Beau Biden
![]() Beau Biden, 2013 | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przyczyna śmierci | |
Zawód, zajęcie |
Prokurator Generalny stanu Delaware, prawnik, polityk |
Alma Mater | |
Rodzice |
Neilia Hunter Biden, Joe Biden |
Małżeństwo |
Hallie Olivere (2002) |
Dzieci |
2 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() |
Joseph Robinette „Beau” Biden III (ur. 3 lutego 1969 w Wilmington, zm. 30 maja 2015 w Bethesda) – amerykański polityk, prawnik i major w armii USA. Pełnił również funkcję 44. prokuratora generalnego stanu Delaware. Biden był najstarszym dzieckiem prezydenta USA Joe Bidena i jego pierwszej żony Neilii Hunter Biden.
Wczesne życie i rodzina
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/Young_Beau_Biden.jpg/220px-Young_Beau_Biden.jpg)
Joseph Robinette Biden III urodził się 3 lutego 1969 roku w Wilmington w stanie Delaware. Był pierwszym synem Joe Bidena (który został senatorem, wiceprezydentem i prezydentem USA) oraz jego pierwszej żony Neilii. 18 grudnia 1972 roku matka Beau i mała siostra Naomi zginęły w wypadku samochodowym podczas świątecznych zakupów. Beau miał niespełna cztery lata, a jego brat, Robert Hunter, miał niespełna trzy lata. Beau i Hunter byli w samochodzie, kiedy doszło do wypadku i odnieśli poważne obrażenia, ale przeżyli. Beau miał wiele złamań, natomiast Hunter doznał obrażeń czaszki. Obaj spędzili kilka miesięcy w szpitalu, w tym czasie ich ojciec (dwa tygodnie po samym wypadku) został zaprzysiężony na senatora[1][2][3].
Według niektórych relacji Beau i Hunter zachęcali swojego ojca do ponownego małżeństwa, posuwając się nawet do tego, że zapytali go „kiedy zamierzamy się pobrać”[4]. W czerwcu 1977 roku spełniło się życzenie ośmioletniego wówczas Beau i jego „drugą matką” stała się Jill Jacobs. Jego przyrodnia siostra Ashley urodziła się w 1981[5].
Beau Biden poślubił Hallie Olivere w 2002 roku. Mieli dwoje dzieci – w 2004 córkę Natalie Naomi Biden, a 2006 roku syna Roberta Huntera Bidena II[6][7].
Kariera
[edytuj | edytuj kod]Biden ukończył Archmere Academy, szkołę średnią do której uczęszczał również jego ojciec. Natomiast w 1991 ukończył University of Pennsylvania[8][9]. Był także absolwentem Syracuse University College of Law, podobnie jak jego ojciec. Po ukończeniu szkoły prawniczej był asystentem sędziego Stevena McAuliffe z Sądu Okręgowego Stanów Zjednoczonych w New Hampshire[10]. W latach 1995–2004 pracował w Departamencie Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych w Filadelfii, najpierw jako radca prawny w Biurze Rozwoju Polityki, a później jako prokurator federalny w Biurze Prokuratora Generalnego Stanów Zjednoczonych[11][12].
W 1999, po wojnie w Kosowie, Biden przebywał w Kosowie, gdzie z ramienia OBWE szkolił sędziów i prokuratorów lokalnego wymiaru sprawiedliwości[13][14]. W 2004 roku został partnerem w kancelarii Bifferato, Gentilotti, Biden & Balick, gdzie pracował przez dwa lata, zanim został wybrany na prokuratora generalnego stanu Delaware[15].
Służba wojskowa
[edytuj | edytuj kod]Biden wstąpił do wojska w 2003 roku i jako członek Gwardii Narodowej Armii Delaware uczęszczał do Szkoły JAG na Uniwersytecie Wirginii[16]. Osiągnął stopień majora w Korpusie Adwokata Generalnego Sędziego w ramach 261. Brygady Łączności w Smyrnie w stanie Delaware[17][18].
Jednostka Bidena została przeznaczona do wysłana do Iraku 3 października 2008, ale najpierw została wysłana do Fort Bliss w Teksasie na szkolenie[19]. Udali się do Iraku jeszcze w 2008 roku, gdzie Biden służył jako wojskowy prawnik[20]. Jego ojciec brał wówczas udział w kampanii prezydenckiej jako kandydat na wiceprezydenta[21].
