]() |
2.![]() |
19 lutego | 1980 | ![]() |
Gigant | 2:40,74 | +0,75 | ![]() |
2.![]() |
22 lutego | 1980 | ![]() |
Kombinacja | 45,53 pkt | +14,62 pkt | ![]() |
DNF[5] | 3 lutego | 1982 | ![]() |
Gigant | 2:38,80 | - | ![]() |
DNF[6] | 5 lutego | 1982 | ![]() |
Kombinacja | 12,64 pkt | - | ![]() |
DNF2[7] | 7 lutego | 1982 | ![]() |
Slalom | 1:48,48 | - | ![]() |
4. | 5 lutego | 1985 | ![]() |
Kombinacja | 7,67 pkt | +40,74 pkt | ![]() |
DNF1[8] | 7 lutego | 1985 | ![]() |
Gigant | 2:28,90 | - | ![]() |
DNF1[9] | 10 lutego | 1985 | ![]() |
Slalom | 1:38,82 | - | ![]() |
DNF[10] | 1 lutego | 1987 | ![]() |
Kombinacja | 28,27 pkt | - | ![]() |
DNF[11] | 2 lutego | 1987 | ![]() |
Supergigant | 1:19,93 | - | ![]() |
DNF[12] | 8 lutego | 1987 | ![]() |
Slalom | 1:54,63 | - | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]- sezon 1976/1977: 21.
- sezon 1977/1978: 3.
- sezon 1978/1979: 6.
- sezon 1979/1980: 1.
- sezon 1980/1981: 7.
- sezon 1981/1982: 5.
- sezon 1982/1983: 3.
- sezon 1983/1984: 4.
- sezon 1984/1985: 3.
- sezon 1985/1986: 14.
- sezon 1986/1987: 19.
- sezon 1987/1988: 55.
Zwycięstwa w zawodach
[edytuj | edytuj kod]Adelboden – 17 stycznia 1978 (gigant)
Waterville Valley – 6 marca 1978 (gigant)
Lenggries – 12 stycznia 1980 (kombinacja)
Kitzbühel – 13 stycznia 1980 (slalom)
Oberstaufen – 8 marca 1980 (gigant)
Ebnat-Kappel – 4 stycznia 1981 (kombinacja)
Tärnaby – 23 lutego 1983 (slalom)
Kranjska Gora – 2 grudnia 1983 (slalom)
Madonna di Campiglio – 20 grudnia 1983 (kombinacja)
Parpan – 17 stycznia 1984 (kombinacja)
Garmisch-Partenkirchen – 29 stycznia 1984 (supergigant)
Madonna di Campiglio – 17 grudnia 1984 (kombinacja)
Le Mongie – 6 stycznia 1985 (slalom)
Kitzbühel – 13 stycznia 1985 (kombinacja)
- 14 zwycięstw (6 w kombinacji, 4 w slalomie, 3 w gigancie i 1 w supergigancie)
Pozostałe miejsca na podium
[edytuj | edytuj kod]Madonna di Campiglio – 14 grudnia 1977 (gigant) – 3. miejsce
Zwiesel – 8 stycznia 1978 (gigant) – 3. miejsce
Kitzbühel – 22 stycznia 1978 (slalom) – 3. miejsce
Arosa – 18 marca 1978 (gigant) – 2. miejsce
Schladming – 10 grudnia 1978 (kombinacja) – 3. miejsce
Crans-Montana – 15 stycznia 1979 (slalom) – 2. miejsce
Crans-Montana – 15 stycznia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
Adelboden – 16 stycznia 1979 (gigant) – 2. miejsce
Kitzbühel – 21 stycznia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
Steinach – 23 stycznia 1979 (gigant) – 3. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 28 stycznia 1979 (gigant) – 3. miejsce
Madonna di Campiglio ��� 16 grudnia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
Waterville Valley – 26 lutego 1980 (gigant) – 2. miejsce
Chamonix – 4 marca 1980 (kombinacja) – 2. miejsce
Madonna di Campiglio – 14 grudnia 1980 (kombinacja) – 3. miejsce
Morzine – 10 stycznia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce
Aprica – 8 grudnia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
Madonna di Campiglio – 12 grudnia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
Bad Wiessee – 15 stycznia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce
Parpan – 4 stycznia 1983 (slalom) – 3. miejsce
Sankt Anton – 6 lutego 1983 (slalom) – 2. miejsce
Sankt Anton – 6 lutego 1983 (kombinacja) – 2. miejsce
Morzine – 11 lutego 1983 (kombinacja) – 2. miejsce
Furano – 20 marca 1983 (slalom) – 2. miejsce
Parpan – 16 stycznia 1984 (slalom) – 3. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 29 stycznia 1984 (kombinacja) – 2. miejsce
Madonna di Campiglio – 16 grudnia 1984 (slalom) – 2. miejsce
Puy-Saint-Vincent – 11 stycznia 1985 (kombinacja) – 3. miejsce
Garmisch-Partenkirchen – 27 stycznia 1985 (supergigant) – 2. miejsce
Kitzbühel – 19 stycznia 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
Kitzbühel – 19 stycznia 1986 (slalom) – 3. miejsce
Wengen – 21 lutego 1986 (kombinacja) – 2. miejsce
Kitzbühel – 25 stycznia 1987 (kombinacja) – 2. miejsce
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-09-19)]. (ang.).
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Trofeotoppolino.net: The champions. trofeotopolino.net. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-27)]. (ang.).
- ↑ ÖSV-Siegertafel: Andreas Wenzel. oesv.at. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-11-29)]. (niem.).
- ↑ Sportler/in des Jahres 1970-2014. olympic.li. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-22)]. (niem.).
- ↑ alpineskiworld.net: 05.02.1978. Garmisch Slalom, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 03.02.1982. Schladming Giant Slalom, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 01-05.02.1982. Schladming Alpine Combined, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 07.02.1982. Schladming Slalom, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 07.02.1985. Bormio Giant Slalom, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 10.02.1985. Bormio Slalom, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 27.01-01.02.1987. Crans-Montana Alpine Combined, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 02.02.1987. Crans Montana Super-G, men (ang.)
- ↑ alpineskiworld.net: 08.02.1987. Crans-Montana Slalom, men (ang.)
- Liechtensteińscy narciarze alpejscy
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1980
- Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1984
- Liechtensteińscy medaliści olimpijscy
- Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976
- Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980
- Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984
- Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988
- Urodzeni w 1958
- Ludzie urodzeni w Planken