Andrzej Seyfried
Państwo działania | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
27 lipca 1922 |
Data śmierci |
5 stycznia 2009 |
Profesor doktor habilitowany nauk medycznych | |
Specjalność: narządy ruchu, ortopedia, rehabilitacja | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1950 |
Habilitacja |
1970 |
Profesura |
1980 |
Nauczyciel akademicki | |
uczelnia |
AWF w Warszawie |
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a1/Andrzej_Seyfried%2C_Halina_Seyfried%2C_Ludwik_Szperl_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg/240px-Andrzej_Seyfried%2C_Halina_Seyfried%2C_Ludwik_Szperl_%28gr%C3%B3b%29_01.jpg)
Andrzej Seyfried (ur. 27 lipca 1922 we Lwowie, zm. 5 stycznia 2009) – polski uczony, profesor medycyny, specjalista w zakresie rehabilitacji, doktor honoris causa Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od 1963 piastował funkcję eksperta do spraw rehabilitacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). W latach 2003–2007 był członkiem Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej PAN. Pionier w dziedzinie patobiomechaniki oraz w zakresie leczenia polio.
Uczeń znanej lwowskiej szkoły powszechnej i gimnazjum Mieczysława Kistryna. Absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego z 1949. W 1950 uzyskał stopień doktora medycyny, w 1970 stopień doktora habilitowanego, a w 1980 tytuł profesora zwyczajnego. Był uczniem światowej sławy ortopedy Wiktora Degi. Od 1984 był nauczycielem akademickim na AWF w Warszawie, pełniąc jednocześnie do 1987 funkcję pierwszego dziekana Wydziału Rehabilitacji tejże Uczelni. Wśród wypromowanych przez niego doktorów znaleźli się m.in.: Małgorzata Wisłowska (1986), Ida Wiszomirska (2004), Aleksandra Truszczyńska-Baszak (2005).
W 1953 założył Ośrodek Rehabilitacji w Połczynie Zdroju, a w kolejnym roku sanatorium Ortopedyczno-Rehabilitacyjnego w Zagórzu koło Warszawy. W 1962 doprowadził do powstania Zakładu Rehabilitacji w Instytucie Reumatologii w Warszawie, którego był kierownikiem do 1984. W ramach pracy w WHO kierował między innymi międzynarodową ekipą w Algierii, a także pełnił funkcję eksperta w Biurze Regionalnym WHO Południowo-Wschodnim na terenie Indii i Cejlonu, a także w Biurze Regionalnym WHO Zachodni Pacyfik. Za swoją działalność oraz zasługi w zakresie leczenia polio został nagrodzony przez WHO – Certificate of Appreciation.
W pracy naukowej zajmował się między innymi: mechanizmami umożliwiającymi kompensację istniejących dysfunkcji, opracowaniem metodyki oceny zmian patologicznych w obrębie układu ruchu, określeniem czynników determinujących wyniki rehabilitacji kompleksowej, zagadnieniami poprawy funkcji ręki reumatoidalnej, a także fizjoterapią dzieci z chorobami nerwowo-mięśniowymi. Razem z Stefanem Pągowskim porównał funkcjonowanie tego stawu w ręce zdrowej i reumatoidalnej[1]. Był autorem około 100 prac opublikowanych w czasopismach polsko-, angielsko-, francusko- i niemieckojęzycznych. Jest pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 139, rząd 5, grób 4)[2].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Informacje na temat Andrzeja Seyfrieda na stronie Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. awf.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-10)].
- Prof. dr hab. Andrzej Seyfried, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-01-17] .
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego
- Członkowie Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej PAN
- Doktorzy honoris causa Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie
- Ludzie urodzeni we Lwowie
- Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
- Polscy lekarze
- Urodzeni w 1922
- Wykładowcy Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie
- Zmarli w 2009