Biden przyleciał z Iraku do Waszyngtonu w styczniu 2009 na inaugurację prezydenta i zaprzysiężenie ojca na wiceprezydenta, po czym wrócił do Iraku[22]. Ojciec odwiedził później Bidena w Camp Victory 4 lipca 2009[23].
Za służbę w Iraku Biden został odznaczony Brązową Gwiazdą[24]. Po śmierci Bidena szef sztabu armii stanów zjednoczonych Raymond Odierno wygłosił mowę pochwalną na jego pogrzebie i ogłosił pośmiertne przyznanie orderu Legia Zasługi za służbę w Gwardii Narodowej Delaware. W swojej mowie Odierno stwierdził, że „Beau Biden posiadał cechy, których byłem świadkiem tylko u największych przywódców”[25]. Biden został również pośmiertnie odznaczony medalem Delaware Conspicuous Service Cross, który przyznawany jest „za bohaterstwo, godne pochwały wywiązywanie się z obowiązków lub wybitne osiągnięcia, które mają wpływ na dobrobyt Państwa i jego mieszkańców”[26].
Kariera polityczna
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2f/Beau_Biden_victory_speech.jpg/220px-Beau_Biden_victory_speech.jpg)
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Beau_Biden_Holly_Petraeus.jpg/220px-Beau_Biden_Holly_Petraeus.jpg)
W 2006 Biden ubiegał się o swoje pierwsze stanowisko na urząd polityczny, o stanowisko prokuratora generalnego stanu Delaware. Przeciwnikiem Bidena był doświadczony prokurator stanowy i asystent prokuratora generalnego, Ferris Wharton. Główne kwestie poruszane w kampanii obejmowały doświadczenie kandydatów i proponowane działania mające na celu zajęcie się przestępcami seksualnymi, internetowymi drapieżnikami, przemocą wobec seniorów i przemocą domową. Biden wygrał wybory o około pięć punktów procentowych[27].
Po wyborze mianował byłego prokuratora generalnego stanu Delaware i sędziego międzynarodowego Richarda S. Gebeleina na stanowisko głównego zastępcy prokuratora generalnego, a były asystent prokuratora generalnego Richarda G. Andrewsa został mianowany prokuratorem stanowym. Jako prokurator generalny Biden wspierał i egzekwował zaostrzone wymagania rejestracyjne dla przestępców seksualnych[28][29].
![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ac/Ed_Kee_and_Beau_Biden_%288411848851%29_%28cropped%29.jpg/200px-Ed_Kee_and_Beau_Biden_%288411848851%29_%28cropped%29.jpg)
Po spekulacjach w mediach w październiku 2009 Biden oświadczył, że rozważa kandydowanie do Senatu i że ostateczną decyzję podejmie w styczniu. 25 stycznia Biden stwierdził jednak, że rezygnuje z kandydowania do Senatu, aby móc się skupić na dochodzeniu w sprawie Earla Bradleya, skazanego za seryjne gwałcenie dzieci[30].
2 listopada 2010 roku został ponownie wybrany na drugą kadencję jako prokurator generalny stanu Delaware, pokonując z dużą przewagą Douga Campbella, kandydata Independent Party of Delaware[31].
Biden był krytykowany za postępowanie jego biura w sprawie Roberta H. Richardsa IV. Richards pochodził z wpływowej rodziny Du Pont z Delaware i został oskarżony o napaść seksualną na własną córkę gdy była mała[32]. Początkowo, w 2008 roku, biuro Bidena postawiło Richardsowi dwa zarzuty gwałtu drugiego stopnia, zarzuty podlegające karze co najmniej 20 lat więzienia. Jednak ostatecznie biuro prokuratora podpisało ugodę z Richardsem, w której przyznał się do jednego zarzutu gwałtu czwartego stopnia i został skazany przez sędzię Janę Jurden na 8 lat w zawieszeniu[33][32][34]. Broniąc ugody w liście do The News Journal, Biden napisał: „To nie była sprawa z mocnymi dowodami i przegrana w procesie była bardzo możliwa”. Bronił również sędzi twierdząc, że wydała wyrok zgodnie z przedstawionymi faktami, a nie patrząc na status majątkowy i wpływy rodziny Du Point. Biden w dłuższym liście tłumaczył, że jego prokurator Renee Hrivnak podpisała ugodę głównie dlatego, że jedynym świadkiem przestępstwa była córka Richardsa, która w trakcie pierwszych napaści miała ok. 3 lata, a gwałty zakończyły się jak miała 5 lat. Biden bronił również Hrivnak, która rekomendowała sądowi wyrok w zawieszeniu, mówiąc, że nie mieli żadnych dowodów kryminalistycznych ani medycznych, które mogłyby potwierdzić gwałty i tylko taka ugoda dawała pewność wyroku skazującego[35].
