Carl Bernstein
Ten artykuł od 2019-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji. |
![]() Carl Bernstein w 2007 roku | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie |
dziennikarz |
Carl Bernstein (ur. 14 lutego 1944 w Waszyngtonie) – amerykański dziennikarz, pochodzenia żydowskiego, który wraz z Bobem Woodwardem pisał dla gazety The Washington Post artykuły na temat afery Watergate, co w konsekwencji doprowadziło do dymisji prezydenta Stanów Zjednoczonych Richarda Nixona. Za swój wkład w wykrycie skandalu otrzymał wiele nagród; dzięki jego pracy The Washington Post otrzymał nagrodę Pulitzera w 1973 roku.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Bernstein ukończył Montgomery Blair High School w Silver Spring (Maryland).
Bernstein opuścił The Washington Post w 1976 roku. Pracował jako korespondent dla stacji ABC, uczył na Uniwersytecie Nowojorskim i pracował dla Time'a. W 1982 wrócił do Posta, gdzie zajął się prowadzeniem śledztw dziennikarskich, pracując na stanowisku zastępcy redaktora naczelnego. Gdy w 1996 ujawnił, że w latach 1981-1982 USA (CIA) przeznaczyło dla podziemnej Solidarności 50 milionów dolarów, Janusz Pałubicki zarzucił mu, że świadomie przytacza dane w taki sposób, aby nie można było ich sprawdzić[1].
Publikacje
[edytuj | edytuj kod]Bernstein jest autorem dwóch książek napisanych wspólnie z Bobem Woodwardem: Wszyscy ludzie prezydenta, szczegółowo opisującej sukcesy i porażki podczas ich dziennikarskiego śledztwa odsłaniające kulisy ukrywanego skandalu, oraz „Ostatnie dni”, opisująca ostatnie miesiące prezydentury Nixona. Jest również współautorem książki „Jego Świątobliwość: Jan Paweł II i historia naszych czasów” napisanej z Marco Politim. Publikacja ta wydana w 1996 w USA i w 1997 w Polsce, wywołała nad Wisłą ostry sprzeciw[2]. Po tym jak w maju 2005 roku wyszły na jaw informacje o tożsamości „Głębokiego Gardła” - tajemniczego informatora Woodwarda, Bernstein zaczął współpracować z Woodwardem nad książką „Tajemniczy człowiek” - opowiadającą o współpracy Woodwarda z Markiem Feltem.
W kwietniu 2006 Bernstein opublikował artykuł w magazynie Vanity Fair, wzywający Senat Stanów Zjednoczonych do przeprowadzenia śledztwa w sprawie prezydentury George’a W. Busha.
W kulturze
[edytuj | edytuj kod]Drugą żona Carla Bernsteina była Nora Ephron; postać z jej książki i filmu pt. „Heartburn” to dokładny portret Bernsteina. Postać jego osoby została również ukazana w filmie Wszyscy ludzie prezydenta, Bernsteina zagrał Dustin Hoffman.
Cytaty
[edytuj | edytuj kod]- "Media mają większą siłę niż instytucje rządowe, ale my ją marnujemy"
- "Właśnie tworzymy coś, co zasługuje na miano kultury idiotów. Nie subkultury, o której się mamrocze i która może jedynie zapewnić nieszkodliwą zabawę, ale o samej kulturze. Po raz pierwszy osobliwość, głupota i chamstwo stają się naszą kulturową normą, co więcej ideałem, do którego dążą miliony."
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Zieńkowicz 2000 ↓, s. 498,499.
- ↑ Zieńkowicz 2000 ↓, s. 499.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nikołaj Zieńkowicz: Tajemnice mijającego Wieku (2). Warszawa: 2000. ISBN 83-7255-447-1.
- ISNI: 0000000084063455
- VIAF: 108987085
- LCCN: n82130566
- GND: 132720663
- NDL: 00433125
- LIBRIS: dbqtz85x07k47vj
- BnF: 125897482
- SUDOC: 050541277
- SBN: RAVV032209
- NLA: 35017963
- NKC: xx0003809
- BNE: XX843290
- NTA: 074799010
- BIBSYS: 90168310
- CiNii: DA01423520
- Open Library: OL241974A
- PLWABN: 9810645443005606
- NUKAT: n96217797
- J9U: 987007258676905171
- PTBNP: 13246
- CANTIC: a12235696
- LNB: 000046135
- NSK: 000389840
- BLBNB: 000565105
- KRNLK: KAC199602367
- WorldCat: lccn-n82130566