Biden nie ubiegał się o wybór na kolejną, trzecią kadencję na prokuratora generalnego w 2014[36][37]. Zamiast tego wiosną 2014 roku ogłosił zamiar kandydowania na gubernatora stanu Delaware, wybory miały się odbyć w 2016[38][37]. W momencie ogłoszenia tej decyzji Biden wiedział już, że ma raka, ale był wówczas w okresie remisji[39].
Choroba i śmierć
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Beau_biden_funeral_wilminton.jpeg/220px-Beau_biden_funeral_wilminton.jpeg)
Według ojca Beau cierpiał na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, które zdiagnozowano w 2001 roku po powrocie ze służby w Kosowie[40].
Przez ostatnie kilka lat swojego życia Biden cierpiał na guza mózgu[41][42]. W maju 2010 został przyjęty do szpitala Christiana w Newark w stanie Delaware. Oficjalnie podano informację, że Biden doznał lekkiego udaru[42][43]. Jeszcze w maju Biden został przeniesiony do Szpitala Uniwersyteckiego Thomasa Jeffersona w Filadelfii i był trzymany na obserwacji przez kilka dni[43].
W sierpniu 2013 Biden został przyjęty do University of Texas MD Anderson Cancer Center w Houston. Zdiagnozowano wówczas u niego glejaka wielopostaciowego[44], nowotwór złośliwy mózgu[45]. Guz został usunięty, a pacjent przeszedł radioterapię i chemioterapię. 20 maja 2015 roku Biden został przyjęty do Narodowego Wojskowego Centrum Medycznego im. Waltera Reeda w Bethesda, z powodu nawrotu choroby. Zmarł w szpitalu dziesięć dni później, tj. 30 maja 2015 roku, w wieku 46 lat[46]. Jego pogrzeb odbył się 6 czerwca 2015 w kościele rzymskokatolickim św. Antoniego z Padwy w Wilmington, Delaware[47].
W pogrzebie Bidena uczestniczyli m.in.: ówczesny prezydent Barack Obama, pierwsza dama Michelle Obama, ich córki Malia i Sasha, były prezydent Bill Clinton, była sekretarz stanu i była pierwsza dama Hillary Clinton, były szef sztabu armii amerykańskiej Ray Odierno, a także ówczesny przewodniczący większości senackiej Mitch McConnell. Prezydent Obama powiedział wówczas o Bidenie „To był dobry człowiek. Zrobił w 46 lat to, czego większość z nas nie mogłaby zrobić w 146”. Na pogrzebie wystąpił Chris Martin, wokalista Coldplay, który wykonał „Til Kingdom Come”. Beau był fanem zespołu[48][49].
Beau Biden został pochowany przy parafii St. Joseph na Brandywine w Greenville, Delaware. Jego grób znajduje się w pobliżu grobów jego dziadków, Joe seniora i Catherine, oraz jego matki Neilii i siostry Naomi[50].
Nagrody pośmiertne i spuścizna
[edytuj | edytuj kod]![](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Major_Joseph_R._%22Beau%E2%80%9D_Biden_III_National_Guard-_Reserve_Center_Building_Dedication_Ceremony_160530-Z-QH128-367.jpg/220px-Major_Joseph_R._%22Beau%E2%80%9D_Biden_III_National_Guard-_Reserve_Center_Building_Dedication_Ceremony_160530-Z-QH128-367.jpg)
![Logo. Granatowa tarcza z biało-czerwonym skrzydłem.](http://178.128.105.246/cars-http-upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/Beau_Biden_Foundation_Logo.png/87px-Beau_Biden_Foundation_Logo.png)
4 listopada 2015 roku Biden został pośmiertnie odznaczony nagrodą Albert Schweitzer Leadership Award, to najwyższe wyróżnieniem przyznawane przez Hugh O'Brian Youth Leadership Foundation (HOBY), za zasługi dla ludzkości[51]. W 2016 jedna z inicjatyw 21st Century Cures Act została nazwana inicjatywą „Beau Biden Cancer Moonshot”[52][53]. W tym samym roku imienne stypendium jego imienia zostało ustanowione w Syracuse University College of Law[54].
W 2015 roku rodzina Bidenów utworzyła Beau Biden Foundation for the Protection of Children[55].
W sierpniu 2016 roku Joe Biden, jego siostra Valerie Biden Owens i syn Hunter wzięli udział w ceremonii, podczas której zmieniono nazwę południowo-wschodniej autostrady w Kosowie na „Joseph R. »Beau« Biden III”. Nazwa została nadana w uznaniu zasług Beau we wkład w szkolenie sędziów i prokuratorów Kosowie[56]. W tym samym roku imieniem majora Bidena nazwano centrum rezerwy gwardii narodowej w New Castle, Delaware[57].
14 listopada 2017 roku Joe Biden opublikował pamiętnik zatytułowany Promise Me, Dad: A Year of Hope, Hardship and Purpose, w którym wspomina chorobę i śmierć Beau Bidena[58].
20 stycznia 2021, w dniu zaprzysiężenia Joe Bidena na prezydenta, zespół New Radicals zebrał się ponownie, aby wykonać ich przebój „You Get What You Give”. Piosenka była ulubioną piosenką Beau, a na jego pogrzebie w 2015 roku jego siostra Ashley wyrecytowała tekst piosenki w swojej mowie pochwalnej. Zespół odrzucał oferty występów w ciągu poprzednich 22 lat, ale chciał uhonorować ten dzień i uhonorować Beau. Gregg Alexander (wokalista zespołu) przed występem powiedział, że zobowiązali się, że zagrają raz jeszcze na cześć Beau, jeśli Joe Biden wygra wybory[59].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Michael Kruse , How Grief Became Joe Biden’s ‘Superpower’ [online], POLITICO Magazine [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Biden's prism of loss: A public man, shaped by private grief [online], AP NEWS, 20 kwietnia 2021 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Glenn Thrush , Remembering Beau Biden [online], POLITICO Magazine [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Katharine Q. Seelye , Jill Biden Heads Toward Life in the Spotlight, „The New York Times”, 25 sierpnia 2008, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Timeline of Biden's life and career, „San Francisco Chronicle”, 23 sierpnia 2008 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-25] .
- ↑ The Voter's Self Defense System [online], Vote Smart [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Biden provides Catholic link, but renews abortion debate - USATODAY.com [online], usatoday30.usatoday.com [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Avni Kataria , Penn students were moved to tears by Joe Biden's stories of loss and grief on Thursday [online], www.thedp.com [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Dan Spinelli , Penn frat brothers recall Beau Biden with affection [online], inquirer.com [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Beau Biden, late son of the vice president, clerked for a year in Concord - NashuaTelegraph.com [online], web.archive.org, 2 czerwca 2015 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-02] .
- ↑ Randall Chase , Beau Biden dies at 46; son of VP had life of adversity [online], AP NEWS, 31 maja 2015 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-03] (ang.).
- ↑ Beau Biden - OVMA – Syracuse University [online], veterans.syr.edu [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ 'We owe you so much,' Kosovo to tell Biden as street named after late son, „Reuters”, 15 sierpnia 2016 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Word On The Street Is That Kosovo Has A Love Affair With Americans [online], RadioFreeEurope/RadioLiberty [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Delaware law firm hires Beau Biden - Delaware Newszap [online], delaware.newszap.com, 5 marca 2016 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05] .
- ↑ AG Biden being Promoted Sunday [online], WGMD News, 17 maja 2012 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-17] .
- ↑ Biden bids farewell to Iraq-bound son [online], Los Angeles Times, 4 października 2008 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ About Us [online], Delaware National Guard, 19 września 2008 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-19] .
- ↑ Jack Slater , Who was Beau Biden, the president's late son? [online], Metro, 20 stycznia 2021 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ A.B.C. News , VP Biden Welcomes Home Son's National Guard Brigade, Thanks Troops for Service [online], ABC News [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Biden's son headed to Iraq in 2008 [online], NBC News, Associated Press, 4 sierpnia 2010 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Brief Reprieve from Iraq for Biden's Son [online], NBC4 Washington, 16 stycznia 2009 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Iraqis Say Reconciliation Is an Internal Matter [online], WSJ.com, 30 lipca 2009 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2009-07-30] .
- ↑ Beau Biden, son of vice president, dies of brain cancer [online], militarytimes.com, 30 maja 2015 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-17] .
- ↑ Elliot Smilowitz , Odierno: Beau Biden had traits of 'greatest leaders' [online], TheHill, 6 czerwca 2015 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Mourners Pay Respects to Beau Biden in Delaware [online], NBC News [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ State of Delaware 2006 Election Results, „State of Delaware”, 7 listopada 2006, s. 2 [dostęp 2015-02-17] [zarchiwizowane z adresu 2008-10-07] .
- ↑ Attorney General Biden Announces Stronger Child Protection Statutes [online], State of Delaware News, 18 lipca 2008 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Delaware's enhanced sex offender law starts [online], 6abc.com, 21 maja 2011 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-21] .
- ↑ Mark Silva , Beau Biden takes a pass on a Senate run, „Los Angeles Times”, 25 stycznia 2010 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-28] .
- ↑ http://elections.delaware.gov/results/html/election.shtml
- ↑ a b Kevin Conlon , Stephanie Gallman , Du Pont heir convicted of raping daughter spared prison [online], CNN, 2 kwietnia 2014 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Chris Barrish , Delaware GOP turns up heat on AG Biden [online], USA TODAY [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Cris Barrish , Protesters decry decision in du Pont heir sex abuse case [online], The Daily Times [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Cris Barrish , Beau Biden defends handling of du Pont heir sex case [online], delawareonline.com, 3 kwietnia 2014 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Esteban Parra , Denn takes race for Attorney General [online], The News Journal [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ a b Beau Biden , Welcome! [online], Beau Biden's Official Campaign Website, 2 listopada 2014 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-02] .
- ↑ Beau Biden says he plans to run for governor in Delaware [online] [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Beau Biden Dies From Cancer – NBC10 Philadelphia [online], nbcphiladelphia.com [dostęp 2024-04-22] (ang.).
- ↑ Remarks by President Biden Addressing Service Members and their Families [online], The White House, 28 maja 2021 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Paul Kane , Beau Biden, vice president’s son, dies at 46 of brain cancer, „The Washington Post”, 30 maja 2015 (ang.).
- ↑ a b Michael D. Shear , Beau Biden, Vice President Joe Biden’s Son, Dies at 46, „The New York Times”, 31 maja 2015, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ a b Cris Barish , Beau Biden awaits cancer results [online], USA TODAY [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Biden addresses possible link between son's fatal brain cancer and toxic military burn pits [online], PBS NewsHour, 10 stycznia 2018 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Lenny Bernstein , Brain cancers like Beau Biden’s kill about 15,000 adults each year, „The Washington Post”, ISSN 0190-8286 [dostęp 2022-03-26] (ang.).
- ↑ Beau Biden, son of Vice President Joe Biden, dies of brain cancer [online], Fox News, 31 maja 2015 [dostęp 2022-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-12] .
- ↑ Funeral Service for Beau Biden [online], C-SPAN, 6 czerwca 2015 [dostęp 2020-10-04] .
- ↑ Jon Blistein , Chris Martin Performs ''Til Kingdom Come' for Beau Biden [online], Rolling Stone, 7 czerwca 2015 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Coldplay's Chris Martin plays at Beau Biden funeral [online], ghostarchive.org, 6 czerwca 2015 [dostęp 2022-03-27] [zarchiwizowane z adresu] .
- ↑ Joe Biden visits son Beau's grave on Election Day morning [online], TODAY.com [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ HOBY will honor Honorable Joseph R. “Beau” Biden [online], The HOBY Blog, 24 września 2015 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Remarks by the President and the Vice President at the 21st Century Cures Act Bill Signing [online], whitehouse.gov, 13 grudnia 2016 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ AACR Commends President Obama for Signing the 21st Century Cures Act [online], American Association for Cancer Research (AACR), 13 grudnia 2016 [dostęp 2022-03-27] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-01] (ang.).
- ↑ College of Law Establishes Beau Biden Memorial Scholarship Fund [online], Syracuse University News, 18 marca 2016 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Peter Baker , If Cancer Becomes Biden’s Cause, a Bold but Polarizing Doctor Is On Call, „The New York Times”, 2 listopada 2015, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Trump and allies resume attacks on Biden’s son as the Democrat surges, „The Washington Post”, ISSN 0190-8286 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Matthew Albright , Joe Biden speaks at Guard's naming of HQ after Beau [online], The News Journal [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Jennifer Senior , In Joe Biden’s Memoir, Private Grief and Its Effect on a Public Life, „The New York Times”, 13 listopada 2017, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
- ↑ Andy Greene , Exclusive: Watch the Complete New Radicals 'You Get What You Give' Inauguration Performance [online], Rolling Stone, 20 stycznia 2021 [dostęp 2022-03-27] (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Wystąpienia Beau Bidena [online], C-SPAN (ang.).
- Beau Biden w bazie Find a Grave (ang.).